Ik ben een “dierenmensch”

lieveheersbeestje

Ik ben er al mijn hele leven van overtuigd dat geweld tussen mensen niets oplevert. Ja, ik heb zelfs een verdedigbaar standpunt dat de hele Tweede Wereldoorlog verspilde energie is geweest maar daarvoor zal ik hier de argumenten niet geven. Wat mij opvalt, is dat ik enigszins van mijn geloof begin af te vallen. Misschien is er een situatie te vinden waarin geweld wel iets oplevert maar eigenlijk gaat het niet om geweld tussen mensen.

In Venray heeft het gemeentebestuur afgezien van de aanleg van een park met martelcentra voor dieren. Het gemeentebestuur besloot daartoe niet zo maar. Het werd onder zware druk gezet door de radicale dierenvrienden en die kregen zelfs, misschien onbedoeld, steun van Guusje Geluk. Zij weigerde de gemeente te hulp te komen ook al was het geplande park nog zo belangrijk voor de regionale economie.

Het gemeentebestuur heeft ervan af gezien. Nu was het natuurlijk mooier geweest als de gemeentelijke bestuurders vanuit zichzelf hadden begrepen dat je aan dierenleed geen stuiver mag verdienen. Het getuigt van een achterlijke cultuur als je denkt dat dierenmishandeling in sommige gevallen goed is, namelijk als het ten goede komt aan de  “wetenschap”. Ik wil hier geen vergelijking maken met de proeven die dr Mengele in de vernieitigingskampen deed maar de scheidingswand is flinterdun.

Waarom nu, twijfel ik op dit punt zo erg over de toelaatbaarheid van geweld? Omdat ik ervan uit ga dat de dieren daartoe zelf over zouden gaan als ze de kans zouden krijgen. Hen wordt die kans ontnomen doordat wij met het recht van de sterkste ons meester maken van hun lot.

Kortgeleden zat ik met een lokaal bestuurder op diens werkkamer te praten over de opkomst van de Partij voor de Dieren. Hij juichte die opkomst toe omdat geen enkele andere partij, ook de zijne niet, het in voldoende mate opneemt voor dieren. Mensen begrijpen niet dat dieren precies hetzelfde recht hebben om zich op deze aarde een gelukkig bestaan te verwerven als mensen. Zij dringen zich niet uit agressie of heerszucht op, zij zijn gewoon op de wereld en kunnen niet kiezen. In dat opzicht bevinden zij zich in dezelfde positie als mensen. Ook die hebben niet een zelfverworven recht op aardse aanwezigheid gecreëerd. Ze zijn er doodeenvoudig temidden van allerlei andere levende wezens neergekwakt en zullen moeten leren de aarde te delen.

Zouden de dieren dat ook doen als zij de machtiger partij waren? Ik weet het niet maar wij kennen onszelf de vaardigheid toe om kritisch na te denken, argumenten af te wegen en dergelijke. Ja, dat zou ons onderscheiden van de planten en dieren. Het is helemaal niet zeker dat mensen de enigen zijn die een dergelijke vaardigheid bezitten maar…wie zegt erover te beschikken, moet haar ook gebruiken.

En dus: wij delen de aarde met dieren en planten op een harmonische wijze. Dat betekent dat we ook wel eens in moeten schikken.

Kortgeleden zag ik tijdens een vergadering nog een nertsfokker optreden. je vraagt je af waarom zo’n man zich niet in het openbaar doodschaamt over zijn beroep. Maar integendeel, hij wilde zijn “bedrijf” nog uitbreiden ook. Als ik de grote, verschrikkelijke, onoverwinnelijke nachtnerts was, zou ik hem met huid en haar opvreten.

Ja ik ben een “dierenmensch”. Maar vrees niet, ik zal geen vreselijke dingen doen. Dat neemt niet weg dat ik gemengde gevoels heb bij het optreden, ook van radicale, dierenactivisten. Iemand zal het voor de verworpenen der aarde moeten opnemen.

