Nazi’s en hun fatsoen

poel11.jpg

Zittend aan een klein, leuk beekje nabij de Duiste stad Goch, moest ik gisteravond denken aan het aloude Griekse gezegde “panta rhei”of “alles stroomt”.

De Griekse filosofie wordt beheerst door die gedachte of…juist het tegenovergestelde: “alles blijft altijd hetzelfde”. Die filosofische stromingen hadden allebei de gelukzalige uitwerking dat “wat je ook deed, het maakte uiteindelijk niets uit. Stil zitten of meegaan met de stroom was de boodschap. Daar wordt een mens gelukkig en rustig van. Zekerheden.

Als er één ding is dat mensen niet kunnen verdragen, dan is het verandering. Verandering maakt een inbreuk op hun domein. Het leidt tot onzekerheid. Is de eigen positie nog wel sterk genoeg om de veranderingen het hoofd te bieden? De kracht van die positie hangt af van twee elementen: bezit en geestelijke ontwikkeling. Het nadeel van het eerste is, dat het af te nemen is. Het eerste valt niet te verwijderen, ook niet als je dood gaat.

Vanmorgen zag ik hoe één van mijn buren zijn auto met een hoge drukspuit reinigde. Voor zover ik weet is dat erg slecht voor het milieu en bovendien kost het veel energie. Stel nu dat de overheid mijn buurman gaat verbieden op die manier zijn auto te wassen. Dan zal hij dat vermoedelijk zien als een aantasting van zijn vrijheid, een inbreuk op zijn domein.

Stel nu dat hij de volgende dag in de krant leest dat de gemeente geld steekt in de bouw van een moskee. Dan kan hij zeggen “kijk, de overheid wil niet tegemoetkomen aan mijn behoeften maar wel aan die van moslims. Klaarblijkelijk nemen de moslims de macht over met behulp van de overheid.”

Vroeger thuis noemden we dat “jumping to conclusions”, dat heeft meestal plaats door verbanden te creëren die niet bestaan maar die de noden in de eigen positie lijken te verklaren. En zo kan een fatsoenlijk mens fascist worden.

Niet als het gaat om één verandering maar wel als de ene na de andere verandering in zijn leven optreedt waardoor zijn onzekerheden groeien.

En zo verging het massa’s heel fatsoenlijke mensen in de dertiger jaren. Er was sociale onrust, het karakter van de samenleving veranderde en sommigen raakten hun financiele middelen kwijt. Omdat niemand graag de schuld bij zichzelf zoekt, moest die wel ergens anders liggen. Het `slappe bestuur`, invloeden uit het buitenland, economische verbanden en natuurlijk de overwinnaars uit Wereldoorlog I kregen in Duitsland de schuld. Opmerkelijkw as wel dat die neiging het grootste was bij mensen met een beperkte intellectuele ontwikkeling. Keurig, zich streng houdend aan fatsoensnormen en dus gruwend van elke inbreuk daarop.

Want was is fatsoen? Fatsoen is niet meer of minder dan een stelsel van afspraken en regels die mensen helpen zonder dagelijkse blessures het leven door te komen. Het is een omheining van ongeschreven zekerheden waarbinnen mensen zich veilig voelen. Zekerheden.

De mensen die hun positie bedreigd zagen, spraken daarover met elkaar en ontdekten dat in hun ongeving dezelfde beleving bestond. Als zoveel mensen zich bedreigd voelen…dan moet er toch wel iets van waar zijn? Nazi´s waren dan ook van huis uit heel fatsoenlijke mensen, de ideale schoonzoon en de liefste schoondochter. Geen psychopaten maar gewone, middelmatige burgers op wie niets was aan te merken. Fatsoen is geen barriere tegen fascisme maar de inrit ervoor. 

Dat was niet alleen in Duitsland het geval. Ook de NSB bestond aanvankelijk vooral uit een grote groep heel `nette` mensen. Een nadeel was wel dat de groep zich afzette tegen de bestaande maatschappij en die verzethouding trok extremisten, ontevredenen en inderdaad ook psychopaten aan.

 bild1_235x394.jpg

 Veel NSB-ers waren aanvankelijk ook geen antisemiet. Jammer genoeg waren het vooral de scherpslijpers die zochten naar schuldigen, mensen die de schuld droegen van hun erbarmelijke situatie en dat moesten klaarblijkelijk de Joden zijn, de moordenaars van Christus. Ja, dat was het bewijs, bij de Joden lag het kwaad.

Natuurlijk, opnieuw was het gebrek aan geestelijke ontwikkeling de vader van deze gedachtenstroom. Dat doet niets af aan het feit dat de mensen zich tot dan toe keurig hadden gedragen.

En zie … opnieuw zijn ze er. Een veranderende wereld, onrust en gebundelde onvrede. En deze keer wordt de link gelegd tussen de Islam en de vele ingrepen die de overheid pleegt in onze directe en verder weg liggende omgeving. Nu zijn het de bestuurders die als `landverrader` worden aangemerkt en die het land aan de Islam zouden willen overleveren.

Obscure en dubieuze auteurs geven net zoals in de dertiger jaren voeding aan deze gevoelens. Om veelal persoonlijke redenen maken zij mensen bang en hitsen ze massa´s op. En weer zijn het degenen met een beperkte geestelijke of intellectuele ontwikkeling die in de val trappen. En opnieuw ontstaan rechtsradicale organisaties zoals de NVU, Blood and Honour, SIOE, Nederkrant en vele anderen die beinvloedbare geesten vergiftigen. En opnieuw denkt de overheid dat het allemaal wel meevalt. Een overheid die al jarenlang weigert mensen te voorzien van middelen om tot geestelijke en intellectuele ontwikkeling te komen. Daarmee heeft ze de bom onder haar eigen basis gelegd. Tja…de regering roept om fatsoen maar geestelijke ontwikkeling is wat er nodig is.

Tot sterkte,

Kaj Elhorst

https://politiek.wordpress.com

Service

www.antondewit.nl

www.tegenwicht.org

www.rechtenforum.nl

www.wijkalliantie.nl

Blij zijn met elkaar

557.jpg

Nog niet zolang geleden was ik op een bijeenkomst waar de wijkagent werd aangeduid als “bromsnor.” Voor wie die naam niet kent: Bromsnor was de dorpsveldwachter in een tv-serie uit de tijd dat er alleen nog maar publieke omroepen waren en niemand werd gestoord met gestoorde reclames. Zwart-wit tv en een kopje koffie op de bank. Dat “bromsnor” klonk tijdens die bijeenkomst een beetje folkloristisch en daardoor ook wat denigrerend. Zonder heimwee naar het verleden te krijgen, zou het toch goed zijn om de voordelen van Bromsnor nog eens onder de loep te nemen. Ik maak me sterk dat ook politici die voordelen wel kennen maar daarmee niet te koop willen lopen. Dat heet “oubollig” te zijn en dat is een ander woord voor “psychologisch verantwoord”. Tja, welke politicus of politica zou zich daaraan schuldig willen maken?

In plaats van “oubollig” valt ook wel eens het woord “niet meer van deze tijd” of “een gepasseerd station”, termen die bij voorkeur worden uitgesproken door mannen en vrouwen die schijnen, niet blijken, te weten hoe de toekomst er uit zal zien. En dat nog wel zonder kristallen bol. 

Toch blijkt met enige regelmaat dat zij helemaal niet zo’n heldere kijk hebben op de toekomst en daarom moeten allerlei plannen steeds weer worden bijgesteld. Politici dekkenzich tegen kritiek op dat punt in door de kreet “dat zien we dan wel weer” of “als, als, as is verbrande turf” en dat soort dooddoeners. Een belangrijke oorzaak van onverwachte ontwikkelingen in de loop van de tijd is al heel lang geleden ontdekt in de sociologie “the human factor”. Het gedrag van mensen is nu eenmaal minder voorspelbaar dan het weer. En dat kost al zoveel moeite. Gelukkig maar, zou ik denken want mensen zijn dus geen geprogrammeerde robots.

Tot ieders stomme verbazing is kortgeleden het begip “sociale cohesie” uitgevonden en ook “sociale controle”. Mensen die gek werden van de oplettendheid waarmee dorpelingen zich met elkaars zaken bemoeiden, gaan daar nu toch weer een beetje naar terugverlangen.

