Klap voor je smoel en de sociaaldemocratie

Zo kort na de discussie in de Volkskrant over de integratie-ontwerpresolutie van de PvdA is de opmerking over “een klap voor zijn smoel” die Hero Brinkman wordt toegedacht wel aardig. Allebei trouwens, die ontwerpresolutie en die klap voor die smoel. De opmerking was afkomstig van de Antiliaanse, of Arubaanse (voor mij behoort Aruba tot de Zuid-Hollandse eilanden) minister  van Justitie. Heeft hij trouwens wel gedacht aan de proportionaliteit van het geweld?

Ik ben niet zo voor “klappen voor een smoel” maar een enkele keer ontkom ik er niet aan wat muzikaliteit erin te ontdekken. Een klap voor de smoel voor onze parlementaire gummiknuppel zou nog zo gek niet zijn. Hoewel het haast cultuur is geworden in Nederland om een verbod uit te vaardigen op de uitdrukking “hij heeft het over zichzelf afgeroepen”, dringt zich die gedachte nu wel heel erg op.

Nee, ik ben niet voor klappen en zeker niet voor een smoel, zelfs niet als ik zo’n smoel haast niet meer kan zien. Ik ben ook niet voor schoenen van welke maat en kwaliteit dan ook. Voor mij is het allemaal wat te grof en te barbaars en ik ben nu eenmaal het schoolvoorbeeld van beschaving. Je moet “klappen voor een smoel” zien te voorkomen. Je moet ook zien te voorkomen dat mensen in de knel raken en als ze er toch in terechtkomen, is het zaak ze er zo gauw mogelijk weer uit te halen. Zelfs Hero Brinkman zou ik willen helpen, al moet ik daarna wel even een teiltje.

Bij het voorkomen van “klappen voor smoelen” hebben wij een beeld van de samenleving nodig waarin dergelijk optreden niet voorkomt. Dat beeld past heel goed in de sociaaldemocratie, een wereldvisie die inclusiviteit inhoudt. Daarin schuilt ook het probleem want inclusiviteit vereist nuanceringen. Geen mens, omstandigheid, omgeving of wat dan ook is gelijk aan elkaar. Wie aan al die schakeringen ruimte wil bieden, kan niet anders dan nuanceren. Helaas is de nuance de haast vleesgeworden tegenspeler van de menselijke aard.

Deze laatste is volledig op de navel gericht en heeft oog voor een lege maag, een jeukende neus, een geïsoleerde positie, een gekwetst ego, kortom voor IK. Mijn pijn is het ergste van de wereld en mijn problemen zijn het grootste. Het opmerkelijke is nu dat de mens in het verleden ook al door had dat die instelling niet tot positieve resultaten zou leiden en daarom zocht men de nuancering, de constante vergelijking van de eigen positie met het opperste geluk en de narigheid van anderen. Die vergelijking heette GOD. 

Uit het bestaan van GOD bleek dat alle mensen de hele dag door in een worsteling verkeren met problemen die het dagelijks leven voor hen opwerpt. De meeste van die problemen ontstaan overigens doordat de medemens ook in die worsteling is gevangen. GOD liet zien dat er iets boven het individuele, persoonlijke belangetje uitging. Dat was zo sterk dat kunstenaars eeuwenlang hun naam niet eens onder hun werk durfden te zetten. Zij beschouwden zichzelf als doorgever van het hogere.

Inmiddels hebben zeer velen die nuancering die GOD heet overboord gegooid. In ruil daarvoor meenden zij het allemaal wel zelf af te kunnen maar in de praktijk besloten zij opnieuw naar hun navel te gaan staren. Het eigenbelang heeft de afgelopen tientallen jaren hoogtij gevierd totdat het uitmondde in de kledietclisis. Die brengt een reeks van mensen tot het bewustzijn dat niet alles te bereiken is op grond van eigenbelang. Nu het moeilijk wordt, hebben ze ineens elkaar nodig. Dat was vroeger ook al zo. Er werd niet harder tot GOD gebeden dan in tijden van crisis.

Maar ja, die is nu verweg. Voor het oprapen ligt wel een verguisde sociaaldemocratie die het navelstaren niet zo goed kon bijbenen en daarom nog al eens met de nek is aangekeken. Nu lijkt de inclusiviteit ervan ineens weer een uitweg te bieden uit het diepe dal van vertrapte derivaten. Of die inclusiviteit uiteindelijk uitmondt in een resurrectie van GOD, kan ik niet zeggen. Het is ook nog maar helemaal de vraag of dat wenselijk is. In de loop van de eeuwen verstarde deze macht nog al eens tot dogma. Dan vertoont ze opvallende overeenkomsten met een navel. In zo’n geval kan een klap op een smoel heel louterend werken. Het heeft iets van een corrigerende tik die, god-mag-weten-waarom, in Nederland verboden is.

Tot sterkte,

Kaj Elhorst

Http://politiek.wordpress.com

Service

www.stand.nl/forum/showthread.php?t=50113

www.zaadbol.punt.nl/?r=1&id=439257

www.nl.wordpress.com/tag/navelstaren

www.pvv.nl/

www.nl.wordpress.com/tag/hero-brinkman-bedreigd

www.antillen.blogo.nl/?COMMENTS/200817-hero-brinkman-toegang-antillia.html

www.antillen.blogo.nl/?comments/200915-brinkman-wil-corruptie-van-bin.html

www.laatstenieuws.nl/2009/01/06/wilders-vindt-arubaans-bestuur-corrupte-criminele-middeleeuwse-bende/

www.blogcatalog.com/blogs/rat-in-het-binnenhof/posts/tag/corrupt%20boevennest

www.koelman.com/2008/een-papegaai-die-hero-heet

www.pvda.nl/renderer.do/clearState/true/menuId/121665/returnPage/121600

www.gewestzuidholland.pvda.nl/nieuwsbericht/77

www.nrc.nl/binnenland/article2102057.ece/PvdA_bij_integratie__minder_tolereren

www.nujij.nl/pvda-resolutie-integratie-het-hele-verhaal.4354012.lynkx

www.parool.nl/parool/nl/224/Binnenland/article/detail/90322/2008/12/…/PvdA-staakt-correcte-zwijgen-over-integratie.dhtml 

 

 

Advertenties

The URI to TrackBack this entry is: https://politiek.wordpress.com/2009/01/07/klap-voor-je-smoel-en-de-sociaaldemocratie/trackback/

RSS feed for comments on this post.

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit / Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit / Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit / Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit / Bijwerken )

Verbinden met %s

%d bloggers liken dit: