Laat me toch met rust

onbenul

 

Kortgeleden las ik een artikel dat betoogde dat bedrijven geen behoefte meer hebben aan mensen met parate kennis. Medewerkers kunnen namelijk alle kennis die zij nodig hebben best opzoeken op onze fantastische digitale systemen. Er gebeurde heel veel met me. Ik moest onwillekeurig terugdenken aan de jaren zeventig van de vorige eeuw toen dit soort betogen ook al over het volk kwam. Dat heeft toen vooral geleid tot het afschaffen van het halve geschiedenis- en aardrijkskunde-onderwijs en daar plukken we nu de heel wrange vruchten van.

Vandaag zag ik een reclamespot van Vodafone die mobiel internet aanprijst en die het mogelijk maakt op elk moment kennis te nemen van het allerlaatste nieuws. Je loopt in een bos, hoort de vogels fluiten en de paddestoelen groeien en ineens denk je: “hoe zou het in Birma zijn?”Geen nood, je mobieltje vertelt het je in een paar seconden. Parate kennis in zakformaat. Nou, leuk en nuttig, lijkt me!? 

Persoonlijk moet ik er niet aan denken dat ik tijdens een uitstapje in de vrije natuur door zo’n elektronische journalist op zakformaat permanent aan de wereld ben gekluisterd die ik nu juist tijdelijk wilde afleggen. Ik krijg steeds vaker van die aanvallen die mij vertellen “laat me nou toch eens met rust!” Ik ben blij met de parate kennis die ligt opgeslagen in mijn hoofd en die mij in staat stelt de natuurlijke of cultuurhistorische omgeving waar ik me bevind met extra diepte te beleven. Ik ben ook blij met de parate kennis die mijn hersens op gang houdt en ze in staat stelt creatief te zijn.

De waarde van parate kennis gaat natuurlijk veel verder dan de pure beschikbaarheid van informatie. Die kennis houdt mijn hersens gezond doordat ik met alle gegevens in mijn hoofd kan spelen en jongleren naar behoefte. Parate kennis houdt me jeugdig, humoristisch en behoedt mij, denk ik, tegen dementie. Natuurlijk, er staat ook wat tegenover: door al dat gespeel met mijn parate kennis heb ik geen voortdurende behoefte aan het aller-aller-allerlaatste nieuws. Ik ben er blij mee als het nieuws mij even niet kan bereiken en als ik daardoor in staat word gesteld de opgedane kennis te gebruiken om inzichten te verwerven. Het bezit van kennis op zich is geen doel, het gaat erom wat je ermee doet. Dat verwerkingsproces moet in alle rust plaatshebben. De chemische stoffen en bubbels in mijn hoofd moeten op hun gemak kunnen bruisen. 

Het belang van parate kennis is voor mij als journalist overduidelijk. Een beetje artikel beslaat toch al gauw een zeshonderd woorden. Ik moet er niet aan denken dat ik zeshonderd keer zou moeten opzoeken hoe die woorden worden gespeld. Parate kennis heb je paraat en dat is nu precies het handige van. Die kennis is onmiddellijk inzetbaar en kan worden gehanteerd in artikelen, op blogs, in spreekbeurten en in noodsituaties. Bij het uitvallen van de motoren van een vliegtuig is het bijzonder aardig als de piloot weet wat hij te doen heeft en dat hij niet eerst een dikke handleiding “Hoe stort ik niet neer” moet doorlezen.

De oproep om de parate kennis af te schaffen zie ik bovendien als een bedreiging want kennis is macht. Tot die kennis hoort ook de kennis van methoden om kennis op te zoeken. Wie geen enkele parate kennis tot zijn of haar beschikking heeft, staat open voor elk kletspraatje van de eerste de beste generaal. Ik ben niet iemand die in samenzweringen gelooft maar een pleidooi voor het afzweren van parate kennis behoort zeker tot die samenweringen. Samenzweringen van een kleine groep mensen die aansturen op de verdere verdomming van de massa.

Nee, en dan, men zegt wel eens dat parate kennis snel veroudert. Dat klopt niet. Wat er wel gebeurt is dat er nieuwe kennis bij komt. Juist dankzij de parate kennis ben je je daar heel goed van bewust en dus…zoek je op welke nieuwe kennis er bij is gekomen. Die vindt vervolgens een vruchtbare bodem in de bestaande parate kennis. Is dat niet mooi?

