Voor aap

leeuw

Vanmiddag was ik op een symposium over ontwerp van bedrijfsruimten en werkplekken. Het gaat er niet alleen meer om dat een bedrijf zijn identiteit laat afstralen van gebouw en inrichting. De medewerkers moeten zich er ook thuis voelen. Ja, het symposium heette dan ook “Thuis op je werkplek”.  Het werd gehouden op een alleraardigste locatie voor dat doel: De Van Nelle Ontwerpfabriek in Rotterdam. Wat een schitterend complex!

Nu was de plek van bijeenkomst extra aardig omdat we ons bevonden in “branderij 2”, een enorme ruimte waarvan maar een klein deel was afgeschermd als vergaderruimte. Voelde ik me daar thuis? Ja zeker, het was er haast intiem en ik kon het niet nalaten die gevoelens te delen met de dertigjarige blondine naast mij die daarna niet meer van mijn zijde is geweken. Wat je al niet bereikt door je hart uit te spreken.

Nu waren er verscheidene sprekers waarvan het merendeel vrij zinnige dingen had mede te delen en een enkeling in mijn ogen ook de meest bizarre kletskoek stond te vertellen. Eén van de twee leukste was de laatste spreker. Om mijn gevoelens daarbij te begrijpen, moet ik even vertellen dat mijn oom, Ernst Jacobi, ooit directeur van Artis was. De man is al lang geleden overleden maar hij was een uiterst aimabel en van tijd tot tijd ook humoristisch mens. Bovenal was hij bioloog, gespecialiseerd in het leven van de bijen.

De laatste spreker van vanmiddag was vele jaren later óók directeur van Artis geweest en ik kon het merken. Hij was aimabel en behoorlijk humoristisch maar bovenal ook bioloog. Zonder enige gêne trok hij een vergelijking tussen de menselijke samenleving en de dieren. Hij maakte ook duidelijk waarom mensen al sinds de ijstijd geen sociale cohesie kunnen bewaren in groepen die groter zijn dan 150. Hij verklaarde glashelder waarom mensen hooguit met vier a vijf personen echt kunnen samenwerken. Grotere groepen vallen uit elkaar.

De man wist niet van ophouden en begon een verhaal over relaties op de werkvloer, het ging nog steeds om de inrichting van de werkplek, en maakte duidelijk waarom mannen de sukkels zijn. Zij zijn erfelijk belast met een overdosis aan seksuele cellen, zaad genaamd. De man kijkt om zich heen en de vrouw zoekt uit want ze is zuinig op haar éne maandelijkse eitje.

Zo’n verhaal zou mijn oom ook hebben gehouden en dus had de man wat mij betreft het pleit allang gewonnen maar met zijn bijna-slotopmerking won hij mij voor zich. Hij wist haarfijn uit te leggen dat politici en bestuurders de samenleving zien als hun eco-systeem, vergelijkbaar met de manier waarop de oude leeuw de savanne  voor zich ziet. Thuis op je werkplek!

Tot sterkte,

Kaj Elhorst

 

Service

www.scheppingofevolutie.nl

www.natuurinformatie.nl/nnm.dossiers/natuurdatabase.nl/i002142.html \

www.bureauboelens.nl/2005/12/31/scoren-sis

www.managementboek.nl/boek/9789047001522/de_one_minute_manager_en_de_apenrots_kenneth_blanchard

www.logfeeds.nl/item/17526/1d28b_Het+hanengevecht+op+de+Apenrots.html

www.seks.blog.nl/algemeen/2008/02/19/baren-maar

Raad en daad

 

schulp

Tja, hoe zal ik het zeggen. Als ik het rapport van bureau Daadkracht lees over het werk van de raadsleden, dan krijg ik het idee dat ze zich er met een Jantje van Leiden af maken. Het bureau interviewde ruim 3300 raadsleden, ongeveer 30 procent van het totaal in Nederland en de uitkomst was niet best. Raadsleden zijn echte vergadertijgers die liever zo min mogelijk te maken hebben met “de burger”. Veel te weinig tijd steken zij in contacten met Jan en Alleman en liever trekken zij zich terug in de vergaderschulpen die in de stadhuizen daarvoor zijn ingericht. Hoe anders was de bedoeling met de invoering van het zogenaamde dualisme! De helft van hun tijd zouden raadsleden doorbrengen met contacten met het “gemene volk”. 

En ben ik het daar nu na zestien jaar politeke journalistiek mee eens? Het zou wel heel gemakkelijk zijn om zo maar ” ja”te zeggen en dus doe ik het niet “zo maar”. Ik doe het gecompliceerd. Ook ik heb  het gevoel dat raadsleden heel weinig aan de babbel zijn met de “man en vrouw in de straat”. Waaraan ontleen ik dat gevoel? Ja, er komt zo weinig uit zo’n raad. Begrijp me goed, er zijn raadsleden die uit belangstelling of door hun werk wel degelijk heel veel in contact komen met de “gewone burger”. Raadsleden die ook heel serieus met hun volksvertegenworodigende taak omgaan. Maar, dat mag toch wel worden gezegd, niet ieder doet daaraan mee in dezelfde mate.

Moet dat dan? Het valt al niet mee om de onophoudelijke stroom van voorstellen van het college van B&W in de gaten te houden. Dat moet goed gebeuren want voor je het weet laten ze de gekste bouwwerken neerzetten of parken aanleggen. Of..doen ze juist helemaal niets meer. Nee, je moet burgemeester en wethouders goed in de smiezen houden. Daar hebben raadsleden gelijk in. Maar toch…

Ooit was ik op een avond aanweig waarop de gemeenteraad bijeen was om belangrijke punten voor de raadsvergadering te selecteren. Ja zeker, de raad zou eens even laten zien wat zij belangrijk vond. Via een inegwikkeld systeem van discussiëren en kiezen kwamen ze tot een lijst van onderwerpen die de raad op de vergaderagenda’s wilde plaatsen. En toen? Toen niks. Een half jaar later bleken die onderwerpen nog steeds onvoldoende te zijn bestudeerd en uitgewerkt om door te kunnen gaan voor gaar brood. Ze waren nog niet rijp voor de agenda.

Dan vraag je je af hoe de raadsleden tot hun prioriteitsstelling zijn gekomen.Klaarblijkelijk hadden ze bij het selecteren van onderwerpen nog helemaal geen helder beeld ervan. Dat is toch vreemd? Je gaat toch niet kiezen voor iets waarvan je nog helemaal niets afweet? Op dezelfde avond vielen veel andere onderwerpen af. Waarom eigenlijk? Wisten de raadsleden daar nog minder van of waren ze juist te goed op de hoogte? Hadden ze geen zin om hun vingers eraan te branden?

Kijk, ik gooi dat soort veronderstellingen er nu allemaal maar uit op het gevaar af dat ik bij de eerstvolgende vergadering word belegerd. Wat ik in 17 jaar wel heb geleerd, is dat raadsleden nog al eens vooraan staan om duidelijk te maken dat ze hun werk heel goed en serieus doen. Nu geloof ik echt dat ze dat oprecht menen. Ik weet ook dat veel raadsleden veel aandacht aan het raadswerk geven maar volgens het rapport van Daadkracht valt dat nog wel tegen. Zo is er zelfs een onderscheid te maken naar partij als het gaat om het aantal uren dat aan het raadswerk wordt besteed. De D66 mannen en vrouwen komen er het beste af. Helemaal trouwens, het harde werken zit voornamelijk ingebakken in de linkse hoek. Proletariërsverleden?

Even zo goed, ook ik zou graag zien dat raadsfracties veel vaker met eigen voorstellen en plannen op de proppen kwamen. Niet alleen in de vorm van amendementen of moties maar doodgewoon als initiatiefvoorstellen. Veel werk voor de raadsleden? Ach, heel veel werk kan gedaan worden door de steunfractie, mensen die niet in de raad zitten maar in werkgroepen van de partij. Hebben mensen daar geen belangstelling voor? Dat valt misschien nog best mee als ze het gevoel hebben echte invloed te hebben.

Hoe dan ook, er zou meer initiatief uit de raad kunnen komen. Dat maakt het raadswerk spannender en…de debatten veel interessanter voor de journalisten. Dat wil zeggen: als niet alles is voorgekookt via telefoon en e-mail. Misschien worden de debatten in de raad wat langer maar daaraan valt iets te doen. Veel raadsleden hebben de gewoonte om uitvoerig over standpunten uit te weiden die ook al door een collega uiteen zijn gezet. Een eenvoudige verwijzing naar zo’n collega zou veel tijdwinst betekenen.

Ja, de raadsleden hebben nog veel te doen maar ik geef ze één advies. Laat ze geen voorbeeld nemen aan de Tweede Kamer. De debatten die daar plaatshebben gaan op vele punten de mist in. Ze kunnen hooguit dienen als voorbeeld hoe het niet moet. Maar, zonder overdreven arrogant te willen lijken, ik wil ze graag met raad en daad bijstaan.

Tot sterkte,

Kaj Elhorst

Http://politiek.wordpress.com

Service

www.raadslid.nu

www.raadsleden.info

www.kaamertje.hyves.nl/blog

www.werkwijzer.blog.nl

www.ms.wordpress.com/tag/oproep-aan-de-raadsleden-van-alphen-aan-den-rijn

www.kunstvlaai.nl/2008/?p=1

Ik ben een “dierenmensch”

lieveheersbeestje

Ik ben er al mijn hele leven van overtuigd dat geweld tussen mensen niets oplevert. Ja, ik heb zelfs een verdedigbaar standpunt dat de hele Tweede Wereldoorlog verspilde energie is geweest maar daarvoor zal ik hier de argumenten niet geven. Wat mij opvalt, is dat ik enigszins van mijn geloof begin af te vallen. Misschien is er een situatie te vinden waarin geweld wel iets oplevert maar eigenlijk gaat het niet om geweld tussen mensen.

In Venray heeft het gemeentebestuur afgezien van de aanleg van een park met martelcentra voor dieren. Het gemeentebestuur besloot daartoe niet zo maar. Het werd onder zware druk gezet door de radicale dierenvrienden en die kregen zelfs, misschien onbedoeld, steun van Guusje Geluk. Zij weigerde de gemeente te hulp te komen ook al was het geplande park nog zo belangrijk voor de regionale economie.

Het gemeentebestuur heeft ervan af gezien. Nu was het natuurlijk mooier geweest als de gemeentelijke bestuurders vanuit zichzelf hadden begrepen dat je aan dierenleed geen stuiver mag verdienen. Het getuigt van een achterlijke cultuur als je denkt dat dierenmishandeling in sommige gevallen goed is, namelijk als het ten goede komt aan de  “wetenschap”. Ik wil hier geen vergelijking maken met de proeven die dr Mengele in de vernieitigingskampen deed maar de scheidingswand is flinterdun.

Waarom nu, twijfel ik op dit punt zo erg over de toelaatbaarheid van geweld? Omdat ik ervan uit ga dat de dieren daartoe zelf over zouden gaan als ze de kans zouden krijgen. Hen wordt die kans ontnomen doordat wij met het recht van de sterkste ons meester maken van hun lot.

Kortgeleden zat ik met een lokaal bestuurder op diens werkkamer te praten over de opkomst van de Partij voor de Dieren. Hij juichte die opkomst toe omdat geen enkele andere partij, ook de zijne niet, het in voldoende mate opneemt voor dieren. Mensen begrijpen niet dat dieren precies hetzelfde recht hebben om zich op deze aarde een gelukkig bestaan te verwerven als mensen. Zij dringen zich niet uit agressie of heerszucht op, zij zijn gewoon op de wereld en kunnen niet kiezen. In dat opzicht bevinden zij zich in dezelfde positie als mensen. Ook die hebben niet een zelfverworven recht op aardse aanwezigheid gecreëerd. Ze zijn er doodeenvoudig temidden van allerlei andere levende wezens neergekwakt en zullen moeten leren de aarde te delen.

Zouden de dieren dat ook doen als zij de machtiger partij waren? Ik weet het niet maar wij kennen onszelf de vaardigheid toe om kritisch na te denken, argumenten af te wegen en dergelijke. Ja, dat zou ons onderscheiden van de planten en dieren. Het is helemaal niet zeker dat mensen de enigen zijn die een dergelijke vaardigheid bezitten maar…wie zegt erover te beschikken, moet haar ook gebruiken.

En dus: wij delen de aarde met dieren en planten op een harmonische wijze. Dat betekent dat we ook wel eens in moeten schikken.

Kortgeleden zag ik tijdens een vergadering nog een nertsfokker optreden. je vraagt je af waarom zo’n man zich niet in het openbaar doodschaamt over zijn beroep. Maar integendeel, hij wilde zijn “bedrijf” nog uitbreiden ook. Als ik de grote, verschrikkelijke, onoverwinnelijke nachtnerts was, zou ik hem met huid en haar opvreten.

Ja ik ben een “dierenmensch”. Maar vrees niet, ik zal geen vreselijke dingen doen. Dat neemt niet weg dat ik gemengde gevoels heb bij het optreden, ook van radicale, dierenactivisten. Iemand zal het voor de verworpenen der aarde moeten opnemen.

Tot sterkte,

Kaj Elhorst 

Http://politiek.wordpress.com 

 

Service

www.informatiedierproeven.nl

www.animalfrontline.nl/vivisectie/vivinl.php

www.anti-dierproeven.eigenstart.nl

www.quidam.web-log.nl/quidam/2004/07/kip.html

www.wakkerdier.nl

www.politiek-actie.net/pages/dossiers/politiek_activisme/dierenrechten/bont_wakker_terrorisme.htm

 

 

Desertie en onthaasting

Cobra

De Nederlandse krijgsmacht komt 7000 rekruten tekort. Dat is vooral vervelend voor onze “opbouwende” acties in Afghanistan zoals het verbranden van landbouwproducten en het beroven van boeren van hun middel van bestaan.

Daar staat tegenover dat deze opbouwende acties nu juist de oorzaak zijn van het tekort. Onze jongens en meisjes vinden Afghanistan te gevaarlijk. Je kunt er dood aan gaan en daarop bereid je je als militair niet voor. Als militair bereid je je voor op enkele jaren lummelen en hobbyen in het veld en daarna naar huis met een vette bonus. Ja, dat was nog in de goede tijden van de Koude Oorlog toen we dachten dat elke Rus een moordzuchtige communist was. Nu zijn we begonnen aan de “era” van de vredesacties. Als vredesduiven strijken we overal neer maar ja, ook in Afghanistan hebben de mensen een hekel aan duiven. Die beesten schijten altijd alles onder. Weg ermee!

Het is ook niet aan te bevelen om in Afghanistan aan bermtoerisme te doen ant voor je het weet fiets je een eind de lucht in. Nee, het leger is gewoon niet leuk meer. Gelukkig, de redding is nabij…

Staatssecretaris De Vries, zeer intelligent want anders had hij het nooit als spindoctor kunnen uithouden, heeft bedacht dat pubertjes van 17 best met scherp kunnen schieten. Wel even oppassen dat die pukkelige hormonenkoppies zo’n loodspuit recht houden. Het kan ook zijn dat de luier scheurt bij de terugslag van het schot maar voor de rest niets aan de hand. Tot nog toe was het voorrecht om het scherp te schieten voorbehouden aan achttienjarigen en ouder. En terecht: als je achttien bent, mag je ook een auto met een uitlaat van rioolpijpen-omvang en een reutelend geluid van mijn  opa op zijn sterfbed door de stad sturen. Je kunt dus ook best met scherp schieten als je net cum laude bent afgestudeerd als puber.

Met scherp schieten, met een beetje geluk kun je een paar van die patronen meejatten naar de kermis. Harstikke leuk! Je wint geen teddybeer voor je vriend( in), je schiet het ding helemaal aan flarden! . Dat wordt dan De Vries’ versie van “Schiet mij maar lek”. Tja, het is eigenlijk best gemakkelijk om staatssecretaris te zijn. je ziet een probleem en je bedenkt een oplossing waarover je weigert na te denken omdat je dan misschien schrikt van je eigen gedachten en hup…naar de stembus maar weer. Spindoctor! Wat “spint” er eigenlijk?

Ik weet niet of het door haast komt, door het onvermogen tot nadenken of de onwil daartoe of door het onverbeterlijke streven naar “scoren”. Scoren doe je in mijn ogen door goed te besturen en niet door ad hoc oplossingen te bedenken voor “problemen”. “Problemen” die op de wat langere duur veelal helemaal geen probleem blijken te zijn. Het is de kunst de tijd te nemen voor de zaken waar je mee bezig bent als politicus.

Dat is ook het geval als je een OV-chipkaart in wilt voeren. Al geruime tijd was bekend dat het ding niet zou voldoen. Vervolgens mocht één van de producenten, TNO, onderzoeken of het kreng goed was. Studenten van de Universtiteit van Nijmegen hadden er namelijk gaten in geschoten. Uiterst scherp. De uitslag van dat onderzoek was verrassend: goedgekeurd! Zoiets als “Wij van WC-eend, adviseren WC-eend!” Pas een onderzoek van een buitenlandse universiteit daarna, bracht het inzicht: Lays is beter. Ze kraken zoals ze smaken. Zo zout hadden we het nog nooit gegeten maar het was nu toch duidelijk dat er iets moest gebeuren. Je vraagt je af waarom het zo moest. Beter ware het geweest om de tijd te nemen, als je zo’n kreng al wil. Misschien vijf tot tien jaar speuren en zoeken naar een goed product. Zo’n gedegen en zorgvuldige aanpak had de bestuurders gesierd. Maar nee, de staatssecretaris van een weggooikabinet wil alles graag binnen de vier jaar klaar hebben. Want ja, word je anders nog wel gekozen?

Nou het antwoord op die vraag is helder en klaar. Ik stem niet voor staatssecretarissen die het gif van “met scherp schietende pubers” gaan verspreiden. Ik stem ook niet voor staatssecretarissen die peperdure rotzooi verplicht gaan stellen. Kortom: neem je kans en doe het over, dames en heren bestuurders en vooral: haast niet. Misschien komt er nog iets moois uit maar als je niet onthaast, ga ik deserteren!

Tot sterkte,

Kaj Elhorst

Http://politiek.wordpress.com

 

Service

www.disk-arbeidspastoraat.nl/haast/index.htm

www.henkblanken.nl/?p=511

www.minderdrankmeerscoren.nl

www.bureauboelens.nl/2005/12/31/scoren-sis

www.score-blog.blogspot.com

www.denieuwereporter.nl/?p=400

 

 

 

De taalachterstand van Hero Brinkman

Microfoons

Ik wil het een tijdje niet over Wilders hebben en daarom kies ik nu maar voor Hero Brinkman. Wat een bijzonder typje is dat toch! Anders dan zijn  Führer verschijnt hij geregeld in praatprogramma’s om te discussiëren en dan beweert hij toch maar weer eens allerlei aardigheden. Niet gehinderd door enige nuance wilde hij vorige week maar weer eens in zijn vertrouwde ME-uniform om een paar krakers uit een pand te ranselen. Lekker! ME, SM, het lijkt allemaal op elkaar. Trouwens, kan die Brinkman niet zorgen voor de beveiliging van zijn baas? Denk je dan.

Goed, de ex-meer-bont-en-blauw-op-straat vertegenwoordiger liet zich nu uit over de vraag of Tweede Kamerleden een minister “knettergek” mogen noemen en meer van dat soort dingen. Overigens, naast hem zat één van het duo De Boertjes in wiens ogen je kon lezen: “Ik wil ook bij het PVVee.”

Hero vond dat je een minister best uit mocht maken voor “knettergek”. Kamerleden mogen elkaar en kabinets-leden ook aanduiden als leugenaar en laffe hond. “Dat zijn termen die de mensen begrijpen dus dat is duidelijk”, was zijn mening. Nou, ik vind hem dan ook een ontzettend dikke, vette boerenlul. Dat lijkt mij voor iedereen duidelijk genoeg dus dat mag ik zeggen.

Ik volg de redenatie van onze voormalige hermandad even verder door het Parlement en stel mij voor hoe dat in de komende jaren gaat. Kamerleden en ministers betitelen elkaar bij voortduring  als “klootzak”, “boerenlul”, “schijtlijster”, “homo”, “mietje”, “imbeciel”, “nazi” en ga zo maar door. Daardoor zullen de debatten voor een bepaalde groep mensen zeker beter te volgen zijn. Mogelijk is dat het milieu waaruit Hero Brinkman afkomstig is: achtergebleven van het syndroom van Down voorziene arbeidersinteeltongelukjes uit sloopbuurten. PVV krijgt daarmee ook weer een heel nieuwe betekenis”Partij voor Verloedering”. Is dat allemaal duidelijk genoeg? Of moet het meer de taal zijn die de mensen van Oost- en Westknollendam ook begrijpen? Hoe dan ook, we gaan verder! 

Hoe dan ook, als Kamerleden die route moeten gaan afleggen om begrijpelijk te zijn voor Hero Brinkman, dan vraag ik me af of hij niet rijp is voor een taal- en inburgeringscursus. De toepassing van het taalniveau dat hij voorstaat, gaat namelijk ongetwijfeld leiden tot escalatie (Hero: meer knallen voor de kop en trappen voor je reet, in jouw taal) in de Tweede Kamer. Kamerleden begeven zich dan gewapend naar het Parlement en zie: de Bananenmonarchie is compleet.

Ongetwijfeld kan Hero zich in die jungle goed handhaven. Hij trekt zijn ME-pak weer aan, al zal het wat strak zitten, en ramt er op los. “Just like the old times”. Toch wel Verwildersing? 

Tot sterkte,

Kaj Elhorst

Http://politiek.wordpress.com

Service

www.richardosinga.com/kt

www.instituutklaretaal.nl

www.nu.nl/news/1096518/10/Eén_op_de_vijf_kleuters_heeft_taalachterstand

www.kinderspul.blog.nl/basisschoolleeftijd/2008/04/03/taalcursus-voor-alle-kinderen-met-taalachterstand

www.beteronderwijsnederland.nl/?q=blog/1815&page=1&PHPSESSID=4795c2dfe6c8bb2a47ab64a8c6fdcaaf

www.ms.wordpress.com/tag/agressie

 .

www.taalvormingentaaldrukken.nl/ATK/ATK008

 

 

Weg met de bezetters!!!

De Chinezen uit Tibet

De Turken uit Cyprus

De Israëli’s uit de West-Bank

De Turken uit Irak

Demonstratie voor TibetDe Amerikanen en bondgenoten uit Irak

De NAVO uit Afghanistan

De Ethiopiërs uit Somalië

De vreemde troepen uit Kongo en Tsjaad

De Indonesiërs uit Nieuw-Guinea en Molukken

De mensen uit de Zuidpool

De Finnen van Paaseiland

De Britten uit Gibraltar (de apen mogen blijven)

De PVV en TON uit Nederland

De aandeelhouders uit de bedrijven

Tot sterkte,

Kaj Elhorst

Http:// politiek.wordpress.com

Service

www.dutchcowboys.nl/online/13205

 

De boeiende cirkels tussen Peking en Olympia

Olympisch vuur

Zou er ooit een Chinees hebben gestaan op de renbanen van Olympia? Waarschijnlijk wel maar of hij of zij heeft begrepen wat voor betekenis de plaats had, valt te betwijfelen. Het is sowieso de vraag of een niet-Griek daar inzicht in kan hebben. Oorspronkelijk waren de Spelen bedoeld om onderscheid te maken tussen Grieken en barbaren, gewijd aan de, Griekse, goden. In onze tijd symboliseren de vijf cirkels juist de verbondenheid tussen Grieken en barbaren (alle andere wereldbewoners).

In het allereerste begin mochten alleen volkeren die tot de Griekse cultuurkring werden gerekend meedoen aan de Spelen. De eerste die roet in het eten gooide was de koning van Perzië en de tweede was de koning van Macedonië. Uiteindelijk mocht de eerstgenoemde  niet en de tweede wel meedoen. Gedurende de Olympische periode staakten de wapens want atleten uit het hele Griekse gebied moesten de kans krijgen zich naar Olympia te begeven en ook weer veilig thuis te komen. Wie een atleet onderweg overviel, kon op verschrikkelijke straffen rekenen. In de loop van de tijd verwaterde dat en probeerde Athene warempel om Sparta van de Spelen uit te sluiten. Politiek dus!

Wie zegt dat politiek en Olympische Spelen van elkaar gescheiden moeten blijven, heeft mijn sympathie. De vraag is alleen waar de politisering van de Spelen begint. Om maar eens actueel te zijn: de Tibetanen hebben niet de politiek erbij betrokken. Nee, dat is door het IOC en tal van regeringen gebeurd. De toewijzing van de Spelen aan een stad vindt op louter politiek/economische beginselen plaats. Vervolgens gebruiken steden en landelijke overheden de Spelen ook ongegeneerd als PR-middel voor hun eigen positie in de wereld. Daarmee zijn de Spelen al zo politiek gecorrumpeerd als maar kan, nog voordat ze zijn begonnen. De Tibetanen voegen daar op het ogenblik uitsluitend een element aan toe en ze hebben gelijk.

Al sinds de Chinese inval in Tibet is er vrijwel geen politicus in de wereld nog die zich druk maakt om het lot van het land. Het is economisch en politiek niet interessant en ook niet opportuun. Er is geen olie en China is geen land om vijanden mee te zijn. Nee, hoe dictatoriaal ook, je moet er goede contacten mee onderhouden. Dat biedt een afzetmarkt die zijn weerga niet kent.

De Tibetanen hebben gelijk omdat de toch al verpoliziekte Olympische Spelen een prima mogelijkheid bieden om aandacht voor hun zaak te vragen. Sterker nog, juist vanwege de politisering van de Spelen bieden ze die mogelijkheid. Ik geef de Tibetanen dan ook groot gelijk en eigenlijk hoop ik dat ze de hele boel flink in de war schoppen. Mogelijk gaat dat politici en IOC-leden aan het denken zetten. Dat kan nooit kwaad. 

Natuurlijk, voor de atleten is dat heel vervelend. Sommigen van hen geloven echt nog in het louter sportieve karakter van de Spelen. Dan frustreert dat gedoe rond politiek hen. Zij moeten dan ook in dat verband bedankbriefjes sturen naar de Chinese overheid, het IOC en alle regeringen van de wereld. Een bedankbriefje met de volgende tekst:

“Geachte dames en heren machthebbers,

Hartelijk dank voor uw pogingen om de Olympische Spelen in de verdomhoek van politiek, PR en economie te trekken. U heeft de zaak voor ons grondig verpest. Geef daarom NU de Tibetanen hun zin en laat politieke gevangenen in China vrij. Op die manier kunnen wij op een sportieve manier meedoen aan en genieten van de Olympische Spelen zoals zij zijn bedoeld.”

Tot sterkte,

Kaj Elhorst

Http://politiek.wordpress.com

 

Service

www.grieksegids.nl/vakantieland/peloponnesos/olympia.htm

www.home.hetnet.nl/~lubartus/olympisc.htm

www.members.lycos.nl/bellens

www.scholieren.com/werkstukken/8912

www.deloodsboot.nl/sportnieuws/olympischespelen1896-1908.htm

www.olympischespelen.blog.nl/politiek

www.weblogs.nos.nl/londen/2008/04/06/olympische-vlam-in-de-pan/ 

www.china.blog.nl/olympische-spelen-beijing

www.india.blog.nl/politiek/2008/03/15/tibet-staat-in-brand

www.vision4living.com/lifestyle 

/

  

 

Published in: on 10 april 2008 at 8:31  Reacties uitgeschakeld voor De boeiende cirkels tussen Peking en Olympia  
Tags: , , , , , ,

Samenleving is lam geslagen

Geen Islamdebat dus, geen modistisch gedoe alleen maar om niet “achterlijk” genoemd te worden. J, daar gaat het natuurlijk om. Wie niet meedoet aan het Islamdebat , is niet modegevoelig en dus “achterlijk”en wat dat betekent, weten we allemaal: hoofddoekjes, handen afhakken, vrouwenbesnijdenis, homo’s ophangen en de hele mantra die Wilders in zijn hoofd heeft zitten.

Maar nee, wij doen daar niet aan. Wij gaan lekker iets heel anders doen want wij weten al dat over religie geen discussie te voeren is. O ja, Thomas Aquino deed dat nog wel in de Middeleeuwen en Thomas a Kempis probeerde het ook. Of dat iets met hun voornaam, die op ongeloof wijst, te maken heeft, weet ik niet. Om te beginnen zal ik eens een balletje opgooien over theologische discussies.

De hanvraag is: kan God een steen maken die hij zelf niet kan optillen? Deze vraag lijkt heel provocatief omdat ze de almacht van God lijkt aan te tasten. Lijkt aan te tasten want in wezen gaat het hier om een sofisme. We stellen de vraag of een almachtige iets kan of niet kan. Die vraag is bij een almachtige helemaal niet aan de orde. Om dat aan te tonen, ga ik in op een geloof dat wijd verbreid is, zelfs in agnostische en atheïstische kringen wordt beleden. Naast onze eigen dimensie bestaan andere dimensies waarin mensen zich mogelijk kunnen bewegen. Een almachtige God kan zich in elk geval en zonder bewaren daarin bewegen. Het gaat er dus maar om wat voor definitie je geeft aan het woord “almachtig”, en hoe je het begrip “kunnen” uitlegt. Dat zal een fors probleem worden want zelfs in onze eigen dimensie zijn niet alle definities eenduidig en steekhoudend. Zo is in de ruimte de rechte lijn niet altijd de kortste weg tussen twee punten. Te raden valt hoe moeilijk het voor ons zal zijn om een invalshoek te kiezen vanuit een andere dimensie.

Natuurlijk is het mogelijk om op dit weblog een discussie over definiies en interpretaties van deze begrippen te openen. Bij voldoende enthousiasme zal dat ongetwijfeld leiden tot vele honderden reacties. Wat leuk is, voor mij. Met hetzelfde gemak zullen wij een discussie kunnen voeren over de vraag of het Christen- of Jodendom de betiteling “Godsdienst van de liefde” meer verdient dan de Islam. Dat wordt een ware farizeeische en ook Babylonische spraakverwarring die vermoedelijk eindigt in oneliners als “Jullie zijn Christenhonden” of “Jullie zijn  aanhangers van de Anti-Christ”.

De samenleving zal lamgeslagen zijn, uitgeput en wanhopig als de bommen de woorden gaan vervangen. Maar gelukkig, beide partijen zijn erg goed in het gooien van bommen. Dat kan dus nog wel even duren.