Tot sterkte,

Kaj Elhorst 

Http://politiek.wordpress.com 

 

Service

www.informatiedierproeven.nl

www.animalfrontline.nl/vivisectie/vivinl.php

www.anti-dierproeven.eigenstart.nl

www.quidam.web-log.nl/quidam/2004/07/kip.html

www.wakkerdier.nl

www.politiek-actie.net/pages/dossiers/politiek_activisme/dierenrechten/bont_wakker_terrorisme.htm

 

 

Advertenties

De apenslager

ut03.jpg

Een paar huizen verderop in de straat bij mij woont de apenslager. De man werkt bij het centrum waar naar hartenlust proeven worden gedaan op dieren. Omdat hij daarover wel eens lastig is gevallen, heeft hij ons een paar jaar geleden een brief geschreven, de hele buurt bedoel ik. Daarin verdedigde hij zichzelf en hij stelde onder meer: “Ik zou met de beste wil van de wereld niet weten hoe we op een andere manier aan de gewenste onderzoeksresultaten moesten komen”, of woorden van die strekking.

Tja, sindsdien heet de man bij ons thuis “de apenslager”. Dat heeft meteen ook geleid tot de vraag of iemand op zijn werk gaat lijken of dat hij werk zoekt waar zijn of haar uiterlijk bij past, maar dat terzijde.

De apenslager dus. De man verdedigt de dierproeven met verve en niet alleen omdat het nu eenmaal zijn brood is. Hij gelooft er echt in en dat is kwalijk. Kennelijk is hij zodanig gehersenspoeld dat hij denkt een positieve bijdrage te leveren aan de samenleving. Dat betwist ik. Ikz al dat ook uitleggen.

In de eerste plaats begrijp ik niet dat wij, mensen, ons gerechtigd voelen om dieren te misbruiken voor onze doelstellingen. In dat opzicht zijn er vele voorbeelden, zoals de inzet van dolfijnen als oorlogsmachinerie. Zoiets is zieker dan ziek maar…het ligt allemaal wel in dezelfde lijn.

Het komt er op neer dat wij onszelf het recht toekennen om andere levende wezens hun rechten te ontzeggen. Wij hebben de macht om dat te doen, niet het geestelijke overwicht maar doodgewoon de fysieke en technische faciliteiten. Waar we dat recht verder vandaan halen, mag Joost weten. Zelfs in de heilige boeken is het niet terug te vinden.

Weliswaar stelt  de Bijbel bijvoorbeeld dat we mogen heersen over de dieren maar dat is iets anders dan de dieren te overheersen. Soms ligt de grens tussen roem en schande in de simpele rangschikking der woorden. Kortom, de mens heeft zich helemaal uit eigen bewegin het recht toegekend om het leven van niet soortgelijke wezens te verpesten ten behoeve van zichzelf. Zodat er nog meer tweepoters kunnen komen en zodat ze nog langer de aarde zullen vervuilen ook. Want dat is het gevolg van deze wetenschap en technologie. Alles is toegestaan als het de mens brengt tot het eeuwige leven.

Behalve dat wij als mens dus doodeenvoudig de ogen sluiten voor de rechten van dieren en planten zelf, snijden we ook onszelf daarmee in de vingers met de bereidheid om dieren, niet onze soort, geschikt te achten voor proeven. Die bereidheid ligt aan de basis van racisme en discriminatie. Het versterkt een fundamenteel gebrek aan respect voor levende wezens. Op enig moment verdwijnt dat respect ook voor soortgenoten die afwijken van onze norm: eerst waren er de negers en Indianen, nu zijn het de moslims.

