Jerommeke, de achterlijke autonomen en de gluiperige globaliseerders

wereldbol.jpg

Sorry Marlous, ik heb van je gejat. Alleen maar een idee en geen fiets en bovendien zeg ik het nog eerlijk ook. Het kwam me zo goed uit. Jatten is een soort wereldwijd cultuurgoed geworden en het mag ook wel zolang je er maar een goede smoes voor hebt.

Kijk nu eens naar de “Autonomen”. Hun autonomie berust vooral op het zelfbedachte recht op vernietiging van andermans eigendommmen. Niet de grote internationals of de wereldleiders hebben van hen het meeste te lijden. Nee, het zijn de kleine, sappelende,  zwoegende winkeliers en ondernemers die letterlijk met de brokken zitten. Het is ook de “oppassende burger” (wat dat dan ook moge zijn) die er last van ondervindt. En verbaasd over zoveel tegenwerking van alle kanten, probeert hij of zij de eigen verantwoordelijkheid te nemen. Die wordt overigens wel door een gummiknuppel uit handen geslagen.

De “Autonomen” strijden tegen de globalisering, die dezer dagen weer eens vorm krijgt in de bijeenkomst van de allermachtigsten der aarde. Nou ja, machtig… het zijn ook maar zielige, zeurpieterige zeikerds, hoor. Compleet met jeuk aan de kont, urineleiderproblemen, maagzweer en aambeien (een aandoening die veroorzaakt wordt door het veelvukldig zitten op pluche). Heel die jeukerige  jetset wordt afgeschermd door politiemensen, blokkades, pantserwagens en al die andere symbolen van vrijheid, democratie, transparantie en participatie. Alleen het schuurpapier wordt doorgelaten, tegen de jeuk.

Wie het zich allemaal ziet afspelen, krabt  zichzelf onvermijdelijk achter het oor. Zou één van die zeurende zeikerds wel eens bij zichzelf te rade gaan en zich afvragen wie hij of zij eigenlijk vertegenwoordigt? Wie het goed meent met “het volk”, zou zich toch niet zo hoeven afschermen? Hij zou bejubeld en verafgood moeten worden. Het zou er uit moet zien als een paus die nieuwe heiligverklaringen uitspreekt.

“Wir sind das Volk” scandeerden de Oostduisters aan de vooravond van de val van de Muur. De communistische leiders waren vergeten wie het volk eigenlijk was en zagen zichzelf, dikgebuikt en wel, als de intellectuele voorhoede van de armzalige massa die ze zelf verder naar de verdommenis hadden geholpen. De G8 is niet meer dan het Politbureau van het “Vrije Westen”. Terwijl zij nog de laatste kaviaar met champagne opboeren, brult de massa buiten “Wir sind das Volk”. 

Ondertussen krijgen megalomane bedrijven volop de kans om elkaar op te slokken en daarbij met budgetten te smijten waarmee de honger in Afrika en de oorlog in Darfur in één klap tot een eind gebracht kunnen worden. Economische groei! Get lost! Er is trouwens nog nooit een bewijs gevonden voor de positieve uitwerking van bedrijfsconcentraties op de economie. Alleen de hijgerige peterpauldevriesachtige hebzuchtigen spinnen er garen bij.

Onder het mom van individualisering en particulier ondernemerschap krijgt een reeks van zelfbedachte mega-ondernemingen volop de kans om te spelen met nationaal gevoel, werkgelegenheid en sociale samenhang. Langzaamaan nemen mastodontische organisaties (bedrijven kun je het niet meer noemen) de plaats in van nationale staten. Democratische controle 0, belangstelling voor sociale cohesie en milieu 0, uitsluitend gericht op het vullen van de eigen, bodemloze maag. De inhoud daarvan wordt afgeschermd door kapitaalvretende afweersystemen, raketschilden genaamd, want de monsters zijn desnoods bereid elkaars maag leeg te vreten. Dat moet je zien te voorkomen.