Heel wat economischer lijkt het mij om een discussie of geprek aan te gaan in kleine kring met mensen over de vraag hoe ze met elkaar om willen gaan. in de straat, buurt, wijk of gemeente. Mensen die elkaar recht in de ogen kunnen kijken en spreken over hun idealen en wensen en niet over de niet te analyseren woorden en begrippen uit oude boeken. In plaats daarvan komen de begrippen die ieder van ons helder voor ogen staan. Onze verwachtingen van het leven.

De conclusie kan duidelijk zijn. Laat Wilders vooral in zijn eigen troebele vet gaar komen en stimuleer open contacten tussen individuen en groepen mensen. Als daaruit iets moois voortkomt, dan sluipen Wilders en de zijnen haast onhoorbaar naar ons toe, jaloers over het succes. En als we dat merken, vragen we hen er gezellig bij te komen zitten. De samenleving is lam geslagen maar er is niet eens een wonder nodig om haar weer te laten lopen. Idealistisch? Misschien, maar in elk geval vele malen realistischer en leuker dan het vastgelopen Islamdebat.

Tot sterkte,

Kaj Elhorst

Http://politiek.wordpress.com

 

Service

www.praktischidealisme.nl

www.25xeurope.com/onderwerpen.php?1&onderwerp

www.uvt.nl/univers/nieuws/0203/34/mipa.html

www.loewak.nl/2008/03/19/idealisme-is-een-hersenziekte

www.guinnifer.wordpress.com

www.maharaj.org/blog.shtml

 

Het debat is lam

Vanmiddag hoorde ik dat een burgemeester en een journalist in een discussie waren geraakt. De burgemeester vond dat hij door de journalist verkeerd was geciteerd. Hij zou gezegd hebben dat de handelingen van een wethouder “totaal ongepast” waren terwijl het volgens hem moest zijn “volstrekt ongepast”. Ik vond die discussie volslagen kolderiek. Laat ik daaraan toevoegen dat ik het er volkomen mee eens ben, dat citaten behoren te kloppen. Het verschil in gevoelswaarde tussen totaal en volstrekt ontgaat mij volledig. Ik weet zeker dat totaal ten opzichte van volstrekt , zoals taalkundigen dat noemen, geen peioratieve (=negatieve) betekenis heeft.

Vandaag vond ik in mijn dagblad weer een heel nieuw artikel met twee opponenten die meedoen aan het zogenaamde Islamdebat. ik word daar kriegel van, ik raak geïrriteerd en op den duur komt de rook uit mijn oren. Wat mankeert ons toch? Het lijkt wel of de hele samenleving zich laat ringeloren door een paar heren en dames die vinden dat er een Islamdebat nodig is: Geert Wilders voorop.

Ja zeker, meneer Wilders en een heel volk van halve zolen dat ik in mijn leven niet zal kunnen verslijten, dringt aan op een Islamdebat. Waarom denken de tegenstanders van Wilders, de andere helft van de zolen dus, nooit eens zelf? Er moet namelijk helemaal geen Islamdebat worden gevoed. Het is zin- en oeverloos. Net als de journalist en de burgemeester hierboven kun je over woorden eindeloos oorlog blijven voeren, bommen gooien, zelfmoord aanslagen plegen, het zal allemaal niets opleveren, zoals gewoonlijk met geweld.

Zo zit het ook met de inhoud van Bijbel, Talmoed of Koran. Wie daarover een discussie begint, kan kletsen tot z’n tong zo droog als hondeleer aanvoelt. Er zal geen conclusie uit voortkomen. Op het moment dat men eruit is, roept plotseling een nieuwkomer iets heel anders en dan kan de discussie opnieuw beginnen.

Zoals gebruikelijk  laten de meesten zich misleiden en langs verkeerde wegen voeren, uit gemakzucht en doordat de ingeslagen weg er zo logisch uitziet en de goede kant op lijkt te lopen. Soms is het even zo goed zaak een ander pad in te slaan. in dit geval zou de discussie dan ook een ander onderwerp moeten kiezen.

Wat dan wel? Wat van belang is, is de vraag of mensen in het algemeen en moslims en niet-moslims in het bijzonder voor elkaar voldoende respect kunnen opbrengen om met elkaar samen te leven. Het maakt geen rund uit hoe je de Koran uitlegt, zolang je andersdenkenden om die reden maar niet lastig valt. Zolang je geen haat predikt tegenover mensen met andere opvattingen, is er niets aan de hand. Daar moet de discussie over gaan.

Wie er anders over denkt, raad ik aan met mij te discussiëren over de vraag of de paus zijn fiat aan condoomgebruik moet geven. Ik geef mijn standpunt nu nog niet prijs maar het kan gezellig worden en die gezelligheid gaat heel lang duren.

Natuurlijk, ik wens iedereen het beste toe maat stop met dat stompzinnige, onzalige en zinloze debat over de Islam. Of had ik andere woorden moeten gebruiken? Als dat zo is, hoor ik het graag.

Tot sterkte,

Kaj Elhorst

Http://politiek.wordpress.com

Service

www.podplaza.nl/?action=showpage&show_id=1130&episode_id=194297&findpage=true

www.ewoutboers.nl/misleiding.htm

www.hetcomplot.spaces.live.com/

www.maghreb.nl/2007/04/16/de-rol-van-media-in-islamdebat/

www.elsevier.nl/opinie/commentaren/asp/artnr/171391/index.html

www.wijblijvenhier.nl/index.php

 

 

 

 

 

 

Bossche bollen, bolleboosjes en boze bolletjes

vrouwtje sleept mannetje weg

Gisteravond nog zat ik met mijn vrouw, dochter en haar Baskische vriend in een tapasrestaurant in Barcelona dat grappig genoeg “Bilbao” heet.  Je kunt dus mensen die op bezoek komen in Barcelona heel goed voor de gek houden door ze uit te nodigen voor een kort bezoek aan Bilbao. Meestal kijken ze je wat verward aan. Nu is mijn hele familie inmiddels wel in het restaurant geweest want waar moet je als rechtgeaarde Bask anders je vrienden uit den vreemde in Barcelona mee naartoe nemen?

Even zo goed blijft er genoeg te lachen want eerst zat ik vlak naast een Barcelonees stel dat hevig ruzie zat te maken en elkaar bijna de tapas in het gezicht uitsmeerde en even later kwam er een hele serie dames uit het land waar het leven goed is naast me zitten. Het opvallendste van deze dames was dat zij achter elkaar door aan het ratelen waren en dus voortdurend lieten merken waar ze vandaan kwamen. Nu heb  ik niets tegen Bossche Bollen maar het lijken er wel steeds meer te worden. Soms heb ik het idee dat Brabant het China van de Benelux is. Dan vrees ik een tsunami ervan. Alleen die zachte “g” al…  Je zou je3 daar als Noord-Nederlander tegen af moeten zetten.

Hoe dan ook, zowel het gehoor als het gedrag waren grappig en ik kon mijn plezier erom nauwelijks onder banken of stoelen steken. Heel onbehoorlijk natuurlijk maar ja…zo is het nu eenmaal. De Bossche Bollen zaten mij dan ook heel venijnig aan te kijken op momenten waarop ze dachten dat ik het niet zag. Echt iets voor vrouwen uit de generaliteitslanden, de buitengewesten zal ik maar zeggen. Bossche Bollen, ik ben er gek op en Jan de Groot, de beste bollenbakker ter wereld, is dan ook één van mijn helden. Ondanks die zachte “g”. Hij kan het woord “slagroom” juist daardoor uitspreken alsof het uit een spuitbus komt.

Tja, dan is het heel wat als je vanuit de Catalaanse onwerkelijkheid middenin de Nederlandse sappigheid wordt gegooid. Bolleboosje Verdonk stond met stralende toet op een grote foto op de voorpagina van de meest Volkse krant van Nederland. Zij zet met haar “Trots op Nederland” in op het nationalisme. Nationalisme zal haar niet vreemd zijn want het is een onderdeel van het liberalisme maar het is niet hetzelfde. Nationalisme is een vorm van liberalisme dat te vergelijken is met de bedelaars zonder ledematen die ik in Barcelona weer heb gezien: er ontbreken essentiële onderdelen.

Rita wil de Nederlandse cultuur beschermen. Ze vindt dat Nederlanders jarenlang te horen hebben gekregen dat ze zich aan moesten passen. Nou, dat is kletskoek hoor. Nederlanders doen helemaal niets met hun cultuur, of ze dat nu wordt gezegd of niet. Ze hebben zich de afgelopen tientallen jaren vooral aangepast aan de Amerikaanse cultuur om maar vooral niet achterlijk te lijken. Nu maken ze kennis met een cultuur die zichzelf is gebleven en die noemen ze “achterlijk”. Vervolgens komt Rita ons vertellen dat we onze eigen cultuur beter hadden moeten handhaven, oftewel een beetje achterlijker hadden moeten blijven?

Rita wil ook de files opheffen omdat ze niet begrijpt dat die nu juist onderdeel uitmaken van onze cultuur. En zoals gewoonlijk willen alle Nederlanders er vanaf. Ik geef onmiddellijk toe dat ik graag zou willen dat Nederlanders meer aandacht aan hun cultuur zouden geven. Dan zou dat op een manier moeten gebeuren zoals Bilbao in Barcelona: in het hart van Catalonië speelt zich een intensief leven af volgens Baskische maatstaven. Dat is mogelijk doordat beide partijen hun cultuur zo vorstelijk koesteren en dan bedoel ik niet de Baskische bommen en Catalaanse scheldpartijen. Beide kennen ze en voelen ze hun wortels nog en ja … dan kun je naast elkaar bestaan. Naast elkaar en met elkaar, hoe gek ze elkaar ook vinden.

De tragiek is voor de Nederlander. Als een Spaanse prinses beweert dat DE SPANJAARD niet bestaat, barst er een algemeen gejuich op in het land. Populairder kan ze zich niet maken!

Tot sterkte,

Kaj Elhorst

Http://politiek.wordpress.com

 

Service

www.baskenland.startpagina.nl

www.nl.wikipedia.org/wiki/Euskadi_Ta_Askatasuna

www.sketchesofspain.nl/2007/06/03/bicing-in-het-parool

www.wereldpagina.nl/index.php/Spanje:_Kunst_en_Cultuur

www.refdag.nl/artikel/90817/In+katholiek+Spanje+bestaat+de+multiculturele+samenleving+niet.html

www.headliner.nl/nl/a/spanjeblog/