De nieuwe columns en commentaren van Kaj Elhorst zijn te vinden op www.4politicians.wordpress.com, www.nieuwepolitiek.wordpress.com Daarnaast blijft deze weblog, www.politiek.wordpress.com toegankelijk voor het lezen van bestaande columns en commentaren.

Klik door naar www.nieuwepolitiek.wordpress.com

Lees daar: “Holocaust en pannenkoek” en vele andere.

Of ga naar www.4politicians.wordpress.com en lees daar:

“Genesis” 

“Anttiracisme top!!!”

“Ascoiaal geleuter”

“Volksgenossen, Männer des Reichstages” (“Geburtstag des Führers”)

en ga ook naar

 www.politiek.wordpress.com

www.nieuwepolitiek.wordpress.com

www.badplaatsalphen.wordpress.com

www.rossia.wordpress.com (Rusland)

www.kajman.wordpress.com

www.mythologie.wordpress.com

www.sairaramira.wordpress.com

 

Advertenties

Rentmeester en rentenier

11-kl-tekening-bewerken-botten-ijstijd“When we fell into this planet” is een regel uit het liedje “Circle of Life” dat hoort bij de film “Lion King”.  De muziek is van Elton John.  Er wordt kennelijk vanuit gegaan dat de zaden waaruit de mensehid zich heeft gevormd vanuit de ruimte op de planeet aarde zijn beland. De vraag of dat binnen 24 uur kon gebeuren is slechts een vraag voor christelijk mythologische scherpslijpers. En voor Joodse want ja, we lezen gedeeltelijk uit hetzelfde boek voor.

Uit de hemel gevallen als Mr. Bean of niet, mensen waren er razendsnel bij om hun eigen positie op aarde te bepalen. Een soort psychische en religieuze GPS maakte ons tot “Helenen””, de kinderen van de zon, “Uitverkoren volk” of “rentmeesters op aarde”. Dat laatste klinkt nederig maar het is het niet want de rentmeester is wel degelijk de baas, kan de hekken sluiten en wikt en beschikt over alles wat zich om hem heen bevindt. 

Liever dan rentmeester zijn wij dan ook rentenier. Dat wil zeggen dat alle rijkdommen van de aarde ons op ongebreidelde wijze toebehoren en dat wij uitsluitend bepalen in welk tempo wij de onafzienbare berg voer zullen consumeren. Welnu, er is aan die gedachte een nieuwe toegevoegd die de wenkbrauwen ernstig doet fronsen. Het milieu zou gebaat zijn bij een gezonde economie. Als je zoiets uit de mond van Mark hoort komen, zakt je broek toch van pure slijtage naar beneden. De economie als motor voor het milieu. Zou hij die uitspraak echt hebben gerepeteerd voor de spiegelvoor de spiegel zonder in een lachbui te schieten? Of zou hij zich tevreden in de handen hebben egwreven omdat hij een nieuwe constructie had bedacht voor een hernieuwing van de ongebreidelde hebzucht, met de eertsvolgende kredietcrisis in het vooruitzicht? 

Laten we wel wezen. Het milieu kan heel goed zonder onze economie. Het milieu heeft in de loop van de eeuwen laten zien dat ze geen enkele boodschap heeft aan onze economie.  Breng een bezoek aan een plaats waar onze economie nog nooit is doorgedrongen en je vindt er een weelderig milieu, op welke manier dan ook. 

Het vervelende voor Mark is dat onze economie doodeenvoudig deel uitmaakt van het milieu, net zoals de mens deel uitmaakt van de natuur ( ook al zo’n absurd onderscheid).  Overal waar de economie ( het door de mens aangeharkte onderdeel van het milieu) zich voordoet, verliest de rest van het milieu terrein. Daar zit hem de kneep. Voor een versterking van het niet-door-mensen-aangetaste milieu (bij gebrek aan een beter woord ook wel “natuur” genoemd) is een onvoorwaardelijke keuze voor dat deel van het milieu vereist. Dat houdt in dat het “natuurlijk milieu” geen cent hoeft te kosten. Het vraagt van osn alleen maar een begrenzing van de economie, een wat minder overdadig rentenieren.

Laat ik het anders zeggen: je kunt kiezen voor de plaatsing van windmolens als energieleverancier. Je kunt óók besluiten genoegen te nemen met minder energie. Daardoor ben je in de gelegenheid om de windmolens achterwege te laten. Begrijp me goed, in de afweging tussen windenergie en gebruik van minerale brandstoffen, ben ik voor het eerste. Tegelijkertijd pleit ik doodeenvoudig voor minder energieverbruik. Ik wil dan nog steeds windmolens maar veel minder minerale brandstoffen.

Economie is een roofdier. Geef het een stimulans en het groeit zonder grenzen. De gedachte dat de opbrengst ervan gebruikt kan worden terwille van het niet-economische gedeelte van het milieu, is absurd. Met elke stap voorwaarts van de economie, verliest al het overige milieu terrein. Wie op die weg voortgaat, zal na kortere of langere tijd geen milieu meer aantreffen dat beschermenswaardig is.  En dan zijn we in de kapitalistische heilstaat en bestaat ons milieu uit bergen…geld. Een nieuw milieu!

Tot sterkte,

Kaj Elhorst

Http://politiek.wordpress.com

Service

www.ivm.falw.vu.nl/ivm_newsletter

www.rivm.nl/persberichten/2004/investeringen_economie_milieu_nodig.jsp

www.verkeerenwaterstaat.nl/onderwerpen/goederenvervoer/zeescheepvaart

www.bondbeterleefmilieu.be/page.php/milieublog/2008/04

www.krispijnbeek.nl/?p=5

www.groenhuis.org/?p=799

www.tmf.nl/microsites/kijkditnou/blog/id/159162

Ellendige pokken digitaliteit (EPD)

Knap, ja zeker, knap. Computers zijn knappe vindingen en de bijbehorende software dwingt respect af al was het alleen maar door de overmaat aan priegelige combinaties van cijfers en dingetjes en dangetjes die die dingen in de lucht houdt. Echt schitterend. ik meen het, ik ben diep onder de indruk van het hedendaags digitaal geweld en het moet gezegd worden: ik vaar er wel bij. 

Laat dus niemand zeggen dat ik een digibetische nurks met rancuneuze hersencellen en nostalgiegebonden hersenstamschorselementen ben. Nee, dat ben ik dus niet. Toch begrijp ik niet waarom wij met z’n allen nu heel onze ziel en zaligheid moeten leggen in een debielerig functionerend masjientje terwijl wij gratis en voor niets in onze bovenkamer zo’n ingenieus en bij tijd en wijle nog helder werkend instrument hebben gekregen. Ik begrijp er niets van of liever,  ja ik begrijp het wel. Al eeuwenlang spreken wij van vooruitgang met elke menselijke capaciteit die wij overdragen aan een zelf in elkaar gefrutseld masjientje. De auto en het vliegtuig waren daarvan tot voor kort de fraaiste voorbeelden maar sinds een jaar of dertig is daar het digitaaltje.

Daarin schuilt toch iets opmerkelijks want het onderwijs staat bol van het begrip “compententies aanleren” of liever nog “competentiegericht onderwijs”.  In de praktijk blijk je daarmee hoogst incompetente mensen te kweken omdat het mensen wel heel veel vaardigheden bijbrengt maar ze weten zelf niet op welk gebied. Zo krijg je hoogst incompetente mensen maar dat komt grotendeels doordat wij onze competenties weer uit handen geven aan incompetente masjientjes. Bijvoorbeeld: caissières die niet kunnen hoofdrekenen maar wel vriendelijk glimlachen totdat ze klaar zijn met het rekenmasjientje.   

 Minister Klink is er even zo goed vol lof over. Evenals zovele bestuurders meent hij dat fouten en vergissingen de wereld uit zijn als digitaaltje de zaak heeft overgenomen. Het vermaledijde Elektronisch Patiënten Dossier is daarom zijn speeltje geworden. Met behulp van dit digitaaltje kan straks iedereen zien wat voor afwijkingen ik heb (dat zal ze nog niet meevallen want de rubriek afwijkingen is bij mij echt overbevolkt). Voor zover daaraan iets gedaan kan en moet worden, is dat ook allemaal in dat EPD te vinden. Nooit meer fouten en vergissingen dus en hoef dus ook niet bang te zijn dat een beginnenchirusrg straks op de plek van mijn hersenen een tweede hands nier vastnaait. Dat ik daardoor behoorlijk pissig kan worden valt niemand op.

Vandaag bereikt ons weer het bericht dat de gemeente Rotterdam als eerste de OV-chipkaart gaat invoeren. NS wacht er nog een paar jaar mee omdat het systeem niet waterdicht is. Waarom toch wil Rotterdam zo graag vooroplopen terwijl juist die stad alle belang heeft bij waterdichte systemen? Om de eerste te zijn? Om op te vallen als stad van de vooruitgang? Om het de ouderen moeilijk te maken?  Om fraude te stimuleren? We zullen het nooit weten maar waarschijnlijk gaat het om de fictie dat digitaliteit leidt tot lagere kosten en meer efficiency. In theorie mag dat zo zijn maar een te vroeg ingevoerd systeem leidt alleen maar tot boven normaal hoge kosten en veel verwarring en ongemak.

Nooit meer fouten en vergissingen, ik maakte het vandaag nog mee.  Iemand meldde zich vandaag met een klacht bij me die ik nou echt geknipt vond voor het ombudsteam van een politieke partij. Hij miste een deel van zijn salaris deze maand en vroeg zich af hoe dat kon. Nou, voor zover ik uit zijn verhaal heb begrepen, hadden allerlei instellingen de betaling van een deel van dat salaris aan elkaar overgedragen. De verscheidene digitaaltjes hadden het allemaal schitterend overgenomen en door gesluisd maar…. de mannetjes en vrouwtjes aan de terminals waren al lang in slaap gevallen. Sinds het digitale tijdperk begint de vrijdagmiddag op dinsdagochtend. 

Ik bedoel maar. Niets aan de hand met die digitaliteit weant die had keurig zijn werk gedaan maar digitaliteit  leidt tot professionele verdomming. Door teveel te vertrouwen op het digitale systeem gingen ook deze mannetjes en vrouwtjes denken dat alles wel zo’n beetje automatisch ging. Jahaa, niet dus. Ze moesten zelf ook nog met een overmaat aan spier- en wilskracht hun oogleden openrukken. Dat valt niet mee als je zelf niet meer snapt waarom

Laat me niet lachen, minder fouten en vergissingen! Kletskoek van de bovenste plank zodra mensen hun gevoel voor werk en verantwoordelijkheid verliezen. Toegankelijker, ja, als het goed is klopt dat wel. Nauwkeuriger, nee, dat kunnen mensen zijn maar digitaaltjes niet. Die wezens beseffen van voren niet dat ze van achteren bestaan. Ik hoop dat een dergelijk besef bij de mannetjes en vrouwtje nog in stand gehouden kan worden.

Tot sterkte,

Kaj Elhorst

Http://politiek.wordpress.com

Service

www.vooruitgang-trucks.nl

www.weekvandevooruitgang.nl

www.denieuwereporter.nl/?p=1483

www.ictregie.nl/index.php?pageId=26&blogId=111 

www.pieterjouke.nl/?p=308 

www.blogmania.nl/archives/2006/02/18/stilstand-en-vooruitgang

www.human.nl/index.php?pg=blog&blogid=153&blogaid

www.cinner.com/2008/11/30/niets-recessie-enkel-vooruitgang/ 

 

Published in: on 28 januari 2009 at 5:28  Geef een reactie  

Skiën in Rusland, geen sneeuwgebrek!!!

elenakirov5groot

Vanaf vandaag heb ik mijn Petersburg Connection verhuisd naar www.rossia.wordpress.com U vindt er het eerste verhaal over de skistad Kirovsk op het schiereiland Kola, compleet met Nederlandse introductie en foto’s. Veel leesplezier. Binnenkort komt er een verhaal over Russisch Nieuwjaar.

Tot sterkte,

Kaj Elhorst

Service

www.rusland.nl

www.rusland.wordpress.com

Published in: on 25 januari 2009 at 11:30  Geef een reactie  

Vrij zijn en vrij hebben

De Cruijffiaanse versie van het Nederlands is wijd en zijd verspreid en heeft geleid tot uitspraken als “het huis wat ik gekocht heb, in het pré-Cruijffiaanse tijdperk zeiden de mensen nog gewoon: het huis dat ik gekocht heb). Naar mijn gevoel is onder meer aan de nationale sport van het “bruin worden aan de Middellandse Zee nabij voetbalstad Barcelona die verspreiding ernstig te danken. Daartoe behoort ook de veel gebruikt uitdrukking “Vandaag ben ik vrij”. Dat klinkt wat triest wat het betekent dat de desbetreffende persoon op andere dagen het gevoel heeft in een dwangbuis te zitten. Waarschijnlijker is dan ook dat de spreker of spreekster bedoelt “Vandaag heb ik vrij”. Dat betekent dat er een roostervrije dag is aangebroken. Een dag met “lege uren” zoals ik ooit eens iemnd hoorde zeggen.

Er is dus nog al een verschil tussen vrij zijn en vrij hebben. Het eerste is ook belangrijker dan ghet tweede want wie vrij is heeft in de praktijk vaak veel minder behoefte aan vrij hebben da anderen . Wie vrij is, kan heel wat werk aan. Misschien is veel ellende van mensen wel terug te voeren op het feit dat zij pas vrij zijn als ze vrij hebben.

Toch zijn er goede hulpmiddelen om vrij te zijn op gewone werkdagen. De afgelopen week is de gedachte opgekomen dat meditteren op het werk een belangrijke bijdrage kan leveren aan de productiviteit. Het CNV wil zelfs het recht op meditatie opnemen in de CAO. Waarom ook niet? 

De vraag daarbij is wel of wij dan ook meteen ophouden te zeuren over de gebedstraditie van moslims. Zij volgen veelal het voorschrift om méér dan ééns te bidden, ook midden tussen het werk door. In mijn ogen kan dat helemaal geen kwaad. Mediteren en bidden zijn nauwelijks van elkaar te onderscheiden.

Nu ken ik genoeg christenen die klaar staan om mij onmiddellijk aan te vallen op die stelling. Er gaat immers niets boven het directe gesprek met de énige, goede God! Het zal hen bedroeven maar ik heb daar twijfels bij. In mijn ogen gaat het bij bidden èn mediteren om dezelfde essentie: het verleggen van de focus van het aardse naar het, zullen we het “geestelijke” noemen? Die letterlijke “afleiding” geeft nieuwe geestkracht en energie.

Als schrijver en journalist ken ik dat ook. In onze beroepsgroep staat het bekend onder de naam “uit het raam staren”. Ik heb er geregld behoefte aan. Na een zwaar en ingewikkeld interview, verlang ik naar leegte in mijn hoofd. Pas later kan dan met enig succes de uitwerking van het gesprek volgen.

Het CNV, ja, je verwacht natuurlijk dat zij voor hun leden ook meteen het recht opeisen om tijdens het werk te bidden. Persoonlijk zou ik daarmee helemaal geen probleem hebben want ik heb geen personeel. Mijn eigen “uit het raam staren” is al helemaal ingecalculeerd in de boekhouding dus ook daarin zit geen probleem. Ik vind het een prima plan, een plan dat de mensen in mijn omgeving misschien ook wat gelukkiger en rustiger gaat maken. Dat alleen al is een lust voor mijn oog als ik weer eens uit het raam kijk. Dan voel ik me vrij, ik ben vrij en denk ik aan de dagen in het verschiet als ik vrij zal hebben.

Tot sterkte,

Kaj Elhorst

Http://politiek.wordpress.com

Service

www.mentaalsterk.nl

www.rtl.nl/(/actueel/editienl/)/components/actueel/editienl/2005/week23/2005060607.xml

www.bedrijfsgebed.typepad.com/bedrijfsgebed/files/artikel_bidden_en_mediteren_op_het_werk_cnv_akkoord_juni_07.pdf

www.dieetcare.nl/news_article.php?cod=23

www.elsevier.nl/web/gezin/werknemershebbennuookrechtopmeditatie.htm

www.qib.nl/artikelen/tools/22-mediteren-bevordert-de-werksfeer

Politiek, maatschappij en media

Gisteren heb ik mij gemengd in een schriftelijke discussie over politiek, maatschappij en media. Op internet natuurlijk. Minister Plasterk maakt zich zorgen over de pluriformiteit van de media en daarin heeft hij gelijk. Die pluriformiteit staat zweaar onder druk. Dat alles heeft te maken met de slechte financiële positie en de oplossing die de uitgevers van media daarvoor denken te hebben gevonden. Die is even platvloers als banaal.

Het meest in het oog springend zijn de dagbladen maar ook tijdschriften en omroepen lijden aan een chronisch geldtekort en naderende ondergang. Om aan die trend een einde te maken hebben de uitgevers en opdrachtgevers gekozen voor het vertyonen van kunstjes voor het publiek. De media zijn daardoor niet langer informatieleveranciers geworden maar circusnummers. Zolang een succesnummer geld oplevert, is er voortdurend een clown die het opvoert ook al weet hij dat hij op een goede dag zijn nek erbij zal breken.

Kijkcijfers, leescijfers, ze vormen het voer voor de begerige handjes van mediamagnaten of misschien wel magneten die hun product in de eerste plaats zien als een middel om geld te verdienen. Zeker, er moet geld worden verdiend met het uitbrengen van programma’s en informatie maar of dat de corebusiness moet zijn, is nog maar de vraag. De media, ook wel opinieleiders genaamd, hebben een veel verstrekkender taak en bepalen voor een substantieel deel het gedrag van de mensheid. Dat is geen vraag maar een feit. De paniek die de media zien, veroorzaakt onmiddellijk een waas voor de ogen van de burger.

Uitgevers en mediabedrijven hebben daarom hun maatschappelijke taak te grabbel gegooid en hun producten in het winkelwagentje van de supermarkt gegooid. Op die manier zijn ze inderdaad alleen nog maar egschikt om de vis in de pakken (hoewel je moet uitkijken met die drukinkt!)  of onderin de kattenak te stoppen. 

Hoe komt het toch dat de mediabedrijven zich nooit hebben afgevraagd wat de zin en de mogelijkheden van hun eigen producten zijn? Tja, geldwolven kunnen niet denken. Dat gebrek aan denkvermogen heeft geleid tot de zelfvernietigende vooroordelen waaraan de media nu te gronde gaan. Eén van de allerergste is de gedachte dat mensen geen behoefte meer hebben aan informatie. Dat ebspottelijke idee komt onder meer voort uit het algemeen geheiligde “marktonderzoek”. Wat de consument zegt is waar.

In werkelijkheid is dat wat de consument zegt meestal onzin. Hij of zij beseft niet eens dat de behoefte aan informatie er wel degelijk is maar niet de informatie die de media brengen! Dat is een invalshoek die de dames en heren nog niet te binnen was geschoten. met een misselijkmakende hooghartigheid hebben zij ebsloten dat het leesvoer voor de burger eenvoudiger moest worden. De “sukkels” op straat zouden die rotzooi wel vreten. Onze media producenten vergaten daarbij dat ze hun eigen graf groeven. Door de weg in te slaan van simpele en platvloerse sensatieoverdracht, werd hun product na verloop van tijd steeds minder interessant. Klaarblijkelijk. zo meende de burger, waren media bedoeld om platvloers vermaak te schenken. Kon het niet nog wat “opwindender”?

Nee, dat kon niet want de dames en heren journalisten en redacteuren hadden zichzelf vastgeprikt met de opvatting dat zij “objectief” nieuws moesten brengen. De gek die dat bedacht heeft, zou onmiddelilijk moeten worden onthoofd. Objectieve berichtgeving is een fictie van de bovenste plank, bedriegelijk en verraderlijk tegelijk. Met koningin Beatrix zeg ik in dat verband “De leugen regeert”. Niet één journalist kan objectief zijn en…elke opgeleide journalist wéét dat inmiddels ook. Uitsluitend de consument wordt nog met deze kletskoek gevoerd.

Media en journalisten behoren standpunten in te nemen op grond van gedegen journalistiek werk. Dat wil zeggen dat twee media op grond van dezelfde informatie tot twee heel verschillende maar evenzo goed juiste artikelen kunnen komen. De lezer kiest inderdaad het medium dat hem of haar het meest bevalt. Dat zal bijna altijd het medium zijn dat hem of haar gelijk geeft. Mensen willen helemaal niet elzen wat ze zelf  “lekker”vinden. Ze willen lezen, zien of horen dat ze gelijk hebben, niet gek zijn maar goed hebben nagedacht.

Als Plasterk zijn Commissie voor innovatie, vol klinkende namen maar dat zegt niets, die kant op stuurt, dan zal het zeker goedkomen met de media. Verzuiling? Ja, en dat is maar goed ook. Een zuil, of liever een stroming, geeft maatschappelijke betrokkenheid, samenhang of cohesie zo u wilt. En dat is nu precies waarom de rijksoverheid zich met het onderwerp moet bemoeien. Het is een maatschappelijk belang.

Tot sterkte,

Kaj Elhorst

Http://politiek.weordpress.com

 Service

www.innovation-media.nl

www.reclameweek.nl/nieuws/marketing-nieuws/9846/innovatie-media-staat-stil.html 

www.foruminnovatievemedia.nl

www.nrc.nl/media/article2118524.ece/Elco_Brinkman_leidt_commissie_innovatie_kranten 

www.henkblanken.nl/?cat=60 

www.marketingfacts.nl/berichten/20061018_paul_molenaar_coo_online_en_media_innovatie_sanoma

     

Barack Obama Supernova

Black is black, the world is black, het was een weinig zeggend liedje uit, ik meen, de zeventiger jaren van de vorige eeuw. Het hoorde thuis in de “black is beautifulcultuur”. Daarna heeft het nog een 35 jaar geduurd voordat een gekleurde man  het Witte Huis betrad als hoofdbewoner.

Barack Obama heeft meteen bij het begin van zijn eerste ambtsperiode al haast een top bereikt aan populariteit. Maar liefst 79 procent van de Amerikanen denkt dat hij een goede president zal zijn. Jammer eigenlijk want zo’n cijfer kan bijna alleen nog maar naar beneden. Misschien is hij een superster maar pas op voor de supernova, de explosie waarna er zo verrekte weinig overblijft. Hoe luidde de songtekst in Jesus Christ Superstar ook al weer? “He’s a man, he’s just a man. And I’ve known so many men before… he’s just one more”. 

Het maakt natuurlijk wel duidelijk hoe ver George Bush het zelfvertrouwen en het uitzicht op een betere toekomst bij de Amerikanen naar beneden heeft gehaald. Voor hen zou het dan ook te betreuren zijn als de rijzende ster meteen een vallende soortgenoot werd of…een zwart gat. Hoewel, ze hebben beide een voordeel.

Een vallende ster geeft aan dat mensen een wens mogen doen, bijvoorbeeld “ga maar weer omhoog”. Een zwart gat is een ultieme concentratie van energie, een macht die alles om zich heen naar zich toe trekt. Het mooie daarvan is de aantrekkingskracht, het negatieve is het feit dat in een zwart gat elke verdwaalde ziel wordt platgedrukt.