Ik zou hier in kunnen gaan op de absurditeiten rond ABN Amro maar dat kost me gewoon teveel tijd en plaats. Wie het horen wil, komt maar met me praten. Wat zeker is, is dat we van de drogreden van economsiche groei  af moeten. Het zou waarschijnlijk goed zijn te werken aan economische krimp: minder overhead, minder hoge kostprijzen, minder hoge lonen, meer kleine zelfstandigen, minder druk op het milieu en vooral minder G8.

En natuurlijk, er zijn altijd profeten die het beter weten en zeggen dat het niet zo’n vaart zal lopen. “We zijn er immers zelf bij.” Ja en? Dat is nu juist precies het probleem. We zijn er bij en laten het maar voortgaan omdat we worden gechanteerd met werkgelegenheid en welvaart. En als dat niet meer helpt, dan begint één van de zeurderige zeikerds wel iets te roepen over terrorisme.

Terrosisme waarvan de inwoner van de gemiddelde stad of het gemiddelde dorp geen last heeft. Die heeft alleen maar ellende van opdringerige projectontwikkelaars, uitbreidende bedrijven die meeuweneieren platwalsen en uit hun krachten groeiende vliegvelden. De lokale gemeenschap heeft last van internationale ontwikkelingen en daar zijn lokale bestuurders zich nog veel te weinig van bewust.

Kortgeleden wenste de gemeenteraad van mijn gemeente een motie niet te bespreken die een internationale zaak aanging. Dat is al jaren zo en het indienen van de motie was dan ook ondoordacht, ja zerlfs een beetje Weltfremd. Toch zou het goed zijn als gemeenteraden zich beraadden op standpunten over internationale zaken en een manier om daarmee om te gaan. Duurzame afzijdigheid is nauwelijks vol te houden. Dat betekent politiek denken met verdieping.  Juist nu de politieke partijen aan invloed inboeten, is de inbreng van gecontroleerde, lokale vertegenwoordigers van belang.

Niet een wilde motie  en ook geen verwijten in de richting van andere partijen maar een zorgvuldige analyse van de mogelijkheden kan de weg daar naartoe zijn. Een noodzakelijke weg want, globalisering of niet, mensen in de hele wereld hebben wel meer met elkaar te maken gekregen dan in het verleden. Wie zijn autonomie wil behouden, moet daarvan doodrongen zijn. Met z’n allen kunnen lokale bestuurders op die manier de kracht ontwikkelen van Jerommeke en autonome relschoppers en G8e afgevaardigden met de koppen tegen elkaar beuken. Hier, op het dorpsplein ligt het fundament van de macht. Wir sind das Volk!

Tot sterkte,

Kaj Elhorst

Http://politiek.wordpress.com

 

Service

www.globalisering.nl

www.indymedia.nl

Advertenties

Joost Eerdmans als trol

trol.jpg

Eén van de allerergste voorstanders van het recht op vrije meningsuiting is een blogger uit Alphen aan den Rijn onder de naam `Alphenaartje`. Althans, de taal die hij uitslaat, is alleen maar verklaarbaar als je een belediging te allen tijde aanvaardbaar vindt. Zelf kan hij niet zo goed tegen weerstand want hij heeft mij al geruime tijd van zijn blog verbannen. Bij elke reactie krijg ik de irritante mededeling `Je mag geen reactie achterlaten`.

Irritant maar ook om te lachen, te glimlachen wel te verstaan. Alphenaartje heeft mij tot trol verklaard en dat betekent dat hij niet tegen mijn plaagstootjes kon. Geen beledigingen maar plaagstootjes. Je ziet dat wel meer bij grote voorstanders van het recht op vrije meningsuiting. Naast Alphenaartje behoort ook kamerlid Joost Eerdmans ertoe.

