Integratie en de bonnie banks of Loch Lomond

In een verleden dat lang vervlogen lijkt, trok ik met een goede vriendin naar Schotland. De vriendin is een paar jaar geleden veel te vroeg overleden en mogelijk lijkt het verleden daardoor zo ver weg.  Wij vertoefden in die tijd een keer of drie aan het meer van Lochmond dat uit de Schotse mist voor eenieder naarvoren komt in het lied over de “Bonnie banks of Loch Lomond (de mooie oevers van het meer Lomond, je kunt aan de Havank van Thomas Ross zien dat hij nooit een boek van een Schot heeft gelezen want Schotten spellen het woord inderdaad als “bonnie” en niet als “bonny). En inderdaad, het zijn mooie oevers met hier en daar een verschrikkelijk toeristische puist,

Hoe dan ook, de oevers bleven onverbrekelijk verbonden aan de vriendin en Schotland zit sindsdien mij als gegoten, ik ben er niet verliefd op…ik houd ervan. Als het klimaat wat beter zou zijn, zouden we er zeker naartoe verhuizen na ons pensioen en dan zou ik Schot worden, met of zonder kilt ( en ja, ze dragen er een onderbroek onder).

Ik zou een Schot worden, hun keltische taal leren, de Schotse knauw van het Engels me eigen maken en Schotse gerechten, zoals “haggis and tatties”, eten. Dat is toch wel even wat anders dan die Nederlandse kampeerder die ik laatst op tv zag en niet ééns de moeite nam om de eerste de beste Franse tekst in Frankrijk te lezen. Gek eigenlijk, ik dacht dat alleen Fransen zich zo gedroegen. Integreren, maar natuurlijk zou ik ook Nederlandse gewoonten overhouden omdat ik er nu eenmaal niet vanaf kan komen en omdat ik er gek op ben. En ik zou hopen dat mijn Schotse vrienden daarvan zouden gaan houden, alleen al omdat ik hun vriend ben.

Want bij integratie hoort ook verdraagzaamheid e aan het éne uiteinde daarvan ligt “onverschilligheid”.  Het kan me niet schelen wat een ander doet of eet. Het kwam van de week ter sprake tijdens een etentje waar een jonge moslima de ham uit haar aardappelsalade pullekte. Een door mij zeer gerespecteerd  en gewaardeerd raadslid zei toen: “Weet je dat ik dat helemaal accepteer (ironieteken) ?” Ik vulde dat aan met “Het kan me geen reet schelen wat je eet, als ik er maar geen last van heb.” 

Dat laatste is onverschilligheid maar aan het andere uiteinde ligt “vriendschap” want je kunt door vriendschap de gewoonten van een ander niet accepteren maar waarderen. Dat is goed voor de vriendschap want meestal is een vriend interessant doordat hij of zij anders is dan jezelf bent. Natuurlijk, er moeten ook overeenkomsten zijn en dus…dus ben ik best bereid vriendschap op te brengen voor een jonge moslima die perfect Nederlands spreekt en zich goed kan voegen in het Nederlands bestel. Dat geruzie met die stukjes ham geeft hooguit aanleiding voor een gesprek en zo wordt mijn wereld ook weer een stukje rijker.

Dat gesprek zou dan ook kunnen gaan over mijn geloof dat ervan uitgaat dat je een eenmaal geslacht varken ook moet opeten. Anders is het voor niets gestorven. Maar ja, mijn goede vriendin zal dan ongetwijfeld opmerken: “Maar ik heb niet om de dood van het varken gevraagd.” Zij houdt namelijk van logica.

Nu is het zo lastig dat ik niet met alle moslims in Nederland vrienden kan zijn. Vriendschap is iets dat je deelt van individu tot individu. Dat gaat niet lukken maar dat hoeft ook niet. Door vriendschap te kennen voor die ene die in mijn omgeving verkeert, gaan de voor mij opmerkelijke gewoonten die zij deelt met geloofsgenoten er weer een stukje anders uitzien. Je kunt één en dezelfde gewoonte niet bij een vriendin waarderen en bij alle andere aanhangers van haar geloof verafschuwen. Ze worden gerelativeerd en losgemaakt van het “onbekend maakt onbemindpricipe”.

En daar ligt dan ook de grote scheidslijn tussen vriendschap en onverschilligheid. Bij de laatste blijft alles wat onbekend is, onbekend. Op een slecht moment zal het daardoor ook onbemind raken.

Dat heeft grote consequenties voor iedereen die nadrukkelijk de integratie een impuls wil geven. Het sluiten van vriendschap met een vertegenwoordiger van die andere cultuur, vormt daarvoor een goede basis. Misschien moeten we hier maar een site van maken die autochtone Nederlanders koppelt aan allochtone vrienden en vriendinnen. En dan ééns in het jaar met z’n allen naar de bonnie banks.

Tot sterkte,

Kaj Elhorst

Http://politiek.wordpress.com

Service

www.users.telenet.be/vzw_vriendschap/Diversen/visietekst.html

www.snsbank.nl/particulier/over-sns-bank/…/recordpoging-zoenen-tijdens-nacht-van-oranje-emmeloord.ht

www.zeeburg.nu/index.php/site/comm/vriendschap_met_sociaal_isolement_was_begin_nieuw_leven

www.helpdesk.hyves.nl/forum/2446601/Vl7N/Dagelijks_aanpassing_Blog

www.dieet.blog.nl/groente__fruit/2008/01/28/bittere-groente-door-aanpassing-minder-bitter

www.spiritualiteit.blog.nl/cursussen__workshops/2008/05/08/spiritualiteit-in-je-leven-integreren

www.bastiaan.wordpress.fulbright.nl/2007/08/30/integratie

www.sairaramira,wordpress.com

www.kajman.wordpress.com

 

 

 

 

 

Advertenties

The URI to TrackBack this entry is: https://politiek.wordpress.com/2008/11/03/integratie-en-de-bonnie-banks-of-loch-lomond/trackback/

RSS feed for comments on this post.

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit / Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit / Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit / Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit / Bijwerken )

Verbinden met %s

%d bloggers liken dit: