Rentmeester en rentenier

11-kl-tekening-bewerken-botten-ijstijd“When we fell into this planet” is een regel uit het liedje “Circle of Life” dat hoort bij de film “Lion King”.  De muziek is van Elton John.  Er wordt kennelijk vanuit gegaan dat de zaden waaruit de mensehid zich heeft gevormd vanuit de ruimte op de planeet aarde zijn beland. De vraag of dat binnen 24 uur kon gebeuren is slechts een vraag voor christelijk mythologische scherpslijpers. En voor Joodse want ja, we lezen gedeeltelijk uit hetzelfde boek voor.

Uit de hemel gevallen als Mr. Bean of niet, mensen waren er razendsnel bij om hun eigen positie op aarde te bepalen. Een soort psychische en religieuze GPS maakte ons tot “Helenen””, de kinderen van de zon, “Uitverkoren volk” of “rentmeesters op aarde”. Dat laatste klinkt nederig maar het is het niet want de rentmeester is wel degelijk de baas, kan de hekken sluiten en wikt en beschikt over alles wat zich om hem heen bevindt. 

Liever dan rentmeester zijn wij dan ook rentenier. Dat wil zeggen dat alle rijkdommen van de aarde ons op ongebreidelde wijze toebehoren en dat wij uitsluitend bepalen in welk tempo wij de onafzienbare berg voer zullen consumeren. Welnu, er is aan die gedachte een nieuwe toegevoegd die de wenkbrauwen ernstig doet fronsen. Het milieu zou gebaat zijn bij een gezonde economie. Als je zoiets uit de mond van Mark hoort komen, zakt je broek toch van pure slijtage naar beneden. De economie als motor voor het milieu. Zou hij die uitspraak echt hebben gerepeteerd voor de spiegelvoor de spiegel zonder in een lachbui te schieten? Of zou hij zich tevreden in de handen hebben egwreven omdat hij een nieuwe constructie had bedacht voor een hernieuwing van de ongebreidelde hebzucht, met de eertsvolgende kredietcrisis in het vooruitzicht? 

Laten we wel wezen. Het milieu kan heel goed zonder onze economie. Het milieu heeft in de loop van de eeuwen laten zien dat ze geen enkele boodschap heeft aan onze economie.  Breng een bezoek aan een plaats waar onze economie nog nooit is doorgedrongen en je vindt er een weelderig milieu, op welke manier dan ook. 

Het vervelende voor Mark is dat onze economie doodeenvoudig deel uitmaakt van het milieu, net zoals de mens deel uitmaakt van de natuur ( ook al zo’n absurd onderscheid).  Overal waar de economie ( het door de mens aangeharkte onderdeel van het milieu) zich voordoet, verliest de rest van het milieu terrein. Daar zit hem de kneep. Voor een versterking van het niet-door-mensen-aangetaste milieu (bij gebrek aan een beter woord ook wel “natuur” genoemd) is een onvoorwaardelijke keuze voor dat deel van het milieu vereist. Dat houdt in dat het “natuurlijk milieu” geen cent hoeft te kosten. Het vraagt van osn alleen maar een begrenzing van de economie, een wat minder overdadig rentenieren.

Laat ik het anders zeggen: je kunt kiezen voor de plaatsing van windmolens als energieleverancier. Je kunt óók besluiten genoegen te nemen met minder energie. Daardoor ben je in de gelegenheid om de windmolens achterwege te laten. Begrijp me goed, in de afweging tussen windenergie en gebruik van minerale brandstoffen, ben ik voor het eerste. Tegelijkertijd pleit ik doodeenvoudig voor minder energieverbruik. Ik wil dan nog steeds windmolens maar veel minder minerale brandstoffen.

Economie is een roofdier. Geef het een stimulans en het groeit zonder grenzen. De gedachte dat de opbrengst ervan gebruikt kan worden terwille van het niet-economische gedeelte van het milieu, is absurd. Met elke stap voorwaarts van de economie, verliest al het overige milieu terrein. Wie op die weg voortgaat, zal na kortere of langere tijd geen milieu meer aantreffen dat beschermenswaardig is.  En dan zijn we in de kapitalistische heilstaat en bestaat ons milieu uit bergen…geld. Een nieuw milieu!

Tot sterkte,

Kaj Elhorst

Http://politiek.wordpress.com

Service

www.ivm.falw.vu.nl/ivm_newsletter

www.rivm.nl/persberichten/2004/investeringen_economie_milieu_nodig.jsp

www.verkeerenwaterstaat.nl/onderwerpen/goederenvervoer/zeescheepvaart

www.bondbeterleefmilieu.be/page.php/milieublog/2008/04

www.krispijnbeek.nl/?p=5

www.groenhuis.org/?p=799

www.tmf.nl/microsites/kijkditnou/blog/id/159162

Advertenties

Triumfeminaat

zebra.jpg

Hoe krijgt ze het toch voor elkaar? Het kapsel van Hillary Clinton zit altijd even onberispelijk. Storm, kou, regen of zon, steeds zijjn er die haast klassiek kunstzinnige slagen in het haar en, niet te vergeten, de onverzettelijke oorknoppen.

