Rusland (2) kan niet zonder Jelena

De eerste die ik die ochtend tegenkom is de oppasser van het park met zijn hond. Hij is de man die de banja aandoet en de toiletten probeert te onderhouden, iets wat vrijwel onmogelijk is met het doorsneepubliek in deze omgeving.

De wodka van gisteravond is al lang opgetrokken en ik geniet van het uitzicht op de eerste bootjes op zee, de mussen in het bos en de arenden die hoog in de lucht rondejs draaien. Hoewel het niet ondenkbaar is, laten de zeehonden zich vanmorgen niet zien.

Eén voor één of in kleine groepjes komen de deelnemers aan de bruiloft van vandaag hun husjes uit. Het viel te verwachten: de Nederlanders zijn   verreweg in de minderheid. Sommige Russen hebben er een reis van zo’n zevenhonderd kilometer voor over gehad want zij wonen in Moskou, de meeste Moskovieten laten het afweten. Misschien hebben zij een feest met meer alcohol dichterbij.

Na de douche hebben we een eenvoudig ontbijt en dan begint het lange wachten. Alles hangt af van de komst van de bruid. Even tevoren meldt zich een jonge, slanke Russische die mij met stralende ogen komt melden dat zij mijn “interpreter” zal zijn. Het kan slechter. Deze Jelena (Helene) is studente “tolk Engels” aan de universiteit van St. Petersburg en blijkt vooral deskundig te zijn op het gebied van kerncentrales. Ik probeer van haar iets te horen te krijgen over de Russische centra maar het bevallige mondje zit stijf op slot. Wat dat betreft tenminste.

Even later komt de moeder van de bruid met een hele stoet gasten. En ook de oma, een niet zo heel opvallend vrouwtje in een wit-blauwe jurk. Maar pas op! Zij bestiert alles. Wat niet in haar kraam te pas komt, krijgt het etiket “schandelijk” opgeplakt.  Meer Russen dus en..de bruid zelf. Mijn zoon, de bruidegom, is inmiddels  “opgesloten” in een huisje want hij mag zijn toekomstige vrouw vandaag niet zien voordat hij haar heeft “veroverd” en dat gaat niet zomaar! Het moment van de waarheid nadert nu met rasse schreden.  

De vrijheid van de bruid wordt verwisseld voor de vrijheid van de bruidegom. Hij komt naarbuiten en moet zijn toekomstige vrouw nu veroveren in één van de huisjes. Daarvoor moet hij zich een weg banen langs barrières zoals een over de weg gespannen koord. Dat moet alleereerst worden versierd, In Russische termen “er moet geld aan gehangen worden”. Eenmaal versierd, biedt de barrière nog geen doorgang. Hij moet passeren zonder te springen of er onderdoor te kruipen. De vrienden van de bruigegom staan klaar om hem er overheen te tillen, maar nee, dat mag niet. Na rijp beraad steekt hij het lint in brand. Daarbij wordt hij terzijde gestaan door vier vrienden die tot ons kleine gezelschap behoren.

Natuurlijk zingen is er ook bij. Samen met zijn vrienden zingt hij uit volle borst “Zie ginds komt de stoomboot!” Wat maakt het uit? Er is niemand van de “tegenpartij” die de woorden verstaat of de strekking begrijpt. Op een getekend gezicht vol met kusafdrukken moet hij de zoen van zijn vriendin zien te vinden. Hij kiest er zo maar één uit en dat is goed want ze zijn allemaal van haar. Hij doet het allemaal, gekleed als prins en met een stokpaard in de hand. In Rusland krijg je je bruid niet zo maar.

Eindelijk is hij doorgedrongen in het huis waar hij zijn bruid aantreft maar zij zit vastgeboden met linten en ja, die mag hij al weer niet met zijn handen losmaken. Dan maar met de tanden! Als de knopen niet los waren gegaan, had hij de linten moeten doorbijten. Gelukt! Het hele gezelschap begeeft zich nu naar het openluchttheater waar ik mijn show als “ambtenaar van de burgerlijke stand” ten beste mag geven. Gekleed in mijn paasbest en een zwart met rode mantel breng ik de eerste woorden uit en dan blijkt al gauw dat het trouwen van een eigen kind ook een emotionele bezigheid is.

Daar komt bij dat mijn interpreter toch wel wat moeite heeft met de vertaling van de tekst in het Russisch. Ze krijgt hulp van een tweede jongedame en samen hebben ze er de mond vol aan. Het is niet anders, de hele ceremonie verloopt wat minder vlot dan ik had gehoopt maar…iedereen is in een goede bui dus: “allemaal vrienden”. Aan het einde van mijn verhaal laat ik de beide trouwlustige hun jawoord doen, laat ze ringen uitwisselen, een certificaat tekenen en feliciteer ik ze als eerste, meteen daarna de ouders van de bruid. En wie denkt dat het allemaal niets met politiek te maken heeft, moet niet aan politiek doen.

Tot sterkte,

Kaj Elhorst

Http://politiek.wordpress.com

 

Service

www.rusland.nl

www.landenweb.net/rusland

www.russischinrusland.nl

www.flabber.nl/archief/021314

www.skoften.net/index/item/bruiloft_2/

www.russiatoday.com

www.russiatravel.nl

/

 

Advertenties

The URI to TrackBack this entry is: https://politiek.wordpress.com/2008/07/24/rusland-2/trackback/

RSS feed for comments on this post.

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit / Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit / Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit / Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit / Bijwerken )

Verbinden met %s

%d bloggers liken dit: