Cultuurgebouw en volksverheffing

Rote RoseVanmorgen was het weer eens zover. Een bedrijf dat winst maakt, wil honderden medewerkers lozen. Weliswaar wordt de winst van uitgeverij Wegener elk jaar lager maar er is winst en…men loost mensen. Een echt goed management zou onder zulke omstandigheden gaan investeren om de eigen organisatie te versterken. Maar nee hoor, de negentiende eeuw klopt opnieuw aan de poorten van onze samenleving. Het geld verdwijnt in de zakken van de aandeelhouders en de inktkoelies raken hun baan kwijt. Vindt u het gek dat mijn visie op de mens er niet positiever op wordt?

We blijven natuurlijk even hebberig en graaierig als we altijd zijn geweest. Zelfs de rellen in Mongolië hebben ermee te maken maar daarover misschien een andere keer. Nee, voor een optimistisch mensbeeld is het te laat. Ik heb dat wel gehad maar dat was een jaar of veertig geleden. Daarna is het alleen maar bergafwaarts gegaan.

Dat gevoel kwam ook weer gisteravond bij me boven tijdens een discussie-avond over een cultuurgebouw dat in mijn gemeente schijnt te moeten komen. De deelnemers aan het gesprek hadden voor een flink deel de prachtigste ideeën over de mogelijkheden die zo’n gebouw zou kunnen hebben. Vooral de mogelijkheid dat bezoekers van, bijvoorbeeld, de bibliotheek kennis zouden maken met andere cultuurvormen sprak hen aan.

Ik geloof er geen snars van. Wie naar de bibliotheek gaat, gaat naar de bilbiotheek, leent een boek en is weer weg. De meerderheid van de mensen gaat echt niet nog eens bij een kop koffie met andere bezoekers bomen over de muziek of de beeldhouwkunst die er te bewonderen is. Begrijp me goed, de bibliotheek is geen elitaire Société Litéraire et Conversatoire van cultuurminnaars maar een volkse tent waar zestig procent van de inwoners van mijn gemeente komt. Nou, dan weet je het wel: foeballeueuh!!! Ja, dat is óók cultuur maar niet in een gebouw of het zou zaalvoetbal moeten zijn.

Die mensen hebben helemaal geen zin in en tijd voor een capuccino met babbel. Dat kan ook helemaal niet omdat ze naar de crëche moeten om hun kroost op te halen, hun werk moeten afmaken of een bezoekje moeten afleggen aan de apotheker om de nodige anti-stresspillen te halen. Stress is namelijk het belangrijkste cultuurproduct van onze samenleving. Als ik kans zag, zou ik erin handelen, het aantal gebruikers is onmetelijk.

Stress is ook de oorzaak van de holle, levenloze blik die tal van mensen de hele dag door in de ogen hebben omdat zij snel en ongehinderd naar hun plek van bestemming moeten. Zij zullen niet eens opmerken dat zich in het cultuurgebouw nog meer cultuurvormen bevinden dan de bieb. Volledig geprogrammeerd besturen zij zichzelf naar de boekenkast, langs de balie met stempel en weg maar weer.

Nee, ik zie wel wat in een cultuurgebouw maar dat zou dan toch echt een heel andere vorm moeten krijgen. Ik zie veel meer in een horeca-instelling waar cultuurbeoefenaren dagelijks of wekelijks een andere vorm van cultuur aan de bezoekers presenteren. Nu kreeg ik daar gisteravond meteen al de tegenwerping op dat geen horeca-ondernemer dat risico zou nemen. Ik betwijfel dat maar bovendien, er is in onze gemeente een sociaal restaurant. Een prima zaak waar je voor vijf euro een driegangen maaltijd van uiterst goede kwaliteit krijgen. Op het ogenblik bevindt het restaurant zich niet in het centrum maar ik vind dat het daar wel zou moeten zijn. Een “lokaal” waar de mensen aanschuiven.

 Die horecavoorziening zou uitstekend gecombineerd kunnen worden met het cultuurgebouw dat ik voor ogen heb. Op de bovenverdieping kunnen dan zalen worden ingericht voor amateurgezelschappen op cultureel gebied die niet de waanzinnige tarieven voor zaalhuur kunnen opbrengen.

Jahaa, maar het is een A-locatie. A betekent in de vastgoed wereld “poen en beleggen”.  Dus het gaat toch weer om de centen en niet om de cultuur? Dat zou best eens kunnen want in dezelfde omgeving wil men ook een aanleghaventje voor de dikke jachten van dubbelop-beleggers aanleggen, op een A-locatie. Een voorziening die ook geen geld gaat opleveren, lijkt mij.

“Volksverheffing” is een woord van de negentiende eeuw en dat ik tegenwoordig niet meer mag gebruiken. Toch zou het prima passen in onze samenleving die steeds meer trekken van de negentiende eeuw vertoont en de samenleving verdeelt in loonslaven en dubbel-op beleggers. Voor de Mei Li Vos (“oeps, ik heb economie in mijn portefeuille als Kamerlid maar ik moet wel nog even een cursusje economie volgen hoor!”)  middenklassers die het liefste alleen maar middenkabinetten zien terwille van de verdere verrijking. Voor de volksverheffing zou zo’n cultuurcafé annex sociaal restaurant een echte bijdrage zijn.

Dan zijn het juist degenen die anders nooit kennismaken met cultuur, die er met hun neus boven op gedrukt worden. Het zal wel een veel te mooie, ouderwetse SDAP-gedachte zijn. Net zoals die mijmeringen over winstmakende bedrijven die personeel ontslaan.

Tot sterkte,

Kaj Elhorst

Http://politiek.wordpress.com

 

Service

www.hetholvandevos.blogspot.com/2007/10/vergeefse-volksverheffing.html

www.encyclo.nl/begrip/volksverheffing

www.staf-de-wilde.skynetblogs.be/post/4960257/de-wever-op-de-keien

www.it.wordpress.com/tag/volksverheffing

www.website.leidenuniv.nl/~oerslfcmvan/publications1.html

www.amateurkunst.net

 

 

 

 

 

Advertenties

The URI to TrackBack this entry is: https://politiek.wordpress.com/2008/07/03/cultuurgebouw-en-volksverheffing/trackback/

RSS feed for comments on this post.

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit / Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit / Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit / Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit / Bijwerken )

Verbinden met %s

%d bloggers liken dit: