Doe normaal

1132868655_smart_monkey.jpg

Vanavond ben ik gevraagd om gespreksleider te zijn op een discussiebijeenkomst over discriminatie. Nu ben ik het als ex-leerkracht en als journalist wel gewend om gespreksleiding te voeren. Een heel ander probleem is natuurlijk het onderwerp, hoewel ik er ops chool ook wel mee in aanraking ben gekomen. Het pesten van medeleerlingen is ook een vorm van discriminatie. Misschien is in de eerste plaats de herkomst van het woord discriminatie veelzeggend. Het is namelijk een brgip uit de wreld van de douane.In het verleden  discrimineerde deze een schip als het geen contrabande, smokkelwaar, bevatte. Discrimineren betekent dan ook letterlijk”ontdoen van de misdaad”.

Meer in het algemeen houdt dat natuurlijk ook in dat zo’n schip werd onderscheiden van de rest. Dat hield nogal wat in want er werd wat afgesmokkeld met schepen. De ingewikkelde bouw ervan maakte in dat opzicht veel mogelijk

In ons moderne taalgebruik betekent “discrimineren” vooral dat je een ander in negatief opzicht onderscheidt van je eigen groep. Meestal gaat het daarbij ook om een onderscheid dat voor een grote groep mensen geldt, zoals homo’s, vrouwen, moslims of negers. De laatste jaren betreft de discriminatie in de eerste plaats moslims. De oorzaak daarvan zit hem vooral in de aanslagen op de twintowers in New York en de moord op Theo van Gogh. Degenen die hen discrimineren benadrukken nogal eens dat zij geen racist zijn want “moslim” is geen ras. Even zo goed vertoont hun gedrag veel overeenkomst met racisme. Zij “zetten immers een grote groep in de hoek” op grond van een gemeenschappelijk kenmerk: het geloof in de Islam. Wie daaraan wil ontsnappen, kan eenvoudig weg de islam afzweren. Dat beweren althans degenen die moslims discrimineren.

Dat “eenvoudig” is nog niet zo simpel. Het gaat daarbij niet eens alleen maar om de vraag of een moslim zijn geloof mag verloochenen. Maar vraag eens het omgekeerde van de mensen die de discriminatie van moslims bedrijven. Vraag hen eens hun geloof in “het recht op vrije meningsuiting” af te leggen. Zij zullen dat niet doen omdat het voor hen het “grooste goed op aarde” betreft. In naam van die overtuiging mogen zij anderen beledigen en discrimineren. Daarmee begeven zij zich op het hellende vlak. Zij komen voetje voor voetje in de buurt van degenen die menen voor hun geloof te mogen moorden en brandstichten. Wat zeg ik, dat laatste is al eens gebeurd.

Daarbij komt dat het “recht op vrije meningsuiting” geldt binnen de verhouding tussen individu en staat, niet tussen mensen onderling. Voor die laatstgenoemde relatie is “respect” de basishouding maar dat zijn onze discriminerende medelandcers al lang vergeten. Onder het motto “Doe normaal” kennen zij zich rechten toe die een ander niet heeft. “Doe normaal”, dat wil zeggen: “doe zoals ik”. En daar draait het om. Wie discrimineert, wantrouwt ieder gedrag dat afwijkt van zijn of haar eigen gewoonten en gebruiken. Hoewel, daaraan is ook een grens. Als je een ander al teveel nadert in in gewoonte en gebruik, zal hij of zij vragen waarom je aan het naäpen bent.

Hier mag ik dat allemaal zeggen Straks, als gespreksleider, moet ik uitsluitend respect hebben voor de mening van anderen. Zij hebben het recht om die in vrijheid te uiten. Ik noteer en vat samen.

Tot sterkte,

Kaj Elhorst

Http://politiek.wordpress.com

 

Service

www.1minutemanager.nl/bestuur-strategie/tom-peters-afwijkend-gedrag-goede-manager

www.art1.nl

www.adbhaarlem.nl/spreekbeurt.html

www.144.disco’s-vervolgd-wegens-discriminatie.blog.klup.nl

www.radar.nl/

www.reclamewereld.blog.nl/…/2007/10/27/billboard-met-babyhomo-tegen-disctriminatie-veroorzaakt-rel-in-itali

Advertenties

Beerenburg normaal

zonsondergang.jpg

Voor de laatste keer zie ik vanaf Kommers veranda hoe de zon ondergaat aan de horizon. Ze kleurt prachtig rood als wil zij zeggen “Nou, tabé, tot volgend jaar.” Maar wie zegt dat ik hier niet opnieuw ben met Kerstmis als de sneeuw hopelijk rijkelijk neerdaalt op het , dan, ongerepte weiland? Of misschien lokt de lust naar Beerenburg mij nog wel eerder naar de vorstelijke stins van de oude, onvolprezen politicus. 

Bijna zouden de tranen je in de ogen schieten maar ja, dan dringen zich weer allerlei typisch Nederlandse plattitudes op zoals “doe maar gewoon, dan doe je al gek genoeg” of “doe normaal”. Wie heeft die verschrikkelijke uitdrukkingen eigenlijk ooit uitgevonden?

“Ze zitten in het bot”,mijmert Kommer naast me. “In het bot van de Hollander die denkt dat grassprieten de hoogste planten ter wereld zijn. In het bot van de immer concurrerende koopman die bang is dat een ander hem zal overtreffen. Hoe sterk is de eenzame fietser.” Ja, Kommer kan bij tijd en wijle heel filosofisch zijn en dan, volgens mij, ook nog de plank precies raak slaan.

Hij zucht en neemt hoofdschuddend een slok Beerenburg. “Want wat is normaal?” zegt hij half luid. “Ik weet zeker dat de meeste mensen in Nederland mij niet normaal vinden. Misschien vind ik mezelf ook wel niet eens normaal maar doet dat er wat toe? Het gaat er toch om dat je gelukkig bent, dat je blij bent met je bestaan op aarde en dat je anderen niet in de weg zit bij hun zoektocht naar dat gevoel?” Hij neemt weer een slok en grinnikt zachtjes. “Nu heb ik een buitenhuis en een landgoed met paarden, schapen, een moestuin een orangerie en een prachtige siertuin. Ik heb een vrouw die schildert, een zeilboot, kinderen die het goed doen, Antje en…”hij tilt het glas even op “Beerenburg”.  En toch, op de keper beschouwd ben ik net zo gelukkig als in mijn beginjaren toen ik op een kamer woonde in de binnenstad van Leeuwarden, ja ik heb altijd in Friesland gewoond.”  

De oude, wijze politicus gaat iets verzitten in zijn stoel en kijkt samen met mij naar de ondergaande zon. “Daar gaat ze. Ze zal zich nooit iets aantrekken van normaal of merkwaardig gedrag”, zegt hij. “Wie zegt “doe normaal” bedoelt eigenlijk “doe net als ik”. Dat is behoorlijk autoritair, jezelf als maatstaf nemen voor elk zedelijk of wat voor gedrag dan ook.” Dan staat hij op en hij gaat precies in mijn blikveld, in mijn zon staan.

“Ja, jongeman, op het ogenblik heb ik je niet zoveel meer te vertellen. Ik ben een beetje emotioneel, misschien komt het door de zon, misschien ook van de geuren die uit het veld opstijgen. Ik heb er eigenlijk behoefte aan om even alleen te zijn. Eén ding wil ik nog wel kwijt: “Schrijf Berenburg in het vervolg met één “e”.” De oude man drukt me stevig de hand. “Kom rustig nog eens langs. De deur staat altijd voor je open.”

Op de oprijlaan keer ik me niet meer om. Dat is niet nodig. Ik weet dat ik hier nog ontelbaar vaak zal komen.

Tot sterkte,

Kaj Elhorst

Http://politiek.wordpress.com

 Service

www.dutchtvcentral.nl

www.frontpage.wezkaz.nl

www.vrouw.blog.nl

www.doenormaal.nl

www.doe-effe-normaal.nl

www.waterlandstichting.nl