Rentmeester en rentenier

11-kl-tekening-bewerken-botten-ijstijd“When we fell into this planet” is een regel uit het liedje “Circle of Life” dat hoort bij de film “Lion King”.  De muziek is van Elton John.  Er wordt kennelijk vanuit gegaan dat de zaden waaruit de mensehid zich heeft gevormd vanuit de ruimte op de planeet aarde zijn beland. De vraag of dat binnen 24 uur kon gebeuren is slechts een vraag voor christelijk mythologische scherpslijpers. En voor Joodse want ja, we lezen gedeeltelijk uit hetzelfde boek voor.

Uit de hemel gevallen als Mr. Bean of niet, mensen waren er razendsnel bij om hun eigen positie op aarde te bepalen. Een soort psychische en religieuze GPS maakte ons tot “Helenen””, de kinderen van de zon, “Uitverkoren volk” of “rentmeesters op aarde”. Dat laatste klinkt nederig maar het is het niet want de rentmeester is wel degelijk de baas, kan de hekken sluiten en wikt en beschikt over alles wat zich om hem heen bevindt. 

Liever dan rentmeester zijn wij dan ook rentenier. Dat wil zeggen dat alle rijkdommen van de aarde ons op ongebreidelde wijze toebehoren en dat wij uitsluitend bepalen in welk tempo wij de onafzienbare berg voer zullen consumeren. Welnu, er is aan die gedachte een nieuwe toegevoegd die de wenkbrauwen ernstig doet fronsen. Het milieu zou gebaat zijn bij een gezonde economie. Als je zoiets uit de mond van Mark hoort komen, zakt je broek toch van pure slijtage naar beneden. De economie als motor voor het milieu. Zou hij die uitspraak echt hebben gerepeteerd voor de spiegelvoor de spiegel zonder in een lachbui te schieten? Of zou hij zich tevreden in de handen hebben egwreven omdat hij een nieuwe constructie had bedacht voor een hernieuwing van de ongebreidelde hebzucht, met de eertsvolgende kredietcrisis in het vooruitzicht? 

Laten we wel wezen. Het milieu kan heel goed zonder onze economie. Het milieu heeft in de loop van de eeuwen laten zien dat ze geen enkele boodschap heeft aan onze economie.  Breng een bezoek aan een plaats waar onze economie nog nooit is doorgedrongen en je vindt er een weelderig milieu, op welke manier dan ook. 

Het vervelende voor Mark is dat onze economie doodeenvoudig deel uitmaakt van het milieu, net zoals de mens deel uitmaakt van de natuur ( ook al zo’n absurd onderscheid).  Overal waar de economie ( het door de mens aangeharkte onderdeel van het milieu) zich voordoet, verliest de rest van het milieu terrein. Daar zit hem de kneep. Voor een versterking van het niet-door-mensen-aangetaste milieu (bij gebrek aan een beter woord ook wel “natuur” genoemd) is een onvoorwaardelijke keuze voor dat deel van het milieu vereist. Dat houdt in dat het “natuurlijk milieu” geen cent hoeft te kosten. Het vraagt van osn alleen maar een begrenzing van de economie, een wat minder overdadig rentenieren.

Laat ik het anders zeggen: je kunt kiezen voor de plaatsing van windmolens als energieleverancier. Je kunt óók besluiten genoegen te nemen met minder energie. Daardoor ben je in de gelegenheid om de windmolens achterwege te laten. Begrijp me goed, in de afweging tussen windenergie en gebruik van minerale brandstoffen, ben ik voor het eerste. Tegelijkertijd pleit ik doodeenvoudig voor minder energieverbruik. Ik wil dan nog steeds windmolens maar veel minder minerale brandstoffen.

