Fascinatie voor geschiedenis

Gisteravond was ik in een vergadering van de raadscommissie en daar kwamen de plannen voor het stadscentrum ter sprake. Nu is het centrum van mijn stad nog al een mozaïek van heel verschillende onderdelen maar natuurlijk is het mogelijk om alles in één discussie te bespreken. Daarin kwam de wens naarvoren om de verschillende onderdelen van het centrum ieder hun eigen karakter te laten behouden. Ik ben daar onmiddellijk voor. Je moet het karakter van een stad niet lukraak gaan veranderen. Het is iets heel anders als de stad door allerlei omstandigheden van de ene op de andere dag tegen de vlakte gaat, zoals Dresden en Leipzig. Ik heb het van de zomer weer eens kunnen bekijken.

Het verlangen naar het behoud van het historische karakter van de stad sluit aardig aan bij de groeiend fascinatie voor de geschiedenis. Jarenlang is de Nederlandse bevolking voorgehouden dat hun voorouders uitsluitend schanddaden zonder weerga zouden hebben begaan, wat absolute kletspraat is. In dat verband stoorde het mij dat er kortgeleden ineens weer aandacht was voor het gedrag van onze soldaten in Indië tijdens de zogenaamde politionele acties in de tweede helft van de veertiger jaren van de vorige eeuw. Houd daarover nu eens op. Het staat beschreven en punt. Wij hoeven ons niet uit te putten in een aaneenschakeling van excuses en dergelijke voor alles wat onze voorouders misschien ooit er eens mis hebben gedaan. Ieder volk op aarde heeft in dat opzicht een behoorlijke schuld op zich geladen. Daarmee moet je leven maar niet kapotgaan.

Die excuses hebben wel in de afgelopen jaren gepast. We waren meer met ons imago bezig dan met onze identiteit. We veegden straatjes schoon door excuses over de schutting te gooien en poetsten ons imago op. Ook individueel is het de laatste jaren vooral gegaan over het imago. Als je haar maar goed zit en Andrélon en er verzorgd uitzien. Het ging om het uitzien, niet om het zijn. Rottig taalgebruik, maar wel een mooi kapsel. Misschien komt daar nu verandering in.   

Uitgerekend Charles Groenhuijsen, mijn favoriete rechtse bal, gaat nu op tv een reeks programma’s presenteren over de Nederlandse geschiedenis en hij lijkt mij daarvoor de meest aangewezen persoon. Jarenlang was hij correspondent in de VS en in Amerika hebben de Nederlanders diepe voetafdrukken liggen. Zo ging Charles vanmorgen uitgebreid in op het ontstaan van Manhattan en Wallstreet. Hij maakte ook duidelijk dat de Nederlanders de uitvinders van het aandeel waren. Nu klopt dat niet helemaal want ook de Romeinen kenden al een soort risicospreiding maar goed…het aandeel in zijn hedendaagse vorm is een Nederlandse uitvinding, evenals de verzekering. Voor dat laatste tekende de later zo verschrikkelijk vermoorde Johan de Witt.

Die oplevende belangstelling voor de geschiedenis is mooi en ze is nog mooier op de dag waarop kamerlid Kamp van de VVD met een verzoenende moslimnota komt die Geert Wilders alleen maar kan betitelen als het”Dagboek van Ellen Vogelaar”. Die uitspraak komt helemaal voor de rekening van de Kleine Boze Wolf van de PVV. Die uit moet trouwens uitkijken dat hij niet over zijn vingers wordt geranseld voor zijn schandelijke woordgebruik.

De komst van de moslims naar Nederland heeft Nederlanders de ogen geopend. Plotseling begonnen Nederlanders zich af te vragen of ze zelf niet ook iets hadden als een cultuur en geschiedenis. Die vraag was nodig om de eigen identiteit ten opzichte van, vooral fanatieke, moslims helder te maken. Misschien gaat dat nu lukken. Dankzij Groenhuijsen en anderen. Misschien ook dankzij mijzelf want ik vertel al enige tijd voor groepen historische verhalen op een André Rieu-achtige wijze: waar maar toch leuk.

De geschiedenis vertelt ons overigens dat het aandeel bedoeld was als risicospreiding. Dat had te maken met het grote risico dat schepen met lading en al ergens in den vreemde vergingen en dus uitsluitend verlies zouden opleveren. Oorspronkelijk verdeelden kooplui hun goederen over schepen van zichzelf maar ook over andermans schepen. Op die manier hadden ze een “aandeel” in de vracht van elk schip. Ging een schip ten onder, dan was niet al het geld verloren. Later konden ook niet-kooplui een deel van het risico dragen, door geld te storten, en dus ook een deel van de winst opstrijken.

Aandelen zijn nooit bedoeld geweest als een soort casinofiches zoals ze de laatste tientallen jaren zijn gebruikt. Voor zover mijn huidige bijdrage aan de grote verkenningstocht van onze identiteit. Maxima, ze komt er aan, die identiteit! Jan-Peter, de VOC-mentaliteit komt dichterbij. Mensen, we zijn allemaal jongens van Jan de Witt!

 Tot sterkte,

Kaj Elhorst

Http://politiek.wordpress.com

Service

www.onzetaal.nl/advies/jandewitt.php

www.nvpvnijmegen.nl/artikelen/rampjaar_1672

www.geschiedenis.startpagina.nl

www.geschiedenis.leidenuniv.nl

www.members.lycos.nl/bleguijt/Identiteit.htm

www.brandsma.nl/lessen/les7.htm

  

Advertenties

The URI to TrackBack this entry is: https://politiek.wordpress.com/2008/10/10/fascinatie-voor-geschiedenis/trackback/

RSS feed for comments on this post.

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit / Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit / Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit / Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit / Bijwerken )

Verbinden met %s

%d bloggers liken dit: