Rentmeester en rentenier

11-kl-tekening-bewerken-botten-ijstijd“When we fell into this planet” is een regel uit het liedje “Circle of Life” dat hoort bij de film “Lion King”.  De muziek is van Elton John.  Er wordt kennelijk vanuit gegaan dat de zaden waaruit de mensehid zich heeft gevormd vanuit de ruimte op de planeet aarde zijn beland. De vraag of dat binnen 24 uur kon gebeuren is slechts een vraag voor christelijk mythologische scherpslijpers. En voor Joodse want ja, we lezen gedeeltelijk uit hetzelfde boek voor.

Uit de hemel gevallen als Mr. Bean of niet, mensen waren er razendsnel bij om hun eigen positie op aarde te bepalen. Een soort psychische en religieuze GPS maakte ons tot “Helenen””, de kinderen van de zon, “Uitverkoren volk” of “rentmeesters op aarde”. Dat laatste klinkt nederig maar het is het niet want de rentmeester is wel degelijk de baas, kan de hekken sluiten en wikt en beschikt over alles wat zich om hem heen bevindt. 

Liever dan rentmeester zijn wij dan ook rentenier. Dat wil zeggen dat alle rijkdommen van de aarde ons op ongebreidelde wijze toebehoren en dat wij uitsluitend bepalen in welk tempo wij de onafzienbare berg voer zullen consumeren. Welnu, er is aan die gedachte een nieuwe toegevoegd die de wenkbrauwen ernstig doet fronsen. Het milieu zou gebaat zijn bij een gezonde economie. Als je zoiets uit de mond van Mark hoort komen, zakt je broek toch van pure slijtage naar beneden. De economie als motor voor het milieu. Zou hij die uitspraak echt hebben gerepeteerd voor de spiegelvoor de spiegel zonder in een lachbui te schieten? Of zou hij zich tevreden in de handen hebben egwreven omdat hij een nieuwe constructie had bedacht voor een hernieuwing van de ongebreidelde hebzucht, met de eertsvolgende kredietcrisis in het vooruitzicht? 

Laten we wel wezen. Het milieu kan heel goed zonder onze economie. Het milieu heeft in de loop van de eeuwen laten zien dat ze geen enkele boodschap heeft aan onze economie.  Breng een bezoek aan een plaats waar onze economie nog nooit is doorgedrongen en je vindt er een weelderig milieu, op welke manier dan ook. 

Het vervelende voor Mark is dat onze economie doodeenvoudig deel uitmaakt van het milieu, net zoals de mens deel uitmaakt van de natuur ( ook al zo’n absurd onderscheid).  Overal waar de economie ( het door de mens aangeharkte onderdeel van het milieu) zich voordoet, verliest de rest van het milieu terrein. Daar zit hem de kneep. Voor een versterking van het niet-door-mensen-aangetaste milieu (bij gebrek aan een beter woord ook wel “natuur” genoemd) is een onvoorwaardelijke keuze voor dat deel van het milieu vereist. Dat houdt in dat het “natuurlijk milieu” geen cent hoeft te kosten. Het vraagt van osn alleen maar een begrenzing van de economie, een wat minder overdadig rentenieren.

Laat ik het anders zeggen: je kunt kiezen voor de plaatsing van windmolens als energieleverancier. Je kunt óók besluiten genoegen te nemen met minder energie. Daardoor ben je in de gelegenheid om de windmolens achterwege te laten. Begrijp me goed, in de afweging tussen windenergie en gebruik van minerale brandstoffen, ben ik voor het eerste. Tegelijkertijd pleit ik doodeenvoudig voor minder energieverbruik. Ik wil dan nog steeds windmolens maar veel minder minerale brandstoffen.

Economie is een roofdier. Geef het een stimulans en het groeit zonder grenzen. De gedachte dat de opbrengst ervan gebruikt kan worden terwille van het niet-economische gedeelte van het milieu, is absurd. Met elke stap voorwaarts van de economie, verliest al het overige milieu terrein. Wie op die weg voortgaat, zal na kortere of langere tijd geen milieu meer aantreffen dat beschermenswaardig is.  En dan zijn we in de kapitalistische heilstaat en bestaat ons milieu uit bergen…geld. Een nieuw milieu!

Tot sterkte,

Kaj Elhorst

Http://politiek.wordpress.com

Service

www.ivm.falw.vu.nl/ivm_newsletter

www.rivm.nl/persberichten/2004/investeringen_economie_milieu_nodig.jsp

www.verkeerenwaterstaat.nl/onderwerpen/goederenvervoer/zeescheepvaart

www.bondbeterleefmilieu.be/page.php/milieublog/2008/04

www.krispijnbeek.nl/?p=5

www.groenhuis.org/?p=799

www.tmf.nl/microsites/kijkditnou/blog/id/159162

Advertenties

De bus missen

In Spanje bestrijden de RK kerk en de club van atheïsten elkaar op het ogenblik met teksten op de bus. Waar eerst stond “houd uw stad schoon” is nu de tekst aangebracht “God bestaat niet” of  “elke ongelovige is een sukkel”. Wie er precies begonnen is met de  het publiek in openbare vervoering te brengen weet ik niet maar het is toch een beetje absurd. Wie op de bus leest “God bestaat” zal toch al gauw denken “en de bus is toch te laat”. Of “God bestaat niet” roept een reactie op in de vorm van “ik rijd zwart, niemand die het ziet”.

Tja, die strijd tussen atheïsten en gelovigen is toch altijd weer een bron van vermaak al kan ze op den duur aanleiding zijn voor politieke complicaties. De vroegere Spaanse dictator Franco zei op te komen voor het RK geloof maar in werkelijkheid was hij een wat burgerlijk mannetje met héél lelijke karakterkenmerken. Het is toch ook wat vreemd dat atheïsten altijd maar keihard roepen dat iemand (of iets)  niet bestaat waarin zij niet geloven. Waarom zou je dat doen? Het doet een beetje denken aan het kind dat bang is in het donker en zichzelf daarom maar wijs maakt dat het klaarlichte dag is.

Hoe dan ook, het doet enigszins absurdistisch aan om bij hoog en bij laag te verkondigen dat iemand waarin je niet gelooft ook niet bestaat. Aan de andere kant is het bijna even absurdistisch om voortdurend aan de hele wereld bekend te maken dat iemand waarin je gelooft ook daadwerkelijk bestaat. Niemand zal er toch van uitgaan dat zijn of haar soortgenoot in iets gelooft dat niet bestaat? Dat is toch vragen om niet serieus genomen te worden. En bovendien, als God bestaat, maakt het niets uit of iemand het bestaan van God verkondigt. Het verandert niets aan dat bestaan. Wie aan de verkondiging van Gods bestaan of niet-bestaan doet, lijkt mij dan ook voornamelijk bezig te zijn met zichzelf te overtuigen. Wel aardig hoor als je je eigen overtuiging steeds weer wenst tegen te komen op een voorbijzoevende bus.  

Voor een atheïst is het allemaal wat lastig want die zit niet op God te wachten tenzij hij bij de bushalte staat. Voor een gelovige is het ook vevelend want die zit wel op God te wachten, gaat vol hoop bij de bushalte staan en krijgt dan te horen dat degene die hij verwacht, niet bestaat. Lastig allemaal hoor. Misschien is het in zo’n geval toch goed als de overheid ingrijpt. Die hoeft weliswaar geen standpunt te bepalen maar ze draagt wel zorg voor een ongestoord verloop van het openbaar vervoer, ook in Spanje. Misschien moet dit wilde geplak gewoon bij KB verboden worden. 

Gelovigen, atheïsten en ik voelen er in elk geval niets voor om de bus te missen want waar zouden we zijn zonder de bus? God mag het weten! 

Tot sterkte,

Kaj Elhorst

Http://politiek.wordpress.com

Service

www.lyricsondemand.com/onehitwonders/ifgodwasoneofuslyrics.html 

www.joukemellema.nl/html/html-words/words-movies/words-GodBus-explosie.html 

www.telegraaf.nl/buitenland/3030475/__Advertentie_athesten_geweigerd

www.godonthebus.org

www.ikonrtv.nl/site/indexKerknieuws.asp?oId=14580 

De SGP wil het plan om bussen met atheïstische reclame te laten rondrijden, verbieden. De christelijke partij valt over de tekst dat ‘God (wellicht) niet bestaat’.

  

Fixatie, kramp en denkwerk

 

Afgelopen zaterdagmiddag was ik  “en famille” ( een prachtige uitdrukking die ik maar even leen van iemand die ik geregeld spreek) . Het gesprek wandelde zoals gewoonlijk van het ene naar het andere onderwerp totdat de burn out bij vrouwen aan de orde kwam. In die discussie trad ineens een heel nieuwe zienswijze op een aloude stelling, althans voor mij, naar voren. Er werd niet gesteld dat vrouwen beter in staat zijn dan mannen om méér dan één ding tegelijk te doen. Nee, het resultaat viel deze keer “positief” uit voor de mannen. Zij zouden beter dan vrouwen in staat zijn om zich te concentreren op één zaak tegelijkertijd. Ook mooi en misschien zelfs wel waar al moet je met algemeenheden altijd erg oppassen.

Je concentreren op één zaak tegelijkertijd, dat is toch ook een soort fixatie en wat dat betreft hebben we misschien wel een veel manlijker samenleving tegenwoordig dan we denken. Zo hoorde ik vanmorgen dat Belgische ouders met angst en beven hun kinderen naar de crèche brachten met de gedachte aan de moordpartij in St. Gilles bij Dendermonde in het hoofd. Eigenlijk is dat raar. Eén keer gebeurt er iets in een stadje waarvan je voor die tijd nog nooit hebt gehoord en meteen raak je over de rooie, van de kook en uit je doen tegelijk. Dat is ondanks de vele begrippen die ik ervoor gebruik één fixatie. Als het om angst gaat, zijn we gauw gefixeerd. 

Om fixatie gaat het ook, denk ik, in Latijns Amerika waar steeds meer linkse dictatortjes in de dop opkomen. Chavez en Morales zien kans om via de weg van het “Gesundene Volksempfinden” hun ambtstermijn behoorlijk op te rekken. Het volk verwacht wonderen van hen als het gaat om een verbetering van de levensstandaard. Nu is daarvoor niet veel nodig want voor de meeste mensen in Venezuela en Bolivia is het leven een aaneenrijging van treurigheden. Toch is het nog maar de vraag of de arme sloevbers uiteindelijk hun zin krijgen. Zij helpen mannetjes aan de macht die het zonder hen óók wel hadden gered en die op den duur de macht niet meer kunnen loslaten, ook niet als het volk erom vraagt.

Begrijp me goed, ik heb geen medelijden met grootgrondbezitters en oliebaronnen die volk en land uitbuiten. Verre van dat. Ik heb medelijden met het volk dat zichzelf in een onomkeerbare  wurghouding manoeuvreert. Daar gaat het om. Bolivianen en Venezolanen zouden er goed aan doen om de Zimbabwanen eens te raadplegen.

Maar denk nu niet dat de fixatie uitsluitend in België, Bolivia of Venezuela toeslaat. Wij heben er zelf ook last van. De Universiteit van Twente heeft uitgevonden dat de lange zomervakanties voor allochtonen slecht zijn. De taalontwikkeling van de kinderen komt daardoor in het gedrang, zo is de uitslag van het onderzoek. Nu weet het Ministerie niet beter te doen dan te blaten dat de zomervakanties dan maar méér gespreid moeten worden.

Een duidelijk voorbeeld van fixatie, fixatie op het belang  van taalontwikkeling. De dames en heren hebben zich nog niet afgevraagd wat de overige gevolgen van die spreiding zullen zijn. Hoe zit dat psychologisch in elkaar? Is zo’n spreiding wel gunstig voor de ontwikkeling van sociale vaardigheden, fantasie en ondernemingslust van de kinderen? Mij dunkt toch dat die achterstand die in zes weken wordt geboekt, bij te spijkeren moet zijn in de negen maaden school die de kinderen hebben? Zijn onze leerkrachten dermate machteloos dat ze dat niet voor elkaar krijgen? Wat voor opleiding ontvangen zij dan en welke selectienormen gelden er bij de aanstelling van leerkrachten?

Ik vrees dat de fixaties die we in dit korte moment zijn gepasseerd het gevolg zijn van een beperkte blik op de noden van opgroeiende jeugd. De voortdurende voorbereiding op de toekomst is een barrière voor een gezonde blik op het kind zelf. Fixaties mogen dan kenmerkend zijn voor zeer succesvolle mannen in de wereld, ze zijn voortgekomen uit een vrije en onafhankelijke geest. Mij lijkt dat zoiets alleen maar te bereiken is door een kind in vrijheid en geestelijke ruimte op te laten groeien. Ministerie, doe eens het zwijgen ertoe!

Tot sterkte,

Kaj Elhorst

Http://politiek.wordpress.com

Service

www.heetkamp.nl

www.umcutrecht.nl/subsite/valpreventie/Interventiedatabase/Fixatie.htm

www.minvws.nl/kamerstukken/cz/2008/fixatie-en-separatie.asp

www.metra.be/nl/FixatieVeiligheid.html

www.campus.tv/?p=1155

www.gay.blog.nl/sport-gezondheid/2008/09/08/tutu-kritisch-over-fixatie-kerk-op-homo-s

www.volkskrantblog.nl/bericht/240555

www.smithsonsplace.blogspot.com/2007/11/valse-fixaties.html

www.nl.netlog.com/Zilverenmens/blog

                                                       w.heetkamp.nl

Vrij zijn en vrij hebben

De Cruijffiaanse versie van het Nederlands is wijd en zijd verspreid en heeft geleid tot uitspraken als “het huis wat ik gekocht heb, in het pré-Cruijffiaanse tijdperk zeiden de mensen nog gewoon: het huis dat ik gekocht heb). Naar mijn gevoel is onder meer aan de nationale sport van het “bruin worden aan de Middellandse Zee nabij voetbalstad Barcelona die verspreiding ernstig te danken. Daartoe behoort ook de veel gebruikt uitdrukking “Vandaag ben ik vrij”. Dat klinkt wat triest wat het betekent dat de desbetreffende persoon op andere dagen het gevoel heeft in een dwangbuis te zitten. Waarschijnlijker is dan ook dat de spreker of spreekster bedoelt “Vandaag heb ik vrij”. Dat betekent dat er een roostervrije dag is aangebroken. Een dag met “lege uren” zoals ik ooit eens iemnd hoorde zeggen.

Er is dus nog al een verschil tussen vrij zijn en vrij hebben. Het eerste is ook belangrijker dan ghet tweede want wie vrij is heeft in de praktijk vaak veel minder behoefte aan vrij hebben da anderen . Wie vrij is, kan heel wat werk aan. Misschien is veel ellende van mensen wel terug te voeren op het feit dat zij pas vrij zijn als ze vrij hebben.

Toch zijn er goede hulpmiddelen om vrij te zijn op gewone werkdagen. De afgelopen week is de gedachte opgekomen dat meditteren op het werk een belangrijke bijdrage kan leveren aan de productiviteit. Het CNV wil zelfs het recht op meditatie opnemen in de CAO. Waarom ook niet? 

De vraag daarbij is wel of wij dan ook meteen ophouden te zeuren over de gebedstraditie van moslims. Zij volgen veelal het voorschrift om méér dan ééns te bidden, ook midden tussen het werk door. In mijn ogen kan dat helemaal geen kwaad. Mediteren en bidden zijn nauwelijks van elkaar te onderscheiden.

