Dit is geen cartoonist (Naar de school van Gregorius Uitschot)

Hondendrol

 

Http://politiek.wordpress.com

Advertenties
Published in: on 18 mei 2008 at 6:50  Comments (1)  
Tags: ,

Stairway to heaven

beauty

 

If I were young

And you were grey

What would I do

What would I say

To get to you

I’d play the fool

All day, if I had my way

 

If I were a younger man

And you als old as can

What would I do,

What would I say

To get to you

I’d play the fool

And if you’d stay cool

I’d have tender words to say

 

And I would dance, dance, dance,

Dance, dance, dance,

I’d dance with you to clouds and sun

Into the arms of fun.

 

If I were sixteen

And you about to leave the scene

What would I say

What would I do

To get to you

I’d play the fool

Until you’d uncool

If I could have my way.

 

And I’d dance, dance, dance

I would dance, dance, dance,

I ‘d dance with you to heavens door

Our twinset sure would score.

 

( I wrote this song for all the young, beautifull ladies who are afraid of aging, so as to show my tenderness for younger girls and tender age, from dark till grey, because aging means stirring the stairway to heaven. I also wrote the melody, it’s in my head so I sing it every day)

Hope you grow stronger!

 

Kaj Elhorst

Http://politiek.wordpress.com

(Uit de bundel: De zeven tekenen van het ouder worden)

www.perfectage.nl/home/producten/beauty-food

www.beautyinnederland.nl/content/340/357

www.beauty.blog.nl/discussie-schoonheidsideaal/2008/05/02/stop-de-schoonheidstirannie-van-de-babyboomers

www.bndestem.nl/extra/spectrum/2251662/Goed-eten-en-flink-bidden.ece

 

/

Kamerleden hebben niets te doen en topmanagers geen fatsoen

De Witt

 

Kamerleden bemoeien zich met de aanhouding van Gregorius Uitschot

Topmanagers beklagen zich over kritiek op hun inkomens.

Radeloos, redeloos en reddeloos…

Tot sterkte Nederland,

Kaj Elhorst

Http://politiek.wordpress.com

 

Published in: on 16 mei 2008 at 8:08  Comments (13)  
Tags: , ,

Van korte lontjes en onwetendheid

 

wangedrag

“Comazuipen”, ik kende het woord niet tot voor een paar maanden geleden en het is afkomstig van, bijna, pubertjes van twaalf dertien jaar. Comazuipen is stoer en als je de coma overleeft kun je er bijna een boek over schrijven waarmee je bij Pauw en Witteman goede sier zou maken.

Nu durf ik best toe te geven dat ik in mijn vermaledijde tijd van de dienstplicht één keer een alcoholvergitiging heb gehad in de hoop indruk te maken. De borrels waren afkomstig van de plaatselijke milva-afdeling. Dat was de tijd dat vrouwen zich nog niet in het veld mochten laten doodschieten. Ze staken zich vooral in Hare Majesteits rok om een officier aan de haak te slaan. “Camp Date” zullen we maar zeggen.  Even zo goed maakte die hele escapade vooral veel indruk op mijzelf. Ik heb drie dagen in de ziekenboeg gelegen. Stoer!

Nu was ik gisteravond aanwezig bij een vergadering van onze raadscommissie. Daar bleken werkelijk nog commissieleden zitting te hebben die van het alcoholprobleem onder jongeren geen weet hadden. Jongeren hadden altijd al stiekem gedronken. Ik moet het alweer toegeven:  vroeger gebeurde dat stiekem. Dat is precies het verschil met onze eigen tijd.  De wat weinig geïnformeerde commissieleden gaven voorbeelden uit hun eigen opvoedingservaring en zagen volledig voorbij aan de hedendaagse ouders die rustig een voorraadje bier in huis halen voor het weekend van hun twaalfjarigen. En daarbij blijft het niet.

