Vrede als nachtmerrie

onnozel.jpg

Vrede is slechts een droom en niet eens een mooie”, schreef ooit een Duitse generaal in de Eerste Wereldoorlog. Hij had gelijk, de vrede als droom is niet mooi. Vrede moet je doen en niet dromen.

Dat dromen gebeurt bij ons in het “vrije westen” maar al teveel. Wij zijn de onnozelaars van de wereld omdat we bij voortduring denken dat andere regiems zich laten leiden door dezelfde “edele” motieven als wij. Nou ja, edel, dat valt dan ook nog wel weer tegen maar wij zien toch het ultieme geluk in de Pax Economica: volkeren die met elkaar in vrede leven om zich  op een comfortabele manier vol te kunnen vreten. Ook daar komt weer een Duits gezegde om de hoek kijken “Zuerst komt das Fressen und dann  die Moral”. Het is altijd nog maar de vraag of de tweede fase van die uitdrukking ooit aaan bod komt.

In onze onnozelheid blijven we maar herhalen dat alle mensen in de wereld in vrede willen leven. Ja, daar is geen speld tussen te krijgen maar het gaat allemaal wel gepaard met een vraag. Onder welke voorwaarden willen mensen in vrede leven? In het verre verleden bestond de Pax Romana die iedereen in vrede liet leven die zich niet veerzette tegen de Romeinse heerschappij. Iets dichterbij is ons het Russische woord “Mir” geworden dat vrede betekent maar het houdt echt iets heel anders in dan een soort gelukzalig voortdobberen op een immer door de zon beschenen oceaan. “Mir” is de dorpsvrede die bewaard wordt door handhaving van evenwicht en macht.

Ook de Irakezen en Afghanen willen in vrede leven en daarom zouden ze graag zien dat wij oprotten. Wij zijn de belangrijkste verstoorders van dat wat zij als vrede zien. Maar wij willen die mensen toch helpen? Ja, van de regen in de drup en van de wal in de sloot. Door ons onbegrip van onderlinge verhoudingen, wensen en behoeften, door culturele verschillen en taalbarrières doen wij precies wat niemand wil en waar in elk geval niemand behoeft aan heeft.

Ondertussen snijden we onszelf met onze onnozelheid in de vingers. Iran wil een kernwapen ontwikkelen en het vrije westen gaat daar reclame voor maken door er luidkeels bekendheid aan te geven. Daarbij vertrouwen we op iets dat alleen in onze meest erotische dromen bestaat: de internationale gemeenschap. Beter zou je kunnen spreken van de internationale rotbende waarin iedereen geheel eigen doelstellingen najaagt. Maar ja, wie daar met een roze bril naar kijkt, ziet een gemeenschap.

Wie op die manier vrede wil bewerkstelligen, maakt van de vrede inderdaad een nachtmerrie waaruit we nog maar moeten zien te ontwaken. Niet de bloeddorstigheid en onmenselijkheid van extreem rechts maar culturele kennis en realisme kunnen ons van dienst zijn. Zij kunnen ons weerhouden van acties die valselijk als vredesoperatie worden gepresenteerd maar in feite niet meer zijn dan de koopsom van een aflaat. Een aflaat die we nodig hebben om ons onverkwikkelijke gedrag tegenover andere volkeren en culturen goed te maken. Een aflaat die past bij de onnozelheid van mensen die een nachtmerrie aanzien voor vrede volgens eigen maatstaven.

Het is precies die onnozelheid die Wilders ons verwijt en waaruit hij vervolgens de meest draakachtige conclusies trekt. Dat is het kenmerk van een man die ten diepste doodsbenauwd is voor alles dat hij niet kent. Het is ook de functie van de vleesgeworden nachtmerrie met de uiterlijke verschijningsvormen van een mens.