Ik durf dan ook de stelling aan dat dierproeven aan de basis liggen van de respectloosheid die leidt tot racisme en discriminatie. Daar komt nog bij dat wij hypocriet zijn over mensproeven. Dat blijkt uit de heisa rond de probiotica. In wezen is er niets bijzonders gebeurd. Dag in dag uit krijgen terminale patiënten de “kans” aangeboden om een nieuw medicijn te beproeven. Dag in dag uit gaan er ook enkele van deze “proefmensen” dood. In het geval van de probiotica is er niets anders aan de hand behalve dat het ineens een scoop en een hype is geworden.

Het zou mooi zijn als artikel 1 van de Grondwet veranderde in de tekst: “Respect voor het leven is het allereerste uitgangspunt van onze samenleving”. Daarmee zou “de politiek” echte keuzen moeten maken. Moeten we ten koste van andere specimina ons eigen leven wel verlengen? Kunnen we dat, in een trager tempo, netzo goed doen met reeds bestaande mensproeven? Die keuze maakte de apenslager misschien brodeloos maar biedt hem ook weer nieuwe kansen: een toekomst vol van een eerbaar leven. Dat brood komt er dan ook wel weer.

Tot sterkte,

Kaj Elhorst

Http://politiek.wordpress.com

Service

www.rijnlandmodel.nl/achtergrond/sociologie/recht_sterkste

www.gebladerte.nl/10606f36.htm

www.animalfrontline.nl/vivisectie/vivinl.php

www.olgiesblog.blogspot.com/2008/01/dierproeven.html

www.lutherzevenbergen.nl/blog/?cat=7

www.lucaswashier.nl/?p=5620

www.anjameulenbelt.sp.nl/weblog/2007/05/31/respect-onderzoek-naar-sociale-cohesie

Mijn humeur en Wilders als filmproducent

zombie-psp.jpgacoz-fanfare.jpgagressie.jpg53372804optim.jpg54913.jpg250px-vandale.jpg48yagc31.jpg0102025894400.jpg

Gisteren heb ik een heerlijke rit gemaakt naar Apeldoorn en terug. ik ben gek op autorijden en dus gaan die paar honderd kilometer me met veel plezier en gemak af. Ik geniet van het steeds wisselende beeld van de omgeving. Dat geeft me een euforisch gevoel. Ik zou dus eigenlijk in een prima bui moeten verkeren maar mijnn  humeur is er niet beter op geworden.

Het allereerste nieuwsitem van gisteren had betrekking op de film die Geert Wilders (van de Partij voor de Vilm) gaat maken om iets aan te tonen dat iedereen al lang weet. Wie het nieuws volgt,  kent het betoog van Wilders al zal hij ongetwijfeld wat onsmakelijke details willen laten zien. Het doel ervan ontgaat mij volslagen. Door mensen voor gek te zetten en uit te dagen, brengt hij geen discussie op gang maar wel veel agressie en woede teweeg. In het ergste geval leidt dat tot vernieling van Nederlandse staatseigendommen en handelsboycots ten nadele van het bedrijfsleven. Het ersgte is dat Wilders, zolang hij kamerlid is, niet aangepakt kan worden voor hitserij en haatzaaierij. Hoewel, een kamerlid mag toch ook geen moord plegen?

Hoe dan ook, het lijkt mij de beste remedie om alle schade die de film veroorzaakt op Wilders te verhalen. Daarvoor is een goede reden. Hij onderneemt acties waarvan hij weet of tenminste kan vermoeden dat ze tot grote maatschappelijke onrust en economische schade kunnen leiden. Wie dat willens en wetens doet, moet de consequenties aanvaarden. De vervuiler betaalt.

Aanmerkelijk beter werd mijn humeur toen ik Hans Spekman zag bij Pauw en Witteman. Hans is een eenvoudige jongen maar hij heeft een hart van goud. Eerlijk en sociaal voelend keerde hij zich tegen het nuffige gegraai van Eveline Herfkens die geen flauwe notie heeft van ontwikkelingshulp. Zij ziet in haar VN-baantje gewoon een exclusieve kans tot zelfverrijking en gebruikt daarvoor de verkeerde argumenten. Uitzien op een blinde bakstenen muur? Misschien is dat wel symbolisch voor de geestelijke vergezichten die zij kan oproepen. 

Hans balanceert, afgaand op zijn woorden, op de grens van PvdA en SP. Daarvan zou de PvdA er wel wat meer kunnen gebruiken. Iets meer typisch rood bloed zou de partij niet misstaan. Maar goed, dat gaan we vandaag niet bespreken. Mijn humeur nam vanmorgen bij Goeiemoggel Neelland weer af. Daar zat een hoogleraar alternatieve dierproeven nog steeds bij hoog en bij laag te beweren dat dierproeven nodig zijn. Onzin natuurlijk, je zou met veel meer kans op exacte successen beter mensproeven kunnen doen. De vraag is alleen hoe je de mensen daarvoor uitzoekt.

Is het niet typisch dat de vraag over de selectie pas opkomt als je het hebt over het lukraak selecteren van proefexemplaren uit je eigen soort? Valt het te verklaren waarom we met zoveel meer gemak gewoon maar een bundeltje wezens van een andere soort bij elkaar rapen om lekker proefjes mee te doen? De Nazi’s deden wel mensproeven maar dat beschouwen we allemaal als slecht en onethisch. Misschien niet eens zo zeer vanwege de proeven zelf als wel door de manier waarop zij de proefmensen selecteerden. Zij kozen namelijk voor mensen die zij als minderwaardige wezens beschouwden: Joden, homo’s, zigeuners en socialisten. Mensen die zich bovendien niet konden verzetten tegen die keuze.

Gek genoeg hebben we er minder moeite mee om wezens uit te zoeken die helemaal geen stem in het kapittel hebben. Wezens die zich tegen onze agressie en graaigrage mentaliteit niet eens met woorden kunnen verzetten. Geen chimpansee is bereid om met ons te overleggen over dierproeven, simpelweg omdat hij niet praten kan. De verdediging van de dieren wordt daarom in handen genomen door een groep mensen. Die gebruiken daarbij nog al eens methoden die we meestal niet appreciëren zoals bedreiging, ontvoering, brandstichting en moord. En waarom is dat in dit geval zo verschrikkelijk? Wat zouden de dieren zelf doen als zij wisten waar ze met ons aan toe waren?

Misschien zouden we ons eens iets moeten afvragen. Moeten we niet genoegen nemen met een iets mindere gezondheid? We hebben het toch al zo moeilijk om antwoord te geven op vragen over euthanasie en abortus. Het is toch niet te verkroppen dat we andere, hulpeloze wezens gebruiken om ons eigen ras in stand te houden? Voor het succes ervan is dat in elk geval niet nodig.

Voor zover ik kan zien, hebben we voorlopig alleen maar te maken met een overschot aan mensen dat als een krioelend hoop sprinkhanen de aarde kaalvreet. Wilders zou er beter aan doen om daar eens een film over te maken en over de verschrikkingen van dierproeven. Het conflict dat hij met zijn politieke pornofilm aankaart, heeft ten diepste te maken met die overbevolking.  Onsmakelijke beelden zijn er genoeg te vinden. Mijn humeur zou erop vooruitgaan doordat de man die het bleekmiddel voor zijn haar op dieren heeft laten uittesten eindelijk iets nuttigs is gaan doen. 

Tot sterkte,

Kaj Elhorst

Http://politiek.wordpress.com

 

Service

www.intensievemenshouderij.nl/start/index.php

www.animalfrontline.nl/vivisectie/vivinl.php

www.olgiesblog.blogspot.com

www.ondergrond.tv/de_ondergrond/2007/11/film-wilders-wo

www.maghreb.nl/2008/01/06/film-wilders-te-zien-op-youtube

www.vrouw.blog.nl/fashion/2007/03/14/kans-op-miskopen-neemt-toe-bij-verkeerd-zelfbeeld-en-goed-humeur