Economie is een roofdier. Geef het een stimulans en het groeit zonder grenzen. De gedachte dat de opbrengst ervan gebruikt kan worden terwille van het niet-economische gedeelte van het milieu, is absurd. Met elke stap voorwaarts van de economie, verliest al het overige milieu terrein. Wie op die weg voortgaat, zal na kortere of langere tijd geen milieu meer aantreffen dat beschermenswaardig is.  En dan zijn we in de kapitalistische heilstaat en bestaat ons milieu uit bergen…geld. Een nieuw milieu!

Tot sterkte,

Kaj Elhorst

Http://politiek.wordpress.com

Service

www.ivm.falw.vu.nl/ivm_newsletter

www.rivm.nl/persberichten/2004/investeringen_economie_milieu_nodig.jsp

www.verkeerenwaterstaat.nl/onderwerpen/goederenvervoer/zeescheepvaart

www.bondbeterleefmilieu.be/page.php/milieublog/2008/04

www.krispijnbeek.nl/?p=5

www.groenhuis.org/?p=799

www.tmf.nl/microsites/kijkditnou/blog/id/159162

De kruik gaat net zolang te Beerenburg …

ontkenning.jpg

Een vrachtwagen vol zandzakken verspert vandaag de oprijlaan naar het huis van Kommer. De wagen is vastgelopen in een kuil in het pad en door het gewicht kan hij niet weg. Kommer staat er een beetje mistroostig bij te kijken. Hij had de zandzakken juist besteld voor het geval dat de regen zou toeslaan. “Mijn vrouw heeft een beetje veel naar de Engelse tv gekeken”, vertrouwt hij mij met een knipoog toe.

Het is natuurlijk ook dweilen met de kraan dicht. Onder het lopen naar het huis toe begint de oude en ook zeer wijze politicus zijn verhaal al. “Wij kunnen hier in Nederland nu wel dijken bouwen en verhogen en waterbuffers aanleggen, als meneer Boesj door blijft gaan zich niets aan te trekken van de opwarming van de aarde, zal het niets uithalen.” Met zijn rubber laarzen durft hij niet door de hoofdingang en de marmeren hal te lopen. Daarom kiezen we deze keer voor een zij-ingang die voert door kelders vol voorraden voor de keuken en de stallen en natuurlijk rekken vol wijn en Beerenburg. Bovendien vermoed ik in haast onzichtbare hoeken en gaten de bizarre uitvindingen die hij in de loop van de jaren heeft gedaan zoals de automatische zakdoek die als een soort airbag uit de bomen van je bril kon komen zakken bij een niesbui. Kommer zelf heeft ze ver weggestopt omdat hij ze als jeugdzonden beschouwt.

Het is duister in de kelders want Kommer staat bij zijn voorraden alleen maar spaarzaam licht toe. “Dat is beter voor de voorraden en voor het milieu. Weet je dat ik in mijn hele huis al lang spaarlampen heb? Voor mij zijn het echt spaarlampen geworden. Ik ben een liberale milieufreak”, lacht hij. “Sommigen denken dat die twee niet samengaan.”

Binnen in de werkkamer voelt het behagelijk aan en het eerste glas Beerenburg verdrijft kou en vocht uit ons binnenste. Juli 2007 en er zijn nog steeds mensen die denken dat het alleen maar gaat om een wat slechtere zomer. Kommer schudt zijn hoofd. “Het is de ontkenningsfase. Zolang je maar beweert dat de kwaal niet bestaat, kun je volhouden dat ze er niet is…totdat je eraan bezwijkt. Politici zijn helden in dat opzicht. De één beweert met het grootste gemak dat de uitstoot van CO-2 door de mens niets te maken heeft met de klimaatverandering. Hij of zij slaat ook waarschuwingen van de ozongaten in de wind. Ja, sterker nog, de grootste vervuiler van allemaal zorgt voor een piek door Bagdad aan barrels te gooien met een piek aan luchtvervuilend wapentuig.  De ander denkt dat het wel zal meevallen met de gevolgen van straling nabij zendmasten en zo gaan we maar door. Zelfs als het wetenschappeklijk bewijs er is, dan roepen politici nog dat het allemaal erg meevalt. Dan zoeken ze naar manieren om de technische noviteiten door te voeren op een ogenschijnlijk ongevaarlijke manier. Ik heb in mijn tijd altijd gepleit voor bedachtzaamheid  en voorzichtigheid.”

