Fitna, Fatwa en Watnah…

unbelieve

Streekgerechten stonden er gisteravond op het menu. Echte Woubrugse uiensoep (die ik als kind altijd aanduidde met “uilensoep”) of mosterdsoep met paling. Die mosterd moet dan weer de invloed van de lijkenvreters neutraliseren natuurlijk (ik ben trouwens gek op paling). Tussen het smakken door werden er discussies gevoerd over de koers van de stad. Gaat het allemaal wel goed?

Ik kreeg de indruk dat de meeste deelnemers redelijk tevreden waren al moest er hier en daar wel een bijstelling plaatshebben. Nog interessanter werd het toen de aantrekkingskracht, het karakter, het wezen van de stad ter discussie was. Dat gebeurde na het toetje, Rijnstreekse Palatschinken (ijs met een flensje). Bij mij aan tafel zagen de meesten onze stad als vriendelijk en rustig en ikzelf noemde het een stad met het karakter van een “Kurort”. Ze willen het niet op de borden hebben.

Wat een verscheidenheid! Zelfs binnen de grenzen van Nederland valt er nog heel wat te beleven. Wie had gedacht dat alleen al de Rijnstreek zoveel te beieden had. Gelukkig maar want niet iedereen kan zich een reis naar het buitenland veroorloven. Dat heeft niet alleen te maken met het geld maar ook met je gedrag. Zo moet Wilders binnenlands blijven omdat Jordanië een internationaal arrestatiebevel tegen hem aan het opstellen is. Allemaal in verband met Fitna, die film. De Jordanërs maken hem daarmee nog beroemder dan hij al is en bewijzen hem dus een dienst.

Islamitische scherpslijpers zitten al te denken over een Fatwa (een doodsvloek) over Wilders maar ik denk op z’n goed Haags “Watnah?” Wilders kan toch prachtige reisjes maken langs Rijn, Maas en Lek zonder dat hij zich zorgen hoeft te maken over brullende Islamitische muizen en dolgedraaide officieren van justitie in Jordanië? Wat zou die gerechtsdienaar in zijn knuistje hebben ontvangen om over te gaan tot het opstellen van zo’n arrestatiebevel? Een leuk villaatje aan de Jordaan onder de naam “Mon Plaisir d’Osama” of “Beau Ravage”?  

En nu we het toch hebben over officieren van justitie en corruptie, uit Aruba komt geen goed nieuws. Nu beklaagt ook aftredende procureur generaal Jörg zich al over de omkoopgevoeligheid  van de Arubanen. Volgens hem wil Nederland van de Antillen af. Ik zie in gedachten  hoe Hero Brinkman zijn baarden likt. Misschien dat Aruba binnenkort een internationaal arrestatiebevel uitvaardigt tegen Jörg en Brinkman allebei.

Ik wil trouwens helemaal niet van de Antillen af. Ik vind al jaren dat die eilanden gewoon Nederlandse gemeenten moeten worden. Brinkman als burgemeester van Curacao. De zwabber erdoor! Dat gezwam over hele of halve onafhankelijkheid moet nu maar eens afgelopen zijn. Ook leuk voor Hugo Chavez want als hij ooit één van die eilanden wil bezetten, pikt hij dus een stuk van Nederland in. Ja, watnah onafhankelijkheid? Zijn de Indonesiërs er één steek gelukkiger van geworden dat de Nederlanders er weg zijn? Nee hoor, er bestond in 1945 helemaal geen breed gedragen behoefte aan onafhankelijkheid in dat gebied. Waarom niet? Omdat het nooit een land is geweest en het zal het nooit worden ook. Indonesië bestaat uit honderd landen. Er was alleen een stelletje verwesterde, fanatieke mafkezen onder leiding van Soekarno met een antikoloniale westenwind in de rug. 

Dezelfde ellende maar dan anders kunnen we ook weer beleven met onafhankelijke Antillen. Niet doen dus! En ja, ik ben de zoon van kolonialen maar ik kauw nooit sireh bladeren dus ik ben nog helder bij mijn verstand.

Hun ouders zouden mij nog met liefde hebben opgevangen zonder er geld voor te vragen. Wat dat betreft is er toch wel wat veranderd. Opa en Oma Van Vliet hadden hun kleinzoon desnoods naar hun villa aan de Tamarindelaan in Soerabaja laten komen als vader en moeder Elhorst daaraan behoefte hadden gehad. Watnah vergoeding? Wat me er trouwens aan doet denken dat Indonesië het grootste Islamitische gebied van de wereld is. Dan kan Wilders dus niet mee. Nee, die moeten we dan maar opvangen in de Rijnstreek. Kan hij zich tegoed doen aan Woubrugse uiensoep. Zittend aan de Heimanswetering komt hij dan misschien nog wel tot echte inzichten, wat zeg ik? openbaringen waarover hij een boek gaat schrijven in drie delen: Fitna, Fatwa en Watnah.

Euh….zien de lezers het? Ik heb verband aangebracht tussen absoluut als los zand aan elkaar hangende zaken. Dat heet visie, ik heb leiderschap!

Tot sterkte,

Kaj Elhorst

Http://politiek.wordpress.com

Service

www.leokrans.nl/psychologie/zeuren_en_klagen.htm

www.sochicken.nl/jezelf/stoppen_met_zeuren.html

www.weblogs.nos.nl/brussel/2008/04/15/klagen-en-zeuren-over-europa

www.vcbio.science.ru.nl/virtuallessons/leaf/diversity

www.stichtingoase.nl/literatuur/doc/doc

www.watzeggienou.nl

www.watnouerror.nl

www.pvv.nl

 

  

 

Leiderschap

caudillo

“U heeft leiderschap noch visie”, voegde Jan Marijnissen onze premier ooit eens toe. Ik weet niet of het waar is maar aan managementskwaliteiten ontbreekt het Jan Peter wel een beetje al gaat het hem steeds beter af. Jan Marijnissen mocht zijn opmerking wel maken want hij heeft leiderschap en visie. Hij weet wat het is. Tenminste, hij bezit het.

Maar hoe zit dat nou precies met leiderschap? Ben je een hoger staand soort mens als je leiderschap bezit? Ik ben daarvan helemaal niet overtuigd. Eigenlijk denk ik dat leiderschap het omgekeerde is van winderigheid, ook wel flatulentie genoemd. En je mioet erg oppassen voor inflatulentie.  Wie een scheet laat, heeft de ghrondstoffen daarvoor eerst aan de voorkant ingenomen. Via de achterkant gaan ze er op een, meestal, onbewaakt moment weer uit. Bij leiderschap heeft het omgekeerde plaats. Aan de achterkant neemt hij of zij de voeding in en aan de voorkant komt het er weer uit. Dat gebeurt meestal in de vorm van woorden maar het kan ook door een gebaar of een glimlach plaatshebben.

In feite is de leider een interface. Hij of zij vangt een massa op zichzelf als los zand aan elkaar hangende ideeën op en doet net alsof er enig verband tussen bestaat. Eerlijk gezegd, ik maak daar ook wel eens gebruik van. Nadat het verband is aangebracht, presenteert de leider het geheel als de grootste waarheid en ja, de massa roept dat het zo is. Geen wonder want het overgrote deel van het verhaal had de massa zelf al bedacht. Het is allemaal erg herkenbaar en dus oogst de leider bewondering. Overigens, de schijnbare verbanden tussen al die losse onderdelen worden dan meestal aangeduid met het woord “visie”.

Nu hoeft echt niet iedereen in de politiek een groot leider te zijn. Er moeten immers ook mensen zijn die de leider voeden: de denkers, de filosofen, de ideologen. Bovendien zijn er slaven nodig, mensen die de gefabriceerde visie van de leider proberen te realiseren. Dat loopt nog al eens mis maar dat geeft niet. De meute is van de straat geweest. Als er erg vaak sprake is van mislukkingen, treedt inflatulentie op. Het leiderschap verzwakt, dat is wel jammer natuurlijk. Dan komt er woede op bij de massa. Niet omdat ze niet meer in de leider gelooft maar omdat ze beseft dat ze er wéér in is getuind.

Dat is niet het geval bij de voormannen of – vrouwen die geen echte leider zijn. Zij waaien met alle winden mee, “circoflatuleren” zou je kunnen zeggen,  omdat zij niet in staat zijn het virtuele verband tussen al het losse zand aan te brengen. Gezegd moet worden dat de meeste politieke voormannen en – vrouwen van deze tijd daaraan lijden. Om hun eigen onvermogen te bedekken, spreken zij van flexibiliteit, voortschrijdend inzicht, leermomenten, onderzoek, innovatie, het “democratisch proces zijn loop laten nemen” en meer richtingloze termen. Veelal begrijpen zij zelf niet goed hoe zij aan het roer van hun organisatie terecht zijn gekomen. Een nog groter probleem is het om dat roer vast te houden.

Een heel enkele keer, bijna onopgemerkt maar soms ook glorieus, treedt een echte leider op. Een man of een vrouw die zowel kan denken als interfacen. Ik ga hier geen namen noemen maar zeker is dat de mensheid er veel behoefte aan heeft want wat de mensen aan onderbuikgevoelens opboeren, hoort in het geordende hoofd van de leider tot wasdom te komen.

Ben ik een leider? In tegenstelling tot scheten, worden visies goed getimed en sterk gecontroleerd gelanceerd. Ben ik een leider? Laat ik het zo zeggen: mijn leiderschapskwaliteiten vertellen mij dat ik er niet aan moet beginnen. Ik hoop dat velen mij volgen.

Tot sterkte,

Kaj Elhorst

Http://politiek.wordpress.com

Service

www.markensteijn.com

www.echtleiderschap.nl

www.rostco.com

www.media-visie.nl

www.weblog.ruigrok.nl

www.blog.onetomarket.nl/matt-cutts-visie-op-google-over-25-jaar

Tweeën van één

Napoleon

Ook in de politiek zijn er momenten die een nieuw tijdperk inluiden. met het aftreden van Marcus Bakker was bij de CPN de fut eruit. Weliswaar ontstond er later een Nieuwe CPN maar die heeft tot op heden weinig waardering geoogst. Marcus daarintegen was bij vriend en vijand geliefd vanwege zijn scherpte en humor. Grappig hè, er zijn maar weinig Kamerleden met humor maar als er één optreedt, dan wordt hij op handen gedragen. Door vriend en vijand.

Zal het zo ook gaan met Jan Marijnissen, de man die niet alleen de SP leidde maar de partij ook was? Dat was voor een groot deel te danken aan zijn opvattingen over leiderschap. Hij mocht tegen Balkenende zeggen dat hij visie en leiderschap miste want Jan Marijnissen beschikt over beide. Misschien ben je het er niet mee eens, maar ze zijn er wel. Hoewel, zittend op de achterste banken van de fractie bestaat de kans dat hij met het leiderschap ook aan visie inboet

Het is wel opvallend dat visionairen en leiderschapstypen alom worden gewaardeerd maar dat zoveel politici die rol niet op zich durven te nemen. Onder het mom “wie ben ik?” treden ze veelal zwalkend van catastrofe naar catastrofe op. Zij zijn zich niet bewust van hun wezenlijke taak en blijven zich “gewoon” opstellen.

Wie een partij leidt, zou nooit gewoon mogen zijn. Partijleden zouden erop toe moeten zien dat er altijd een ongewoon iemand wordt gekozen als leider. Ongewoon omdat die zich onderscheidt van de massa en het boegbeeld van de partij vormt. Bij een leider gaat het niet om inhoud maar om eigenschappen als zelfvertrouwen, innemendheid, passie en harmonie. De inhoud komt van de mensen die achter hem of haar staan.

Zal Agnes Kant het stokje kunnen overnemen? Zij heeft de passie maar niet de innemendheid van Jan. Zal De Wit hem kunnen opvolgen? Hij heeft de innemendheid van Jan maar niet zijn passie. Dan maar samen? Neem want het geheel is meer dan de som der delen en dus moet er een geheel komen dat het geheel van Jan kan vervangen. Jan Marijnissen zal zijn of de partij zal niet zijn, zo zou je kunnen zeggen.

Natuurlijk, Agnes of De Wit kunnen  tussenpaus zijn maar daarna moet er weer een sprekende figuur komen. Of niet natuurlijk en dan zal de bloem van Jan aan glans verliezen. En hij zal het aan moeten zien. Ach ja, elk leven kent zijn tragiek.

Tot sterkte,

Kaj Elhorst

Http://politiek.wordpress.com 

 

Service

www.SN.nl/Leiderschap

www.slimmeboeken.nl/leiderschap

www.carrieretijger.nl/functioneren/professionele-vaardigheden/visie-ontwikkelen

www.media-visie.nl

www.web-visie.nl

www.davidrietveld.nl/pivot/entry.php?id=1497

www.sp.nl