Rusland (1) for ever!!!

De trein komt in beweging met het geluid en de vibraties van een landbouwtrekker op zware klei. De meeste passagiers kijken er niet van op. Alleen de buitenlanders, zoals ik, ondergaan het bewust. Na vier uur wachten en vragen ben ik al lang blij in de juisite trein te zitten op weg naar het juiste einddoel. “We” moet ik trouwens zeggen want we zijn met z’n twaalven. Twaalf Chollandski in het land van 240 miljoen Russen.

De eerste twintig kilometer rijden we langs de voorsteden van St. Petersburg met desolate, schijnbaar totaal verlaten, industriële gebieden. Alleen aan de geparkeerde auto’s en de rokende schoorstenen is te zien dat er economische bedrijvigheid plaatsheeft.

Hier strekt zich de vervuiling verspreidende erfenis van 70 jaar communisme uit maar langzaamaan verandert het landschap. Aan beide zijden van de spoorlijn beginnen onoverzienbare bossen van naaldbomen en berken. Hier en daar doorbreken een uitgesprekte plas, een graan- of aardappelakker en wat houten huisjes in een onvermijdelijk groene kleur, het beeld. Dit is Rusland op zijn karakteristiekst.

De mensen in de trein hebben nauwelijks belangstelling voor ons. Alleen als ons gezelschap bij tijd en wijle wat rumoerig wordt, krijgen we aandacht. Uit de op ons gerichte ogen blijkt duidelijk onbegrip over de herkomst van mensen die een absoluut onverstaanbare taal spreken. De trein ratelt verder. We moeten op een plek zijn die tachtig kilometer van het Baltische Station (Centraal Station) van St.Petersburg ligt. Het schijnt ergens middenin de bossen te zijn en ik kan me dat beter voorstellen naar mate de reis vordert. Deze bossen zijn nog echte natuurbossen, met omgevallen boomstammen vol mos en hier en daar de stenen restatnten van wat ooit een tijdelijke stookplaats was. Weinig rommel, dat moet ik toegeven. Het bos is schoner dan in Nederland ook al staan nergens vuilnisbakken.

Een eindeloze reeks van dorpjes dient zich aan zoals Peterchof, wat ik na enige tijd uitleg als Peterhof en dat plaatsbiedt aan het mooiste zomerpaleis van de tsaristische familie. Jammer dat we voorbijrijden. Gelukkig heb ik er in 1975 al een bezoek aan gebracht, Versailles aan de Oostzee. Opvallend is ook “Oraniënbaum”. Nee, het is niet naar een Nederlands biermerk genoemd.

De trein ratelt nog verder en het landschap wordt nog verlatener. In de trein wordt het wat onaangenamer als een paar leden van de Ochrana in zwarte uniformen binnenkomen. Deze spoorweg-knuppelbrigade moet zogenaamd voor onze veiligheid zorgen maar de kramp in mijn maag zegt me dat zij de belangrijkste bedreiging voor ons vormen.

Ineens zijn we er. Het is geen station maar meer een treinhalte met de prachtige naam “80 km”. Dat betekent dat de halte precies 80 km van het Baltische Station af ligt. Middenin het niets. Nou ja, noem dat maar niets. Aan alle kanten strekken zich de naald- en berkenbossen ongebreideld uit. Bomen zijn hier de uitvinders van het particulier initiatief.

De perrons zijn van asfalt al moet iemand ze vlak voor onze komst intensief bewerkt hebben met een pneumatische boor. Dat maakt het voor mij niet gemakkelijker om de hutkoffer op wieltjes voort te slepen. Eén van de jongere mannen in het gezelschap is zo vriendelijk mijn koffer met de zijne, veel lichter, te verruilen. Zo kom ik toch nog in een acceptabel tempo aan bij de spoorwegovergang waar onze Russische gastheren staan te wachten.

Gas op de plank, al weer door bossen en uiteindeklijk door een dorp dat Nove Bor heet.  Een dorp met stedelijke uitstraling want de Russen hebben nog al eens de neiging om ook in dorpen flink aan de hoogbouw te gaan. Niet echt nodig maar wel gewoonte.

Op een geschatte twintig kilometer van “80 km” komen we aan bij “Kommandor”, het vakantieoord waar we twee dagen gaan doorbrengen voor het deelnemen aan een Russische bruiloft. Schitterend! Prachtige houten huizen van boomstammen opgebouwd en in een okerachtige beits verpakt, compleet met veranda’s maar…meestal zonder toilet. Het toilet voor de meeste huizen is centraal gelegen, evenals de douche en de sauna (banja).

Mooier nog is het uitzicht op zee. Je stapt hier bijna vanuit het bos zo de zee in, al is er een smalle strook zand. Strand en zee bieden hier en daar plaats aan een fors rotsblok, groot genoeg om een strandstoel te plaatsen met een koelbox ernaast. En…om half twaalf ’s nachts heerst hier het daglicht. De zon is onder maar donker is het niet. Over één a twee uur zullen de eerste zonnestralen weer tussen de boomstammen verschijnen. Ook hier komt de zon in  het oosten op en het verschil tussen oost en west is overduidelijk: aan de ene kant bos en aan de andere kant zee.

De volgende ochtend om half zes tref ik het strand verlaten aan. Het is nog ijskoud maar de lucht toont zich strak blauw. Vandaag, de dag van het huwelijk, wordt prachtig. Ik studeer de tekst in voor mijn speech van die middag, zittend op een rotsbok en zo nu en dan turend naar de westelijke horizon die zich nog wat wazig en vaag vertoont. En wie denkt dat het allemaal niets met politiek te maken heeft, moet niet aan politiek doen.

Tot sterkte,

 

Kaj Elhorst

Http://politiek.wordpress.com

Service

www.rusland.nl

www.landenweb.net/rusland

www.russischinrusland.nl

www.brugnaarrusland.nl/2007/11/ekspert-politieke-mobilisatie.html

www.rusland.net/index.php?option=com_content&task=blogsection&id=0&Itemid=9

www.nedrus.nl/index.php?option=com_content&task=blogcategory&id=1&Itemid=87

 

Advertenties

The URI to TrackBack this entry is: https://politiek.wordpress.com/2008/07/24/rusland-1/trackback/

RSS feed for comments on this post.

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit / Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit / Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit / Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit / Bijwerken )

Verbinden met %s

%d bloggers liken dit: