Repelsteeltje en de ontluikende integratie

tuinobject_totaal.jpg

Terwijl Geert Wilders als een woeste mastodont tekeer gaat tussen het Ming-porselein en zijn collega’s voortdurend menen daarover te moeten vallen en jammeren, schrijdt de integratie voort. Het kan ook haast niet anders want integratie komt niet uit de stoelen van de Tweede kamer naarbeneden rollen, het groeit en bloeit in de harten van de gewone sukkels die zich dag in dag uit van en naar hun werk, vriendje of vriendinnetje begeven.  In stilte maar goed doorbloed voltrekt zich een waarlijk integratieproces.

Terwijl een grote groep jankende wolven, jeremieert over de onzindelijke gedachte van islamisering van onze samenleving, zijn veel jongeren met een islamitische achtergrond al aan het afdwalen van het spoor dat haatdragende Repelsteeltje-achtige moslimgeestelijken voor hen proberen uit te stippelen (weet iedereen nog wat er met Repelsteeltje gebeurde? Juist, hij stampvoette zo hard van kwaadheid omdat hij zijn zin niet kreeg dat hij in  tweeën spleet, politici zouden eens wat vaker de waarheden van oeroude sprookjes moeten bestuderen).

Ik hoor sommige van mijn lezers en lezeressen zich al verbijsterd afvragen: “Waar heeft die man het over?” Ik heb het over de goede en kritische observatie, gewoon in het dagelijks leven. Niet het globaal kijken zoals een politicus of een extremist ter linker- of rechterzijde dat doet, maar kijken naar je eigen dagelijkse omgeving. En zie…

Bliepbliep daar ontdekte in vanmorgen op het station van Utrecht een moslima compleet met hoofddoek en…naaldhakken. Dat laatste is toch echt ook uit den boze in de ogen van de strenge moslimmannen. De naaldhak is immers het symbool van de zelfbewuste, zichzelf aantrekkelijk vindende vrouw? En dat mag niet, niet volgens de strenge leer. En laat ik nou vanmiddag op hetzelfde station een moslima voorbij zien wandelen met hoofddoek, spijkerbroek  en…sportschoenen van Nike!

Integratie, nog enigszins verborgen maar steeds meer in het oog springend. Integratie is niet het overnemen van andermans gewoonten maar het uitkiezen van diens gewoonten voor zover je ze prettig vindt. In een zich gestaag ontplooiend proces als heen en weer waaiende boomkruinen. Een proces, een langdurig proces maar een proces waarbij allereerst gevoelens, voorliefde en genegenheid een rol spelen. Nederkrant en de hele overige rechtse pulpmedia die de Islamisering van Nederland hebben afgekondigd als onheilsprofeet en wrekende god tegelijkertijd, kunnen tegen die onvermijdelijkheden van het detail niet op. De onvermijdelijkheden die zo verbonden zijn aan de diepste wens van haast ieder mens: zichzelf een positie te verschaffen die past bij eigen ambitie en capaciteiten. Meneer Ariel Bruéns mag inpakken. Hij is blind voor de combinatie van hoofddoekjes en naaldhakken. Misschien ziet hij ze wel maar begrijpt hij ze niet en dat geldt ook voor Wilders en diens horde. Ze herkennen de woordjes wel maar begrijpen de inhoud niet (sorry Marlous).

Tot sterkte,

Kaj Elhorst

Http://politiek.wordpress.com

Service 

www.emerce.nl

www.goodadvicebooks.nl

www.springerlink.com

www.writersblog.nl

www.slionhead.com

www.aminoke.spaces.live.com

Advertenties

Yodel for Christ

escher6.jpg

Op het ogenblik ben ik alleen thuis en dat geeft me de kans dingen te doen die ik alleen interessant vind. Misschien was een ander liever Mexicaans gaan golfen maar ik ging vanmorgen naar de kerk van Maasbach. Natuurlijk waar hij zelf was. Het was voor het eerst.

En ik moet zeggen, het was een indrukwekkende bijeenkomst met veel gezang, muziek en ook halleluja uit lachende gezichten. Echt prachtig. Maasbach zelf gleed over het podium, ongrijpbaar als het Spook van de Opera en hij leek te geloven wat hij zei. Ja, hij leek mij zelfs te overtuigen. “Wij willen niet geloven dat God ons onvoorwaardelijk vergeeft, omdat we dat zelf nooit doen.”Heel juist, het meest steekhoudende spreekwoord ter wereld luidt dan ook “Zo de waard is, vertrouwt hij zijn gasten.”

Bijna had de man mij overtuigd al begreep ik al gauw dat mensen alles wel moeten meten naar hun eigen denkraam omdat zij nu eenmaal niets groters hebben. Ook het Woord van God, de Bijbel, is in voor mensen begrijpelijke taal geschreven. Maar toen…toen zag ik ineens de vlag van de Staat Israël op een hoek van het podium staan. Wat deed die daar? De Davidsster in Gods huis kan ik me nog enigszins, voorstellen. Maar in de vorm van de Israëlische vlag? Dat symbool van agressie, onderdrukking en gebrek aan empathisch vermogen? Wat is de link van die vlag met het kruis dat Christenen als symbool van Liefde ervaren?

Nee, ik noem me zelf geen Christen maar ik geloof in het onmogelijke (zonder verdere aanduidingen) en ik denk dat de mensheid gebaat zou zijn bij heel veel liefde. Nog nooit van mijn leven heb ik die in verband gebracht met de vlag van Israël, hoewel ik het bestaan van een Joodse staat echt wel goedkeur. 

Maasbach jodelt het vanaf het podium uit over zijn geloof maar voor mij is hij door zijn gejodel en gevlag volledig ongeloofwaardig geworden.

Tot sterkte,

Kaj Elhorst

Http://politiek.wordpress.com

 Service

www.blog.idg.nl

www.spiritualiteit.net

www.mijnspiritualiteit.nl