Kommer Olympique

Nadenkend haalt Kommer een oude, vergeelde foto van de muur in zijn studeerkamer. De afbeelding is mij nog niet eerder opgevallen maar nu ik haar zie, verrast ze mij niet. Ik zie Kommer met een plechtig gezicht te paard in een bosrijke omgeving. Zijn ruiterkostuum  zit hem als gegoten en het oogt alsof hij nog niet één paardehaartje op zijn revers heeft zitten. De hoge hoed ietsje schuin op het strenge maar studentikoze hoofd, de zweep losjes in de linkerhand en de teugels achteloos over de hals van het prachtige dier gedrapeerd.

“Jarenlang heb ik paard gereden”, zegt hij en de trots in zijn stem is nog goed te horen. Ärend Jan van Holwegen heette dit paard, een volbloed ruin van Friese fok.” Ik had niet anders verwacht en leg het portret weer voor mij op tafel. “Een echte vos, zowel van kleur als van verstand! Met Arend Jan sprong ik. Daarnaast was er zijn jongere zus “Dirkje” waarmee ik ook dressuur reed. Nee, niet op Olympisch niveau maar ik heb wel het recht gehaald om een  kostuum met hoge hoed te dragen. Ik reed in de Z. Een kwestie van liefde en discipline.”

Kommer vertelt achter elkaar door en neemt nauwelijks de rust om een slok van zijn Berenburg te nemen. Hij laat zich door zijn verhaal zó meenemen dat hij bijna de bewegingen van het paardrijden op zijn stoel nabootst. “maar waarom ben je ermee opgehoueden?” vraag ik. Kommer kijkt me verbaasd aan. “Maar, mijn beste! Ik kan toch na mijn zeventigste niet meer te paard! Veel te gevaarlijk!. Gelukkig zijn er nu de Olympische Spelen en geloof maar dat ik ze zal volgen. Al die jonge springruiters en dat dressuurmutsje Anky die het best goed schijnt te doen.” Meteen kijkt hij bedenkelijk. Is dat omdat er een vrouw in het spel is?

“Nee, nee, nee, helemaal niet”, lacht hij. “Al is het maar goed dat zij een manlijk paard heeft, senor Salinero! Nee, het zijn de spelen van de vrijheid in een land van de onderdrukking. Dat zit mij dwars.Toen ik dat hoorde, moest ik meteen denken aan het logo van de Olympische Spelen, die vijf ringen. Die zitten onlosmakelijk aan elkaar vast. Ze vormen een keten, een ketting, een symbool van onvrijheid. Als ze die vijf ringen al hadden willen gebruiken, dan hadden het de ringen van een jongleur moeten zijn, los en vrij en speels. Dat is de essentie van de Spelen. Die ketting, dat zal die kampbewakers in Beijing wel bevallen. Ja, dat geloof ik graag.”

Kommer is dan ook vastbesloten om uitsluitend naar de paardensport te kijken. De andere wedstrijden zullen langs hem heen gaan. “Het is maar goed dat de winterspelen elders zijn want het schaatsen mag ik als echte Fries niet missen, natuurlijk”, grijnst hij. Deze keer neemt hij vol vuur een grote slok uit zijn glas Berenburg en meteen schenkt hij het weer in. :”Te paard, te paard, roept hij hard en hij laat zich nog net niet verleiden om galopperend dor de kamer te rennen. Nee, als het aan Kommer ligt, dan kan Anky’s geluk straks niet meer op.

Tot sterkte,

Kaj Elhorst

Http://politiek.wordpress.com

Service

www.ruitersport.com

www.kleyn-ruitersport.startbewijs.nl

www.ruitersport.startkabel.nl

www.peking.onderwijsweb.net/?dir=Sporten&pag=Ruitersport

www.olympischespelen.blog.nl/paardensport

www.htforum.nl/yabbse/index.php?topic=75741.0

 

Advertenties

The URI to TrackBack this entry is: https://politiek.wordpress.com/2008/08/06/kommer-olympique/trackback/

RSS feed for comments on this post.

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit / Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit / Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit / Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit / Bijwerken )

Verbinden met %s

%d bloggers liken dit: