De nieuwe columns en commentaren van Kaj Elhorst zijn te vinden op www.4politicians.wordpress.com, www.nieuwepolitiek.wordpress.com Daarnaast blijft deze weblog, www.politiek.wordpress.com toegankelijk voor het lezen van bestaande columns en commentaren.

Klik door naar www.nieuwepolitiek.wordpress.com

Lees daar: “Holocaust en pannenkoek” en vele andere.

Of ga naar www.4politicians.wordpress.com en lees daar:

“Genesis” 

“Anttiracisme top!!!”

“Ascoiaal geleuter”

“Volksgenossen, Männer des Reichstages” (“Geburtstag des Führers”)

en ga ook naar

 www.politiek.wordpress.com

www.nieuwepolitiek.wordpress.com

www.badplaatsalphen.wordpress.com

www.rossia.wordpress.com (Rusland)

www.kajman.wordpress.com

www.mythologie.wordpress.com

www.sairaramira.wordpress.com

 

Advertenties

Opiumbollen en gedoogbeleid

cocaine

Eén van de leukste onderdelen van het journalistieke vak is het bijwonen van de raadsvergaderingen. Het betekent inzicht in ontwikkelingen in de eigen gemeente en het geeft een goed beeld van de manier waarop intermenselijke verhoudingen in elkaar kunnen zitten. Gisteravond deed zich daarbij een wonderlijk schouwspel voor.Of moet ik zeggen “hoorspel”?

Eén van de geachte volksvertegenwoordigers verkondigde open en bloot dat het Nederlandse gedoogbeleid ten aanzien van drugs een belangrijke oorzaak was van dakloosheid. Ik dacht dat mijn oren van mijn hoofd vielen en dat de opiumbollen door de vergaderzaal zweefden. Eén keer inademen en..inderdaad!

De stelling van de geachte afgevaardigde zou betekenen dat In de VS en Frankrijk het daklozenprobleem voor een groot deel opgelost zou moeten zijn. Daar hanteert men immers nog steeds het wat (k)rampachtige “war om drugs” model? Nu is mij niets bekend van opzienbarende vermindering van het aantal daklozen in die landen. Sterker nog, ik meen te weten dat zowel de drugsoverlast als de dakloosheid er weliger tiert dan in ons landje. Is het, tussen haakjes, trouwens niet opvallend dat het aantal “blowers” onder vroegpubers in Nederland is afgenomen?

Volgens mij zit de volgorde dan ook iets anders in elkaar. Ik vermoed dat iemand allereerst te maken heeft met psychische of sociale problemen of allebei of psychosociale problemen, zo u wilt. Dat leidt tot de behoefte aan een roes en één van de middelen daartoe hebben wij “drugs” genoemd. In wezen maakt het niet uit of de “patiënt” de greep krijgt op alcohol, medicijnen (verwaarloos die niet!) of drugs. Het doel blijft hetzelfde. Kortom waren er geen drugs verkrijgbaar, dan zou dezelfde persoon naar drank of drugs grijpen. Het hangt er maar vanaf wat het best bereikbaar is. Eenmaal verslaafd, dan kan dat leiden tot geestelijke verwarring en dak- en thuisloosheid.

Het probleem bij de drugs zit hem aan de ene kant in het gebruik ervan en aan de andere kant in de criminalisering van het gebruik. Wij moeten die twee scherp van elkaar scheiden. De bestrijding van het gebruik ervan is, net als bij teer en nicotine, in de eerste plaats een zaak van volksgezondheid. Dat betekent dat vooral voorlichtingscampagnes soelaas kunnen brengen. De criminalisering ervan, de misdadige achtergrond van de handel, is eenvoudiger te verhelpen. Door legalisering.

Nu krijg ik op die opvatting wel eens de reactie: “maar dan gaan de criminelen hun activiteit naar een ander terrein verleggen”. In de eerste plaats twijfel ik daaraan. Criminelen hebben al lang alle mogelijke illegale terreinen bezet die bestaan. Zij zijn inventiever in dat opzicht dan wij met z’n allen bij elkaar. Die verschuiving zal niet zo gauw plaatshebben al kan het zijn dat een andere vorm van criminaliteit (wapen- en/of vrouwenhandel) met nog meer enthousiasme bedreven gaat worden dan nu.

Ja, maar ik maak me sterk dat die criminele gebieden gemakkelijker te bestrijden zijn dan drugshandel. Waarom? Omdat vrijwel niets zo wijd verbreid is als de behoefte aan een roes. De kracht van criminaliteit neemt toe met de behoefte aan het product dat ze levert. Wat dat betreft is het net economie. Overigens betekent dat ook dat de concurrentie toeneemt en die vindt in criminele kringen altijd op geheel eigen wijze plaats. Ze wil nog al eens in het straatje van de politie te pas komen.

Kortom, mijn grootste vrees ligt niet bij het drugsgebruik en de handel erin maar wel bij de misvattingen en fabeltjes die erover worden rondgestrooid. Nu ik mijn oren weer aan mijn hoofd heb gehangen, weet ik het zeker. Opiumbollen in de raadszaal, of ze nu drugs bevatten of politieke denkbeelden, we zullen ze nog lang moeten gedogen.