Sociale cohesie klinkt onbegrijpelijk genoeg om wetenschappelijk genoemd te worden en dus is het “van deze tijd”. Het betekent doodeenvoudig dat mensen hun buren weer kennen en ook nog weten wie er tien huizen verderop woont. Dat waren we in de wijken die dertig jaar geleden met een heldere blik op toekomst zijn gebouwd, namelijk vergeten. Het betekent zelfs dat mensen gezamenlijk werken aan een prettige leefomgeving en elkaar aanspreken op asociaal gedrag: hond los laten lopen, plassen in de tuin van de buurman, een helse herrie maken met beukmuziek omdat je het zelf zo leuk vindt en ga zo maar door. Weg van de samenleving waarin niemand meer iets met elkaar te maken leek te hebben. Sociale cohesie…

Nu gelooft de overheid niet echt zelf in dat begrip want ondertussen werkt ze aan een voortschrijdende schaalvergroting. Gemeenten worden groter, politieregio’s breiden zich uit, de brandweer is nauwelijks nog vrijwillig. Wie kent de burgemeester van zijn eigen stad nog? Ja, de pers van die stad, die heeft daar wel een flauw vermoeden van maar verder… Vraag elke willekeurige burger op straat wie de burgemeester is en het antwoord zal zijn “geen idee`  of “weet ik veel” of erger.

Terwijl de burgers dus steeds knusser met elkaar om moeten gaan en het liefst tot innig knellende omhelzingen moeten komen, verdwijnt de overheid uit het straatbeeld. Dat geldt ook voor Bromsnor. Weliswaar is het fenomeen wijkagent ingesteld maar dat is de grootste aanfluiting die ooit aan een inspecteursstrot is ontsnapt. Niemand, ik herhaal, niemand kent zijn  wijkagent, niemand heeft een flauw idee hoe hij de hermandad moet bereiken en zelden of nooit wordt de geheel eigentijds, en dus Amerikaans, uitstralende blauwbroek op het juiste moment op de juiste plek waargenomen. Ja zeker, nieuwe uniformen, daaraan besteedt de overheid veel geld. Belangrijk!

De behoefte aan Bromsnor is groot. Die koddebeier die iedereen in de buurt persoonlijk kende en iedereen kende hem. Niemand durfde een verkeerde vinger te verroeren uit angst dat de veldwachter boos zou worden. Er is nu eenmaal geen beter middel tegen kattekwaad, vandalisme en zelfs criminaliteit dan persoonlijke relaties.

Bromsnor moet terug in de buurt en wel dag en nacht. Hij moet er wonen, koken, slapen, kindertjes maken en alle ellende van de buurt kennen en meemaken. Hij moet “zijn” buurtbewoners dagelijks ontmoeten en hun narigheden aanhoren.

Dat geldt ook voor bestuurders. Ze moeten de kans hebben te struikelen over dezelfde losliggende stoeptegel als andere mensen die tegenwoordig met het haast denigrerende begrip “burger” worden aangeduid.

Samenhang is alleen maar mogelijk in kleine gemeenschappen. Buurten en dorpen behoren de kern van de samenleving te zijn. In wezen zijn buurten alleen maar dorpen die in een stad liggen.

Schaalvergroting is een ernstiger bedreiging voor onze samenleving dan de “terroristische activiteiten”. Schaalvergroting bedreigt de samenhang van de samenleving en laat haar uit elkaar vallen. Het is het rottingsproces dat in de tandheelkundige wereld caries wordt genoemd of tandwolf. Ik wil vooruit naar het kleine, overzichtelijke, de buurtraad rond de dorpspomp. Ondanks internet en mobiele telefonie kunnen we nog steeds niet zonder die kleine, vertrouwde gemeenschap waarin we blij zijn met elkaar.

Tot sterkte,

Kaj Elhorst

Http://politiek.wordpress.com

Service

www.dorpsraadkoewacht.nl

www.dorpsraad-glanerbrug.nl

www.hetplatformberoepsonderwijs.nl

www.foodlog.nl

www.spiritvoorgent.blogspot.com

www.regelzucht.nl

Wijkgericht werken in de buurt

veer7.jpg

 Ons woord “wijk” is afkomstig van het Noorse woord “Vik” waar oorspronkelijk de Vikingen woonden. Het betekent “gemeenschap”, een plek waar een samenhangende groep mensen samenwoont. Een verstedelijkt collectief. Plaatsnamen als Noordwijk, Katwijk en Wijk bij Duurstede herinneren daaraan.