Het kon natuurlijk ook niet uitblijven. Het drankgebruik onder volwassenen is de laatste tientallen jaren met sprongen toegenomen. De jeugd neemt zoiets over want “zuipen staat volwassen en groot”. De werkelijkheid is anders en vooral de hersencellen van mensen tot hun 25e zijn uiterst kwetsbaar voor het goedje dat alcohol heet. Als Nederland al ooit “Islamiseert””  komt het doordat de hersenen van de rest door alcohol zijn aangevreten waardoor zij alles in halfonbewuste toestand laten passeren.

De wethouder had toch wel de meerderheid van de commissie achter zich staan in zijn strijd tegen het alcoholmisbruik onder minderjarigen. Dat maakte echter onderdeel uit van een veel grootser plan om jeugd en jongeren van baby-af-aan op het rechte pad te houden. Een deel van de commissie had daar moeite mee en daar kan ik me wel in vinden. Jeugd en jongeren zijn onze jeugd en jongeren. Dat wil zeggen, als we klagen, moeten we bedenken dat we die kindertjes zelf hebben gemaakt, opgevoed, verwaarloosd, mishandeld of wat dan ook.

Op dezelfde avond kwam een plan ter sprake voor de bouw van appartementen voor ouderen, gezinnetjes en jongeren. Eén van de eerste vragen van de aanwezige ouderen was “krijgen we dan ook “hangjongeren”?” Waar je aan denkt! Als je het woord “jongere” hoort dan verbinden de chemische stoffen in je hoofd dat kennelijk meteen met hangjongeren, overlast, brutaliteit en noem maar op. Maar…

Misschien geven de ouderen in dat opzicht toch ook wel zelf het verkeerde voorbeeld. Zijn er niet verschrikkelijk veel ouderen die zich aan het minste of geringste meteen storen, kwaad reageren, bits zijn en noem maar op? De kakelende kip van de buren stoort ernstiger dan de dagelijkse reeks vliegtuigen die overkomt. En maar schelden en schreeuwen. Hondenpoep en grafitti, stuk voor stuk zijn het aanleidingen voor ouderen om over de rooie en door het lint te gaan. 

Korte lontjes en op de strepen staan zijn kenmerken van de vergrijsde generaties. Het is toch geen wonder dat jeugd en jongeren dat soort gewoonten overnemen? Onze jeugd en jongeren, kinderen en kleinkinderen van…ja van de buren natuurlijk. Niet van ons! Opvoeden is toch in de eerste plaats voorleven en voorbeeld geven. Opgroeien is vooral naäpen van de ouderen. 

Ouderen misdragen zich maar jongeren mogen dat niet. Daartegen moet de overheid de wapenen opnemen. Soms lijkt die opvoedingsdrang een verschrikkelijke boodschap in te houden: “Doe vooral niet zoals wij!”

Tot sterkte,

Kaj Elhorst

Http://politiek.wordpress.com

 

Service

www.thebecompany.nl/na-apen.htm

www.dagenvan.nl/pivot/entry.php?id=13

www.jmouders.nl/Nieuwsartikelpagina/DeKunstVanHetStrengZijn.htm

www.weblogs.nrc.nl/weblog/media/2007/11/26/comazuipen-en-wat-doet-de-regering

 www.youtube.com/watch?v=FHs4QKBmWL0

www.femkesfusion.blogspot.com/2007/11/comazuipen-door-kinderen-voor-kinderen.html


 

 

 

Gregorius Uitschot die publiceert onder de naam “Gregorius Nekschot” is eindelijk in zijn kladden gepakt. Zijn werk is niet alleen beledigend voor de moslims maar zijn denkwijze is ook een belediging voor de mensheid.

kots

www.politiek.wordpress.com

www.gregoriusnekschot.nl/home.html

 

Marktgericht is opgelicht

volgevreten

Ik beschouw mijzelf als een knalrode kreeft en dus was het gistermiddag wel even schrikken toen een liberale wethouder tegen mij zei dat ik “te liberaal” was. De aanleiding was duidelijk want ik had tegen de wethouder van Economische Zaken gezegd dat ik vond dat het Ministerie van Economische Zaken wel kon worden opgeheven. Overigens reageerde hij in eerste instantie op mijn gelijkluidende stelling over het Ministerie van Landbouw.

Opheffing van ministeries, dat noem ik pas innovatie en als je het zo snel even zegt dan lijkt het ook nog op alles wat ondernemers veelal doen: je hebt iets nieuwsachtigs bedacht en meteen breng je het ongecensureerd op de markt. Daarbij hoor je dan heel overtuigend te roepen dat “de markt er behoefte aan heeft”. Meestal is dat kletskoek maar marketing berust voor het overgrote deel op kletskoek, sowieso is er veel kletskoek in ondernemersland. Zo zouden oudere medewerkers vaker ziek zijn dan jonge. De werkelijkheid toont vaak het omgekeerde aan maar goed…

Innovatie is een toverwoord van onze tijd en marketinggoeroes leggen meestal een verband tussen innovatie en marktgericht werken. Ook dat is kletskoek want de “markt” zit over het algemeen helemaal niet te wachten op innovatie. Mensen hebben net geleerd met de onpraktische organisatie van het éne produkt om te gaan of het volgende onbruikbare geval komt al weer op de markt: duurder en nog onoverzichtelijker. 

Op computers en internet zat helemaal nooit iemand te wachten maar ze zijn de samenleving op een handige, slinkse manier door de strot gedouwd. Op dezelfde manier volgen en volgden tomtom, mobiel internet, telefoontjes om mee te fotograferen en absoluut instabiele en onbruikbare of zelfs gevaarlijke elektronica in auto’s. Ondertussen brengt de innovatie met zich mee dat de eerste de beste autobezitter vrijwel niet meer in staat is de lampen van zijn  vervoermiddel te vervangen. Daar moet heel vaak de wegenwacht of de garage aan te pas komen of je moet jezelf, zoals ik, de nodige schrammen en butsen bijbrengen.

Wie de behoefte van de markt in de gaten houdt, zal begrijpen dat de markt vooral behoefte heeft aan rust en een veel lager tempo van ontwikkelingen. Dat is prettiger en overzichtelijker voor de “markt” waarvan de klanten, of tot consument gedegradeerde bezoekers, nog onhandig staan te doen of advies inwinnen bij specialisten die het ook niet weten.

Er is nog steeds een roep gaande om “innovatie” en niemand weet precies waarom. Marktgericht is het in elk geval niet. Het komt wel de kapitaalkrachtigen ten goede die hun vermogen zien groeien met iedere slecht bedoelde rotzooi die de markt vervuilt. Innovatie leidt ook nog al eens tot ongewenste ontwikkelingen. Daarvan is het plasmascherm een goed voorbeeld. Deze stevig in de markt gezette troep noopt de eigenaren ervan tot een veel groter energieverbruik dan voorheen. De tv-kijker is blij totdat hij zijn energierekening krijgt gepresenteerd. Windmolentje voor de deur?

Nee, innovatie is wat mij betreft geen doel om naar te streven. Wie marktgericht wil werken, zal ongetwijfeld wel eens met een nieuw produkt op de markt komen: gewoon omdat het mooi, goed en stevig doordacht is. Gewoon omdat het de problemen van mensen vermindert in plaats van ze te vergroten zoals de typmachine ooit deed. Die was uitgevonden om secretaresses werk uit handen te nemen maar leidde ertoe dat ze meer werk te doen kregen (of werden ontslagen).

Het is uitkijken met innovatie en het is nog meer uitkijken met mensen die roepen dat het goed is voor de markt. De markt heeft behoefte aan minder hoge uitgaven, lagere prijzen en tarieven en meer vrij besteedbaar inkomen. De politicus die daar naartoe werkt mag zich “marktgericht” werker noemen. Volgens mij is dat allesbehalve liberaal.

Tot sterkte,

Kaj Elhorst

Http://politiek.wordpress.com

 

Service

www.reclameweek.nl/barometer/volgevreten-trut-vs-eigengeilert

www.janpauls.blogspot.com/2007/01/volgevreten.html

www.members.home.nl/aapweb/A%20Consumentisme.htm

www.innovatieblog.nl

www.innovatieforganiseren.nl

www.nextlevel.typepad.com/my_weblog/2006/08/de_rol_van_de_k.html

 

 

 

Op de markt is je euro geen zak meer waard

marktmeester

Gisteren las ik het weer in een artikel: de markteconomie is superieur aan de planeconomie. Het argument daarvoor was ook heel helder: experimenten met de planeconomie hebben aangetoond dat ze zwakker is dan de vrije markteconomie. Nu ben ik bepaald geen voorstander van de ongebreidelde planeconomie, integendeel, maar de basis voor deze opvatting vind ik toch wat smalletjes. 

In de eerste plaats wordt ze pas volop geventileerd sinds de ondergang van de Sovjet-Unie en haar “bondgenoten”. De Russische planeconomie, geen “experiment” overigens maar een serieuze keuze, bezweek terwijl de westerse markteconomie nog steeds bestaat. Tja, daar heb je het al. Het is het meest ongunstige voorbeeld van een planeconomie die tot voorbeeld strekt. Een veel betere indruk van de planeconomie krijg je als je kijkt naar de gildeneconomie uit de Middeleeuwen. Als dat geen planeconomie was, dan weet ik het niet meer en ze heeft het zo’n 800 jaar volgehouden. Een groot deel van die tijd, deed ze het nog verrekte goed ook. Een planeconomie waarop de, zij het lokale, overheid een permanente greep had. Ze deed dat vanuit zichzelf en via de gilden.

Pas toen de uitwassen ervan teveel voor het voetlicht kwamen, inderdaad incestueuze economische verschijnselen, was het met haar afgelopen. En dat kwam dan nog alleen maar door een revolutie: de Franse. Sindsdien leven we in een min of meer voortploeterende vrije markteconomie met een maatschappelijk dieptepunt in de negentiende eeuw. Ja, meteen bij het begin al. Voorlopig dieptepunt want we weten niet wat er nog komt. Een voortdurend van diepte- naar hoogtepunt voortkwakkelende economie, graaizucht onder de grootste managers, managers die van toppositie naar toppositie hoppen en hun medewerkers van gebrek aan loyaliteit beschuldigen, een volslagen uit de klauwen gelopen beleggingshysterie, een Verenigde Staten die financieel/economisch haar fundamenten in China heeft liggen en gebukt gaat onder een torenhoge staatsschuld, miljoenen “arbeiders” met een burn out, een toegankelijkheid van de financiële markt die massa’s mensen in de problemen brengt en ga zo nog maar even door. Hoe zo “voortbestaan”?

De gedachte achter de superioriteit van de markteconomie is het idee dat mensen geprikkeld en gestimuleerd dienen te worden door hun kansen op een beter, welvarender, bestaan. De verlokkingen van het geld moet de mensen tot hogere prestaties leiden. Dat nu lijkt mij een gevaarlijk uitgangspunt. Daarmee houden we de mensen een heerlijk geurende rookworst voor terwijl ze misschien veel beter een vegetarisch dieet zouden kunnen volgen. Geld is een externe factor terwijl mensen geprikkeld behoren te worden vanuit hun innerlijk. Innerlijke drijfveren zijn de enige stimulansen die kunnen  leiden tot continuïteit, geluk, welzijn en welvaren. Ja, misschien is dat welvaren tijdelijk wel iets minder dan de ongebreidelde markteconomie kan bewerkstelligen maar ze leidt zeker tot meer duurzaamheid.

Daarbij komt dat geldelijke welvaart in strijd is met de eigenschap waarop de vrije markt voortdurend een beroep doet: eigen verantwoordelijkheid. Geldelijke prikkels stimuleren geen eigen verantwoordelijkheid maar hebzucht en die twee zijn absoluut onverenigbaar. Hetzelfde geldt voor het fiscale sturingsmechanisme. Kun je menselijk gedrag sturen door belastingen op te leggen? Nee, je kunt het er hooguit door afdwingen en daarvoor zijn dermate hoge fiscale eisen nodig dat ze tot revolutie gaan leiden. Geld is geen drijfveer om het gedrag te veranderen tenzij het erom gaat meer geld te verkrijgen.

Zoals ik al eerder stelde, is deze prikkel door geld verwerpeljk en dus nog ineffectief ook. De vraag is, wat moeten we dan wel? Om te beginnen zouden we wat meer kunnen openstaan voor de zegeningen van de planeconomie, wat echt iets anders is dan de sovjeteconomie. Een gezonde mix van plan en vrije markt zou al gauw leiden tot een betrouwbaardere en duurzamere samenleving. Daarnaast is het zaak opvoeding en opleiding zó in te richten dat mensen hun persoonlijke capaciteiten veel beter ontdekken. Niet de competenties maar de capaciteiten behoren maatgevend te zijn. Wie competenties bezit zonder de bijbehorende capaciteiten, vormt een bedreiging voor zichzelf en voor de omgeving.

Er is meer, veel meer, teveel voor deze column maar er is meer en we komen erop terug. Voorlopig kunnen we ervan uitgaan dat alleen op de vrije markt van de planeconomie de euro haar waarde behoudt. Een gotspe of een nadenkertje? De lezer mag kiezen. Ik leg het plan voor, hij en zij zijn vrij.

Tot sterkte,

Kaj Elhorst

Http://politiek.wordpress.com

 

Service

www.libertarian.nl/vrijbrief/archives/001544.php

www.lvb.net/item/2985 – 47k 

www.arbeidenrijkdom.nl/?p=96 

www.petertomjones.be/content/blogsection/4/9/

www.6minutes.be/NL/Artikel.aspx?ArtikelID=10331&RubriekID=34&userID=18

www.frankalbers.blogspot.com/2007/11/waar-is-links.html

www.platformrosa.wordpress.com/2007/09/17/een-socialistische-visie-op-profsport

 

 

 

Praten, de dood ten gevolge hebbende

orang oetan

Van tijd tot tijd praat ik met mezelf. Ook in mezelf maar vooral met mezelf. Dat laatste wil zeggen dat ik begin een gedachte naarvoren te brengen die vervolgens door een ander stemmetje in mij met enthousiasme wordt neersgesabeld waarop een volgend idee naar boven borrelt dat al wat meer van ratio is doorspekt. Een discussie met jezelf kan verrekte vermoeiend zijn maar leidt op de lange dur meestal wel ergens toe. Aan de andere kant: als de overheid de termijnen zou aanhouden die ik mijzelf gun, dan zou iedere burger gewoon zijn eigen gangetje gaan. Nog meer dan nu al het geval is.

Discussiëren hoort bij besturen en politiek en kortgeleden schreef een politica aan mij “als we maar blijven discussiëren”. Nu weet ik dat zij uit academische omgeving stamt waarin de politieke denkbeelden geregeld over tafel vlogen en ook nog wel eens op de grond te barsten vielen dus hoever zij in die discussie wil gaan, weet ik niet. Ik heb  ook wat kanttekeningen bij “als we maar blijven discussiëren”. 

Natuurlijk, het is beter dan elkaar de hersens inslaan hoewel het op den duur dezelfde gevolgen kan hebben. De discussie kan zo oervervelend worden dat ze ook dodelijk blijkt te zijn. Daarom hierbij wat opmerkingen. Een discussie kan in de eerste plaats bedoeld zijn als tijdverdrijf, hobby of spel. Dan gaat het niet om de “bestemming” maar om de reis er naartoe. Soms verdedigen te deelnemers een standpunt dat in werkelijkheid het hunne niet is. Dat maakt creatief, inventief, welsprekend en schept empathie.

In de tweede plaats kan een discussie bedoeld zijn om opvattingen en meningen helder te krijgen. De uitkomst ervan is niet zo belangrijk, behalve dat eenieders standpunt glashelder naarvoren komt. Deze vorm van discussie komt nog maar zelden voor omdat veel discussianten bang zijn dat ze aan hun stellingname gehouden gaan worden in de loop van de tijd.

