Rusland (3) en zijn bruiloften

Die mantel van mij, daar is heel wat over te doen geweest. Of ik die ook droeg bij andere officiële gelegenheden? Nou ja, er bleef mij nite veel anders over dan dat te bevestigen. Ik wilde die mensen niet het gevoel geven dat ik maar een beetje flauwekul had lopen verkopen. En trouwens, in Nederland maakt het allemaal niet zoveel uit. Daar mag een ambtenaar van de burgerlijke stand dragen wat hij weil. Die toga is echt niet verplicht.

Maar als ik nu had gedacht dat daarmee de kous af was? Nee, helemaal niet want er kwam nog een glanzende Russisch huwelijksceremonie voorbij. Geen pope maar wel veel plichtplegingen. Om te beginnen moeste bruid en bruidegom een drankje tot zich nemen dat vooral heel erg zoet was. Dat stond voor al het goede dat een huwelijk zou brengen. Voor de tuigen pakte het allemaal wat anders uit. Zij kregen een verschrikkelijk bittere, echt gore drank weg te klokken die stond voor alle verschrikkingen van het huwelijk. Zoiets kun je iemand zelf op zijn of haar eigen trouwdag niet aandoen.  Toch bleef ook hen niet alle onheil bespaard.

De beide trouwlustigen kregen nu een traditioneel Russisch brood aangeboden. Het was de bedoeling dat ze allebei daaruit een fors stuk brood zouden trekken. Wie het grootste stuk brood in handen hield, zou de baas zijn in het gezin. Mijn zoon zette meteen een gezicht als “dat zal mij niet gebeuren”. Mijn schoondochter had een heel andere uitdrukking in haar ogen “ach, wat zal het leuk zijn als Alex de baas is”. En zie, de profetie vervulde zichzelf. Alex trok het grootste stuk brood eraf. Maia had maar twee, kleine ziele3ige stukje ste pakken. Nee, Opzij wordt nog niet uitgegeven in Rusland. in tegenstelling tot “Metro” trouwens, wat wel weer het werk zal zijn van multimiljonair Dirk Sauwer.

De ellende  was nog niet voorbij. Bruid en bruigedom gaven elkaar een stuk brood te eten dat rijkelijk met zout was bestrooid. Ja, zo zouden zij zeklf ook nog eens meemaken dat er niet alleen maar zoetigheid is in het huwelijk. Ze mochten de zoute hap even later wegspoelen met een glas champagne dat ze ontvingen uit handen van de vader van de bruid en van mij. Dat gebeurde trouwen spas nadat ze door een poort waren gelopen met het overgebleven brood als kroonstuk. Tijdens het passweren mochten ze een wens doen. Na he volgden alle gasten die allemaal een wens deden in stilte. Tja en toen barstte de kreet “Goerka” los. Daarmee bedoelen de Russen dat er veel zuurheid en bitterheid bestaat en dat kan alleen maar goed gemaakt worden met een kus van het bruidspaar. Die moet duren totdat de aanwezigen zijn uitgeggoerkaat. .Bij de laatste goerkakreten, gingen de deuren van de bar open. En wie denkt dat het allemaal niets met politiek te maken heeft, moet niet aan politiek doen.

Tot sterkte,

Kaj Elhorst

Http://politiek.wordpress.com

Service

www.rusland.nl

www.readrussia.com

www.geographia.com/russia

www.infoplease.com/ipa/A0107909.html

www.lonelyplanet.com/destinations/europe/russia

www.russiablog.org

www.rusland.startpagina.nl

 

Advertenties

Rusland (2) kan niet zonder Jelena

De eerste die ik die ochtend tegenkom is de oppasser van het park met zijn hond. Hij is de man die de banja aandoet en de toiletten probeert te onderhouden, iets wat vrijwel onmogelijk is met het doorsneepubliek in deze omgeving.

De wodka van gisteravond is al lang opgetrokken en ik geniet van het uitzicht op de eerste bootjes op zee, de mussen in het bos en de arenden die hoog in de lucht rondejs draaien. Hoewel het niet ondenkbaar is, laten de zeehonden zich vanmorgen niet zien.

Eén voor één of in kleine groepjes komen de deelnemers aan de bruiloft van vandaag hun husjes uit. Het viel te verwachten: de Nederlanders zijn   verreweg in de minderheid. Sommige Russen hebben er een reis van zo’n zevenhonderd kilometer voor over gehad want zij wonen in Moskou, de meeste Moskovieten laten het afweten. Misschien hebben zij een feest met meer alcohol dichterbij.

Na de douche hebben we een eenvoudig ontbijt en dan begint het lange wachten. Alles hangt af van de komst van de bruid. Even tevoren meldt zich een jonge, slanke Russische die mij met stralende ogen komt melden dat zij mijn “interpreter” zal zijn. Het kan slechter. Deze Jelena (Helene) is studente “tolk Engels” aan de universiteit van St. Petersburg en blijkt vooral deskundig te zijn op het gebied van kerncentrales. Ik probeer van haar iets te horen te krijgen over de Russische centra maar het bevallige mondje zit stijf op slot. Wat dat betreft tenminste.

Even later komt de moeder van de bruid met een hele stoet gasten. En ook de oma, een niet zo heel opvallend vrouwtje in een wit-blauwe jurk. Maar pas op! Zij bestiert alles. Wat niet in haar kraam te pas komt, krijgt het etiket “schandelijk” opgeplakt.  Meer Russen dus en..de bruid zelf. Mijn zoon, de bruidegom, is inmiddels  “opgesloten” in een huisje want hij mag zijn toekomstige vrouw vandaag niet zien voordat hij haar heeft “veroverd” en dat gaat niet zomaar! Het moment van de waarheid nadert nu met rasse schreden.  

De vrijheid van de bruid wordt verwisseld voor de vrijheid van de bruidegom. Hij komt naarbuiten en moet zijn toekomstige vrouw nu veroveren in één van de huisjes. Daarvoor moet hij zich een weg banen langs barrières zoals een over de weg gespannen koord. Dat moet alleereerst worden versierd, In Russische termen “er moet geld aan gehangen worden”. Eenmaal versierd, biedt de barrière nog geen doorgang. Hij moet passeren zonder te springen of er onderdoor te kruipen. De vrienden van de bruigegom staan klaar om hem er overheen te tillen, maar nee, dat mag niet. Na rijp beraad steekt hij het lint in brand. Daarbij wordt hij terzijde gestaan door vier vrienden die tot ons kleine gezelschap behoren.

Natuurlijk zingen is er ook bij. Samen met zijn vrienden zingt hij uit volle borst “Zie ginds komt de stoomboot!” Wat maakt het uit? Er is niemand van de “tegenpartij” die de woorden verstaat of de strekking begrijpt. Op een getekend gezicht vol met kusafdrukken moet hij de zoen van zijn vriendin zien te vinden. Hij kiest er zo maar één uit en dat is goed want ze zijn allemaal van haar. Hij doet het allemaal, gekleed als prins en met een stokpaard in de hand. In Rusland krijg je je bruid niet zo maar.

Eindelijk is hij doorgedrongen in het huis waar hij zijn bruid aantreft maar zij zit vastgeboden met linten en ja, die mag hij al weer niet met zijn handen losmaken. Dan maar met de tanden! Als de knopen niet los waren gegaan, had hij de linten moeten doorbijten. Gelukt! Het hele gezelschap begeeft zich nu naar het openluchttheater waar ik mijn show als “ambtenaar van de burgerlijke stand” ten beste mag geven. Gekleed in mijn paasbest en een zwart met rode mantel breng ik de eerste woorden uit en dan blijkt al gauw dat het trouwen van een eigen kind ook een emotionele bezigheid is.

Daar komt bij dat mijn interpreter toch wel wat moeite heeft met de vertaling van de tekst in het Russisch. Ze krijgt hulp van een tweede jongedame en samen hebben ze er de mond vol aan. Het is niet anders, de hele ceremonie verloopt wat minder vlot dan ik had gehoopt maar…iedereen is in een goede bui dus: “allemaal vrienden”. Aan het einde van mijn verhaal laat ik de beide trouwlustige hun jawoord doen, laat ze ringen uitwisselen, een certificaat tekenen en feliciteer ik ze als eerste, meteen daarna de ouders van de bruid. En wie denkt dat het allemaal niets met politiek te maken heeft, moet niet aan politiek doen.

Tot sterkte,

Kaj Elhorst

Http://politiek.wordpress.com

 

Service

www.rusland.nl

www.landenweb.net/rusland

www.russischinrusland.nl

www.flabber.nl/archief/021314

www.skoften.net/index/item/bruiloft_2/

www.russiatoday.com

www.russiatravel.nl

/