Ik krijg bijna medelijden met een man die zo evrschrikkelijk bewierookt wordt dat alleen de lucht ervan hem wel eens zou kunnen verstikken terwijl de rook hem aan het gezicht onttrekt. Wie Obama “lief” heeft, geeft hem een eerlijke kans, met vergissingen, fouten en uitglijders erbij.

Tot sterkte,

Kaj Elhorst

Http://politiek.wordpress.com

Service

www.hln.be/hln/nl/2002/Dossier-Obama/article/detail/582152/2008/12/30/God-niet-welkom-op-inhuldigingObama

www.standaard.be/Artikel/Detail.aspx?artikelId=DMF17012009_004&ref=nieuwsoverzicht

www.nieuws.be/nieuws/Inhuldiging_Obama_in_Lego_4f51bda3.aspx

Smaakbuddy

Afgelopen donderdag hoorde ik op BNR radio voor het eerst het begrip “smaakbuddy”. Het was mij volslagen onduidelijk wat er achter die term schuilging maar nieuwsgierig als ik ben, ging ik op onderzoek uit. Als ik het goed heb begrepen is een smaakbuddy één van de eigentijdse herders van deze wereld.

Al jarenlang en nu, door de crisis, helemaal slaat de onzekerheid allerwegen toe. Mensen blijken niet eens meer op eigen gezag hun inkopen bij Appie Heijn te kunnen doen. Een fundamenteel gevoel van onzekerheid en argwaan heeft hen bekropen. Daarom moet een smaakbuddy de weg wijzen in het ondoorzichtige woud van levensmiddelen en recepten. Het viel natuurlijk te verwachten in een wereld waarin de consument uit zóveel producten kan kiezen dat hij of zij door de bomen het bos niet meer ziet. Een smaakbuddy biedt veiligheid en de garantie dat de maaltijd goed weg te werken is. 

Vrijdagavond sprak ik iemand die dacht dat de smaakbuddy een “stijlgoeroe ” was  en dat vond ik eigenlijk wel een goed gevonden verklaring voor het woord. Iemand die de richting aangeeft op het gebied van interieur, lifestyle en noem maar op. In dat opzicht zijn er vele goede voorbeelden te geven.  Jean des (vanwaar die “s”? )  Bouvrie is niet de enige. Ook de Eerste kamer blijkt nu een smaakbuddy te zijn.

De dames en vooral heren van de senaat zijn al enige tijd bezig een onderzoek te starten naar de achtergronden van onze deelname aan de oorlog tegen Irak. Een kwestie van goede smaak en een gezonde democratie. Een paar dagen geleden kwam plotseling een document naarbuiten waaruit bklijkt dat de Minister bedonderd is of…zijn mond heeft gehouden. Dat is natuurlijk geen toeval maar het gevolg van langdurig  journalistiek werken. Een lek ook dat nu zijn of haar kans schoon zag.

De kans op een on derzoek naar die vermaledijde deelname is nu sterk toegenomen doordat er nieuwe feiten aanhet licht zijn gebracht, of liever: oude feiten. Het zou best eens kunnen blijken dat het kabinet terwille van een goede band met de VS blind is geweest voor de kritiek vanuit de ambtenarij. Dat is geen beste beurt. Zeker niet in een tijd die zo bol staat van onzekerheid en argwaan als deze. Om in hedendaagse termen te blijven: er zijn nog al wat mensen die hun krediet inmiddels hebben verspeeld.

Dat geldt niet voor de Eerste Kamer die als een echte smaakbuddy steeds de aandacht voor een onderzoek levendig heeft gehouden. Dat was hard nodig want de Tweede Kamer zat door onsmakelijke afspraken rond de kabinetsvorming vast aan de plicht tot stilzwijgen, op straffe van een kabinetscrisis. Misschien zijn er straks wel twee onderzoeken tegelijkertijd en het is de vraag of dat nuttig is. Eén ding is zeker: dankzij de oplettendheid van de Eerste Kamer slaap ik toch een beetje lekkerder en zekerder. De houdbaarheidsdatum van dit instituut is nog niet overschreden! Ik houd van mijn stijlvolle smaakbuddy.