Nee, cultureel en sociaal zou Plasterk dwars voor de parate kennis moeten gaan liggen. “Afblijven, mijn terrein”, hoort hij te keffen. Maar ja, je weet met die man nooit. Liever dan inhoudelijk te zijn gammelt hij met een bootje door de Amsterdamse grachten om goede sier te maken bij de homo beweging.

Altijd en overal bereikbaar met het laatste nieuws, nieuwe kennis waarom ik helemaal niet heb gevraagd, de laatste overbodige informatie en daardoor geen moment om tot bezinning en verwerking van informatie te komen. Het lijkt me verschrikkelijk, een angstbeeld voor de komende eeuwen en ook voor nu al. Politici die altijd het laatste nieuws te horen krijgen, vergeten waarvoor zij in de politiek zijn gegaan en bemoeien zich voortdurend met allerlei onbenul.  Voor mij is het allemaal voldoende reden om een hartekreet te slaken: “Laat me toch met rust!!!”

Tot sterkte,

Kaj Elhorst

Http://politiek.wordpress.com

Service

www.nomorelyrics.net/nl/Jules_de_Corte/9395-Koning_onbenul-songteksten.html

www.encyclo.nl/begrip/Koning%20Onbenul

www.132.229.51.112/~zandee/news/archives/2008/05/02/parate_kennis_.html

www.volkskrant.nl/binnenland/article533020.ece/Bedrijfsleven_heeft_parate_kennis_niet_langer_nodig

www.intensievemenshouderij.nl/www/2008/05/12/op-maat-gezaagde-werksoldaatjes

www.blogger.xs4all.nl/elkedas/archive/2005/05/22/40160.aspx

 

 

 

 

Advertenties

The URI to TrackBack this entry is: https://politiek.wordpress.com/2008/05/20/laat-me-toch-met-rust/trackback/

RSS feed for comments on this post.

3 reactiesPlaats een reactie

  1. Ik denk dat de vodafone reclame eigenlijk alleen gaat om het hebben van internet. En dus MSN. Die link kan elke jeugdige leggen (hoop ik). Daarentegen, de voetballiefhebber die van al het nieuws omtrent het EK op de hoogte gehouden wil worden… Tadaaaa… Genoeg ‘gekken’ die dat doen (ik ben bang dat ik ze in mijn familie al kan vinden :D). En ach, inderdaad. Je gaat niet voor niets weg. Maaaar… Mijn familie staat wel met 5 caravans naast elkaar, een seizoen lang, op dezelfde camping. DAar hebben ze allemaal een tv en wat al niet kwa luxe. Tis maar net hoe je vakantie wil, althans, camperen in dit geval ;). Ik vind het te ver gaan, maar… Begrijp het wel hoor!

  2. Tja, het is opmerkelijk hoe slecht mensen soms tegen een moment alleen-zijn kunnen, soms ook met z’n tweeën. Ik heb wel eens het gevoel dat dan misschien de eigenlijke gedachten teveel komen bovendrijven en misscvhien schrikken mensen wel eens van de dingen die ze zelf denken. Toch is het heerlijk om alleen te zijn met alle kennis en informatie en inzichten die je hebt en de kans te baat te nemen om die ongebreideld hun gang te laten gaan. Daar komen de prachtigste fantasieën uit voort. Dat zou meer moeten worden gestimuleerd.

  3. Ja inderdaad, al moet ik zeggen dat ik zelden tot nooit alleen ben. Dat is wel eens frustrerend en ik merk soms ook wel aan mijn gedrag dat ik dit vervelend vind. Dan denk ik: “Laat me toch eens met rust”. Maar goed, dat komt ook omdat ik altijd met minimaal 4 mensen (of meer) om me heen zit. Dat is wel eens vervelend. Laat mij ook maar lekker op een kamertje zitten waarbij ikzelf het beheer heb over de programma’s op de tv, de muziek en rustig op de bank kan liggen met een boek. Dat gaat lastig als er zoveel drukte om je heen is!

    Mijn fantasieën laten nog even op zich wachten dus :).


Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit / Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit / Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit / Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit / Bijwerken )

Verbinden met %s

%d bloggers liken dit: