Wildersnis

gibbons.jpg

Zo langzamerhand ga ik me afvragen of de Tweede Kamer en het kabinet een wilder(s)nis vormen. Een ondoordringbaar oerwoud met slingerapen die elkaar proberen te overtreffen als het gaat om de meest verbluffende en verspillende capriolen. Aapje Maria vertoont zich in de tijd van de Partij voor de Dieren met een vos om haar hals “omdat het haar zo goed staat”. Ik zou zeggen, als ze een dood beest om haar nek wil, laat ze een olifant nemen. Die past beter bij de dikte van haar huid.

Wilders wil een motie van wantrouwen indienen tegen twee bestuurders die nog niets hebben gedaan, alleen omdat zij paspoorten in twee kleuren kunnen laten zien. Zeker, dat is niet perfect maar het mag en het kan. Meteen daarop springt de hele Tweede Kamer overeind als een groep apen waarbij je net een tros bananen in het midden hebt gegooid. Onder luid gekwetter en gekrijs storten ze zich op de prooi.

Dat allemaal om maar te laten zien hoe politiek correct ze wel zijn. Het mag er dan vergaan van de academisch geschoolden, veel verstand lijkt er niet te huizen in politiek Den Haag. Het ergste is dat de paranoialijders van `rechts` gelijk krijgen als ze zeggen dat Wilders monddood wordt gemaakt en dat hij wordt gedemoniseerd. Is hij echt met de NSB en de Nazi´s te vergelijken? En zelfs dan nog, kun je die dan het beste bestrijden door jezelf te gedragen als een roedel hersenloze springbokken? Het Vlaamse cordon sanitaire bewijst het tegendeel.

Wie rationeel en tactisch met de Partij voor de Pubers van Wilders om wil gaan, laat hem zijn gang gaan. Al zijn voorstellen en moties zijn zonder enige moeite weg te stemmen. Hoe minder gekwetter daarbij te horen valt, des te beter. Er wordt dan minder aandacht aan besteed en dat is wat Geert zo zal missen. Ten einde raad zal hij zijn haardos misschien pimpelpaars met sterretjes moeten spuiten om nog voor de camera te mogen verschijnen. Het gedrag van de Kamerleden op dit moment geeft hem de kans zich te presenteren als de enige die geeft om de belangen van Nederland. Tja, dan is electoraal verlies bij de andere partijen voor de hand liggend.

We hebben gestemd om een daadwerkelijke verandering in het politieke klimaat teweeg te kunnen brengen. Dat leek een mogelijkheid al kregen we een beetje het lit op de neus toen het onderzoek naar de bijdrage aan de `vredesoperaties` in het Midden-Oosten niet door mocht gaan. Nu blijken de Kamerleden zich ook nog eens te gedragen als groep 3 van het basisonderwijs waarvan het schoolreisje niet doorgaat. Waar is een spiegel te vinden die bij de dames en heren een duidelijk beeld laat overkomen? Het programma Pekingexpres in de jungle is een saaie vertoning in vergelijking met het Binnenhof en het zou nu juist andersom moeten zijn. Althans, volgens de democratische traditie.

Tot sterkte,

Kaj Elhorst

https://politiek.wordpress.com

Service

www.waroftheworlds.com

www.enchantedlearning.com

Boerka erotica

teasing.png

Vanmorgen heb ik mijn vrouw een boerka cadeau gedaan. Niet dat ze erom had gevraagd maar ik ben zelf gek op die dingen. Het is een prachtig gewaad van goede stof en ze heeft hem al even uitgeprobeerd. Ze koestert het nieuwe en eigentijdse kledingstuk nu echt.

Meteen wist ik dat ik er goed aan had gedaan. De boerka is een hoogst erotisch kledingstuk, juist omdat alles eronder verborgen gaat. Zolangzamerhand zijn we gewend om op straat de hele nationale tietenparade tegen te komen maar dat is echt geen onverdeeld genoegen. Wie de parade afneemt, merkt al gauw dat er veel verouderd materieel tussen zit dat Defensie allang zou hebben afgeschaft.

Ik dacht, die laatste opmerking moet kunnen in het kader van de vredesoperaties die toch al duurder uitvallen dan we hadden gehoopt. Een boerka dus. Mijn vrouw heeft het kledingstuk zorgvuldig tussen haar wulpse zomerjurken en stevige wintertruien gehangen. Ik denk dat ze hem dit weekend aantrekt als we bezoek krijgen. Eens zien wat de reacties zijn.

Heeft u wel eens geteld hoevaak u mensen op straat regelrecht in de ogen kijkt? Als ik zo om me heen kijk, dan zie ik daar bijna nooit iets van. Mensen die met elkaar in gesprek zijn, kijken meestal langs elkaar heen of parallel aan elkaar. Ze kijken naar een onbestemd punt op wang of schouder maar in de ogen? Nee, dat zie ik vrijwel nooit gebeuren. Tot mijn stomme verbazing hoor ik ineens allemaal mensen zeggen dat ze anderen in de ogen willen kijken. Nou, dat mogen ze dan wel eens gaan oefenen. Wie een ander echt in de ogen durft te kijken, heeft recht van spreken als het om de boerka gaat.

Ondertussen zie ik de erotiek van de boerka met veel plezier tegemoet. De vormen die je raadt door de bewegingen te bekijken, de grootte van de persoon die je kunt afmeten aan de hoogte van het kledingstuk. Al die raadsels zijn heel wat opwindender dan al die tentoongestelde eigenschappen waarop wij in het westen elkaar trakteren terwijl we vinden dat een ander daar niet op mag reageren. In de Griekse mythologie heet zoiets een Tantaluskwelling. Dat is een goddelijke straf. Dat is pas geestelijk gezond!

Nee, wij willen in een wereld leven waarin een man zich niet meer laat opwinden door een open bloes of een sierlijke taille. Dat is namelijk “onvolwassen”. Volgens mij is degene die dat laatste woord zijn strot uitkrijgt vooral “vervreemd”.

Tja, het is maar van welk taboe je uitgaat. Ik zou het liefste zien dat modehuizen als Esprit onder mode-ontwerpers een prijsvraag uitschreven om de meest modieuze boerka te ontwerpen: vorm, kleur, stof. Het lijkt me heel verfrissend temidden van de gebruikelijke badkleding waarmee Nederlanders naar hun werk gaan.

Tot sterkte,

Kaj Elhorst

Http://politiek.wordpress.com

Service

erotiek.lycos.nl

erotiek.startkabel.nl

nightandday-benelux.com

Stomme hond

n0608151.jpg

Geloof het of niet maar ik schaam me diep. Heel diep omdat vandaag bleek dat ik dommer was dan mijn Jack Russell. Ik bedoel, gewoon dommer wat levenshouding betreft.

Van tijd tot tijd kan ik gedemotiveerd raken als opdrachtgvers niet meteen toehappen, als het geld niet snel genoeg binnenstroomt en als er te weinig afwisseling zit in het werk. Bijvoorbeeld, als ik teveel redactiewerk achter elkaar heb zodat ik op mijn kamer alleen maar een beetje zit te selecteren en te typen. Die demotivatie kan zover gaan dat ik elke dag enige tijd arbeidsloos naar mijn scherm kijk, me afvragend waartoe het eigenlijk allemaal dient. Je schiet daarmee niets op, dat weet ik al lang maar het gebeurt toch. Ja, als we niet bezig zijn de grote doelstelling te bereiken, dan demotiveert dat.

Nu liep ik vanmorgen, het was nog vroeg, door huis toen ik mijn hond tevergeefs in zijn voerbak zag kijken. Hij heeft een eigen eetkamertje waar alles staat opgesteld maar er lag geen korrel eten meer. Ik mompelde meer tegen me zelf dan tegen hem: “ik kom zo met wat nieuws.” Mijn hond reageerde daar niet op maar huppelde de trap op. Echt honger had hij dus niet, misschien alleen maar trek (zie “Honger”).

Ik nam op dat moment ook nietde moeite om zijn bakje bij te vullen aangezien hij al weer met iets anders bezig was. Nou, dat kun je wel zeggen. Lag hij verongelijkt voor zich uit te staren? Nee! Zat hij passief en apathisch op de overloop? Ook niet! Wat dan wel?

Net op het moment dat ik de laatste trede naar boven opstapte, kwam hij bijna stiekem uit de kamer van mijn dochter sluipen. Meestal gooit hij daar de prullenmand overhoop op zoek naar allerlei artikelen waarover ik het nu niet zal hebben. Deze keer was dat niet het geval. Hij hield een roman tussen zijn kaken geklemd, vastbesloten om maar even te gaan lezen totdat ik zijn ontbijt zou voorzetten. Kijk, daar zou ik een voorbeeld aan moeten nemen. Stomme hond!

Tot sterkte

Kaj Elhorst

https://politiek.wordpress.com,  

Service

hannes.punt.nl

Vrede als nachtmerrie

onnozel.jpg

Vrede is slechts een droom en niet eens een mooie”, schreef ooit een Duitse generaal in de Eerste Wereldoorlog. Hij had gelijk, de vrede als droom is niet mooi. Vrede moet je doen en niet dromen.

Dat dromen gebeurt bij ons in het “vrije westen” maar al teveel. Wij zijn de onnozelaars van de wereld omdat we bij voortduring denken dat andere regiems zich laten leiden door dezelfde “edele” motieven als wij. Nou ja, edel, dat valt dan ook nog wel weer tegen maar wij zien toch het ultieme geluk in de Pax Economica: volkeren die met elkaar in vrede leven om zich  op een comfortabele manier vol te kunnen vreten. Ook daar komt weer een Duits gezegde om de hoek kijken “Zuerst komt das Fressen und dann  die Moral”. Het is altijd nog maar de vraag of de tweede fase van die uitdrukking ooit aaan bod komt.

In onze onnozelheid blijven we maar herhalen dat alle mensen in de wereld in vrede willen leven. Ja, daar is geen speld tussen te krijgen maar het gaat allemaal wel gepaard met een vraag. Onder welke voorwaarden willen mensen in vrede leven? In het verre verleden bestond de Pax Romana die iedereen in vrede liet leven die zich niet veerzette tegen de Romeinse heerschappij. Iets dichterbij is ons het Russische woord “Mir” geworden dat vrede betekent maar het houdt echt iets heel anders in dan een soort gelukzalig voortdobberen op een immer door de zon beschenen oceaan. “Mir” is de dorpsvrede die bewaard wordt door handhaving van evenwicht en macht.

Ook de Irakezen en Afghanen willen in vrede leven en daarom zouden ze graag zien dat wij oprotten. Wij zijn de belangrijkste verstoorders van dat wat zij als vrede zien. Maar wij willen die mensen toch helpen? Ja, van de regen in de drup en van de wal in de sloot. Door ons onbegrip van onderlinge verhoudingen, wensen en behoeften, door culturele verschillen en taalbarrières doen wij precies wat niemand wil en waar in elk geval niemand behoeft aan heeft.

Ondertussen snijden we onszelf met onze onnozelheid in de vingers. Iran wil een kernwapen ontwikkelen en het vrije westen gaat daar reclame voor maken door er luidkeels bekendheid aan te geven. Daarbij vertrouwen we op iets dat alleen in onze meest erotische dromen bestaat: de internationale gemeenschap. Beter zou je kunnen spreken van de internationale rotbende waarin iedereen geheel eigen doelstellingen najaagt. Maar ja, wie daar met een roze bril naar kijkt, ziet een gemeenschap.

Wie op die manier vrede wil bewerkstelligen, maakt van de vrede inderdaad een nachtmerrie waaruit we nog maar moeten zien te ontwaken. Niet de bloeddorstigheid en onmenselijkheid van extreem rechts maar culturele kennis en realisme kunnen ons van dienst zijn. Zij kunnen ons weerhouden van acties die valselijk als vredesoperatie worden gepresenteerd maar in feite niet meer zijn dan de koopsom van een aflaat. Een aflaat die we nodig hebben om ons onverkwikkelijke gedrag tegenover andere volkeren en culturen goed te maken. Een aflaat die past bij de onnozelheid van mensen die een nachtmerrie aanzien voor vrede volgens eigen maatstaven.

Het is precies die onnozelheid die Wilders ons verwijt en waaruit hij vervolgens de meest draakachtige conclusies trekt. Dat is het kenmerk van een man die ten diepste doodsbenauwd is voor alles dat hij niet kent. Het is ook de functie van de vleesgeworden nachtmerrie met de uiterlijke verschijningsvormen van een mens.

Tot sterkte,

Kaj Elhorst

Http://politiek.wordpress.com

Service

www.kwaadbloed.be

www.zattevrienden.be

Verrommeling

17374713_3be17ffa62_m1.jpg

In onze gemeente houden college en gemeenteraad zich bezig met het “buitengebied”. Alleen dat woord al geeft te denken. In het verleden kenden we in Nederlands Indië ook de “Buitengewesten”. Dat was een deel van het koloniale gebied dat nog net goed genoeg was om leeg te plunderen maar waarvan we ons verder erg weinig aantrokken.

Het buitengebied staat in de hoofden van politici en bestuurders vooral ingekerfd als een gebied waarop je weinig zicht hebt en waar de anarchie toe heeft geslagen. Boeren en minicampinghouders “doen maar” en ze verrommmelen de omgeving. Dat “verrommelen”slaat meestal op een vorm van bebouwing die in de kraam van de stedeling niet past. De stedeling wil namelijk leuke doorkijkjes en vergezichten die hem de ellende van zijn dagelijkse leefomgeving doen vergeten. Want…de stad, dat is pas verrommeling! Bekijk de zaken eens vanaf de ander kant, universeler, minder bevooroordeeld, minder als een in het nachtleven gevangen stadsvlieg.

Kortgeleden kreeg ik te horen hoe het buitengebied in Brussel, de stad van het Europese Parlement, wordt genoemd “peri urban open space”. Die term is al net zo veelzeggend. De oriëntatie ligt in de stad want de open space is “peri urban”, rondom de stad dus. In de eeuwenlange stille burgeroorlog tussen stad en platteland, heeft de stad nu duidelijk gewonnen. Dat was ook wel te verwachten want in de stad heersen cultuur en beschaving. Op het platteland wonen “boeren” (ook wel geïdentificeerd met het gelijknamige werkwoord dat het uitstoten van hoeveelheden gas weergeeft). Deze boeren leven temidden van stinkende beesten en die beesten zijn gehuisvest in kotten waarin de stedeling uitsluitend om folkloristisch redenen zijn of haar neus nog wel eens wil laten wapperen.

Waarom buigen de bewoners van de “peri urban open space” zich niet zelf over hun leefomgeving? Waarom gaan zij niet onderzoeken hoe zij graag de “centered urban brickpositions” zouden willen zien? Een congres van boeren over het aanzien van de stad in haar omgeving, dat zou pas iets zijn. Het nadeel van onze samenleving, nou ja “samen”, is dat ze elk onderwerp altijd maar vanuit één gezichtspunt benadert.     

Zo is het ook met de dubbele nationaliteit. Er wordt alleen gekeken naar de loyaliteit van de drager van die nationaliteit. Maar hoe zit het eigenlijk met de bedoelingen van die andere natie, die andere overheid? Wat zijn haar bedoelingen en motieven en waarom hecht zij er zo aan dat haar nationaliteit onuitpoetsbaar is? Daar moet toch een duistere reden voor zijn? In elk geval kan die overheid met wet en recht in de hand een claim leggen op de drager van die dubbele nationaliteit. Naar dat gezichtspunt wordt nooit gekeken. Tussen haakjes: ik twijfel niet aan de loyaliteit van Maxima,  Aboutaleb en Albayrak. Voor geen millimeter.

Het is de truttigheid, de oubollige gevoelens van aardigheidsgevoelens die ons vanuit één standpunt laat kijken. Ja zeker, dat noem ik oubollig. Niet de kazen, de molens en de tulpenbollen maar dat net-burgerlijke fatsonsgeloer naar de ander dat onze blik vertroebelt en de werkelijke vraagstukken verdonkeremaant. Is Marokko voor Den Haag trouwns ook buitengebied? In dat geval zouden we daar als stedeling nog wel iets in de melk te brokkelen hebben.

Met alle universitaire scholing zou het ons mogelijk moeten zijn problemen van alle kanten te bezien, zoals een vlieg haar omgeving bekijkt dankzij haar facetogen. Wordt wakker en universeel. Dat is de beste remedie tegen de verrommeling van onze omgeving. Of die nu van boeren komt of van artificiële blondigheid. iemand die zijn haar laat blonderen, dat zegt toch al genoeg zou ik zo zeggen!

Tot sterkte,

Kaj Elhorst

Http://politiek.wordpress.com

Service

www.nmp.nl

www.archined.nl

www.blond.amsterdam.nl

Lange neus, rooie tong

201154361_7f143b5002_o.jpg

Nu ik ziek thuis zit, zie ik wat andere televisieprogramma’s dan anders. Vanmorgen volgde ik een discussie op de NIO over satire. Jongeren discussieerden met elkaar over de grenzen daarvan.

De opmerking van één van de jongens zal mij altijd bijblijven. “Ik stoor me nergens aan. De profeet staat ver boven al die spotternij. Hij is door de eeuwen altijd bespottelijk gemaakt maar hij kan daardoor niet worden aangeraakt.  Ik dus ook niet.” Dat heet “stevig in je geloof staan”.  Degenen die snel gekwetst zijn, staan vermoedelijk wat minder stevig in hun schoenen. Dat zou best kunnen zijn.

Daarbij kwam ook weer de cartoonrel naarboven waarover ik dan toch weer wat andere opvattingen heb. Volgens mij zijn de tekeningetjes aanleiding geweest om massa’s op te stoken door degenen die daar profijt van meenden te hebben. De vraag is: hadden de tekenaars die dingen moeten maken? Als iedereen even stevig in zijn geloof stond als die ene jongen, dan was er geen vuiltje aan de lucht geweest.

Sommige mensen denken dat satire een verworvenheid is van onze westerse, vrije wereld. Niets is minder waar. Vorsten hebben door de eeuwen heen het belang van de satire erkend. Aan ieder hof dat zichzelf respecteerde, was dan ook een hofnar aanwezig. Dat was geen halve gare malloot maar een belangrijke hoffunctionaris met veelal grote invloed. Vorsten waren wijs genoeg om te weten dat zij behoefte hadden aan een spiegel. iemand die hen de wereld ondersteboven liet zien. iemand die alles uit een andere invalshoek benaderde.  Dat was de taak van een hofnar.

Ook buiten het hof waren er narren. Beroemd zijn de verhalen van Tijl Uilenspiegel. Het Carnavalsfeest is altijd een andere mogelijkheid geweest om kritiek uit te oefenen. Het feest gaat tot in onpeilbare verten terug. Ook in Rome bestond een feest waar gedurende één dag de slaven meesters waren en de meesters dienaren. 

Satire ontlucht, neemt spanningen weg en laat ons breder zien. Ze bevrijdt ons van al te starre opvattingen en dat is goed. Tegelijkertijd is het niet de bedoeling dat de satirist zijn eigen absoolute waarheid in de plaats laat komen van een andere. Dan schiet hij zijn doel voorbij en is satire veranderd in dwingelandij. Satire als een vorm van egotripperij is uit den boze. Wie als hofnar die grens overtrad, bekocht dat met onthoofding. In onze tijd verdienen de egotrippers onder de satiristen een lange neus en rooie uitgestoken tong.

Tot sterkte,

Kaj Elhorst

Http://politiek.wordpress.com

Service

www.wereldgift.nl

www.stefbos.nl

Ouverture

peter-rauh-aarde-gesternte.jpg

De afgelopen twee weken heb ik wat gepieremegoggeld in de duistere krochten van de rechts radicalen en ik werd er alsmaar somberder van. Vandaag keer ik terug onder de mensen. Dat daglicht ziet er echt heel wat prettiger uit dan een overmaat aan zwart. Het maakt niet uit of die kleur wordt veroorzaakt door de duisternis onder een capuchon of door de overhemden in de omgeving.

Het eerste wat opvalt bij het bovenkomen is een akkoord, een harmonisch akkoord in majeur. Bijna iedereen is blij en vrolijk, de kritiek is minimaal en het publiek staat nog net niet te juichen op de stoelen. Kabinet Balkenende IV gaat onder een goed gesternte aan zijn werk beginnen. Het klinkt echt allemaal heel anders dan een aantal jaren toen een ietwat stugge ex-professor met opzet de sociaaldemocratische voorman bij het oud vuil zette.

We hebben wat afgetobd met die man, zeg en de ellende is nog niet voorbij. De radiostilte over de leugenachtige  motieven voor het optreden in Irak voorspelt niet veel goeds. Hoe dan ook: Gazprom! Hef het glas en juich al was het alleen maar omdat Verdonk niet meer, hopelijk nooit meer, het pluche zal verwarmen. En dan Schiphol. Onze luchthaven is gered uit de klauwen van allerlei hatchfunds, beleggersclubs die bereid zijn een vliegtuig te laten neerstorten op de verkeerstoren als het rendement oplevert. Uitstekend. En Cerfontaine? Ja, die had misschien wat meer succes gehad als hij toegankelijker was geweest voor de pers. ’t Is maar goed dat hij op Schiphol altijd achter een kluisdeur zit.

Ik meen het, ik ben blij dat er een kabinet is dat een wat frissere wind over het Binnenhof kan doen waaien dan de oprispingen waaruit je niets anders kon opmaken dan “regel is regel”. De kapotte DVD is verdwenen. En dan nu (dat vreselijke woord) “de poppetjes”. Nou, dan hebben we natuurlijk Jan Peter, Wouter, André, Ahmed en dan …?

Niets is nog zeker maar de kans is groot dat de VVD-politicus en bestuurder die ik eerder aanhaalde een klein beetje gelijk krijgt. Binnen het CDA gaan stemmen op om ook uit de eigen partij minstens één Islamitische minister aan te stellen. Het zou dus best kunnen zijn dat er naast een minister van Marokkaanse afkomst ook een bestuurder komt met Turkse  of Bosnische wortels. Ik zou er niet van opkijken als het nog een vrouw is ook. Dat zou goed zijn want ik heb tot op heden weinig namen van vrouwen gehoord. Zonder hen kunnen we de wereld niet meer aan, tegenwoordig.

Voor mijn “relaties” van rechts zal het dan wel weer stoom afblazen zijn. Een reden tot nieuwe aanvallen op de elite van links en het landverraad van Bos. Ja zeker, in hun ogen is Wouter Bos een landverrader en zijn hun opgesloten “club”genoten krijgsgevangenen. Klaarblijkelijk is niet alleen voetbal oorlog. Ik hoop dat Jan Peters startsignaal deze keer een harmonische ouverture inluidt. Samen leven, samen werken, samenleving. Dat het slotakkoord maar oorstrelend mag aansluiten bij de ouverture!

Tot sterkte,

Kaj Elhorst

Http://politiek.wordpress.com

Service

www.afa.nl

www.tweedekamer.nl

www.dbnl.org

Gezocht: goede dagbladen

witch8.gif

In de krant van de rechtse elite, Nederkrant, maken auteurs veel misbaar over Londense plannen voor de bouw van een moskee die 70.000 bezoekers kan ontvangen. Dat is ongeveer hetzelfde als een aardig maar niet overdreven groot voetbalstadion. Deze moskee zou er over vijf jaar moeten staan.

Of de plannen daadwerkelijk doorgaan, is nog niet zeker. Toch roept elitair rechts nu al dat Londen tegen die tijd de hoofdstad van het West-Europese Kalifaat zal zijn. Het klinkt allemaal alsof je de geschiedenisboeken openslaat en hoofdstukken uit de Middeleeuwen bestudeert. Als het aan Nederkrant ligt, wordt het echt tijd dat Juan van Oostenrijk opstaat. Hij moet dan weer leiding geven aan de krijgsmacht die de verschrikkelijke invasie van moslims moet tegengaan.

Voor elke ziel die niet zo sterk in de schoenen staat, zijn deze berichten erg bedreigend. Vooral omdat verzwegen wordt dat Londen tegen de achtmiljoen inwoners heeft. Het aantal mogelijke bezoekers van de nog niet bestaande moskee haalt dus nog niet eens één procent van alle Londenaren. Daarnaast maakt de auteur een vergelijking met de bestaande christelijke kerken die allemaal stuk voor stuk veel kleiner zijn.  Dat is waar, hoewel de kerken en kathedralen in Groot-Britannië veelal moeilijk over het hoofd te zien zijn.  De vraag zou nu kunnen zijn: hoeveel gelovigen kunnen er eigenlijk in al die christelijke kerken van Londen samen en is daaraan ook daadwerkelijke behoefte? Als de ontkerkelijking voortschrijdt, zal het christendom een verdwijnend klein percentage van de Londenaren kunnen boeien. Dat heeft met moslims niets te maken.

Nu we het de laatste jaren vaak hebben over de moeilijkheden van de dagbladen, doet zich hier een beangstigend verschijnsel voor. Te zien aan aan het aantal “hits” krijgt Nederkrant veel lezers. Zij doen daar behoorlijk eenzijdig samengesteld nieuws op, alleen al gezien de argumenten die ik hierboven noemde. Vanzelfsprekend heeft dat een ongewenst effect op de gedachtenvorming. Kleine, onbetekenende tabloidkrantjes zullen daar geen tegenwicht tegen kunnen vormen. In dit land is dan ook behoefte aan sterke dagbladen die gefundeerde en voldoende informatieve nieuwsberichten brengen. Wie uitsluitend zijn oor laat langen naar de veronderstelde behoeften van de markt, draagt bij aan halve kennis. Op den duur kan dat gevaarlijk zijn.

Tot sterkte,

Kaj Elhorst

Http://politiek.wordpress.com

Service

www.wikipedia.nl

www.villamedia.nl

Kaas, klompen en molens

677_756a36b29a6329ebd134d4d45c25ef9b.jpg

Dit weekend vroeg een gerespecteerd politicus en bestuurder van VVD-huize mij of ik niet bang was voor Ahmed Aboutaleb. Niet voor Ahmed zelf natuurlijk maar voor zijn snelle opkomst en kansen op een ministerspost. Aboutaleb als minister van Sociale Zaken zou immers een primeur zijn in ons land. We zouden voor het eerst een Marokkaanse minister hebben, althans een meneer van Marokkanse afkomst die minister is. Let wel: In de VS zien sommigen een toekomst met een vrouwelijke presdident met zorg tegemoet en de SGP is het daarmee eens.

