Prinses Amalia en de gemeenteraad

 sleutelgat1.jpg

Vandaag viert Prinses Amalia, de oudste dochter van Willem Alexander en Maxima haar verjaardag. Dat wil zeggen: haar ouders vieren de verjaardag en zij vindt het ook leuk. Dat hopen we dan maar, tenminste. Dat alles gebeurt in een knusse, besloten kring. Een kleine meid met stralende oogjes en vol van verwachting want er staan allerlei leuke dingen te wachten.  Eerlijk gezegd zijn er dingen die ik ook wel in beslotenheid doe. Soms met het gezin, soms met z´n tweeen en zelfs wel eens alleen, zoals bezoek aan de WC. Jahaa, beslotenheid kan iets prachtigs zijn.

Het kan, maar het is niet altijd het geval. Een merkwaardige ervaring deed ik daarmee gisteravond op tijdens de vergadering van de raadscommissie. Eén van de commissieleden vroeg plotseling om een “besloten vergadering”. Dat wil zeggen dat de pers en het publiek er niet bij mogen zijn. Toen de voorzitter van de commissie hem  vroeg naar de reden voor de beslotenheid antwoordde het commissie- en raadslid: “Omdat ik er behoefte aan heb.” Dat was toch wel héél bizar. Je kunt een commissievergadering in beslotenheid voeren omdat er financiële informatie in ter sprake komt die nog niet naar buiten moet komen. Het kan ook zijn dat er persoonlijke zaken op tafel komen die beter niet aan de openbaarheid prijs kunnen worden gegeven. Ja zelfs de staatsveiligheid kan ermee gemoeid zijn hoewel dat in de gemeenteraad vrijwel nooit voorkomt. Dat zijn ongeveer de redenen die de Wet Openbaarheid van Bestuur aanvoert om geen openheid van zaken te geven. Zelfs is openbaarheid niet verplicht als een zaak nog in voorbereiding is. Maar “omdat ik er behoefte aan heb” komt in dat rijtje niet voor.

Er zijn ook raadsleden die alleen in beslotenheid menen in alle vrijheid te kunnen spreken. Dat is bedroevend want daarmee geven zij te kennen dat zij veel te verbergen hebben. Aan hen zou ik willen aanraden tijdens de vergaderingen een boerka te dragen zodat zij rustig hun uitspraken kunnen doen, zonder herkend te worden. Ja zeker, dat heet culturele verrijjking.

Overigens had de beslotenheid wel een zekere humor in zich. De vergadering vond namelijk plaats in een zaal met doorzichtige, glazen wanden en van tijd tot tijd trokken de stemmen zo hard van leer dat zij in de naastgelegen ruimte woordelijk waren te volgen. Tja, zo gaat dat.

De discussie die op het voorstel van het commissielid volgde, gaf geen duidelijkheid over de redenen. Even zo goed besloot de raadscommissie tot beslotenheid. Dat was niet erg netjes tegenover het publiek op de tribune en vrij frustrerend voor de verzamelde pers. Dat gold temeer omdat het onderwerp de hele bevolking van mijn gemeente erg bezighoudt. Je kunt zo´n beslissing dan ook nauwelijks zien als poging om politiek en burger dichter bij elkaar te brengen.  Voor het imago van de politiek is het ook niet goed.

Omdat ik er behoefte aan heb, wil ik de gemeenteraad en haar commissies toch eens wat suggesties aan de hand doen. Dat is belangrijk omdat ik merk dat het aantal besloten vergaderingen toeneemt. Dat is een slecht teken voor onze democratie die toch al hevig onder vuur ligt van allerlei maatschappelijke groepringen en de regering zelf. De invoering van kliklijnen is bijvoorbeeld bepaald niet democratisch te noemen.

In verreweg de meeste gevallen is het heel goed mogelijk de gevoelige informatie al voorafgaand aan de commissie- of raadsvergadering te bespreken. Inspreekbeurten van burgers op de avond zelf brengen in dat opzicht nooit nieuwe gezichtspunten of informatie naar voren en kunnen dus niet als factor meespelen. In dat geval kan beslotenheid van te voren worden aangekondigd. In de tweede plaats is het heel geod mogelijk onderwerpen te bespreken zonder bij voortduring concrete getallen of informatie te noemen aangezien deze immers in de stukken is vermeld. De vergadering op zich hoeft dus niets van die geheimen prijs te geven. Daar komt bij dat er met de pers heel goed afspraken gemaakt kunnen worden over de publicatie of niet-publicatie van bepaalde onderwerpen. Op z´n minst kunnen in zo´n geval de journalisten bij de vergadering aanwezig zijn. Als bewakers van het democratisch proces hebben zij daar recht op.

Beslotenheid en politiek leidt tot argwaan, borreltafelpraat, achterdocht, wantrouwen en ongefundeerd negativisme bij degenen die zijn buitengesloten. Het versterkt ook het gevoel dat de kamertjes hun rechten hebben herwonnen. In een wankele democratie, zoals de onze, is dat bepaald niet aan te bevelen.

Vanavond vier ik in besloten kring het Sinterklaasfeest, open haard aan en veel gezeligheid. Ongetwijfeld zal er wel eens een woord of uitdrukking vallen die beter niet in de krant kunnen. Maar ja, Sinterklaas is dan ook geen politiek. Integendeel, hij heeft altijd geld genoeg en strooit naar alle kanten. Eigenlijk valt er dus niets te verbergen.

Tot sterkte,

Kaj Elhorst

https://politiek.wordpress.com

Service

www.wobsite.nl

www.villa.intermax.nl/wob

www.mijngeheim.nl

www.cornette.nl

www.secretsecondlife.nl

www.detender.wordpress.com

Advertenties

Lijn trekken zonder Verdonk, Rutte, Pronk of Bos

icarus2.jpg

Jarenlang heb ik als voorzitter leiding gegeven aan een lokale politieke partij en dat waren tropenjaren. Het was niet eenvoudig en de partij is inmiddels ter ziele. Ik weet hoe het komt: gemakzucht van de burger.

Zo’n veertig jaar geleden besloten we dat het afgelopen moest zijn met de verzuiling. Niet de ideologie maar de individuele wijsheden moesten maatgevend zijn. Motto’s als “iedereen is uniek” werden gemeengoed en hadden direct gevolgen. Al die unieke mensen moesten met elkaar in grote groepen komen tot consensus, overeenstemming over van alles en nog wat. Bij voorkeur had niemand ergens verstand van want met deskundigheid kon je de argumenten van de anderen van tafel vegen en dat heette in die tijd “autoritair”.  Zelden zijn er in de geschiedenis zoveel autoriteitjes geboren als toen. Een lange rij van kleine dictatortjes  zoals Hans Wiegel, Marcel van Dam en André van der Louw(compleet met Stalinsnor om te provoceren), Hans van Mierlo en de hele Provotop maakten hun opwachting.  

En maar kletsen en tong verslijten en bombastische taal uitslaan over mondigheid en maakbaarheid van de samenleving en nog meer van die flauwekul. Het waren mooie tijden maar het was goed geweest als er ooit een eind aan was gekomen. Helaas gebeurde dat niet. Erger nog, onder Wim Kok barstten de sluizen van het kolderdepolder helemaal open.

God ging overboord, ideologieën gingen overboord omdat ze alleen maar leidden tot moord en onderdrukking (daarbij was het oog eenzijdig gericht op Nazi’s en pseudocommunisten in de USSR of China). In plaats daarvan werd het individualistische gedachtengoed de hoogste waarheid. De grote EGO was geboren. Pim lag al in het Rieten Mandje op de Nijl.  

En nu zitten we met de gebakken peren want ego’s zullen nooit de plaats in kunnen nemen van ideologieën of God omdat de ene ego nu eenmaal niet bereid is de ego van de ander vrijwillig boven zich te plaatsen. Met God kan dat wel omdat hij van een onmenselijke grootheid is. Daaraan kan niemand tippen, onaantastbaar en dus ook feilloos ondanks alle zinloze vragen die beginnen met het woord “waarom?”

Volledig ten onrechte worden nu Verdonk en Rutte of Bolkestein en Zalm aangezien voor geetselijke grootmachten die zij niet (kunnen)  zijn. Misschien zijn ze wel uniek maar niet uniek genoeg.

Laat niemand zich blij maken met de gedachte dat de VVD in de nesten zit. Dezelfde ontwikkelingen zullen zich voordoen bij andere partijen, de PvdA voorop. De eerste tekenen daarvan zijn al te zien naar aanleiding van de verkiezing van de voorzitter en de schrikbarend slechte verkiezingsresultaten.

Juist de VVD en de PvdA hebben hiervan last omdat zij geen macht plaatsen boven de zelf gekozen leiders. Om die reden heeft het CDA er minder mee te maken en zal de ChristenUnie er (voorlopig) niet aan gaan lijden. Dat laatste geldt ook voor de SP totdat…zij haar beginselen laat verwateren.

Ja zeker, de beginselen, daar gaat het om. Zij vormen ook het begin van het medicijn. Zowel bij de VVD als bij de PvdA zullen intensieve discussies gevoerd moeten worden over abstracte begrippen zoals de eigen “maatschappijvisie”. Literatuur, oude beginselen en leidende ideeën uit het verleden kunnen daarbij als uitgangspunt dienen. Nee, ze zij lang niet altijd geschikt om opnieuw in ere te worden hersteld. Ze kunnen wel het startpunt vormen voor nieuwe maatschappelijke doeleinden die aan duidelijkheid niets te wensen overlaten.

 Maar…de intellectuele discussie kan daarbij niet gemist worden: gestructureerd, goed georganiseerd en zelfs gedirigeerd.

Op die manier ontstaan nieuwe beginselen die groter en hoger zijn dan individuele ego’s. Zeker, een deel van de leden zal uit de partij stappen, andere komen er in. Dat is niet erg. Er ontstaan wel nieuwe, goed ingekaderde stromingen die de achterban duidelijkheid geven en een ideaal om naar te streven. Dan kan iedereen binnen  de partij één lijn trekken. 

Natuurlijk, de partijen kunnen ook voortgaan op de weg van dweilen en zwemmen tussen de oevers. Dat zal uiteindelijk leiden  tot de ondergang van de partijen en tenslotte tot de afbraak van de democratie. Deze maakt dan plaats voor een dictatuur die haar eisen formuleert op basis van de behoefte aan veiligheid en zekerheden. Wel vervelend voor iedereen die echte mondigheid bezit. Het wordt tijd dat we niet alleen jongeren grenzen opleggen maar ook onszelf. Gemakkelijk? Nee, gemakkelijk wordt dat niet.

 

Tot sterkte,

Kaj Elhorst

Http://politiek.wordpress.com

Service

 

www.idealen.headline-interactive.nl

www.schrijversinfo.nl

www.nieuwezijds.nl

www.opvoedadvies.nl

www.jurgenverstrepen.typepad.com

www.xpin.nl