Tot sterkte,

Kaj Elhorst

Http//politiek.wordpress.com

Service

www.frontpage.fok.nl/nieuws/88093

www.moedigemoeders.nl/index.php?id=1934

www.drugsforum.nl/viewtopic.php?p=175368&sid=6084587cb23e03d7ac07ab75d775d203

www.mens-en-samenleving.infonu.nl/politiek/4916-gedoogbeleid-coffeeshops-in-nederland.html

www.daklozen-arnhem.nl

www.internationaalverzet.blogspot.com/2007/01/armoede-in-de-vs-750000-daklozen

www.sargasso.nl/archief/2008/03/28/tentenkampen-met-failliete-amerikanen-buiten-hollywood

 

 

Ik ben een “dierenmensch”

lieveheersbeestje

Ik ben er al mijn hele leven van overtuigd dat geweld tussen mensen niets oplevert. Ja, ik heb zelfs een verdedigbaar standpunt dat de hele Tweede Wereldoorlog verspilde energie is geweest maar daarvoor zal ik hier de argumenten niet geven. Wat mij opvalt, is dat ik enigszins van mijn geloof begin af te vallen. Misschien is er een situatie te vinden waarin geweld wel iets oplevert maar eigenlijk gaat het niet om geweld tussen mensen.

In Venray heeft het gemeentebestuur afgezien van de aanleg van een park met martelcentra voor dieren. Het gemeentebestuur besloot daartoe niet zo maar. Het werd onder zware druk gezet door de radicale dierenvrienden en die kregen zelfs, misschien onbedoeld, steun van Guusje Geluk. Zij weigerde de gemeente te hulp te komen ook al was het geplande park nog zo belangrijk voor de regionale economie.

Het gemeentebestuur heeft ervan af gezien. Nu was het natuurlijk mooier geweest als de gemeentelijke bestuurders vanuit zichzelf hadden begrepen dat je aan dierenleed geen stuiver mag verdienen. Het getuigt van een achterlijke cultuur als je denkt dat dierenmishandeling in sommige gevallen goed is, namelijk als het ten goede komt aan de  “wetenschap”. Ik wil hier geen vergelijking maken met de proeven die dr Mengele in de vernieitigingskampen deed maar de scheidingswand is flinterdun.

Waarom nu, twijfel ik op dit punt zo erg over de toelaatbaarheid van geweld? Omdat ik ervan uit ga dat de dieren daartoe zelf over zouden gaan als ze de kans zouden krijgen. Hen wordt die kans ontnomen doordat wij met het recht van de sterkste ons meester maken van hun lot.

Kortgeleden zat ik met een lokaal bestuurder op diens werkkamer te praten over de opkomst van de Partij voor de Dieren. Hij juichte die opkomst toe omdat geen enkele andere partij, ook de zijne niet, het in voldoende mate opneemt voor dieren. Mensen begrijpen niet dat dieren precies hetzelfde recht hebben om zich op deze aarde een gelukkig bestaan te verwerven als mensen. Zij dringen zich niet uit agressie of heerszucht op, zij zijn gewoon op de wereld en kunnen niet kiezen. In dat opzicht bevinden zij zich in dezelfde positie als mensen. Ook die hebben niet een zelfverworven recht op aardse aanwezigheid gecreëerd. Ze zijn er doodeenvoudig temidden van allerlei andere levende wezens neergekwakt en zullen moeten leren de aarde te delen.

Zouden de dieren dat ook doen als zij de machtiger partij waren? Ik weet het niet maar wij kennen onszelf de vaardigheid toe om kritisch na te denken, argumenten af te wegen en dergelijke. Ja, dat zou ons onderscheiden van de planten en dieren. Het is helemaal niet zeker dat mensen de enigen zijn die een dergelijke vaardigheid bezitten maar…wie zegt erover te beschikken, moet haar ook gebruiken.

En dus: wij delen de aarde met dieren en planten op een harmonische wijze. Dat betekent dat we ook wel eens in moeten schikken.

Kortgeleden zag ik tijdens een vergadering nog een nertsfokker optreden. je vraagt je af waarom zo’n man zich niet in het openbaar doodschaamt over zijn beroep. Maar integendeel, hij wilde zijn “bedrijf” nog uitbreiden ook. Als ik de grote, verschrikkelijke, onoverwinnelijke nachtnerts was, zou ik hem met huid en haar opvreten.

Ja ik ben een “dierenmensch”. Maar vrees niet, ik zal geen vreselijke dingen doen. Dat neemt niet weg dat ik gemengde gevoels heb bij het optreden, ook van radicale, dierenactivisten. Iemand zal het voor de verworpenen der aarde moeten opnemen.

Tot sterkte,

Kaj Elhorst 

Http://politiek.wordpress.com 

 

Service

www.informatiedierproeven.nl

www.animalfrontline.nl/vivisectie/vivinl.php

www.anti-dierproeven.eigenstart.nl

www.quidam.web-log.nl/quidam/2004/07/kip.html

www.wakkerdier.nl

www.politiek-actie.net/pages/dossiers/politiek_activisme/dierenrechten/bont_wakker_terrorisme.htm