Voor mij was het moeilijk om zijn vraag te beantwoorden omdat ik mij al vijftien jaar geleden heb voorgenomen na mijn 65e dit land te verlaten. Niet omdat ik er een hekel aan heb maar omdat ik acute astma-aanvallen krijg van het aantal mensen op dit kleine stukje grond. Eigenlijk heb ik me dus geen zorgen te maken over een Marokkaanse minister meer of minder.

Mijn gesprekspartner wel, want hij voorzag een tijd waarin het kabinet zou gaan bestaan uit Marokkanen, Turken, Somaliërs, Fransen, Spanjaardem Grieken en Polen. Nu treft dat want ik ben van plan om me straks in het land van vestiging aan te melden als kandidaat raadslid. De omgekeerde situatie dus. Dat kan omdat het land lid is van de EU en ik de taal vloeiend spreek. Nee, het is niet België. 

Eerlijk gezegd zou het me goed doen als we een veelkleurig kabinet hadden. Dat zou goed zijn  mits de ministers prima ideeën hebben en bekleed zijn met respect voor de menselijke waarden en normen die dit land kenmerken. Het zou ook logisch zijn want in het verleden bestuurden wij landen met een volk en cultuur waarvan wij geen weet hadden. Sterker nog, veelal wilden we er geen weet van hebben. Als zoon van kolonialen kan ik erover meespreken.

Een veelkleurig kabinet komt er pas als eerst ook het parlement heel veelkleurig is geworden. Dat betekent dat de bevolking van dit land ervoor gekozen heeft. Dat zijn de ijzeren wetten van onze democratie die alle criteria heeft verdrongen door de macht van het getal. Kortom, de logica gebiedt mij te voorspellen dat de vermoedens van mijn gesprekspartner binnen 100 jaar een feit  zijn.

Naast deze oprechte zorg van genoemde liberaal ontmoet ik ook nog al eens tsunami’s van onderbuikgevoelens over Islam en moslims. Dat gebeurt ondermeer op de weblog “Nederkrant”. Vooral de gedachte dat de moslims parasiteren op ons sociaal stelsel kom je daarbij tegen. De koude rillingen lopen dan over je rug. Zo’n zeventig jaar geleden waren volgens sommigen de Joden “parasieten”en “kakkerlakken”. Die opvattingen gevoegd bij het optreden van een bende onder de naam “Blood and Honour”(Engels nota bene, het zou toch Nederlands moeten zijn), maken me niet vrolijker.

Wie denkt dat moslims naar Nederland komen om te parasiteren, moet zich nog eens goed laten inlichten over hun positie in dit land.

Even zo goed, ik ben genoeg historicus om te zien dat we te maken hebben met een historische ontwikkeling. Het is niet voor het eerst dat volkeren op drift raken. Rond 400 na Christus raakte Italië overstroomd door “barbaarse” volkeren. Daaronder waren Germanen, waartoe Nederlanders zeggen te behoren. Dit soort ontwikkelingen is niet te stuiten. Dat er tegenkrachten zijn, is goed. Op die manier verloopt de ontwikkeling niet overmatig snel. Tegenkracht door midel van geweld werkt averechts omdat het de ontwikkeling niet zal stoppen en uitsluitend rancune en frustraties oplevert.

Wie de toekomst optimistisch wil bezien, zal ontdekken dat kaas, klompen en molens ook dan nog een recht van bestaan hebben. Al eeuwenlang bouwen wij onze huizen volgens de regels die “verloren” culturen hebben uitgevonden. Al tweeduizend jaar bestaat een godsdienst die de ondergang van een wereldrijk heeft doorstaan. Sterker nog, misschien heeft ze haar voortbestaan daar wel aan te danken. Onze cultuur zal blijven bestaan, zij het in een andere context. Tenzij we haar zelf weggooien. Nederlanders zijn daar wel heel goed in en ik zou dus zeggen: houd Sint Nicolaas in ere!

Ik zie mijn eigen toekomst als minister van Binnenlandse Zaken van Polen met vertrouwen tegemoet. Tenminste, zodra die enge eeneiïge tweeling daar is opgestapt.

Tot sterkte,

Kaj Elhorst

Http//: politiek.wordpress.com

Service

www.antiqbook.nl

www.alumnieuws.nl

Dwaalspoor

blackhole.jpg

Vandaag begeef ik mij op glad ijs. Op gevaar af onmenselijk, gevoelloos, terroristisch en antidemocratisch genoemd te worden, wil ik op een ernstige zaak ingaan: de Shoa.

Ik gebruik het Joodse woord liever dan dat vreselijke, Amerikaanse propagandistische woord “holocaust”. Ik vind het authentieker en het doet de ernst van de zaak meer eer aan. Shoa past bij de ingetogenheid, de melancholie, kol nidrei en het Joodse volk. Daarmee heb ik. denk ik, voldoende aangegeven hoe afschuwelijk ik de gebeurtenis vind. 

Uitgesproken hypocriet vind ik het om zestig jaar na dato de ontkenning van de Shoa te verbieden. Uitgerekend uit de pen van een Duitse dichter kwamen de woorden “Gedanken sind Frei”. Je kunt iemand voor malloot verslijten, je kunt iemand als psychopaat beschouwen, zoals de huidige president van Iran, maar een verbod? Een verbod op het denken? Dat sluit aan bij het boek 1984 van George Orwell en daaraan werk ik niet mee.

Dat het voorstel van Duitsland komt, is nog enigszins te begrijpen. Het is helemaal niet “chique” maar doodeenvoudig een middel om de emancipatie van het Duitse volk te voltooien. En terecht. “Voor ons verboden, dan voor jullie allemaal verboden”, is de boodschap.

Het verbod op de ontkenning werd oorspronkelijk ingesteld om propaganda van ondergrondse Nazigroepen in Duitsland, zoals de Weerwolven, te bemoeilijken. Het was ook nodig om te zorgen dat leerkrachten voor de klas zich een beetje gedroegen. Voor hen was het op z’n minst niet gemakkelijk maar wel verplicht om te spreken over de wanddaden van ouders en grootouders. Hetzelfde gold voor politici en journalisten of schrijvers. Het heeft gewerkt.

Nu moet er dan een Europees en als het even kan, een wereldwijd, verbod komen. Dat maakt de Shoa meer uniek dan de realiteit verdraagt, hoe walgelijk ze ook was. Tegen de achtergrond van alle andere genocides in de loop van de geschiedenis, wordt er ineens één uitgepikt. Toegegeven, ze was uiterst scherp georganiseerd en koel voorbereid maar de genocide op zich is niet erger dan de moordpartijen onder Indianen door de blanke Noord-Amerikanen. Ook niet erger dan de moordpartijen door Indianen onder de Eskimo’s en de verdrijving van de laatsten naar ijzige streken. Of denken we soms met z’n allen dat de Inuit van louter pleizer in de poolstreken zijn gaan wonen? De uitroeiing van Armeniërs door de Turken, de slachtingen van de Soedanese regering in Darfur en Zuid-Soedan, de vergassing van Koerden en Sjiïeten in Irak, ik mag het allemaal ontkennen maar niet de Shoa. Wat is dat voor zieke gedachtengang?

Ondertussen laten we toe dat onze jeugd willens en wetens, strak georganiseerd en gelegaliseerd door het principe van de vrije markt geestelijk wordt vergiftigd. Zonder problemen mag zij kennisnemen van gewelddadige films, moorddadige spelletjes en seksuele programma’s waarin respect voor de andere sekse als ridicuul wordt gezien. Dat gebeurt doelgericht onder het mom dat er “nooit is aangetoond dat deze zaken negatieve invloed hebben op de jeugd.” Die redenatie is net zo bespottelijk als de stelling dat reclame geen uitwerking heeft.

Kortom, we verliezen ons in de schanddaden van het verleden, kennen één daarvan onterechte exclusiviteit toe, maken ons zelf kwetsbaar voor puberale en onverantwoordelijke acties als een congres over Shoa ontkenning in Teheran en maken onze eigen jeugd rijp voor de eerstvolgende gewelddadige massahysterie. De schuld van onze voorvaderen weegt kennelijk zwaarder dan het geluk van volgende generaties.

Niet in de ontkenning van maar in de onverschilligheid voor de Shoa ligt de ware misdaad. En door een verbod op de ontkenning maken we nu juist die onverschilligheid gemakkelijker. Discussie en denken worden uitgepoetst. 

Nou, dat moest me echt even van het hart. Denk er eens over, reageer, discussieer, val me aan maar laat u niet meeslepen door valse argumenten.

Tot sterkte,

Kaj Elhorst

https://politiek.wordpress.com

Service

www.shoa.de

www.inuit.org

www.scarlet.nl

www.indianen.net