Rotterdams zuur

Ahmed Aboutaleb burgemeester van Rotterdam! Het lijkt mij een perfecte voordracht maar ja ik ben geen Rotterdammer. Albayrak was ook een goede geweest maar die had niet gesolliciteerd dus dan houdt het op. En inderdaad, de Rotterdammers op straat leken werkelijk enthousiast over de keuze. Ik kan me dat goed voorstellen. Aboutaleb staat bij mij bekend als integer, visionair, bruggenbouwend, sociaal voelend en recht doorzee op een manier die Rita op de grootste zwabberaar van de eeuw laat lijken. Het zou mij niets verbazen als Aboutaleb de Nederlandse Obama blijkt te zijn.

Maar natuurlijk hadden we weer buiten de waard gerekend. Meneer Sörensen zag zich zelf al zitten als burgemeester en zo was er nog een cluppie van het cluppie van Pim van de Rebellenclub. Stuk voor stuk egootjes zonder doorstroming en natuurlijk ook zelfkickers. Het zure gezicht van Sörensen, fractievoorzitter van de Leefbare Tweede Maasvlakte stond volledig op storm. Dat hij de burgemeester niet eens had mogen aanwijzen was een pruim die niet 1,2,3 weggeslikt kon worden. Hij noemde dat trouwens “onze burgemeester kiezen” in een mislukte poging om de volksmassa’s op zijn hand te krijgen. Laat ik het zó zeggen: “meneer Sörensen zelf is het beste argument om de burgemeester niet door de bevolking te laten kiezen. Zijn gedrag is buiten alle perken”. Zijn stelling dat je niet iemand burgemeester zou mogen maken omdat hij etnisch verwant is aan relschoppers, raakt kant noch wal. Dat moet in Rotterdam toch aanspreken.

Ik kan meneer Sörensen geruststellen, hij heeft niet ééns het charisma van Pim dus het zou beter zijn als hij nog eens ging oefenen voor de spiegel. Mogelijk is dat de enige die in beweging komt naar aanleiding van zijn woorden. Sörensen doet mij het meeste denken aan Napoleon op St. Helena, afgedaan, weggewerkt, de mond gesnoerd en niet eens meer in staat om zijn rechterarm in zijn linker jashelft te steken. Nee, Pim komt niet meer terug, ook geen 100 dagen, zoals Napoleon deed.

Natuurlijk weet heel Rotterdam al lang dat alles goed is als burgemeester als Sörensen het maar niet wordt. Die kan beter weer eens met zijn neus in de geschiedenisboeken gaan zitten. Misschien dat hij daar dan toch nog een reden vindt om een vrolijke twinkeling in zijn ogen te krijgen. Daarmee zou hij dan mogelijk voorzitter van de klankbordgroep van zijn woonbuurt kunnen worden.

Er waren meer chagrijnige gezichten uit de hoek van de Rebellenclub en eerlijk gezegd kan ik me de namen van die would-be hervormers niet eens meer herinneren. Mij lijkt dat Aboutaleb de grootste hervorming is. Een man met frisse inzichten, een onafhankelijke kijk op de zaken en eerzuchtig. O ja, zeker, onze Ahmed is zeer eerzuchtig. In veel gevallen is dat een goede eigenschap. Ze kan alleen maar tegenvallen als ze niet gepaard gaat met soepelheid van geest. Aboutaleb beschikt over beide.

Nu weet ik het weer: Leefbaar Rotterdam was de officiële naam van de Rebellenclub. De dames en heren van die dolle boel zijn inmiddels vet, volgevreten en ideeënloos. Als zij over fantasie en Pims flair zouden beschikken, dan zouden zij naar Huis ten Bosch zijn getogen om Hare Majesteit te overtuigen van de goede eigenschappen van de kandidaat-burgemeester. Het is jammer, jammer, jammer dat de erfenis van Pim door de middenmoot van de fantasieloosheid zo te grabbel wordt gegooid. Het gedachtengoed geslecht door de hoeders. En ik ben nog nooit een fan van Pim geweest. Kan je nagaan!

Leefbaar Rotterdam heeft zichzelf al lang overleefbaard en komt niet verder dan het spuien van wat Rotterdams zuur. Laat de Milieudienst Rijnmond goed uitkijken en houd ramen en deuren gesloten!