Hij zakt nog eens lekker onderuit in zijn stoel en neemt een forse nip van zijn Beerenburg. “Vandaag geen pijp”, zegt hij. “Zo’n ding is niet veel beter dan een mini-kolencentrale. “Het is natuurlijk wel raar als mensen ervan opkijken dat het wonen langs een snelweg ongezond is. Dat fijnstof op elke manier je lijf afbreekt, was onder de mijnwerkers al eeuwen bekend. Praat me niet van de klachten die daar voorkwamen behalve een stoflong: kanker, hartziekten en vergiftiging van organen. Hoe dom kun je zijn als je denkt dat het allemaal maar goed gaat? Er zijn echt dagen dat ik naar de Eerste Kamer terugverlang om al die hoofden eens flink door elkaar te schudden.” Het is duidelijk, het enige dat goed is voor een mens is: Beerenburg. “Nou ja”, glimlacht Kommer, “en een goede maaltijd en niet te vergeten nachtrust natuurlijk.” Hij kijkt me doordringend aan maar niet te lang. Al gauw dwalen zijn ogen weer af naar de troosteloos neerdruppende regen buiten en de storm in de kruin van de bomen. “Gewoon een slechte zomer!” spot hij.

Dan veert hij overeind om de glazen opnieuw vol te schenken. Tussendoor wijst hij op een kleine tekening, of eigenlijk een ets, in een donkere hoek van de kamer. “Kijk, daar staat een echte Friesche windmolen, een eeuwenoude uitvinding die gebruikmaakte van een natuurlijke energiebron. Nu verrijzen er ineens overal oerlelijke, eenbenige propellors om die energie op te vangen. Het zou minstens zo efficiënt zijn om huizen in het buitengebied in de vorm van een molen te bouwen en ze hun eigen energie te laten opleveren. Een leuker gezicht en ook toepasbaar in sommige delen van de stad.” Ik kijk even verbluft voor me uit en vrees te maken te hebben met een oprisping van één van zijn “jeugdzondige gedachten”. Kommer lijkt mijn verbijstering niet op te merken en gaat verder.

“Voor het verkeer en vervoer is er maar één oplossing, een revolutionaire overstap naar openbaar vervoer. Laten we zeggen tussen nu en 2017. Versmalling van snel- en binnenwegen, verruiming en verfijning van het net van spoorlijnen en de invoering van kleine bussen met tien tot twintig zitplaatsen. Het is helemaal niet nodig om de privé-auto in te leveren, het ding zal vanzelfsprekend veel minder gebruikt gaan worden.” 

Ondertussen blijven politici maar beweren dat “je de mensen de auto niet uitkrijgt”.  “Nee, natuurlijk niet”, lacht Kommer. “Niet als je de benzineprijs ééns in de tien jaar met een eurootje verhoogt. Daar worden de mensen niet angstig van. ” Politici in de ontkenningsfase, voor Kommer vormen ze een legioen staatsgevaarlijke en lugubere types. “De war on terrorism zou tegen hen gevoerd moeten worden”, besluit hij.

Lopen naar huis is net zo leuk als rijden met de auto. Ik durf de motor gewooon niet meer te starten na het milieu-infuus dat Kommer ten beste heeft gegeven. En onderweg krijg ik al de neiging omvergereden bloemetjes weer rechtop te zetten.

Tot sterkte,

Kaj Elhorst

Http://politiek.wordpress.com

Service

www.yukiko.web-log.nl

www.gedichten-freaks.nl

www.members.lycos.nl

www.nujij.nl

www.martine-th.hyves.nl

www.johnito.blogspot.com