Tot sterkte,

Kaj Elhorst

Http://politiek.wordpress.com

Service

www.kwaadbloed.be

www.zattevrienden.be

Verrommeling

17374713_3be17ffa62_m1.jpg

In onze gemeente houden college en gemeenteraad zich bezig met het “buitengebied”. Alleen dat woord al geeft te denken. In het verleden kenden we in Nederlands Indië ook de “Buitengewesten”. Dat was een deel van het koloniale gebied dat nog net goed genoeg was om leeg te plunderen maar waarvan we ons verder erg weinig aantrokken.

Het buitengebied staat in de hoofden van politici en bestuurders vooral ingekerfd als een gebied waarop je weinig zicht hebt en waar de anarchie toe heeft geslagen. Boeren en minicampinghouders “doen maar” en ze verrommmelen de omgeving. Dat “verrommelen”slaat meestal op een vorm van bebouwing die in de kraam van de stedeling niet past. De stedeling wil namelijk leuke doorkijkjes en vergezichten die hem de ellende van zijn dagelijkse leefomgeving doen vergeten. Want…de stad, dat is pas verrommeling! Bekijk de zaken eens vanaf de ander kant, universeler, minder bevooroordeeld, minder als een in het nachtleven gevangen stadsvlieg.

Kortgeleden kreeg ik te horen hoe het buitengebied in Brussel, de stad van het Europese Parlement, wordt genoemd “peri urban open space”. Die term is al net zo veelzeggend. De oriëntatie ligt in de stad want de open space is “peri urban”, rondom de stad dus. In de eeuwenlange stille burgeroorlog tussen stad en platteland, heeft de stad nu duidelijk gewonnen. Dat was ook wel te verwachten want in de stad heersen cultuur en beschaving. Op het platteland wonen “boeren” (ook wel geïdentificeerd met het gelijknamige werkwoord dat het uitstoten van hoeveelheden gas weergeeft). Deze boeren leven temidden van stinkende beesten en die beesten zijn gehuisvest in kotten waarin de stedeling uitsluitend om folkloristisch redenen zijn of haar neus nog wel eens wil laten wapperen.

Waarom buigen de bewoners van de “peri urban open space” zich niet zelf over hun leefomgeving? Waarom gaan zij niet onderzoeken hoe zij graag de “centered urban brickpositions” zouden willen zien? Een congres van boeren over het aanzien van de stad in haar omgeving, dat zou pas iets zijn. Het nadeel van onze samenleving, nou ja “samen”, is dat ze elk onderwerp altijd maar vanuit één gezichtspunt benadert.     

Zo is het ook met de dubbele nationaliteit. Er wordt alleen gekeken naar de loyaliteit van de drager van die nationaliteit. Maar hoe zit het eigenlijk met de bedoelingen van die andere natie, die andere overheid? Wat zijn haar bedoelingen en motieven en waarom hecht zij er zo aan dat haar nationaliteit onuitpoetsbaar is? Daar moet toch een duistere reden voor zijn? In elk geval kan die overheid met wet en recht in de hand een claim leggen op de drager van die dubbele nationaliteit. Naar dat gezichtspunt wordt nooit gekeken. Tussen haakjes: ik twijfel niet aan de loyaliteit van Maxima,  Aboutaleb en Albayrak. Voor geen millimeter.

Het is de truttigheid, de oubollige gevoelens van aardigheidsgevoelens die ons vanuit één standpunt laat kijken. Ja zeker, dat noem ik oubollig. Niet de kazen, de molens en de tulpenbollen maar dat net-burgerlijke fatsonsgeloer naar de ander dat onze blik vertroebelt en de werkelijke vraagstukken verdonkeremaant. Is Marokko voor Den Haag trouwns ook buitengebied? In dat geval zouden we daar als stedeling nog wel iets in de melk te brokkelen hebben.

Met alle universitaire scholing zou het ons mogelijk moeten zijn problemen van alle kanten te bezien, zoals een vlieg haar omgeving bekijkt dankzij haar facetogen. Wordt wakker en universeel. Dat is de beste remedie tegen de verrommeling van onze omgeving. Of die nu van boeren komt of van artificiële blondigheid. iemand die zijn haar laat blonderen, dat zegt toch al genoeg zou ik zo zeggen!