Een derde vorm van de discussie kan de bedoeling hebben om tot een besluit te komen. In tegenstelling tot voorgaande variant gaat het er daarbij juist om de diverse standpunten zoveel mogelijk naar elkaar toe te laten nijgen. Niet de heldere grensafbakening maar het altijd wat troebele compromis is het doel van deze variant. Deze loopt overigens groot gevaar het slachtoffer te worden van de onbewuste drang bij veel discussianten om alle anderen over te halen naar het eigen standpunt. Op die manier valt er “winst te behalen”.

Van belang is in elk geval dat alle deelnemers van een discussie bij de aanvang het volstrekt eens zijn over het doel, het onderwerp en de feitelijkheden daarvan. Heel vaak is dat bewust of onbewust niet het geval. Dan wordt er niet naar elkaar geluisterd maar uitsluitend taal gepresenteerd met de bedoeling de eigen ideeën en standpunten naar de overwinnig te voeren. Dat is meer een veldslag dan een discussie. Ze leidt ook zelden tot een bevredigend resultaat omdat er meer onbesproken blijft dan wat ter tafel komt.

Als aan de voorwaarden is voldaan, ben ik het met mijn briefschrijfster eens. Waar ik de afgelopen tijd wel wat bizar tegenaan keek, was een andere opmerking van een collega-politicus van haar. Deze stelde dat de krant wel erg weinig aandacht gaf aan het optreden van zijn partij in de volksvertegenwoordiging.  Daaraan zat naar zijn idee een groot voordeel. Het gaf zijn fractie meer vrijheid.

Hoe nu? Verkondigt die fractie dan zoveel standpunten die de mensen maar beter niet kunnen horen?  Of liever gezegd: wil ze dat graag doen en geeft ze dat ook zo maar toe? Dat werpt toch een bijzonder licht op het standpunt van de partij dat ze graag een open en democratische samenleving ziet. Zo zie je maar, je kunt ook nog een discussie houden op een manier die niet voor discussie geschikt is.

Tja, laten we gewoon verder discussiëren. Ik ben het daar wel mee eens zolang de doelstellingen van discussie en deelnemers zo helder zijn als pas geslepen diamant. Dat is ook beter voor de deelnemers. Die lopen anders het grootste risico in een oeverloos debat te belanden en te praten tot de dood erop volgt.

Tot sterkte,

Kaj Elhorst

Http://politiek.wordpress.com

Service

www.freethinker.nl/forum/viewtopic.php?p=106832&sid=1aa8c6082c0a6f10fb8f67b158b49c71

www.autoblog.nl/archive/2008/02/14/zin-in-een-zinloze-discussie-hond-of-auto

www.weerwoord.nl

www.terdiscussie.nl

www.politiek-digitaal.nl/europa/nieuws

www.onderzoekinformatie.nl/nl/oi/nod/onderzoek/OND1259513

www.latin.blog.nl/opinie/2006/11/20/discussie_politiek_gebler_of_domweg_schudden

 

 

 

 

Als Geert Wilders Vlaanderen wil laten fuseren met Nederland moet hij wel bedenken dat de belastingvoordelen voor expats in het gebied verdwijnen. Verder zal hij een aardig mens moeten nadoen dat begrijpt dat de Vlamingen in zo’n geval geen “gewonnen volkje” zijn. Die tijd hebben we gehad, Geert!

Van Speijk

www.politiek.wordpress.com

www.vanspeijkprijs

www.engelfriet.net/Alie/Hans/speijk.htm

 

 

Veranderen, ja!

Er gaat iets veranderen op deze site. Mijn journalistieke en redactionele werk zal in het vervolg te vinden zijn op www.kajman.wordpresss.com De rubrieken  “Wat schreven wij” en “Aanbiedingen”  gaan dan ook verdwijnen van deze site.  http://www.politiek.wordpress.com krijgt daarmee zijn oorspronkelijke functie volledig terug: columns die de politiek moeten prikkelen of plagen.

Deze aankondiging is ook te vinden in het logboek.

Kijk gerust eens op www.kajman.wordpress.com, een site die nog in opbouw is maar toch al een leuk gezicht gaat vertonen. Het is elke dag Kerstmis!?!

Tot sterkte,

Kaj Elhorst

Http://politiek.wordpress.com

Http://kajman.wordpress.com

journalist