De zweep erover

zweep.jpg

In het Britse parlement kent iedere fractie een tweedeling. Er zijn front- en backbenchers. De frontbenchers ondersteunen de officiële partijlijn. Bij de regeringspartij is dat dus de koers van het kabinet. De backbenchers zijn de bewakers van de ideologie. Zij staan kritisch tegenover de officiële koers van de fractie. De leiding van de backbenchers is in handen van de Chief Whip, de hoofdzweep. Hij voert de backbenchers aan in hun kritiek en maakt daarmee zelfs kans op het premierschap.

De Chief Whip is in Groot-Brittannië echt een begrip. In het verleden was er zelfs een sigarettenmerk dat die naam droeg. In Nederland en ook in Duitsland kennen we dat niet. Daar heerst de fractiediscipline, in wezen een absoluut ondemocratisch verschijnsel aangezien volksvertegenworodigers op persoonlijke titel worden gekozen. Zij zweren of beloven zelfs hun functie uit te oefenen “zonder last of ruggespraak”. De fractiediscipline is in wezen daarmee strijdig.

De vraag is wie de functie van de zweep moet uitoefenen als er zo weinig kritische geluiden uit de fractie naar buiten komen. De aangewezen instantie daarvoor is de pers maar die laat het de laatste jaren veelal lelijk afweten. Veel journalisten schrijven uitsluitend brave stukjes over voornemens, plannen, nota”s en notities en ze durven niet eens achter de coulissen te loeren. Daarmee verlagen ze zichzelf tot verlengstuk van voorlichters en zegslieden.

Ja, dan krijg volksvertegenwoordigers die klagen dat ze het zo druk hebben, zich voortdurend het vuur uit de sloffen lopen en ga zo maar door. Volksvertegenwoordigers ook die zelden of nooit onder het volk komen omdat ze druk doende zijn half begrepen documenten door te ploeteren.

Ik zou zeggen, journalisten, de zweep erover. Gun de mensen op het pluche geen rust en volg ze hinderlijk kritisch. Ga niet, bij wijze van alternatief, onderbuikgevoelens “uit den volke optekenen” als sensationele berichtgeving. Dat leidt tot niets. Nee, bij de politici en bestuurders moet je zijn. En politici…als het ergens jeukt, krabbel dan nog maar eens achter het oor bij de gedachte aan de fractiediscipline.

Tot sterkte,

Kaj Elhorst

Http://politiek.wordpress.com

Service 

www.parlement.com

www.debatforums.net

Advertenties
Published in: on 21 januari 2007 at 10:29  Comments (5)  

Bep

enities3iu.jpg

Geloof me, ik hecht grote waarde aan al het onzienbare. Ik geloof in helderziendheid en parapsychologische vaardigheden. Ik denk dat sommige mensen contact kunnen hebben met gestorven personen, overgegane geesten zoals dat heet. Ik hoor niet bij de sceptici die alles wat ze niet begrijpen tot flauwekul vermalen. Helemaal niet.

Gisteravond zag ik voor het eerst bij tv West het programma “Bep”. Bep is een medium. Zij heeft contact met gestorvenen en in dat opzicht staat zij op hetzelfde niveau als “Char”. Misschien wel een paar treetjes hoger. En toch heb ik mijn ergste lachbui gehad van de afgelopen jaren.

Daar zaten op een bank Bep en een mevrouw. Het ontbrak er nog maar aan dat die mevrouw Truus heette. Deze mevrouw heeft haar dochter verloren en dat is erg genoeg. Ik geef het toe…verschrikkelijk. En toch…

Zij zat daar met een bedrukt en zielig gezicht naast Bep en Bep stelde vragen en gaf antwoorden. De mevrouw ging steeds zieliger kijken en Bep maakte opmerkingen als “Uw dochter vond er geen reet meer aan”. De uitzending sloeg bij mij in als een bom. Ik had het gevoel te kijken naar een aflevering van Jiskefet, een in scène gezette vertoning die bij mij daverende lachbuien opwekte. Niet omdat ik me geen raad wist met de zaak maar omdat het beeld, de vertoning een uitermate komische uitstraling had.

Nu, nog steeds, vraag ik me af of de hele uitzending niet grappig was bedoeld maar nee hoor, ze staat niet als zodanig aangekondigd. Ik weet het niet maar volgens mij moet er toch echt iets aan de presentatie worden gedaan. Of zou ik niet kloppen? Ik schaam me diep maar onderhuids zijn er steeds weer oprispingen die mijn lachspieren in beweging zetten.

Tot sterkte,

Kaj Elhorst

Http://politiek.wordpress.com

Service

www.spirit4u.nl

Op naar de toekomst

forest_1.jpg“Dan

“Dan is het stadshart klaar voor de toekomst”, in Alphen aan den Rijn was dat al tien jaar geleden een veel gehoorde opmerking. Ze had te maken met plannen voor het nieuwe stadshart. Hoe die genoemde toekomst er uit zou zien, bleef duister.

Het stadshart is klaar maar niet voor de toekomst. Integendeel, er zijn problemen met de aantrekkelijkheid van het centrale stadsplein dat de fantasieloze naam “Rijnplein” draagt.  Het probleem met “doctorandussen van de toekomst” is dat zij maar voorspellingen blijven doen op grond van onderzoek uit heden en verleden. Zij trekken lineair een lijn door en stellen vast dat de situatie over twintig jaar “zus of zo” zal zijn. Dat geldt voor vergrijzing, economische ontwikkeling, gezondheidszorg en noem maar op. Vooral de “human factor” wordt vaak buiten beschouwing gelaten. Logisch want die is onmeetbaar. Daarmee berusten dan ook al die onderzoeken op drijfzand en veroorzaken ze luchtspiegelingen of -kastelen.

Je kunt niet zeggen dat het centrale stadsplein echt onaantrekkelijk is. Het probleem is veel meer dat de Alphenaren niet weten wat ze ermee moeten doen. De bijbehorende mentaliteit bestaat niet. Dat is geen nieuwigheid. Die mentaliteit bestond tien jaar geleden ook al niet. Nu is een stadse geest wel op te wekken maar daarvoor zal het stadsbestuur veel meer moeten investeren, zowel in geld als in mensen.

Er bestaan tal van ideeën en plannen voor het aantrekkelijk maken van het stadshart. Die kosten allemaal geld en bovendien is het vervelende dat de echte aantrekkingskracht pas ontstaat als er ook echt mensen naartoe komen. Daarvoor moet je tegenwoordig heel wat inspanningen plegen. Op het centrale stadsplein zijn bijvoorbeeld veel te weinig verwijzingen naar het Romeinse verleden, naar de stad als centrum van het Groene Hart en naar de stad als regiocentrum. Er zij ook geen “gadgets”, geen bouwwerken of objecten waar een bezoeker onweerstaanbaar naartoe getrokken wordt. Er bestaan plannen voor een toeristisch pontje over de Oude Rijn. Dat had er al lang moeten zijn.

“Klaar voor de toekomst” is een onzinmotto. Er is altijd weer een nieuwe toekomst en je kunt er dus nooit klaar voor zijn. Wat nodig is, is inventiviteit, creativiteit, ondernemingszin en sprankelende gedrevenheid. Daadkracht, voortvarendheid, zijn noodzakelijke eigeschappen van het bestuur van een dorp dat stad wil worden. De gedachte dat het scheppen van voorwaarden voldoende is, is goed liberalisme. Liberalisme dat vrijheid koppelt aan vrijblijvendheid, leidt echter tot niets. Op naar de toekomst, dat is op naar de horizon, de plek die onbereikbaar is.

Tot sterkte,

Kaj Elhorst

Http://politiek.wordpress.com

Service

 www.surf.nl

www.vanderniet.nl

www.surrealisme.nl

Dynamisch

dynamiet.gif

Gisteravond praatte ik nog even na toen de vergadering van de raadscommissie al was afgelopen. Ik beklaagde me over het kleine aantal reacties dat ik krijg en toen kwam de aap uit de mouw: ik schijf teveel.

Een schrijver die teveel schrijft. Dat kan natuurlijk ook nog. Eén van mijn gesprekspartners vond dat ik eigenlijk maar ééns in de maand een nieuwe column moest schrijven. Dan zou ik meer nieuwsgierigheid en begeerte opwekken bij mijn lezers. De snelheid waarmee ik nu schrijf, zou voor hen niet te volgen zijn.

Wie had dat gedacht? Dat ik als oude man te dynamisch zou zijn voor deze tijd? Een tijd waarin bumperkleven en niet-reageren op sollicitatiebrieven tot de waarden en normen behoort van de moderne manager. Die dynamische jonge man of jonge vrouw moet mij met mijn knie- en nek-schouderaandoeningen toch bij kunnen houden?

Als ik een hele maand zou moeten wachten op mijn eigen volgende schrijfsel, dan zou ik voor die tijd al zijn geëxplodeerd. Dat houd ik niet vol. “Wat deed je dan voor het weblogtijdperk?” was de volgende vraag. Ja, wat deed ik voordat er computers waren en internet? Toen was ik ook al altijd bezig en ik was voorzitter van een lokale politieke partij. Zo kon ik toch mijn gram kwijt. Later ging ik tekeer op een weblog van journalisten waarop een paar rechtse ballen probeerden de toon te zetten. Ik schreef ook columns voor een aantal bladen. Mogelijkheden genoeg.

Eerlijk gezegd heb ik mijn twijfels bij de dynamiek van deze tijd. Je kunt toch wel tussen breezer en yoghurtontbijtje door even een reactie plaatsen? Voor onze, moderne en wereldse, jeugdige mens kan dat geen moeite zijn. Dan ben je die spanning ook weer kwijt. Sterker nog, het laat de adrenaline stromen en…het is leuker dan seks. Dynamischer vooral!

Tot sterkte,

Kaj Elhorst

Http://politiek.wordpress.com

Service

nl.wikipedia org