Tot sterkte,

Kaj Elhorst

Http://politiek.wordpress.com

Service

www.nmp.nl

www.archined.nl

www.blond.amsterdam.nl

Lange neus, rooie tong

201154361_7f143b5002_o.jpg

Nu ik ziek thuis zit, zie ik wat andere televisieprogramma’s dan anders. Vanmorgen volgde ik een discussie op de NIO over satire. Jongeren discussieerden met elkaar over de grenzen daarvan.

De opmerking van één van de jongens zal mij altijd bijblijven. “Ik stoor me nergens aan. De profeet staat ver boven al die spotternij. Hij is door de eeuwen altijd bespottelijk gemaakt maar hij kan daardoor niet worden aangeraakt.  Ik dus ook niet.” Dat heet “stevig in je geloof staan”.  Degenen die snel gekwetst zijn, staan vermoedelijk wat minder stevig in hun schoenen. Dat zou best kunnen zijn.

Daarbij kwam ook weer de cartoonrel naarboven waarover ik dan toch weer wat andere opvattingen heb. Volgens mij zijn de tekeningetjes aanleiding geweest om massa’s op te stoken door degenen die daar profijt van meenden te hebben. De vraag is: hadden de tekenaars die dingen moeten maken? Als iedereen even stevig in zijn geloof stond als die ene jongen, dan was er geen vuiltje aan de lucht geweest.

Sommige mensen denken dat satire een verworvenheid is van onze westerse, vrije wereld. Niets is minder waar. Vorsten hebben door de eeuwen heen het belang van de satire erkend. Aan ieder hof dat zichzelf respecteerde, was dan ook een hofnar aanwezig. Dat was geen halve gare malloot maar een belangrijke hoffunctionaris met veelal grote invloed. Vorsten waren wijs genoeg om te weten dat zij behoefte hadden aan een spiegel. iemand die hen de wereld ondersteboven liet zien. iemand die alles uit een andere invalshoek benaderde.  Dat was de taak van een hofnar.

Ook buiten het hof waren er narren. Beroemd zijn de verhalen van Tijl Uilenspiegel. Het Carnavalsfeest is altijd een andere mogelijkheid geweest om kritiek uit te oefenen. Het feest gaat tot in onpeilbare verten terug. Ook in Rome bestond een feest waar gedurende één dag de slaven meesters waren en de meesters dienaren. 

Satire ontlucht, neemt spanningen weg en laat ons breder zien. Ze bevrijdt ons van al te starre opvattingen en dat is goed. Tegelijkertijd is het niet de bedoeling dat de satirist zijn eigen absoolute waarheid in de plaats laat komen van een andere. Dan schiet hij zijn doel voorbij en is satire veranderd in dwingelandij. Satire als een vorm van egotripperij is uit den boze. Wie als hofnar die grens overtrad, bekocht dat met onthoofding. In onze tijd verdienen de egotrippers onder de satiristen een lange neus en rooie uitgestoken tong.

Tot sterkte,

Kaj Elhorst

Http://politiek.wordpress.com

Service

www.wereldgift.nl

www.stefbos.nl

Kaas, klompen en molens

677_756a36b29a6329ebd134d4d45c25ef9b.jpg

Dit weekend vroeg een gerespecteerd politicus en bestuurder van VVD-huize mij of ik niet bang was voor Ahmed Aboutaleb. Niet voor Ahmed zelf natuurlijk maar voor zijn snelle opkomst en kansen op een ministerspost. Aboutaleb als minister van Sociale Zaken zou immers een primeur zijn in ons land. We zouden voor het eerst een Marokkaanse minister hebben, althans een meneer van Marokkanse afkomst die minister is. Let wel: In de VS zien sommigen een toekomst met een vrouwelijke presdident met zorg tegemoet en de SGP is het daarmee eens.

Voor mij was het moeilijk om zijn vraag te beantwoorden omdat ik mij al vijftien jaar geleden heb voorgenomen na mijn 65e dit land te verlaten. Niet omdat ik er een hekel aan heb maar omdat ik acute astma-aanvallen krijg van het aantal mensen op dit kleine stukje grond. Eigenlijk heb ik me dus geen zorgen te maken over een Marokkaanse minister meer of minder.

Mijn gesprekspartner wel, want hij voorzag een tijd waarin het kabinet zou gaan bestaan uit Marokkanen, Turken, Somaliërs, Fransen, Spanjaardem Grieken en Polen. Nu treft dat want ik ben van plan om me straks in het land van vestiging aan te melden als kandidaat raadslid. De omgekeerde situatie dus. Dat kan omdat het land lid is van de EU en ik de taal vloeiend spreek. Nee, het is niet België. 

Eerlijk gezegd zou het me goed doen als we een veelkleurig kabinet hadden. Dat zou goed zijn  mits de ministers prima ideeën hebben en bekleed zijn met respect voor de menselijke waarden en normen die dit land kenmerken. Het zou ook logisch zijn want in het verleden bestuurden wij landen met een volk en cultuur waarvan wij geen weet hadden. Sterker nog, veelal wilden we er geen weet van hebben. Als zoon van kolonialen kan ik erover meespreken.

Een veelkleurig kabinet komt er pas als eerst ook het parlement heel veelkleurig is geworden. Dat betekent dat de bevolking van dit land ervoor gekozen heeft. Dat zijn de ijzeren wetten van onze democratie die alle criteria heeft verdrongen door de macht van het getal. Kortom, de logica gebiedt mij te voorspellen dat de vermoedens van mijn gesprekspartner binnen 100 jaar een feit  zijn.

Naast deze oprechte zorg van genoemde liberaal ontmoet ik ook nog al eens tsunami’s van onderbuikgevoelens over Islam en moslims. Dat gebeurt ondermeer op de weblog “Nederkrant”. Vooral de gedachte dat de moslims parasiteren op ons sociaal stelsel kom je daarbij tegen. De koude rillingen lopen dan over je rug. Zo’n zeventig jaar geleden waren volgens sommigen de Joden “parasieten”en “kakkerlakken”. Die opvattingen gevoegd bij het optreden van een bende onder de naam “Blood and Honour”(Engels nota bene, het zou toch Nederlands moeten zijn), maken me niet vrolijker.

Wie denkt dat moslims naar Nederland komen om te parasiteren, moet zich nog eens goed laten inlichten over hun positie in dit land.

Even zo goed, ik ben genoeg historicus om te zien dat we te maken hebben met een historische ontwikkeling. Het is niet voor het eerst dat volkeren op drift raken. Rond 400 na Christus raakte Italië overstroomd door “barbaarse” volkeren. Daaronder waren Germanen, waartoe Nederlanders zeggen te behoren. Dit soort ontwikkelingen is niet te stuiten. Dat er tegenkrachten zijn, is goed. Op die manier verloopt de ontwikkeling niet overmatig snel. Tegenkracht door midel van geweld werkt averechts omdat het de ontwikkeling niet zal stoppen en uitsluitend rancune en frustraties oplevert.

Wie de toekomst optimistisch wil bezien, zal ontdekken dat kaas, klompen en molens ook dan nog een recht van bestaan hebben. Al eeuwenlang bouwen wij onze huizen volgens de regels die “verloren” culturen hebben uitgevonden. Al tweeduizend jaar bestaat een godsdienst die de ondergang van een wereldrijk heeft doorstaan. Sterker nog, misschien heeft ze haar voortbestaan daar wel aan te danken. Onze cultuur zal blijven bestaan, zij het in een andere context. Tenzij we haar zelf weggooien. Nederlanders zijn daar wel heel goed in en ik zou dus zeggen: houd Sint Nicolaas in ere!

Ik zie mijn eigen toekomst als minister van Binnenlandse Zaken van Polen met vertrouwen tegemoet. Tenminste, zodra die enge eeneiïge tweeling daar is opgestapt.

Tot sterkte,

Kaj Elhorst

Http//: politiek.wordpress.com

Service

www.antiqbook.nl

www.alumnieuws.nl

De ezeldrijver

tbkl_004.jpg

Toen Ahmed Aboutaleb 15 jaar was, reed hij dagelijks op een ezel om water te halen voor zijn geboortedorp in Marokko. Een paar jaar later kwam hij met zijn ouders aan op Schiphol en hij wist het meteen: ik hoor hier niet thuis. Het gastarbeidersgezin was arm en verloren in de kille polders langs de Noordzee.

Gisteravond vertelde hij het allemaal zonder enige schroom tijdens een bijeenkomst in de Rode Hoed. Hij geneerde zich er ook niet voor dat zijn moeder tot haar 55e analfabeet was en dat zijn vader nooit naar hem had omgekeken toen hij naar school ging. Waarom ook?

Aboutaleb is het schoolvoorbeeld van een vechtersbaas die in recordtempo zijn school doorliep. De keuze voor de sociaaldemocratie lag voor de hand en hij steeg snel in de gelederen van de PvdA. Nu wordt hij genoemd als mogelijke minister van Sociale Zaken. Vastbesloten om de polders voor de generaties na hem wat minder kil te laten zijn.

De Amsterdamse wethouder is bereid heel ver te gaan bij overheidsingrepen in gezinnen waar het duidelijk mis dreigt te lopen met de opvoeding. Verantwoordelijkheid van de ouders? Ja, maar dan moeten zij die verantwoordelijkheid wel aankunnen. “We kunnen niet terughoudend zijn bij probleemgezinnen maar tegelijkertijd staatsgevangenissen bouwen voor kinderen die al lang en breed zijn ontspoord.”

Hij heeft gelijk. In het verleden waren het de dorpsgemeenschap en de veldwachter die een wakend oog hielden op de jeugd. Dat is er nu niet meer bij. Vaak ben ik blij dat de sociale controle niet meer zo ver gaat als in de dorpen van weleer. Tegelijkertijd is het waanzin om kinderen op grond van “eigen ouderlijke verantwoordelijkheid” en “privacy” over te laten aan onbekwame ouders.

De Marokkaan aan het IJ toont zich nog steeds ezeldrijver en waterhaler. Hij drijft de koppig en onwillig dolenden in een wenselijke richting. Hij haalt ook lavenis voor de samenleving die niet het slachtoffer wil worden van ontspoorde jeugd.

Tot sterkte,

Kaj Elhorst

Http://politiek.wordpress.com

Service

www.kinderboekenplein.nl

www.amsterdam.nl

De zweep erover

zweep.jpg

In het Britse parlement kent iedere fractie een tweedeling. Er zijn front- en backbenchers. De frontbenchers ondersteunen de officiële partijlijn. Bij de regeringspartij is dat dus de koers van het kabinet. De backbenchers zijn de bewakers van de ideologie. Zij staan kritisch tegenover de officiële koers van de fractie. De leiding van de backbenchers is in handen van de Chief Whip, de hoofdzweep. Hij voert de backbenchers aan in hun kritiek en maakt daarmee zelfs kans op het premierschap.

De Chief Whip is in Groot-Brittannië echt een begrip. In het verleden was er zelfs een sigarettenmerk dat die naam droeg. In Nederland en ook in Duitsland kennen we dat niet. Daar heerst de fractiediscipline, in wezen een absoluut ondemocratisch verschijnsel aangezien volksvertegenworodigers op persoonlijke titel worden gekozen. Zij zweren of beloven zelfs hun functie uit te oefenen “zonder last of ruggespraak”. De fractiediscipline is in wezen daarmee strijdig.

De vraag is wie de functie van de zweep moet uitoefenen als er zo weinig kritische geluiden uit de fractie naar buiten komen. De aangewezen instantie daarvoor is de pers maar die laat het de laatste jaren veelal lelijk afweten. Veel journalisten schrijven uitsluitend brave stukjes over voornemens, plannen, nota”s en notities en ze durven niet eens achter de coulissen te loeren. Daarmee verlagen ze zichzelf tot verlengstuk van voorlichters en zegslieden.

Ja, dan krijg volksvertegenwoordigers die klagen dat ze het zo druk hebben, zich voortdurend het vuur uit de sloffen lopen en ga zo maar door. Volksvertegenwoordigers ook die zelden of nooit onder het volk komen omdat ze druk doende zijn half begrepen documenten door te ploeteren.

Ik zou zeggen, journalisten, de zweep erover. Gun de mensen op het pluche geen rust en volg ze hinderlijk kritisch. Ga niet, bij wijze van alternatief, onderbuikgevoelens “uit den volke optekenen” als sensationele berichtgeving. Dat leidt tot niets. Nee, bij de politici en bestuurders moet je zijn. En politici…als het ergens jeukt, krabbel dan nog maar eens achter het oor bij de gedachte aan de fractiediscipline.

Tot sterkte,

Kaj Elhorst

Http://politiek.wordpress.com

Service 

www.parlement.com

www.debatforums.net

Published in: on 21 januari 2007 at 10:29  Comments (5)  

Angela mantelt Europa Ein

europe_night.jpg

Ik kan er niets aan doen maar elke keer dat ik Angela Merkel zie, moet ik lachen. Zij is de personificatie van de houterigheid die het voormalige Oost-Duitsland in haar greep hield. Opgetrokken schouders en een wat kortademig mondje zijn nou niet bepaald de beste “Voraussetzungen” voor een glanzende politieke carrière.

Ik ken mensen die haar steevast “Angela Mütze” noemen. En toch, dat wijffie lapt het hem allemaal toch maar. Kind van een communistisch achterstandsgezin, opgewerkt tot het meest invloedrijke ambt van de Bondsrepubliek. Al weer zo iemand waarvan je zou gaan vermoeden dat ze over capaciteiten beschikt.

Uitgerekend zij verbindt haar lot aan de zogenaamde Europese Grondwet. Ik wil het nog wel eens zeggen: het ding is helemaal geen grondwet. Het is een samenraapsel van verdragen en wetten die al lang bestaan, hier en daar met een toefje slagroom. Alleen de tegenstanders ervan hebben kans gezien het woord “Grondwet” eraan te geven omdat het beangstigend klinkt.

Veel beangstigender natuurlijk dan een dertigtal ministaatjes in de grote wereld die kans lopen vermorzeld te worden tussen de al maar voortwoekerende agressie van de VS en de geldzucht van Poetin (the money) of de overbevolking van productieautomaatjes in een gebied dat China heet.

De tegenstanders zijn bang dat hun eigen, kleinschalige leefomgeving zal worden aangetast door de Europese molog. Ze zijn niet bereid deze “molog” te zien als een beschermende wintermantel die hun kleinschalige omgeving koestert, een mantel die zij zelfs kunnen herstellen en voeden als het moet.

De Europese Unie is niet het enige maar wel een goed middel om de kleinschaligheid in eigen kring nog een beetje in stand te houden. Wie de Unie afwijst, zet de deur open voor nog veel grotere mologgen die geen ekele boodschap hebben aan Europese kleinschaligheid. De Europese Unie verdient dan ook met al haar tekortkomingen onze steun en als daar een wat rammelend verdrag voor nodig is, dan zal ik voor stemmen. Angela, mijn stem heb je.

Tot sterkte,

Kaj Elhorst

Http://politiek.wordpress.com

Service

www.grondweteuropa.nl

Published in: on 17 januari 2007 at 7:37  Comments (2)  

Taalles

1-48.jpg

Zo en nu is het genoeg. Natuurlijk kreeg ik twee columns geleden al weer te horen dat ik onderwijzer-onvriendelijk ben. Wat een kletskoek! De onderwijzers kunnen er niets aan doen dat zij geen fatsoenlijk onderwijs krijgen. Dat is de schuld van pseudowetenschappers en politici!

Een mooi voorbeeld van slecht Nederlands trof ik vandaag aan bij de Islamhater op worldpress.com.  Doodleuk schrijft hij `Australische media wraakt….`. Dat is één van de meest irritante taalfouten die worden gemaakt. `Media` is meervoud, kluns! Media is het meervoud van `medium` en dus moet het werkwoord in het meervoud worden geplaatst, dat wordt dus `wraken`.

Gisteren kwam een onbenulletje op tv met het idee om de spelling dan maar te vereenvoudigen. Tot welk niveau en voor wie? Het nationale niemendalletje dat Goedemorgen Nederland presenteert, spreekt `kranten`uit als `krantah`. Moeten we het meervoud van krant dan maar gaan spellen als `krantah`? En ik ken mensen die `boer` uitspreken als `boeah` of `schuur` als `schuuah`.

Nee, sukkels, we moeten de kinderen doodgewoon goed Nederlands leren. Ze spannen hun hersencellen maar in. Dat is hartstikke belangrijk om de computer de baas te bljven. Sinds het ontstaan van de mensheid is de mens relatief steeds minder hersencellen gaan gebruiken. Laten we daar maar eens een eind aan maken. Studiedruk? Die kan heel goed worden tegengegaan door jongeren met de neus op de feiten te drukken en duidelijk te maken wat de prioriteiten zijn. Is er dan niemand meer die zijn kinderen opvoedt zonder breezers of bier?

Concentratie, aandacht, liefde voor wat moet gebeuren. Vooral dat laatste. Dat is punt nummer één. Alle andere zaken zijn leuk en mooi en komen zeker aan bod. Zelf ben ik een redelijke bon vivant met trekjes van flamboyance maar…alles op zijn tijd. `There is a season for everything…`nota bene een song van de Birds, uit de woelige zestiger jaren, de tijd van langharig, werkschuw tuig dat voor niets deugde. Spul zoals ik.

En ten slotte, sorry voor mijn galsheldere kwaadheid

Tot sterkte,

Kaj Elhorst

https://politiek.wordpress.com

 

Service

www.reynaarde.nl

Waarom, o waarom?

politieke_verwarring.jpg

Onderwijzers kunnen niet spellen en hebben geen besef van grammatica. Ze kunnen ook niet rekenen. Vandaag is dat allemaal ineens heel duidelijk geworden. De vraag is wat ze nog wel kunnen. Zingen doen ze nauwelijks en een goed geschiedenisverhaal kennen ze niet. Al te bedreven met de computer zijn ze ook al niet en ze kunnen nog geen stad op aarde aanwijzen.

Niet dat het echt een verrassing was. Als je veertig jaar roept dat hoofdrekenen, spelling, jaartallen en topografie niet belangrijk zijn, dan kunnen de mensen op den duur niets meer. Dat hoeft toch echt geen nieuws te zijn, tenzij het de leidinggevende politici en wetenschappers aan intelligentie ontbreekt. Als je mensen niets leert, kunnen ze niets.