Tot sterkte,

Kaj Elhorst

Http://politiek.woordpress.com

Service

www.weekvandesmaak.nl/Smaakbuddy

www.zestz.nl/2008/11/24/smaakbuddy

www.nos.nl/nosjournaal/artikelen/2008/3/19/190308_5jaar_oorlog_irak.html

www.nrc.nl/binnenland/article2117707.ece/Oud-ministers_onderzoek_Irak-oorlog_nodig

www.inspirerendeverhalen.nl/?p=145

www.nwo-info.nl/2008/03/25/irak-de-verkoop-van-een-oorlog

www.weblogs.nos.nl/hoofdredactie/2008/03/21/in-bed-met-rumsfeld-de-oorlog-in-irak-2/

Gejaagd door de wind

Je kunt luchtfietsen, luchtkastelen bouwen, een vrouw achterna lopen,  als 55 plusser solliciteren naar een baan, spoken najagen, tegen windmolens vechten en zelfs iets aanwijzen als windmolen om er vervolgens tegen te gaan vechten, het maakt allemaal niets uit. Je wordt er niet beter van, alleen de anderen gaan erop vooruit. Het bereiken van een doel zal alleen gaan als het doel wil meewerken.

Tot mijn grote schrik moest ik gisteren voor een interview naar Heerlen. Vanuit mijn woonplaats is dat in totaal ongeveer 450 km, een afstand die ik in de vakantie zorgeloos afleg maar op een werkdag is het minder leuk. Daar komt bij dat ons stelsel van rijkswegen doet denken aan de aderen van een zestigjarige die veel te vet eet, nooit beweegt, zuipt als een ketter en rookt als een schoorsteen waarbij hij of zij permanent onder de stress. zit. Kortom, opschieten is er niet bij.

Nu weet je dat van te voren maar het kan altijd erger dan je denkt. Eenmaal bij Eindhoven aangekomen, bleek de wegenbouwer tot een dermate staat van genot te zijn gekomen dat ik er driekwartier tijdverlies aan over hield. Dat overkwam mij nadat ik al drie keer het voorspel had beleefd op andere locaties in het wegennet. Ik kon me toen niet meer onttrekken aan de vraag welke zin dit gewoel in de aarde heeft dat er voor gaat zorgen dat we op een goede dag Australië herontdekken.

Door “infrastructurele werken” zal de verkeersdoorstroming in Nederland in de toekomst veel beter worden. Het doet denken aan de oorlog in Irak: het land zal democratie krijgen. Toedeloe!!! Oorlog is het zeker, oorlog tegen de eigen burger. Het is toch opmerkelijk dat de overheid gedurende vijf jaar werken laat aanleggen die over vijf jaar weer aanpassingen nodig hebben om te voldoen. Zo blijf je aan de gang. Ik moet daarbij denken aan het feit dat ik over een periode van tien jaar vijf keer in de omgeving van Londen ben geweest. In al die tijd heb ik niet kunnen ontdekken dat er iets was veranderd aan de afgesloten rijbanen en zandheuvels langs de kant.

De infrastructurele werken dienen dan ook vooral als permenente ergernis die de gedachten van mensen afleidt van werkelijk belangrijke onderwerpen. Bovendien spekt ze de zakken van de wegenbouwers en dat is goed voor onze economie. Infrastructurele werken vormen hoe dan ook geen enkele oplossing voor onze fileproblematiek. De files kunnen wel opgeheven worden maar alleen door het gebruik van de wegen terug te dringen.

Maar ja, als volk zijn we gek op dat soort voordegekhouderij. Nee, niet de overheid de schuld geven, we doen het allemaal samen. We kiezen ervoor, elke vier jaar weer.

Zo heb je de strijd tegen de drugs, die nooit gewonnen kan worden en een voortdurende subsidiëring van de georganiseerde misdaad inhoudt, de strijd tegen het terrorisme die op zichzelf al heel veel terrorisme met zich meebrengt. Het levert allemaal niets op behalve dat er ettelijke duizenden mensen hun brood mee verdienen.

Nee, als ik al deze mogelijkheden overzie dan lijkt mij het achterna lopen van een vrouw nog het meest aanlokkelijke. Daarbij kun je tenminste nog voor jezelf de illusie hebben dat je ergens aan werkt. En dat, zo zegt men, moet je nu juist niet doen. Zo zie je maar, zelfs de meest vastgeroeste wijsheden zijn onbruikbaar. Niets dan spoken in je hoofd.

Tot sterkte,

Kaj Elhorst

Http://politiek.wordpress.com

Service

www.boeken.tweedehands.net/romans/gejaagd-door-de-wind-melanie-mitchell-hardcover.html

www.gedichten-freaks.nl/663518

www.beleven.org/verhaal/het_najagen_van_geluk

www.koevsjinka.hyves.nl/blog/17863069/Stop_Chasing_the_here_and_now/ObGr

www.volkskrantblog.nl/bericht/7227

www.happyhourisvan9tot5.nl/geluk-zoeken-op-de-verkeerde-plek/’

www.pompelmoes.nl/2004/11/geluk

www.mightysociety.nl/media/magazines/mightysociety4

 

 

Individu en socialisme

Vandaag las ik in Trouw een artikel van Hans Goslinga over de ontwerpresolutie integratie van de PvdA. Nu is dat onderwerp hier al verscheidene keren aan bod geweest maar zijn benadering daagde mij toch uit tot een reactie die vermoedelijk niet heel eenvoudig kan zijn. Ik nodig PVV-aanhangers dus al vast uit om niet verder te lezen. 