Hij vindt dat er in Nederland een recht op beledigen moet komen. Iedereen moet naar hartelust mogen Godlasteren, Majsteitschennis plegen gelovigen kleineren. Joost denkt dat je alleen gelovige mensen op hun ziel kunt trappen. In een tijd waarin hij en zijn aanhangers alles doen om huiselijk geestelijk en lichamelijk geweld te bestrijden, schijnt hij op straat alles toe te willen staan Dus dat wordt in de voetbalstadions weer naar hartelust kankerhoer en tyfusjood roepen. Met dank aan onze volksvertegenwoordiger.

Hij heeft natuurlijk groot gelijk want voetbalsupporters en de rest van Nederland zijn volwassen genoeg om een feestje te vieren als hun voetbalclub een bekertje wint. Dan gooien ze de ruiten in en trappen ze de boel kort en klein bij de eerste de beste winkelier in de buurt. Net goed, denkt Joost.

O nee, toch niet! Hij vindt al jaren dat vandalen zwaar gestraft moeten worden maar begrijpt niet dat brute gedachten en grof taalgebruik uiteindelijk ontaarden in onbeschaafd en beestaardig gedrag. Daar ben je volksvertegenwoordiger voor met een forse portie verantwoordelijkheid voor de samenleving.

Natuurlijk kan deze drager van Pim’s gedachtengoed niet nalaten zijn eigen profeet nog even in herinnering te brengen en die vreselijke moord op Theo van Gogh. Jahaa, ze worden door Joost bijna op één lijn gesteld. Voor zover Pim bespottelijke opvattingen had over een dominante cultuur, klopt dat ook wel. Voor de rest was het geblèr van Theo en in zijn kielzog de krijgsvrouwe van Somalië niet om aan te horen.

Nee, ik ga niet zeggen dat ze hun lot over zichzelf hebben afgeroepen. Van een volksvertegenwoordiger verwacht ik echter wel een oproep tot verantwoordelijkheid, geen stimulans om elkaar op straat allemaal maar voor rotte vis uit te gaan schelden.

Ik zeg het nog één keer, hoewel niet de laatste keer vrees ik: Het recht op vrije meningsuiting is in het leven geroepen om burgers de kans te geven te zeggen wat zij willen zonder dat de staat ze daarvoor in het cachot gooit. Voor burgers onderling is er van zo’n recht helemaal geen sprake, ook niet volgens de grondwet. Voor de verhoudingen tussen burgers geldt respect als uitgangspunt en dat betekent dat je leert je te beheersen.

Zelfbeheersing lijkt mij niet alleen prettig voor een ander, je wordt er zelf ook een beter mens van. Ik denk dat je hele gedachtenpatroon er mooier en eerbiedwaardiger uit gaat zien als je niet om de haverklap naar schelden en vloeken afglijdt. Misschien is dat zelfs “beschaving” te noemen en dat is iets dat je toch wel van een volksvertegenwoordiger mag verwachten. Ja, Alphenaartje, als ik een trol ben dan weet ik mij in het goede gezelschap van Joost Eerdmans. Maar ja, de LPF kon er dan ook wat van…

Tot sterkte

Kaj Elhorst

Http://politiek.wordpress.com

 

Service

www.users.pandora.be

De oplossing is ondiep

image005.jpg

Vanmorgen was een psycholoog op bezoek bij het nationale tuttebelletje van GMNL en hij kwam met een opmerkelijke mededeling: kinderen hebben meer last van een scheiding dan we dachten. Nou, dat dacht ik al.

De psycholoog meende dat ouders in gedeeld ouderschap zich meer zouden moeten kunnen inleven in de problemen van hun kind. Minder ruzie maken ook. Ja, dat haal je de koekoek. In verreweg de meeste gevallen waren de ouders niet eens in staat zich in te leven in de situatie van hun partner en leidde dat tot ruzie maken. Als ze wat meer empathie hadden gehad, was er geen scheiding gekomen. Pas op: de meeste gevallen maar ook weer lang niet allemaal.

Gebrek aan empathie en ruzie liggen naast elkaar en ze blazen zelfs het bestuur van de PvdA op. Die partij gaat op het ogenblik door een diepe crisis, iets dat partijen allemaal op hun beurt meemaken. Een diepe crisis maar de oplossing ligt minder diep, misschien wel ondiep al moet je daar wel diep over nadenken.

Ik heb niets tegen Wouter Bos maar als hij zegt “Mensen mogen veel verdienen, vooral als we er allemaal beter van worden”, dan wordt het mij ook een beetje te gortig. Kan hij mij alsjeblieft duidelijk maken wat ik beter ben geworden van de bonussen van Anders Moberg en Rijkman Groenink?

Kan hij dat alsjeblieft ook even gaan uitleggen in de wijk Ondiep in Utrecht? Echt uitleggen, bedoel ik. Zodat die mensen daar ook denken: “Verrek zeg, die zakkenvullerij van die topmanagers heeft ons wel heel veel voordelen  opgeleverd.” Jahaa, want in die termen denkt dit verongelijkte deel van de PvdA-achterban. En terecht natuurlijk. Vage praatjes voor de vaak, daar heeft niemand wat aan. Idealen zijn een mooi bindmiddel maar ze kunnen niet zonder gezamenlijke belangen.

“Als we er allemaal beter van worden”, dat is een kreet die wijst in de richting van de brede volksstroming die de PvdA had kunnen worden. Maar wel héél vaag. Dat woordje “allemaal” daar zit het hem in. Dat suggereert dat straten vol werklozen en uitkeringstrekkers op hun knieën naar het huis van Groenink moeten trekken en een kaarsje branden. Wij zijn zo dankbaar! “De man heet natuurlijk niet voor niets Rijkman. “Hij wel”, zo zullen ze daarbij in stilte denken.

Wouter staat voor het probleem de twee belangrijkste elementen in de PvdA bij elkaar te houden. Dat kan misschien wel maar dan zal er toch íets moeten zijn dat die twee lagen bindt. Niet het oppervlakkige gepraat over “wat die ondernemers doen is goed voor de werkgelegenheid”. Nee, concreet, een doel om naar te streven. Een gezamenlijk doel om naar te streven. Als zo’n gemeenschappelijk ideaal van “Jan met de Petten en Truzen zonder Hoed en aan de andere kant de “doctorandussen” zich niet vermengt met een gemeenschappelijk belang, dan komt er straks een grote olifant die het sociaaldemocratische kaarsje uitblaast.

Dat zou niet goed zijn voor Nederland maar wel een logische ontwikkeling. Het vergaat de PvdA dan als de ABN Amro die bijna letterlijk tussen Scylla en Charibdis koerst. In  het beste geval, valt de partij dan in twee delen uiteen die ieder, al dan niet, weer op zoek gaan naar fusiepartners. De strijd om het sociaaldemocratische gedachtengoed barst daarna in volle hevigheid los en die wordt gewonnen door…de SP.

Empathie, invoelingsvermogen in de ander, dat hebben beide elementen binnen de partij nodig. Nu is empathie zo ongeveer het moeilijkste wat er in de wereld bestaat. Verplaats je in andermans positie. De burgemeester van mijn gemeente heeft in zijn  Burgerjaarverslag zijn ambtenaren daartoe opgeroepen. Of hij daarmee een roepende in de woestijn zal zijn? Voor zover ik hem ken niet maar of zelfs zijn daadkracht voldoende zal zijn om de boodschap in de hersenpan van zijn medewerkers te laten landen? Het blijft de vraag.

Empathie is nodig in alle geledingen van de PvdA, een breedgedragen invoelingsvermogen. Ga er maar aan staan. Eén ding is zeker: als het nu niet lukt, dan zal het nooit meer lukken. !

Tot sterkte,

Kaj Elhorst 

Http://politiek.wordpress.com

 

Service

www.mensinwereld.nl

www.carrieretijger.nl

Van hardhout tot teer

in-vuur-en-vlam.jpg

Houtkap in de hele wereld verontrust mij al heel lang. Gebieden als Borneo, Noord-Oost India, uitgestrekte delen van Zuid-Amerika en Afrika en niet te vergeten Irian verliezen in hoog tempo hun natuurlijke begroeiing. Ooit zei Gandhi dat de wereld voldoende hulpbronnen had om de noden van de mens te dekken maar niet voor zijn hebzucht. Daar trekken we ons met z’n allen natuurlijk helemaal niets van aan want wat is het woord van zo’n half seniele, jurkdragende oude man nu waard? (ironieteken) Overigens heeft diezelfde man wel de bijl aan de wortel van het Britse imperium gelegd, misschien was het toch niet zó ’n sukkel?