Nu doet zich de vraag voor waarom toekomstige onderwijzers zouden moeten kunnen spellen? Waarom zouden ze de grammatica van de Nederlandse taal moeten beheersen? Er zitten toch van die correctoren op de computer? Ja, waarom zou een agent van politie wetskennis moeten hebben? Hij kan toch alles ook gewoon in  zijn laptop  opzoeken? Waarom moet een slager varkensvlees van rundvlees kunnen onderscheiden en waarom is het prettig als de bakker het verschil tussen bruin- en witbrood kent? Waarom is het belangrijk dat een man het verschil tussen hoer en echte liefde kan zien en waarom moeten we de kleuren van een verkeerslicht kunnen onderscheiden? Waarom moeten immigranten Nederlands leren? Waarom zou een mens iets moeten kennen of kunnen? Aan de ogen van de slijter kun je het nog zien als hij over wijnen of whisky praat. Hij is er trots op dat hij vakkennis heeft. Gaat het misschien om zelfrespect en waardering voor jezelf? Gaat het er misschien om dat het leuk is om ergens meester in te zijn?

Misschien is het ook gewoon nodig om mens te kunnen zijn. Wie niets weet of kan, kan ook niet zingen, lezen, muziek maken en zelfs niet dansen. Natuurlijk, je kunt best elke geheugencel missen en alles opslaan in je computer…todat je hersens zover zijn afgestorven dat je niet meer weet waar je computer staat. Misschien als oefening voor die paar cellen hersens die we hebben? Misschien is het daarvoor goed?

Tot sterkte,

Kaj Elhorst

Http://politiek.wordpress.com

Service

www.nederlandsewoorden.nl

www.taalunieversum.nl

www.cambiumned.nl

Obsessie rond de Koran

agressie2.jpg

Wat is een obsessie? Volgens mij is dat een zelf gefabriceerd beeld van een begrip dat in werkelijkheid iets anders is. Je kunt geobsedeerd zijn door een vrouw die je dan allerlei eigenschappen toedicht die ze niet bezit. Ze wordt een droombeeld, een ideaalbeeld de vrouw die in alles precies met jouw eigen wensen overeenkomt. De desillusie zit achter de volgende deur.

Dat pakt altijd negatief uit. Je gaat achter zo’n vrouw aanhollen (oei grote fout), staat voor haar deur te wachten (fouter), probeert alles van haar te weten te komen (helemaal mis), gaat haar middenin de nacht bellen (echt ziek) en voor je het weet ben je een stalker (bijna gek). Straat-, buurt en stadverbod! En dat terwijl je (namaak)liefde zo groot was!

Een obsessie kan ook echt van meet af aan negatief zijn. Zo is er op wordpress.com, mijn digitale huismeester zal ik maar zeggen, een auteur actief die te laf is om zijn gezicht en naam te laten zien. Hij doet niet anders dan dagelijks gehakt maken van Islam en moslims. Hij ziet daarin de grootste ellende en bedreigingen van de wereld gecombineerd.

Natuurlijk, op een log mag je overdrijven, spotten en zelfs schelden, bij tijd en wijle. Het wordt ernstiger als je je eigen obsessies gaat verkondigen als de enige waarheid. Dan lijk je op Osama bin Laden.

Dat is gevaarlijk. Door elke zinswending uit de koran zo uit te leggen dat ze past in het zieke beeld dat je zelf hebt gefabriceerd, maak je jezelf tot een gevaarlijk en ongewenst fenomeen. Je woelt in negatieve gevoelens en doet een beroep op het allerlaagste in mensen. Dat is nu niet bepaald waarop deze samenleving zit te wachten. Het was ook de grote vergissing van Theo van Gogh en Hirsi Ali. De één is dood, de ander heeft asiel gevonden in de VS.

Het zogenaamde waarschuwen voor de spookbeelden die je zelf hebt opgeroepen, zou op een goede dag moeten stoppen. Je zou zelf moeten inzien dat het niet zo verder kan. Zelfs als je lijdt aan de meest verschrikkelijke atheïstische grootheidswaanzin, dan nog zou je over de benodigde zelfdiscipline moeten beschikken. “Politiek incorrect” is goed maar op den duur wordt het incorrecte politiek.

Tot sterkte,

Kaj Elhorst

Http://politiek.wordpress.com

Service

www.morpheus-emotionele-bevrijding.com

Published in: on 16 januari 2007 at 9:10  Comments (4)