Het verhaal van Goslinga bevatte twee elementen. In de eerste plaats ging hij in op de stelling van de PvdA  dat ze altijd voor de individu zal kiezen. Op zich is dat een mooi uitgangspunt al heeft het nog al wat implicaties en ook de ontwerpresolutie houdt zich er uiteindelijk niet helemaal aan. De Sociaaldemocraten eisen wel degelijk een collectieve verantwoordelijkheid. En zo hoort het ook, voor verantwoordelijke bestuurders en al helemaal voor Sociaaldemocraten. Die collectieve verantwoordelijkheid heet in de resolutie “rechtsstaat”.

De resolutie roept ook op tot “niet naast elkaar maar met elkaar”. Daar heb ik persoonlijk wat  moeite mee en Goslinga ook, maar…om verschillende redenen. Goslinga vreest voor de vrijheid van godsdienst. Ik vrees voor de vrijheid van persoonlijke visie en inzichten. Naar mijn mening is het juist de kunst om weliswaar naast elkaar te leven maar niet tegen elkaar. Als we alleen nog maar  met elkaar leven, dan zal dat leiden tot een eenvormigheid die tegendraads is aan individuele ontwikkeling. Goslinga noemt dat “conformisme”. Met hem moet ik niet denken aan een maatschappij breed conformisme want dat doet teveel denken aan de kadavercultuur van het wat glazige Marxisme, de klassenloze heilstaat.

Eerder al betoogde ik dat het mooie van de Sociaaldemocratie nu juist is dat ze in plaats van die heilsmolog de “solidariteit” heeft gebracht en eventueel de inclusiviteit. Dat wil zeggen: eenheid in verscheidenheid. Het besef dat vrijheid berust op een gemeenschappelijke basis. Allemaal naar dezelfde openbare school, Goslinga? Nee zeg, alsjeblieft niet! Laten we allemaal naar heel verschillende scholen gaan en laten we daar vanuit verschillende invalshoeken leren hoe  dergelijk maatwerk stoelt op een breder collectief belang.  Zuilen, of liever en minder star “stromingen” die elkaar niet bestrijden maar verrijken en leren van elkaar. Dat is het doel waarnaar ik streef.

Dat is geen bedreiging van de godsdienstvrijheid maar, om in christelijke termen te geraken, een “”wedergeboorte”. O ja, maar dat is niet simpel, het klinkt bijna idealistisch en wie doet er nu nog aan idealen in deze pragmatische tijd? Overigens, het gaat niet om godsdienstvrijheid maar om de vrijheid van denken en vooral ook van voelen, van zienswijze. Of daarbij nu een bovennatuurlijke macht in het spel is of niet. Dat maakt voor de individu wel uit maar niet voor de samenleving als geheel.  Ja, ik had het al gezegd, het zou niet eenvoudig worden.

Idealisme hoort thuis in een resolutie. Resoluties horen te gaan over wensbeelden, doelstellingen en visionaire vergezichten. Een resolutie is iets anders dan een Plan van Aanpak. Dat komt daarna, o ja zeker, het hoort ook daarna te komen. het mag niet wegblijven.

Eigenlijk vind ik het stuk van Goslinga wel goed. Hij doet mee aan een discussie en discussie is het wezenlijke kenmerk van een samenleving die “eenheid in verscheidenheid” kent. Niet tegen elkaar,  maar naast elkaar. Met elkaar naast elkaar. Dat is een goeie, een doordenker een vrucht van de discussie. Het leven is zo mooi, gezien door een rozenbril. O ja en die PVV-aanhangers, die horen er óók bij hoor dus eigenlijk moeten ze misschien toch maar even lezen. Beginnen met het slot misschien?  

Tot sterkte,

Kaj Elhorst

Http://politiek.wordpress.com

Service

www.puzzelstukjes.nl/

www.pvda.nl/renderer.do/menuId/200006403/sf/200006423/returnPage/200006423/…/200030708/

www.pvda.nl/renderer.do/clearState/true/menuId/200030701/returnPage/200030701

www.pvda-enschede.nl/start.php?blad=pvda_landelijk.php

www.geencommentaar.nl/index.php/nieuwslog/2009/01/05/pvda-reacties-op-resolutie-integratie

www.nl.wasalive.com/nl/pvda+verdeeld

www.onlinenieuws.eu/politiek-nieuws/46-politiek-nieuws/250-pvda-nieuws