Ongetwijfeld had dezelfde Gandhi zich ook tegen die ongebreidelde houtkap gekeerd. Misschien wel omdat hij verwantschap voelde met de levenskracht en vanzelfsprekendheid waarmee bomen groeien. Anders dan mensen probéren zij niet te groeien, ze groeien of gaan dood. Punt. Bomen kennen geen frustraties maar sterven wel als het oorspronkelijke zaadje op verkeerde bodem valt.

Mensen hebben een langere weg te gaan en dat bleek mij gisteravond tijdens de vergadering van de raadscommissie weer. Eén van de raadscommissieleden heeft zich de afgelopen jaren een onverwoestbare boom getoond in het politieke bestel van mijn gemeente. Echt tot grote bloei kwam zij echter nooit en dat kwam misschien wel doordat ze steeds weer kans zag de verkeerde bodem te kiezen. Wie brandt van politieke ambitie moet een goede haardplek uitzoeken.

Wie brandt van politieke ambitie moet een plek kiezen waar hij of zij kan vlammen, als een Paasvuur met veel publiek. Daarom is het verstandig eerst te kijken waar het meeste publiek te vinden is en pas daarna tot ontsteking te komen. De hardhouten boom over wie ik spreek heeft verkeerd voorgesorteerd. Aanvankelijk koos ze voor een partij die weliswaar sympathieke denkbeelden hanteert maar veel te intellectualistisch is om ooit de grote massa aan te spreken.

Toen de superintellectuelen van haar vroegen zichzelf om te kappen om plaats te maken voor nieuwe aanplant, begon de neergang. Ze koos voor een eigen stekkie, een soort onbewoond eiland. Als enige boom midden op het eiland kan zij alleen maar dienen als vlaggenmast voor schipbreukelingen.

Dat wil niet zeggen dat het vuur van de ambitie uit haar is verdwenen. Nee, het brandt nog en verteert haar van binnen. Dat is de indruk die ik krijg. Daarom ging ze gisteravond uitgebreid een discussie herhalen die al twee keer eerder was gevoerd. Op die manier duurde de vergadering voort tot bijna in de kleine uurtjes en moest een agendapunt worden afgevoerd. Maar hoe dan ook, ze had opnieuw gevlamd.

Daarbij merkte ze niet hoe de laatste restjes hardhout het einde naderden. Het wordt langzamerhand tot een massa van taaie teer. Dat vlamt wel een beetje maar het brandt niet meer. Politiek kan een mens opbranden en ambitie kan de ziel verteren. De vraag is of er bijtijds een spuitwagen arriveert om te redden wat er te redden valt. Voorlopig zie ik dat niet gebeuren. Integendeel, er lijken vooral ogenschijnlijke brandweermannen klaar te staan die op het meest ongewenste moment de deuren en ramen openen.

Was al die vertraging alleen het gevolg van brandende ambitie? Eigenlijk wel, ook bij anderen. Toch vrees ik dat het hardhout de belangrijkste brandstof was en dat stemt mij eigenlijk heel droevig. Daarvoor ben ik teveel gesteld op het materiaal.

Tot sterkte,

Kaj Elhorst

Http://politiek.wordpress.com 

                                  wnf_ijsbeer182.jpg

                        IK SLAAP WINTER TOT 8 JANUARI 2007

                              LAAT DE KURKEN KNALLEN

                        LAAT HET VUURWERK KNETTEREN EN

                                  DE HEMEL ROOD KLEUREN

                                                      MAAR …

                                    MAAK MIJ NIET WAKKER