Ik zie haar graag. Ze heeft een leuk koppie, ook op haar 59e. Ik maak me geen illusies. Achter het leuke koppie gaat heel wat schuil, mooie en minder mooie dingen. Maar toch, ik zie haar graag ook al is het niet meteen het type waarmee ik als “maatje” de jungle in zou willen.

President van de Vrouwlijke Staten. Waarom ook niet? Het lijkt mij persoonlijk een prachtige ontwikkeling. Het links-radicale miljonairtje zal best iets leuks kunnen doen voor de arme luizen in de brakke onderkomens van die afschuwelijk, eentonige Amerikaanse steden. Links-radicaal voor Amerikaanse begrippen natuurlijk, hè! In het beleid zal ongetwijfeld het stempel terug te vinden zijn van Bill want in huize Clinton geldt één vaste stelregel: even napraten op het kussen en tussen de lakens.

Nog spannender vind ik de situatie die gaat ontstaan als Hillary daadwerkelijk president wordt. In de VS een vrouw aan het roer, in Duitsland Angela Merkel en in Frankrijk de vrouw met de merkwaardige combinatie Présidente Royale. Een drievrouwschap dat een belangrijk deel van de wereld bestuurt. Dat zal toch tot iets moeten leiden dat alle feministische hartjes sneller doet kloppen!

Echt, het lijkt mij heel boeiend om te zien hoe zoiets gaat. Eerlijk gezegd denk ik dat de drie vrouwen netzo zullen handelen als hun manlijke voorgangers. Alleen de presentatie en hier en daar een accentje zal anders zijn maar…ik wacht vol verwachting af. Ze kunnen mij geen groter plezier doen dan een globaal triumfeminaat: Hillary, Ségolène en Angela.  Wauw! Drie is een magisch getal.

Tot sterkte,

Kaj Elhorst

Http://politiek.wordpress.com

Service

www.stefbos.nl

www.elsevier.nl

www.tawiza.nl

Published in: on 22 januari 2007 at 8:54  Geef een reactie  

De zweep erover

zweep.jpg

In het Britse parlement kent iedere fractie een tweedeling. Er zijn front- en backbenchers. De frontbenchers ondersteunen de officiële partijlijn. Bij de regeringspartij is dat dus de koers van het kabinet. De backbenchers zijn de bewakers van de ideologie. Zij staan kritisch tegenover de officiële koers van de fractie. De leiding van de backbenchers is in handen van de Chief Whip, de hoofdzweep. Hij voert de backbenchers aan in hun kritiek en maakt daarmee zelfs kans op het premierschap.

De Chief Whip is in Groot-Brittannië echt een begrip. In het verleden was er zelfs een sigarettenmerk dat die naam droeg. In Nederland en ook in Duitsland kennen we dat niet. Daar heerst de fractiediscipline, in wezen een absoluut ondemocratisch verschijnsel aangezien volksvertegenworodigers op persoonlijke titel worden gekozen. Zij zweren of beloven zelfs hun functie uit te oefenen “zonder last of ruggespraak”. De fractiediscipline is in wezen daarmee strijdig.

De vraag is wie de functie van de zweep moet uitoefenen als er zo weinig kritische geluiden uit de fractie naar buiten komen. De aangewezen instantie daarvoor is de pers maar die laat het de laatste jaren veelal lelijk afweten. Veel journalisten schrijven uitsluitend brave stukjes over voornemens, plannen, nota”s en notities en ze durven niet eens achter de coulissen te loeren. Daarmee verlagen ze zichzelf tot verlengstuk van voorlichters en zegslieden.

Ja, dan krijg volksvertegenwoordigers die klagen dat ze het zo druk hebben, zich voortdurend het vuur uit de sloffen lopen en ga zo maar door. Volksvertegenwoordigers ook die zelden of nooit onder het volk komen omdat ze druk doende zijn half begrepen documenten door te ploeteren.

Ik zou zeggen, journalisten, de zweep erover. Gun de mensen op het pluche geen rust en volg ze hinderlijk kritisch. Ga niet, bij wijze van alternatief, onderbuikgevoelens “uit den volke optekenen” als sensationele berichtgeving. Dat leidt tot niets. Nee, bij de politici en bestuurders moet je zijn. En politici…als het ergens jeukt, krabbel dan nog maar eens achter het oor bij de gedachte aan de fractiediscipline.

Tot sterkte,

Kaj Elhorst

Http://politiek.wordpress.com

Service 

www.parlement.com

www.debatforums.net

Published in: on 21 januari 2007 at 10:29  Comments (5)