In Nederland heeft “wijk” de betekenis van “sociale eenheid” allang verloren en niemand weet haast meer wat het verschil is tussen een wijk en een buurt. Toch ebstaat erw el een zekere definitie van. Een wijk is dan een formeel en kadastraal vastgesteld gedeelte van een stad. Bij het woord “buurt” gaat het meer om een gemeenschap met een zekere sociale samenhang. In Amterdam was dat vroeger duidelijk te zien aan de Dapperbuurt, de Kinkerbuurt, de Jordaan en de Staatsliedenbuurt. Buurten dus.

Nu weten buurten niet van wijken, letterlijk en figuurlijk. Buurtbewoners zeggen steevast dat hun buurt zo “hecht” is. Daar is geen speld tussen te krijgen. Even zo goed wil de gemeentelijke overheid, ook in mijn stad, wijkgericht gaan werken. Het is de bedoeling om daarmee de sociale samenhang te versterken maar als ik zie wat de plannen zijn, dan gaat het niet lukken. Wijken worden verward met buurten. Grote, geografisch nauwelijks en sociaal totaal niet samenhangende eenheden worden  als “wijk” aangeduid. Alle inwoners van zo’n wijk moeten gezamenlijk gaan bepalen waar de knelpunten liggen. Dat gaat burgeroorlog opleveren, oorlog tussen buurten. Die buurten vertonen namelijk wel een sociale samenhang en je kunt er gif op innemen dat ze allemaal hun eigen problemen het belangrijkste vinden. Het zou dus veel productiever zijn om maar meteen te beginnen met buurtgericht werken. Daar waar al een fundament voor sociale samenhang bestaat, valt winst te boeken. Daar waar die samenhang totaal ontbreekt, zal ze ook nooit ontstaan. Buurten zij binnenstedelijke dorpen die niets met elkaar te maken (willen) hebben.

Mensen met een mindere draagkracht hebben bijvoorbeeld graag een prijsvechter als supermarkt in de buurt. Nu is er sinds een paar jaar zo’n p[rijsvechter in onze stad en ze heeft een locatie gekozen abij een buurt met mensen die voorlopig nog even geen SUV kunnen kopen. De winkel wordt druk bezocht door klanten te voet, op de fiets maar ook door SUVverds. Het college van B&W en sindskort ook de Raad van State hebben echter uitgemaakt dat de winkel er illegaal zit en dus moet ze verdwijnen. Ze wordt egdeporteerd naar een bedrijventerrein waar alleen mensen met een SUV kunnen komen. Wie nog niet eens het geld heeft voor een nieuwe binnenband aan de fiets, moet dus weer naar de lokale supermarktdemagoog Hoogvliet die zegt goedkoop te zijn maar het niet is.

En dat allemaal omdat we nu eenmaal gelijke monniken ook gelijke kappen willen geven. De rpijsvechter zit namelijk in een gebied waar geen winkels zijn toegestaan. En we zijn o, zo bang voor uitzonderingssituaties. Over een paar jaar mag de prijsvechter een derde locatie innemen, vlakbij een nadere buurt met “mensen met een laag inkomen”. Alweer in een andere wijk dan de huidige vestiging.  Over een paar jaar. Dat heet geen buurtgericht werken maar “uit de buurt werken”. Dat allemaal omdat de prijsvechter zich illegaal heeft genesteld en illegalen worden nu eenmaal uitgezet.

Buurt- of wijkgericht werken, daar doen ze in Utrecht op grote schaal aan. Twee burgemeesterskandidaten van dezelfde partij nemen het tegen elkaar op. Eén van de uitwassen van die vreemde wens dat er een gekozen burgemeester moet komen dus. Maar goed, ik vind het eigenlijk wel spannend om te zien hoe groot de verschillen binnen de PvdA zijn. Als het maar niet weer alleen maar van dat gezemel wordt over “ervaring” die bij de één dan meeestal net iets meer is dan bij de ander. Ik weet niet of beide heren in dezelfde buurt wonen, wat qua inkomen ebst zou kunnen, maar het zou spannend zijn als ze ieder een hele reeks van buurten achter zich zouden weten te verenigen. Volgens mij houden ze in Ondiep wel van Pans en in Overvecht van Wolfsen. Binnenkort ga ik er eens buurten.