Nu ken ik genoeg christenen die klaar staan om mij onmiddellijk aan te vallen op die stelling. Er gaat immers niets boven het directe gesprek met de énige, goede God! Het zal hen bedroeven maar ik heb daar twijfels bij. In mijn ogen gaat het bij bidden èn mediteren om dezelfde essentie: het verleggen van de focus van het aardse naar het, zullen we het “geestelijke” noemen? Die letterlijke “afleiding” geeft nieuwe geestkracht en energie.

Als schrijver en journalist ken ik dat ook. In onze beroepsgroep staat het bekend onder de naam “uit het raam staren”. Ik heb er geregld behoefte aan. Na een zwaar en ingewikkeld interview, verlang ik naar leegte in mijn hoofd. Pas later kan dan met enig succes de uitwerking van het gesprek volgen.

Het CNV, ja, je verwacht natuurlijk dat zij voor hun leden ook meteen het recht opeisen om tijdens het werk te bidden. Persoonlijk zou ik daarmee helemaal geen probleem hebben want ik heb geen personeel. Mijn eigen “uit het raam staren” is al helemaal ingecalculeerd in de boekhouding dus ook daarin zit geen probleem. Ik vind het een prima plan, een plan dat de mensen in mijn omgeving misschien ook wat gelukkiger en rustiger gaat maken. Dat alleen al is een lust voor mijn oog als ik weer eens uit het raam kijk. Dan voel ik me vrij, ik ben vrij en denk ik aan de dagen in het verschiet als ik vrij zal hebben.

Tot sterkte,

Kaj Elhorst

Http://politiek.wordpress.com

Service

www.mentaalsterk.nl

www.rtl.nl/(/actueel/editienl/)/components/actueel/editienl/2005/week23/2005060607.xml

www.bedrijfsgebed.typepad.com/bedrijfsgebed/files/artikel_bidden_en_mediteren_op_het_werk_cnv_akkoord_juni_07.pdf

www.dieetcare.nl/news_article.php?cod=23

www.elsevier.nl/web/gezin/werknemershebbennuookrechtopmeditatie.htm

www.qib.nl/artikelen/tools/22-mediteren-bevordert-de-werksfeer

Ochtendkrakers (31)

Je wordt wakker en je denkt:

– gaan ze Wim Kan nu ook, posthuum, vervolgen voor belediging?

Tot sterkte,

Kaj Elhorst

Service

www.nieuws.nl/543624

Zak van Irak

Vandaag las ik een artikel in de meest volkse krant van Nederland waarin de schrijfster zich beklaagt over de PvdA en haar sociaal-democratische gehalte. In sommige opzichten had zij gelijk in andere was ik het niet met haar eens. Een partij is niet een plek waar je je thuisvoelt. Het is een gemeubileerd appartement waarvan de meubels je aanstaan maar misschien staan ze wel op de verkeerde plaats. Mogelijk zou er ook best eens iets weg kunnen.  Het betekent dat je je handen uit de mouwen moet steken.Maar goed.

Eén van de bezwaren die zij tegen de partij heeft het de manier waarop is afgezien van een onderzoek naar de redenen voor deelname aan de oorlog (of vredesmissie)  tegen Irak. Ja, inderdaad, het was mooi geweest als zo’n onderzoek er was gekomen. WEat mij betreft is het daarvoor nu al lang te laat.

De halstarrige weigering van Balkenende maakt zo’n onderzoek volslagen overbodig. Als er niets te verbergen zou zijn, zou er ook geen reden zijn om zo onverzettelijk te zijn in de weigering. Nederland is dus gewoon “verkocht” aan Bush en heeft op een smerige manier gehoereerd met Bush. Dat mens van Babyl;on was er niets bij. Anders kan ik het niet zien. Als klap op de vuurpijl moesten we nog die godvergeten straaljager van hem aanschaffen ook. Het is godgeklaagd maar met klagen tegen God heeft Balkenende meer ervaring dan ik, vrees ik. 

De weigering om het onderzoek door te laten gaan is in mijn ogen een soort terreur. Het is overduidelijk, wat mij betreft is Jan Peter niet meer dan de grootste “Zak van Irak”. Het gevolg zal zijn dat hij (politieke) zelfmoord pleegt en dat in combinatie met zijn terreur brengt hem op een niveau dat ze in Irak heel goed kennen. Misschien zou het aardig zijn om eens met een paar schoenen te gaan gooien. Dat is volgens Bush een blijk van democratie. Als aanhanger van de PvdA kun je er weer niet voor zijn want het heeft met sociaal weinig te maken.

De manier waarop Nederlanders in de kwestie Irak zijn “genaaid” maakt een politieke explosievengordel bij de eerstvolgende verkiezingen niet meer dan een zuiver democratische reactie. Van het CDA blijven alleen nog splinters over. Dat biedt grote kansden aan de sociaal-democratie. Godzijdank, als ik me dan maar niet weer paars hoef te ergeren. De terreur van het poldermodel is net zo moeilijk te verdragen als die van een wat blasé-achtige Christen. 

Polderen leidt tot snelle beloften omdat het een manier is om nog een eigen gezicht te laten zien. Eén van de andere bezwaren van de schrijfster was het achterwege blijven van een veel goedkopere kinderopvang. Ja, dat is een ingewikkelde zaak maar eigenlijk ben ik het met haar ééns. Een herhaaldelijk gedane belofte moet je gestand doen.

Persoonlijk ben ik niet zo’n voorstander van gratis kinderopvang en van al die vrouwenemancipatie met steunkousen maar beloften moet je nakomen. dat vind ik wel. Ja, dat betekent dus dat je altijd heel goed moet nadenken voordat je iets belooft. Overigens zit een goede vriendin van me vandaag te blokken op een antwoordstuk in de Volkskrant. Ik kijk daar met veel belangstelling naar uit. 

Tot sterkte,

Kaj Elhorst

Http://politiek.wordpress.com

Service

www.paulvermast.nl/wp/archives/837

www.hyves.nl/redirect/%7C6%7C%7C1831435%7C%7

www.elsevier.nl/web/Artikel.htm?contentid=217636

www.denieuwereporter.nl/?p=1203

www.aol.nl/nieuws/story/VVD-senatoren-steunen-onderzoek-Irak/7233594/index.html

www.nu.nl/algemeen/1455270/vvd-flirt-met-onderzoek-irak.html

www.volkskrantblog.nl/bericht/116865

www.youtube.com/watch?v=DmXoMynM_Xs

Dag waan!

Maakbaarheid of laakbaarheid? Wat ligt er aan de wortels van onze samenleving? Verwijten we de ander egoïsme of zetten we ons in voor een betere wereld? Het eerste is het gemakkelijkste, het tweede lijkt veelal op niets uit te lopen. Complottheorieën in overvloed over de oorzaken daarvan.

Zeker is dat het er vaak de schijn van heeft dat alle politieke partijen leven en vegeteren op de waan van de dag. Berichten in de krant bepalen het beleid niet, zo luidt de stelling van bestuurders maar de praktijk is anders. De media bespelen voor een groot deel alles wat er in de wereld aan politieke besluitvorming plaatsheeft. Als journalist zou ik me daar lekker bij moeten voelen. Invloed, daar gaat het om!

Het tegendeel is waar. Ik ben er helemaal niet blij om want de media beschrijven in toenemende mate de waan van de dag en het is uit pure armoede dat politici zich daarop richten. Ik zou veel liever bestuurders zien die een helder beeld hebben van de samenleving waarin we moeten leven. Heel vaak lijken ze daarover niet te beschikken en zo gek is dat niet. Zo op het eerste gezicht hebben we immers alles. Een beetje schaven links en een beetje bijkrabben rechts en: Klaar is Kees! Zelfs als het over normen en waarden gaat, blijft de belangrijkste waarde veelal buiten beschouwing: de autonomie van de individu. Normen en waarden worden opgelegd maar niet tot geestelijk eigendom gemaakt.

De ene keer gaat het om het vastbinden van mensen op hun bed met een Zweedse of andere knellende band. De andere keer gaat het om gebrek aan douchemogelijkheden of een bijtende hond of nog erger: een poepende. Alles is in de ogen van de bestuurders even acuut. In werkelijkheid draait het om het respect dat we hebben voor een ander en dáár zou de actie van bestuurders en politici op gericht moeten zijn. De versterking van de geestelijke ontwikkeling van de individu. Die versterking krijg je niet door veel met computers te werken en ook niet door iedereen gek te maken met het cijferfetisjisme dat bij ons “wetenschap” heet.

Ik weet wel dat we denken dat cijfers een objectief beeld geven van de werkelijkheid maar dat is niet zo. Cijfers verhullen, geven de verkeerde richting aan en versterken het gezichtsbedrog. Menselijk gedrag en ook het wezen van de natuur laat zich niet vangen in cijfers maar ontsnapt er steeds weer aan. Als gladde aal.

Nee, die genoemde ontwikkeling breng je op gang door mensen te leren kijken vanuit méér dan één gezichtshoek, tegelijkertijd en vlak na elkaar. Na de financieel-economische verheffing van het volk, die inmiddels grotendeels is voltooid, moet nu de geestelijke verheffing komen. Een verheffing die bankiers af doet zien van onverantwoorde vormen van marktbewerking, die ondernemers meer gericht laat zijn op uitdagende risico’s dan op kostenbeheersing, die politici ervan weerhoudt bankiers en ondernemers aan te zetten tot “economisch gewenst gedrag” terwijl het gaat om “sociaal gewenst gedrag” en die de “gewone” burger het vertrouwen geeft dat hij of zij méér is dan een consument, inwisselbaar en merendeels irrelevant. Media en onderwijs spelen daarin een centrale rol maar geen allesbepalende.

Als politici en bestuurders een dergelijk principe gaan huldigen, moeten zij nog steeds de krant lezen maar hun handelen zal een vruchtbare bodem hebben die los staat van ééndagspopulariteit. Hè, het lijkt wel een goed voornemen. Alsjeblieft zeg…

 

Tot sterkte,

Kaj Elhorst

Http://politiek.wordpress.com

Service

www.waanvandedag.nl

www.optimaal-talent.nl/publicaties/WAAN-VAN-DE-DAG.pdf

www.sync.nl/de-waan-van-de-dag

www.nujij.nl/crossmedia-waan-van-de-dag.110850.lynkx

www.crossroadcoaching.nl/blog/?p=19 www.denieuwereporter.nl/?p=1083

www.erwinblom.nl

www.religionresearch.org/martijn/2008/05/01/media-en-het-scheppen-van-de-waan-van-de-dag

www.bearbull.ning.com

www.mediakritiek.be/index.php?page=7&detail=31

 

 

/

Risicomeiden

Kortgeleden interviewde ik een geslaagde, vrouwelijke ondernemer van een IT-bedrijf. Tijdens het gesprek vroeg ik haar of ze als vrouw bij een klant niet gemakkelijker binnenkwam dan een manlijke concurrent. Het antwoord was veelzeggend: “binnenkomen doe ik misschien wel sneller maar in het vervolggepsrek moet ik veel beter mijn best doen dan een manlijke collega.”

Ik moest aan dat gesprek denken toen ik donderdag in de auto op BNR de zoveelste  oeverloze discussie hoorde over vrouwen aan de top. Die discussies bewegen zich meestal in eindeloze, vicieuze cirkels en het gekke is dat men steeds weer bij dezelfde vertrekpunten begint. Het meest populair in dat opzicht is: “vrouwen zijn niet ambitieus genoeg” en “Nederland loop achter als het gaat om het aantal vrouwen aan de top.” Het eerste argument beschouw ik als een leugen en het tweede is absoluut irrelevant.

Ik ken minstens één vrouw die ik inmiddels als een  goede vriendin beschouw en die zichzelf tot de succesvolle ondernemers mag rekenen. In dat opzicht heeft ze het vermoedelijk verder geschopt dan ik. Nu is dat laatste geen graadmeter maar het is toch aardig om even te vermelden. Zij onderschrijft tegelijkertijd grotendeels mijn mening als het gaat om werkende vrouwen en vrouwen aan de top. Wie ambitieus genoeg is, moet de top kunnen bereiken zonder veel meer moeite te doen dan een man. Niemand hoeft echter naarboven geschopt te worden terwille van het maatschappelijk evenwicht. De hierboven genoemde vriendin voelt zich ook beledigd door gedachten over quota. Vrouwen die over kwaliteiten beschikken, kunnen het best redden zonder overheidssteun. Ik kan die gedachtengang heel goed volgen.

Er zijn wel eens mensen geweest die dachten dat ik een absolute tegenstander was van vrouwen aan de top. Sommige van mijn publicaties lijken ook in die richting te wijzen, vooral als ik spreek over het “glazige plafond” (typ in onder “search”) . Het tegendeel is waar. Ik zie heel veel heil in vrouwen aan de top mits zij zichzelf blijven en hun vrouwelijkheid behouden. Wie probeert een man te imiteren, staat wat mij betreft naast de pot te plassen. (Ja, inderdaad, in dat geval is het “staat”). Broekpakken en stropdassen zijn in mijn ogen voor een vrouw geen teken van emancipatie maar juist van verdere onderwerping aan de man.

Tijdens de discussie hoorde ik het méér dan ergerlijke verhaal van raden van bestuur en commisssarissen die geen vrouw in de bedrijfstop willen toelaten omdat zij risico’s willen mijden. Vrouwen zouden een ander carrièrepatroon vertonen dan mannen. Ja, natuurlijk stelletje idioten! Daar gaat het nu juist om. Het moet ook anders zijn. Bedrijven zouden zich in de handen moeten knijpen en God op hu blote knieën moeten danken als ze een vrouwelijke manager krijgen die haar vrouwelijkheid tot onderdeel van het management maakt. Waarom? Omdat vrouwen, al dan niet genetisch bepaald, andere zienswijzen en kwaliteiten met zich meebrengen dan mannen. Kwaliteiten die het management in een heel goede richting kunnen sturen. Wie die andere, nieuwe inbreng niet aandurft, moet zichzelf geen ondernemer en ook niet eens manager noemen maar professionele looser.

Van de redacties waarvoor ik werk, wordt de meerderheid aangestuurd door een vrouw en ik voel me daar heel prettig bij. Ben ik niet ambitieus genoeg? Gezien mijn ervaring en leeftijd had ik al lang een reeks aan hoofdredacteurschappen op mijn naam kunnen schrijven. Het zou mij qua verantwoordelijkheden en inkomensniveau dichter in de buurt hebben gebracht van mijn eerder genoemde vriendin maar ik houd teveel van het journalistieke handwerk. Dat is óók ambitie. Groeien in het handwerk. Misschien  dat veel vrouwen het moeilijk vinden om dat los te laten. Het zou kunnen zijn en in dat geval zou ik ze graag gelukkig laten zijn in het werk dat ze doen. Het zou mooi zijn als we ons voor het Nieuwe Jaar eens  voornamen wat minder te letten op cijfers in binnen- en buitenland en méér op de geluksscore. Als ik me niet vergis, biedt de financiële crisis in dat opzicht ruime mogelijkheden.

Tot sterkte,

Kaj Elhorst

Http://politiek.wordpress.com

Service

www.blogjump.eu/index.php?2008/12/16/1061-hoogtevrees

www.vrouwenmetambitie.nl

www.carrieretijger.nl/carriere/vrouwen/valkuilen

www.adriaanmeij.com/2007/06/15/als-meppeler-meiden-meer-kinderen-baren

www.wietdebruijn.nl

www.carrieretijger.nl/carriere/vrouwen/succes

www.depers.nl/economie/118279/Verplicht-meer-vrouwen-aan-top.html

www.intermediair.nl/artikel.jsp?id=68871

www.nrc.nl/W2/Lab/Profiel/Vrouwen/aandetop.html

www.volkskrant.nl/economie/article377306.ece/Aantal_vrouwen_in_top_is_onbekend

Desertie en onthaasting

Cobra

De Nederlandse krijgsmacht komt 7000 rekruten tekort. Dat is vooral vervelend voor onze “opbouwende” acties in Afghanistan zoals het verbranden van landbouwproducten en het beroven van boeren van hun middel van bestaan.

Daar staat tegenover dat deze opbouwende acties nu juist de oorzaak zijn van het tekort. Onze jongens en meisjes vinden Afghanistan te gevaarlijk. Je kunt er dood aan gaan en daarop bereid je je als militair niet voor. Als militair bereid je je voor op enkele jaren lummelen en hobbyen in het veld en daarna naar huis met een vette bonus. Ja, dat was nog in de goede tijden van de Koude Oorlog toen we dachten dat elke Rus een moordzuchtige communist was. Nu zijn we begonnen aan de “era” van de vredesacties. Als vredesduiven strijken we overal neer maar ja, ook in Afghanistan hebben de mensen een hekel aan duiven. Die beesten schijten altijd alles onder. Weg ermee!

Het is ook niet aan te bevelen om in Afghanistan aan bermtoerisme te doen ant voor je het weet fiets je een eind de lucht in. Nee, het leger is gewoon niet leuk meer. Gelukkig, de redding is nabij…

Staatssecretaris De Vries, zeer intelligent want anders had hij het nooit als spindoctor kunnen uithouden, heeft bedacht dat pubertjes van 17 best met scherp kunnen schieten. Wel even oppassen dat die pukkelige hormonenkoppies zo’n loodspuit recht houden. Het kan ook zijn dat de luier scheurt bij de terugslag van het schot maar voor de rest niets aan de hand. Tot nog toe was het voorrecht om het scherp te schieten voorbehouden aan achttienjarigen en ouder. En terecht: als je achttien bent, mag je ook een auto met een uitlaat van rioolpijpen-omvang en een reutelend geluid van mijn  opa op zijn sterfbed door de stad sturen. Je kunt dus ook best met scherp schieten als je net cum laude bent afgestudeerd als puber.

Met scherp schieten, met een beetje geluk kun je een paar van die patronen meejatten naar de kermis. Harstikke leuk! Je wint geen teddybeer voor je vriend( in), je schiet het ding helemaal aan flarden! . Dat wordt dan De Vries’ versie van “Schiet mij maar lek”. Tja, het is eigenlijk best gemakkelijk om staatssecretaris te zijn. je ziet een probleem en je bedenkt een oplossing waarover je weigert na te denken omdat je dan misschien schrikt van je eigen gedachten en hup…naar de stembus maar weer. Spindoctor! Wat “spint” er eigenlijk?

Ik weet niet of het door haast komt, door het onvermogen tot nadenken of de onwil daartoe of door het onverbeterlijke streven naar “scoren”. Scoren doe je in mijn ogen door goed te besturen en niet door ad hoc oplossingen te bedenken voor “problemen”. “Problemen” die op de wat langere duur veelal helemaal geen probleem blijken te zijn. Het is de kunst de tijd te nemen voor de zaken waar je mee bezig bent als politicus.

Dat is ook het geval als je een OV-chipkaart in wilt voeren. Al geruime tijd was bekend dat het ding niet zou voldoen. Vervolgens mocht één van de producenten, TNO, onderzoeken of het kreng goed was. Studenten van de Universtiteit van Nijmegen hadden er namelijk gaten in geschoten. Uiterst scherp. De uitslag van dat onderzoek was verrassend: goedgekeurd! Zoiets als “Wij van WC-eend, adviseren WC-eend!” Pas een onderzoek van een buitenlandse universiteit daarna, bracht het inzicht: Lays is beter. Ze kraken zoals ze smaken. Zo zout hadden we het nog nooit gegeten maar het was nu toch duidelijk dat er iets moest gebeuren. Je vraagt je af waarom het zo moest. Beter ware het geweest om de tijd te nemen, als je zo’n kreng al wil. Misschien vijf tot tien jaar speuren en zoeken naar een goed product. Zo’n gedegen en zorgvuldige aanpak had de bestuurders gesierd. Maar nee, de staatssecretaris van een weggooikabinet wil alles graag binnen de vier jaar klaar hebben. Want ja, word je anders nog wel gekozen?

Nou het antwoord op die vraag is helder en klaar. Ik stem niet voor staatssecretarissen die het gif van “met scherp schietende pubers” gaan verspreiden. Ik stem ook niet voor staatssecretarissen die peperdure rotzooi verplicht gaan stellen. Kortom: neem je kans en doe het over, dames en heren bestuurders en vooral: haast niet. Misschien komt er nog iets moois uit maar als je niet onthaast, ga ik deserteren!

Tot sterkte,

Kaj Elhorst

Http://politiek.wordpress.com

 

Service

www.disk-arbeidspastoraat.nl/haast/index.htm

www.henkblanken.nl/?p=511

www.minderdrankmeerscoren.nl

www.bureauboelens.nl/2005/12/31/scoren-sis

www.score-blog.blogspot.com

www.denieuwereporter.nl/?p=400

 

 

 

Kommer en de Witte Kerst

5microfoons.jpg

” Ach ja”, Kommer neemt een paar trekjes van zijn oud-Friesche pijp. ” Die Kessler, ik ben blij dat ik niet bij hem in de klas heb gezeten”, zucht hij terwijl hij onderuit zakt in zijn relaxfauteuil. Hij schuift een glas Berenburg naar me toe. ” Alsjeblieft jong, je kunt het gebruiken met deze kou.”

Ik neem het glas maar al te graag aan want het is inderdaad dodelijk koud buiten. De verwarming van mijn auto werd al weer helemaal teniet gedaan op het moment dat ik uitstapte. Kommer staat onrustig op en gaat nu voor het raam van zijn studeerkamer staan. ” Heb je al uit het raam gekeken?” vraagt hij. Ik vind het onbeleefd om hoofdschuddend in mijn stoel te blijven zittenen dus ga ik naast hem staan. Het uitzicht is prachtig. Het gazon, de struiken en de bomen zijn allemaal bedekt met een laag rijp. ” Alsof het gemaakt is voor een kerstkaart”, zeg ik. Kommer glimlacht trots. ” Dat is het ook, mijn vrouw heeft hier een schilderij van gemaakt en dat wordt gebruikt voor een kerstkaart van Unicef”, zegt hij opgewekt. ” Toch mooi dat mijn tuin zo’n goed doel kan dienen.”

Hij draait zich weer om en gaat opnieuw in zijn relaxfauteuil zitten, wachten op mijn eerste vraag. Een probleem kan dat niet zijn. ” Wat heeft u het meest gestoord aan de politiek sinds de zomer?”  vraag ik behoedzaam. Kommer kijkt peinzend voor zich uit. Je ziet Wilders en Verdonk passeren, het SP-congres en de klimaatconferentie op Bali maar de lopende band in Kommers hersens stopt bij geen van die onderwerpen.

” Het meest, jongeman”, zegt hij bedachtzaam, ” is nog steeds het gedrag van de dames en heren politici, die in de Tweede Kamer voorop. Hun neiging om op elke bezopen vraag van de media in te gaan, is overdreven sterk. Ze lijken haast te juichen als er zo’n microfoon voor de voergrijper wordt gehouden. Meestal gaat het om een zaak waarmee politici zich helemaal niet moeten bemoeien, iets wat buiten hun werkterrein ligt. Bijvoorbeeld de zaak van Lucienne B, de verpleegster. Politici zouden er goed aan doen eens wat vaker te zeggen” Meneer, mevrouw desnoods, dit is mijn zaak niet. Ik ga er niet over en ik ga u niets vertellen”. Jammer genoeg zal dat wel niet gauw gebeuren.”

Ik kijk hem verbaasd aan. ” Waarom zal dat niet gauw gebeuren?”  wil ik weten. Kommer is nu minder bedachtzaam en neemt een slok van zijn Berenburg. ” Omdat het allemaal om jankerige emotie gaat, mijn beste”, hij pauzeert even en kijkt me doordringend aan. ” Kijk eens, het zou best kunnen zijn dat die mevrouw onschuldig opgesloten zit. In dat geval is het een schande maar ik zou niet weten wat de eerste de beste minister daarover voor zinnigs kan zeggen. Het gaat hem of haar er dus om dat je met je emotionele geboudeer een deel van het kiezerspubliek voor je wint. Dat kan weer schelen bij de volgende verkiezingen. Alsof er een burgeroorlog gaande is tussen kabinet en openbaar ministerie. Al die uitspraken op deelonderwerpen en gebeurtenissen zijn nodig om het gebrek aan principes te verhullen. Dat geldt voor alle partijen, extremistisch of niet.”

Kommer laat zich weer eens gepeperd uit en ik weet al heel lang dat hij dan nog lang niet is uitgesproken. “Feitjes en gebeurtenissen zijn niet meer dan de vruchten van de samenleving. Het gaat niet aan steeds opnieuw vast te stellen dat vruchten rot zijn en de boom ongemoeid te laten”, Kommers stem begint nu zijn oude, vertrouwde, loeivolume aan te nemen. ” En je kunt de boom niet gezond maken door de vruchten aan te pakken. Je moet bij de wortels zijn of de schors. Het is zaak deze anders te voeden of weerbaarder te maken.”

De oude, wijze politicus staat opnieuw op en kijkt uit over zijn wit bevroren tuin. ” Het is misschien de laatste keer dat ik dit zie”, bromt hij. ” Als het aan de politici ligt, gaat het maar door met opwarming en opwarming van de aarde totdat het een grote magnetron is geworden en we allemaal Bali-goreng eten. Het diepgewortelde geloof dat welvaart en welzijn met elkaar te verzoenen zijn, is daarvan de oorzaak. Daar moet andere mest bij. Laat de dames en heren daar eens wat aan doen.”

Mijn hand is moe en slap van het schrijven maar nog net krachtig genoeg om de Berenburg weg te klokken voordat ik moet opstaan om mijn trouwe vriend gedag te zeggen. ” Morgen Komer, morgen kom ik weer.” Ik kijk uit over het gazon van Kommer. Witte kerst is vooral een droom.

Tot sterkte,

Kaj Elhorst

Http://politiek.wordpress.com

 

Service

www.hypegallery.nl

www.hype.com

www.horrorhype.com

www.mythologie.wordpress.com

www.sairaramira.nl

www.cuhype.com

www.ogt-popronde.weblogs.ncrv.nl/blog/4

www.mokkamarketing.blogspot.com