Tot sterkte,

Kaj Elhorst

Http://politiek.wordpress.com

Service 

www.barackobama.com

www.nu.nl/news/1792037/11/rss/Aboutaleb_mogelijk_nieuwe_burgemeester_Rotterdam.html

www.trouw.nl/nieuws/article1880020.ece/Ronald_Sorensen__Aboutaleb_is_opportunist.html

www.leefbaarrotterdam.nl

www.leefbaarrotterdam.com

www.sairaramira.wordpress.com

www.kajman.wordpress.com

www.hyves.com

Advertenties

Ahmed Aboutaleb en de straatnaambordjes

chin11.gif

Toen Ahmed Aboutaleb naar Nederland kwam, was hij 15 jaar. Hij verruilde door toedoen van zijn ouders het warme en droge Marokko voorhet koude, natte Nederland. Aangekomen op Schiphol verwonder hij zich over het platte landschap en het in zijn ogen vreemde gedrag van de mensen. Hij realiseerde zich ook dat dit zijn nieuwe vaderland zou zijn.

In zij geboortedorp was Ahmed altijd ezeldrijver geweest maar vermoedelijk zou hij het ooit gebracht heben tot wijze man van het dorp. Veel meer zat er ter plekke niet in. Nopu ja, wijze man is al heel; wat want je moet over visie, intelligentie en naastenliefde beschikken en kom daar nou nog eens om.

In Nederland kon hij naar school, iets waarva zijn ouders zich overigens niets aantrokken. Na de basisschool volgde de LTS en zo klom hij trede na trede omhoog. Ondertussen werd hij lid van de PvdA waar hij zich wonderwel thuisvoelde. Hij leerde ook vloeiend Nederlands spreken, een taal die hem tot op de dag van vandaag blijft verwonderen.

Ambitieus, intelligent, energiek en ijdel als hij was, klom hij naar de toppen van de Nederlandse samenleving waar hij een dik half jaar geleden eindigde in de positie van staatssecretaris van Sociale Zaken. Het einde is nog niet zicht. Zal hij ooit premier zijn? Wie weet.

Ahmed is een schoolvoorbeeld van geslaagde integratie, een succesvolle mix van eigen cultuur en cultuur van Nederland. Nu gaat dat lang niet alle Marokkanen, Turken en anderen uit ver weg gelegen landen zo gemakkelijk af. Natuurlijk, niet iedereen heeft dezelfde ambitie en intelligentie of hetzelfde taalgevoel. Sommigen krijgen na twintig jaar er met moeite woordjes uit als “goeiemiddag en goeienavond”. Niet genoeg moeite gedaan? Dat zou kunnen maar er speelt ook nog iets anders mee.

Vorige week bracht de meest volkse krant van Nederland een artikel over de massale inteelt in Turkse en Marokkaanse kringen en ook de gevolgen ervan. Die houden onder meer in dat er een sterk groeiende groep verstandelijk gehandicapten in Nederland ontstaat. Verstandelijke handicaps horen tot de gevolgen van inteelt. Dat was in het verleden vooral op het platteland van Nederland ook het geval en door wetgeving en maatregelen is daar in de vorige eeuw een halt aan toegeroepen.

Massa’s ongeregistreerde verstandelijk gehandicapten gaan op den duur een zware belasting vormen voor de samenleving. De Nederlandse overheid zal dus met maatregelen moeten komen om dit gevolg van een traditionele levenswijze tegen te gaan.  Dat betekent ingrijpen in tradities en levensstijl maar er is één troost: de Marokkaanse en Turkse overheid doet in eigen land niet anders.

Terwijl de tijd dringt, komt een mevrouw op een veel te hoge functie met een andere noodkreet. Zij wijst erop dat er veel minder vrouwen op straatnaambordjes in herinnering worden gebracht dan mannen! Deze gekte houdt dus nooit op, deze vorm van verstandelijke handicap blijft maar doorzeuren. Mij persoonlijk maakt het niets uit wat er op een straatnaambordje staat, als ik maar weet dat ik op de juiste plek ben. Het is te hopen dat Ahmed en zijn collega van volksgezondheid duidelijk zien waar de prioriteiten liggen. Welke traditie moet het eerst doorbroken worden, die van de inteelt of die van de straatnaambordjes? Je kunt nu eenmaal niet alles tegelijk doen. Nee, dat is nu juist één van de makken van deze tijd: we willen alles tegelijk doen en daardoor doen we alles maar half. Ik heb nog wel vertrouwen in een staatssecretaris die in elk geval zijn eigen integratie volledig voor elkaar heeft gekregen. 

Tot sterkte,

Kaj Elhorst

Http://politiek.wordpress.com

 Service

www.thebecompany.nl

www.wijkalliantie.nl

www.vandaalmeer.nl

www.slowmanagement.nl

www.hetkanwel.net

www.deburgerislos.medialab.hva.nl