Tot sterkte,

Kaj Elhorst

Http://politiek.wordpress.com

Service

www.buurtlink.nl 

www.wereldbuurt.nl

www.wijkgerichtwerken.nl

www.aeno.nl

www.cre-aid.nl

www.nieuwsbank.nl

Ontzinning

31-pluim.gif

Theo Thijssen en de Gelukkige Klas. Ik heb het boek al vele jaren geleden gelezen en vond het best aardig. Langzaamaan blijkt dat `ontlezing` onzin is. Mensen lezen wel en graag. Het is wel van belang om ze op jeugdige leeftijd te interesseren voor het boek. Dat is iets dat veel te weinig gebeurt.

Door onzinnige oceanen van tijd te besteden aan het gebruik van de computer, wordt de aandacht van het boek afgeleid. Nuttig zijn al die computeruren niet. Leren wordt er niet leuker van, het wekt wel meer stress op. Het overmatige gebruik van de computer op school houdt bovendien niet in dat de kinderen later beter worden met het ding. Natuurlijk, ze moeten de fijne kneepjes weten en enige oefening hebben maar voor het overige is al die extra aandacht compleet overbodig. Oefenen doen ze thuis ook al heel veel.

Oefenen met de computer leidt tot ontzinning, de afbraak van ambities en verdrinkingsnood in een overmaat van gegevens en mogelijkheden. Verlies van de wil om iets in de wereld te zijn. Niet voor niets keren steeds meer mensen zich tot de virtuele wereld. Belangrijker is de aandacht voor het boek. Lezen is een prima middel om fantasie en voorstellingsvermogen te stimuleren. Beter ook dan films. Die komen vaak alleen maar met voorgekookte fantasie. Eigen beeldvorming blijft uit. In het verleden is er aan boeken veel te winig aandacht besteed.

Er zijn kinderen groot geworden met de gedachte dat het lezen van een boek verloren tijd is. `In die tijd kun je ook geld verdienen`, menen sommige twintigers en dertigers hoewel ze zelf nog nooit een stuiver hebben verdiend.

Fantasie is vermoedelijk de grootste voorsprong die mensen hebben op computers. Juist in deze digitalitijd is het daarom van belang te lezen. Dankzij fantasie kunnen we de computer de baas blijven. De overheid heeft op dat gebied een schone taak. Overtuigd van de verplichting om de veiligheid van burgers te waarborgen, zou ze deze weg schielijk moete kiezen. Het heeft bovendien het grote voordeel dat we nog eens een Nederkrant meemaken die in goed Nederlands is gesteld en geschreven.

Tot sterkte,

Kaj Elhorst

https://politiek.wordpress.com

 

Service

www.maurice.nl

www.nrc.nl

 

Triumfeminaat

zebra.jpg

Hoe krijgt ze het toch voor elkaar? Het kapsel van Hillary Clinton zit altijd even onberispelijk. Storm, kou, regen of zon, steeds zijjn er die haast klassiek kunstzinnige slagen in het haar en, niet te vergeten, de onverzettelijke oorknoppen.

Ik zie haar graag. Ze heeft een leuk koppie, ook op haar 59e. Ik maak me geen illusies. Achter het leuke koppie gaat heel wat schuil, mooie en minder mooie dingen. Maar toch, ik zie haar graag ook al is het niet meteen het type waarmee ik als “maatje” de jungle in zou willen.

President van de Vrouwlijke Staten. Waarom ook niet? Het lijkt mij persoonlijk een prachtige ontwikkeling. Het links-radicale miljonairtje zal best iets leuks kunnen doen voor de arme luizen in de brakke onderkomens van die afschuwelijk, eentonige Amerikaanse steden. Links-radicaal voor Amerikaanse begrippen natuurlijk, hè! In het beleid zal ongetwijfeld het stempel terug te vinden zijn van Bill want in huize Clinton geldt één vaste stelregel: even napraten op het kussen en tussen de lakens.

Nog spannender vind ik de situatie die gaat ontstaan als Hillary daadwerkelijk president wordt. In de VS een vrouw aan het roer, in Duitsland Angela Merkel en in Frankrijk de vrouw met de merkwaardige combinatie Présidente Royale. Een drievrouwschap dat een belangrijk deel van de wereld bestuurt. Dat zal toch tot iets moeten leiden dat alle feministische hartjes sneller doet kloppen!

Echt, het lijkt mij heel boeiend om te zien hoe zoiets gaat. Eerlijk gezegd denk ik dat de drie vrouwen netzo zullen handelen als hun manlijke voorgangers. Alleen de presentatie en hier en daar een accentje zal anders zijn maar…ik wacht vol verwachting af. Ze kunnen mij geen groter plezier doen dan een globaal triumfeminaat: Hillary, Ségolène en Angela.  Wauw! Drie is een magisch getal.

Tot sterkte,

Kaj Elhorst

Http://politiek.wordpress.com

Service

www.stefbos.nl

www.elsevier.nl

www.tawiza.nl

Published in: on 22 januari 2007 at 8:54  Geef een reactie  

De zweep erover

zweep.jpg

In het Britse parlement kent iedere fractie een tweedeling. Er zijn front- en backbenchers. De frontbenchers ondersteunen de officiële partijlijn. Bij de regeringspartij is dat dus de koers van het kabinet. De backbenchers zijn de bewakers van de ideologie. Zij staan kritisch tegenover de officiële koers van de fractie. De leiding van de backbenchers is in handen van de Chief Whip, de hoofdzweep. Hij voert de backbenchers aan in hun kritiek en maakt daarmee zelfs kans op het premierschap.

De Chief Whip is in Groot-Brittannië echt een begrip. In het verleden was er zelfs een sigarettenmerk dat die naam droeg. In Nederland en ook in Duitsland kennen we dat niet. Daar heerst de fractiediscipline, in wezen een absoluut ondemocratisch verschijnsel aangezien volksvertegenworodigers op persoonlijke titel worden gekozen. Zij zweren of beloven zelfs hun functie uit te oefenen “zonder last of ruggespraak”. De fractiediscipline is in wezen daarmee strijdig.

De vraag is wie de functie van de zweep moet uitoefenen als er zo weinig kritische geluiden uit de fractie naar buiten komen. De aangewezen instantie daarvoor is de pers maar die laat het de laatste jaren veelal lelijk afweten. Veel journalisten schrijven uitsluitend brave stukjes over voornemens, plannen, nota”s en notities en ze durven niet eens achter de coulissen te loeren. Daarmee verlagen ze zichzelf tot verlengstuk van voorlichters en zegslieden.

Ja, dan krijg volksvertegenwoordigers die klagen dat ze het zo druk hebben, zich voortdurend het vuur uit de sloffen lopen en ga zo maar door. Volksvertegenwoordigers ook die zelden of nooit onder het volk komen omdat ze druk doende zijn half begrepen documenten door te ploeteren.

Ik zou zeggen, journalisten, de zweep erover. Gun de mensen op het pluche geen rust en volg ze hinderlijk kritisch. Ga niet, bij wijze van alternatief, onderbuikgevoelens “uit den volke optekenen” als sensationele berichtgeving. Dat leidt tot niets. Nee, bij de politici en bestuurders moet je zijn. En politici…als het ergens jeukt, krabbel dan nog maar eens achter het oor bij de gedachte aan de fractiediscipline.

Tot sterkte,

Kaj Elhorst

Http://politiek.wordpress.com

Service 

www.parlement.com

www.debatforums.net

Published in: on 21 januari 2007 at 10:29  Comments (5)  

Hoop

fantasie.jpg

Voor mij ligt een artikel uit de Volkskrant van een paar weken geleden. “Atheïst heeft de waarheid niet in pacht`. Je kunt je afvragen of er iemand was die dacht dat atheïsten de waarheid in pacht hadden. Misschien een paar atheïsten.

Ik ben bijna voor alles waar “a” voor staat allergisch. “Atheïsme” , ik vind het een vreemde overtuiging. Atheïsten gaan ervan uit dat het hele zijn en niet-zijn met het menselijk verstand te behappen is. Misschien is het nu nog niet zover maar het komt. Dat is bijna een chiliastische boodschap. Nee…het is een chiliastische boodschap. Ook atheïsten hebben behoefte aan een heilsverkodiging. Dat is dan tenminste mooi om te weten.

De laatste tijd zijn er veel boeken en geschriften verschenen die het atheïsme verdedigen. Kennelijk is het ongodige geloof in de verdediging. Nou, dat kan. Wat bijna al die auteurs vergeten,  is het voorstellingsvermogen. De oneindigheid van het voorstellignsvermogen., de fantasie. Ga je ervan uit dat het hele zijn en niet-zijn door de menselijke geest te behappen valt, dan stel je grenzen, de grenzen van de menselijke geest. Die is grenzenloos? Dat kan niet. De uitdrukking “menselijke geest” geeft per definitie grenzen aan, al is het alleen maar door het woordje “menselijke”. Als je dat weg laat, kom je bij “geest” en die zweefde over de wateren en daar geloven de atheïsten niet in.

Nee, niet alleen vind ik het atheïsme van eindeloze zelfoverschatting en grootheidswaanzin getuigen, het is mij ook te beperkt. Mijn fantasie leeft bij de gedachte dat er dingen zijn of niet-zijn die ik me niet kan voorstellen. De kans daarop is groot. In het verre verleden waren bacillen en bacteriën bij de mensen onbekend. Ze konden zich er ook geen voorstelling van maken. Dat wilde niet zeggen dat ze er niet waren.

Nu is het de mens wel gelukt om die kleine kriebels te vinden maar dat houdt niet in dat er geen zijn of niet-zijn bestaat, dat niet te kennen valt. Bacteriën en bacillen vallen kennelijk nog binnen de kenbare wereld. Ik denk dat er een enorm groot (niet)zijn bestaat dat we nooit zullen kennen en…dat stiekum toch invloed op ons leven heeft. Gelukkig maar, anders zou ik het willen controleren.

Tot sterkte,

Kaj Elhorst

Http://politiek.wordpress.com

Service

www.defantasie.com

Boerka goed voor democratie

0102025894400.jpg

Het is echt gillen en schreeuwen geblazen als het onderwerp boerka ter tafel komt. De één weet het nog beter dan de ander en vooral is dat het geval aan de cafétafel waar ik vannacht rondhing. Je moet wel eens wat als journalist.

Het papegaaicircuit is echt ongelofelijk. Kortweg gezegd zijn er twee partijen: de boerka- en de antiboerkapartij. De boerkapartij vindt dat moslima’s zelf mogen weten of ze zo’n ding willen meesjouwen. Zij houden ook vol dat vrouwen er vrijwillig voor kiezen. De antiboerkapartij vindt het “geen gezicht”, “vrouwenonderdrukking” en “onsociaal”. Dat laatste heeft te maken met het gebrek aan contact dat je met een boerkadrager zou hebben. Ik heb gisteravond maar eens een nieuwe zienswijze ingebracht en gesteld dat de boerka goed zou zijn voor de democratie. Die gedachte kwam een beetje voort uit mijn vorige column. Onbewust laat je je beïnvloeden door het uiterlijk van een politicus/a en dat leidt af van de inhoud. Dat is niet goed want het gaat om ideeën en niet om een strak lijf of een brede glimlach.

Om die reden pleit ik er dan ook voor om campagnevoerende politici te verplichten een boerka te dragen. Je hebt dan geen enkel zicht op sensualiteit, sex appeal of charisma, je krijgt geen natte droom als je fantaseert over dankbaarheid van een verkozen kamerlid en je moet helemaal afgaan op de boodschap van een politicus/a. Ik zal maar zeggen: hoe zou Geert Wilders overkomen als je niet zou zien dat zijn hersens bovenop zijn hoofd zitten in plaats van erin?

De boerka is dus een hulpmiddel bij het verkrijgen van objectiviteit. Het is als wijn proeven zonder dat je het etiket ziet, een boek lezen zonder de naam van de auteur te kennen. Echt, we kunnen het toch op zijn minst eens proberen, nu meteen al met de provinciale verkiezingen in maart? Het zou veel “spijtoptanten” kunnen schelen.

Tot sterkte,

Kaj Elhorst

Http://politiek.wordpress.com

Service

www.extra-media.nl

www.observant.unimaas.nl

Angela mantelt Europa Ein

europe_night.jpg

Ik kan er niets aan doen maar elke keer dat ik Angela Merkel zie, moet ik lachen. Zij is de personificatie van de houterigheid die het voormalige Oost-Duitsland in haar greep hield. Opgetrokken schouders en een wat kortademig mondje zijn nou niet bepaald de beste “Voraussetzungen” voor een glanzende politieke carrière.

Ik ken mensen die haar steevast “Angela Mütze” noemen. En toch, dat wijffie lapt het hem allemaal toch maar. Kind van een communistisch achterstandsgezin, opgewerkt tot het meest invloedrijke ambt van de Bondsrepubliek. Al weer zo iemand waarvan je zou gaan vermoeden dat ze over capaciteiten beschikt.

Uitgerekend zij verbindt haar lot aan de zogenaamde Europese Grondwet. Ik wil het nog wel eens zeggen: het ding is helemaal geen grondwet. Het is een samenraapsel van verdragen en wetten die al lang bestaan, hier en daar met een toefje slagroom. Alleen de tegenstanders ervan hebben kans gezien het woord “Grondwet” eraan te geven omdat het beangstigend klinkt.

Veel beangstigender natuurlijk dan een dertigtal ministaatjes in de grote wereld die kans lopen vermorzeld te worden tussen de al maar voortwoekerende agressie van de VS en de geldzucht van Poetin (the money) of de overbevolking van productieautomaatjes in een gebied dat China heet.

De tegenstanders zijn bang dat hun eigen, kleinschalige leefomgeving zal worden aangetast door de Europese molog. Ze zijn niet bereid deze “molog” te zien als een beschermende wintermantel die hun kleinschalige omgeving koestert, een mantel die zij zelfs kunnen herstellen en voeden als het moet.

De Europese Unie is niet het enige maar wel een goed middel om de kleinschaligheid in eigen kring nog een beetje in stand te houden. Wie de Unie afwijst, zet de deur open voor nog veel grotere mologgen die geen ekele boodschap hebben aan Europese kleinschaligheid. De Europese Unie verdient dan ook met al haar tekortkomingen onze steun en als daar een wat rammelend verdrag voor nodig is, dan zal ik voor stemmen. Angela, mijn stem heb je.

Tot sterkte,

Kaj Elhorst

Http://politiek.wordpress.com

Service

www.grondweteuropa.nl

Published in: on 17 januari 2007 at 7:37  Comments (2)  

Taalles

1-48.jpg

Zo en nu is het genoeg. Natuurlijk kreeg ik twee columns geleden al weer te horen dat ik onderwijzer-onvriendelijk ben. Wat een kletskoek! De onderwijzers kunnen er niets aan doen dat zij geen fatsoenlijk onderwijs krijgen. Dat is de schuld van pseudowetenschappers en politici!

Een mooi voorbeeld van slecht Nederlands trof ik vandaag aan bij de Islamhater op worldpress.com.  Doodleuk schrijft hij `Australische media wraakt….`. Dat is één van de meest irritante taalfouten die worden gemaakt. `Media` is meervoud, kluns! Media is het meervoud van `medium` en dus moet het werkwoord in het meervoud worden geplaatst, dat wordt dus `wraken`.

Gisteren kwam een onbenulletje op tv met het idee om de spelling dan maar te vereenvoudigen. Tot welk niveau en voor wie? Het nationale niemendalletje dat Goedemorgen Nederland presenteert, spreekt `kranten`uit als `krantah`. Moeten we het meervoud van krant dan maar gaan spellen als `krantah`? En ik ken mensen die `boer` uitspreken als `boeah` of `schuur` als `schuuah`.

Nee, sukkels, we moeten de kinderen doodgewoon goed Nederlands leren. Ze spannen hun hersencellen maar in. Dat is hartstikke belangrijk om de computer de baas te bljven. Sinds het ontstaan van de mensheid is de mens relatief steeds minder hersencellen gaan gebruiken. Laten we daar maar eens een eind aan maken. Studiedruk? Die kan heel goed worden tegengegaan door jongeren met de neus op de feiten te drukken en duidelijk te maken wat de prioriteiten zijn. Is er dan niemand meer die zijn kinderen opvoedt zonder breezers of bier?

Concentratie, aandacht, liefde voor wat moet gebeuren. Vooral dat laatste. Dat is punt nummer één. Alle andere zaken zijn leuk en mooi en komen zeker aan bod. Zelf ben ik een redelijke bon vivant met trekjes van flamboyance maar…alles op zijn tijd. `There is a season for everything…`nota bene een song van de Birds, uit de woelige zestiger jaren, de tijd van langharig, werkschuw tuig dat voor niets deugde. Spul zoals ik.

En ten slotte, sorry voor mijn galsheldere kwaadheid

Tot sterkte,

Kaj Elhorst

https://politiek.wordpress.com

 

Service

www.reynaarde.nl