Rusland (4) gaf mij vrienden

Tja, de cliché’s zijn waar. Russen kunnen zuipen, erg veel zuipen en nog meer zuipen en…Nederlanders doen  het hun na. Maak er een competitie van, dan vallen de Nederlanders bepaald niet in het niet. De twaalf landgenoten verzwolgen evenveel drank als hun 35 Russische tegenspelers samen. In totaal ging er zestig liter wodka door die in flessen en plastic jerrycans werd aangesleept. Daarnaast was er nog een onbepaalde hoeveelheid bier en wijn, waaronder ook de champagne. De wodka was overigens van uitzonderlijke kwaliteit zodat zelfs ik hem lekker vond. Het is in Nederland bepaald niet mijn lievelingsdrank. In Rusland maakte ik ondermeer kennis met een bruin gekleurde wodka die de smaak van amandelen had.

De slachtoffers? Ja, ook in dat opzicht bleven de Nederlanders niet achter. Van de twaalf werd er één laveloos weggesleept madat hij over tafel had gekotst en troffen we middenin de nacht er twee met een glazige blik in de ogen aan, aan het strand en ver weg vanhet kamp. Daarnaast liepen er vier of vijf, waaronder ik, op een wattige deken zonder zwaaierigheid te vertonen of hoofdpijn te hebben. De overige vier waren zo goed als vrij van alcoholische invloeden. Persoonlijk merkte ik maar weer eens hoe goed het is om tussendoor grote hoeveelheden water te drinken. Bij de Russen gingen er twee voortijdig onder zeil en liep een man of twaalf op een soort permanent alcoholisch intstandhoudingsniveau. Onder de vrouwen aan beide zijden was het alcoholgebruik aanmerkelijk minder dan onder de mannen. Dat bleek mij onder meer de volgende dag toen één van de Nederlanders met een glaasje in de hand mijn huisje passeerde onder de kreet “We gaan even een drinkje halen bij de Russen”. Het was kwart voor negen ’s morgens. Twee uur later moest hij opnieuw worden afgevoerd. Tot zover de cliché’s.

Het was bij lange na niet de drank alleen die de toon bepaalde. Meteen bij binnenkomst in de feesttent viel nog veel meer de geur van de zalm op die regelrecht en vers uit Finland was aangevoerd. Dikke plakken gegrilde zalm en grote schalen gerookte lappen van die diersoort. Het was de lekkerste zalm die ik ooit heb gegeten. Daarnaast waren er vlees- en vissalades, Russisch brood en bakken met rundvlees en champignons. Voor de eenvoudigen in het gezelschap stond er ook nog ham, salami en kaas op tafel. Die dag heb ik uitsluitend zalm gegeten.

Tussen al die lekkernijen door waren er de goede gesprekken met Russische mannen en vrouwen uit verschillende delen van het land. Langzaamaan leerde ik de familieverbanden kennen, ook als het ging om mensen die eigenlijk alleen maar Russisch spraken. Gek is dat, hoe goed je kunt communiceren met iemand die alléén zijn of haar eigen taal spreekt. Ook de Russen waren aangenaam verrast over die “aardige Nederlanders”. Ja, het is toch een ver volk en je weet niet wat je ervan verwachten moet. Russen en Nederlanders kunnen het verbijsterend goed met elkaar vinden. Er waren trouwens verbazingwekkend veel Russen die de naam Guus Hiddink nog nooit hadden gehoord.   

Tijdens de maaltijd boden de gasten hun geschenken aan het bruidspaar aan. Een echt feest. Iedereen had wel een toespraakje dat eindigde in een stuk opzwepende muziek waardoor de gasten weer van tafel moesten om te dansen. Dat was goed voor de spijsvertering. Mijn vrouw lag erg goed bij de Russische mannen dus ik moest iets anders. Dat werden afwisselend de moeder van de bruid en mijn vertaalster. Daarna kwamen de spelletjes zoals de drie als vrouw verklede mannen die mannen moesten versieren en de mannen die een wedstrijd deden in de uitvoering van de functie van kinderoppas. Ja, want kinderen moeten er wel komen natuurlijk. En verder, ook weer veel dansen met hoog opzwaaiende benen en sierlijke, elegante bewegingen.

Méér dan ééns klonk er de kreet “Goerka”! Het Russische woord voor augurk duidt ook op bitterheid en zuur en het bruidspaar kon die alleen afkopen door elkaar innig te zoenen. Dat moest doorgaan zolang de Russen Goerka! riepen. Omdat wij in het begin de zin van het spelletje niet begrepen en het woord niet goed verstonden maar de feestvreugde niet wilden bederven, riepen wij dan ook maar “Boerka!!!” Ondertussen keek mijn vertaalster (23)me aan of ze maar al te graag het bruidspaar na wilde doen, met mij. Dat was een hele eer, gezien de 39 jaar verschil. Wie mij kent, weet hoe ik dat heb opgelost. Over Russische vrouwen meer in het algemeen kom ik nog te spreken in de volgende afleveringen.

Om 1 uur ’s nachts was het feest voorbij, op het zoeken naar de vermisten na. De volgende ochtend was het inpakken geblazen voor een aftocht naar St. Petersburg. Wie denkt dat het niets met politiek te maken heeft, die moet niet aan politiek doen.  

Tot sterkte,

Kaj Elhorst

Http://politiek.wordpress.com

Service

www.rusland.nl

www.landenweb.net/rusland

www.rusland.net

www.galyatours.nl

www.visatorussia.com/nl/russianvisa.nsf/index.html

 

 

/

Advertenties

The URI to TrackBack this entry is: https://politiek.wordpress.com/2008/07/25/rusland-4/trackback/

RSS feed for comments on this post.

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit / Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit / Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit / Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit / Bijwerken )

Verbinden met %s

%d bloggers liken dit: