Das Kapital

mini-zyimgplw00111.jpg

Afgelopen zondag kwam het programma Zembla met een aardige reportage over “lenen”.  Nou ja, aardig…het programma bestond vooral uit het relaas van mensen die zich door leenmaatschappijen in de luren hadden laten leggen. Zij waren allemaal de “gelukkige” burgers die een lening konden afsluiten voor een peperdure computer, plasma tv en noem maar allerlei overbodige artikelen op.  In veel gevallen lieten de slachtoffers zich gemakkelijk voor de gek houden doordat ze zichzelf hadden wijsgemaakt dat ze die dingen nodig hadden om mee te tellen, om te participeren misschien?

Participeren ja, dat is het modewoord. Dat dus. De verstrekkers van leningen bleken stuk voor stuk criminele organisaties te zijn zoals “Lenen.nl” en “Becam” of “Frisia” of nog erger: één of ander postorderbedrijf. Zij verstrekken leningen op volslagen onverantwoorde basis. Daarbij maken zij hun slachtoffers niet duidelijk dat het grootste deel van hun maandelijkse bedrag bestaat uit rente over het geleende bedrag. Het duurt dus eindeloos lang voordat de mensen van hun schuld af zijn.

Hoe heeft het zover kunnen komen? Dat is niet zo moeilijk. De politieke partijen in ons en in veel andere landen hebben onder de dekking van een wat roodachtige vlag het volk een beter bestaan gegeven. Dat wil zeggen dat de mensen niet meer verrekken van de honger. Ze kregen meer te besteden en werden voor mondig verklaard. Heel handig want het volk dat zich voor een goed deel vergenoegt in een IQ dat niet boven de 78 uitkomt, zal van zijn godzalmelangleven nooit mondig worden, behalve als het eten betreft.

Aangezien het volk echter mondig is verklaard mogen de producenten van allerlei discutabele en nodeloze apparatuur de gemiddelde stommeling duidelijk maken dat de producten onmisbaar zijn en bijdragen aan het persoonlijk geluk. Het gevolg is dat de met lichtwegende hersens uitgeruste meerderheid van het volk aan het kopen slaat en zich daarbij op de leningen stort. Daarbij begrijpen ze niet dat ze zich in de nesten werken. De graaizucht van de kapitalist beleeft op die manier een orgasme met de uitgeholde geest van de omhoog gevallen proletariër.

Uitgehold, ja zeker, want het socialisme dat de proletariërs zou bevrijden, heeft van die bevrijding een karikatuur gemaakt. Ze heeft het gelaten bij het toestoppen van geld. Aan de verzwaring van de al te lichte hersenstructuren heeft ze geen aandacht besteed. Geestelijke ontwikkeling bleef een onderbedeeld kindje en toen kwam de dag dat het socialisme de proleatriër tot uitgestorven soort verklaarde. Dat gebeurde zo in de jaren van het “Paarse kabinet”.

Tegelijkertijd omarmde het socialisme het kapitalisme dat de naam van “vrije markt economie” had aangenomen. Die vrije markt was in de ogen van socialistische en niet-socialistische politici een stuk beter dan het vermaledijde Marxisme. Dat had de volkeren van Centraal en Oost-Europa immers alleen maar in duisternis geleid en tot staatsslaven gemaakt!

En dus werd het Communisme in de tijd van Gorbatsjov tot verliezer van de Koude Oorlog gemaakt. Alles wat er nog aan herinnerde moest weg of naar de pakhuizen van de folklore verdwijnen. Daarvoor in de plaats kwam “concurrentie” waarin hijgerige grootkapitalisten onder de noemer van “innovatie” de tot consument gedegradeerde mens overvielen met nodeloze troep van kunststof.

Maar helaas, de rotzooi begint zich steeds meer te weren en komt naarboven. De staat die in vrijheid van meningsuiting en reclamematige lulkoek gelooft, is niet eens in staat de nieuw gecreëerde proletariër echt uit de goot te helpen. Wie eenmaal een schuld heeft gehad die het IQ met drie nullen overtreft, is voor het leven getekend. Het wordt tijd voor de vrije marx werking.

Tot sterkte,

Kaj Elhorst

Http://politiek.wordpress.com

 

Service

www.globalinfo.nl/content/view/1400/41

www.top-notch.nl/index.php?option=com_content&task=view&id=442&Itemid=9

www.ad-rem.skynetblogs.be/post/5325258/het-failliet-van-het-kapitalisme

www.poker.blog.nl/nieuws/2007/10/19/communistisch-china-speelt-kapitalistisch-traktor-poker

www.hard-c.com/2006/10/10/lenen-niet-irritant-voor-laagopgeleiden

www.reclamewereld.blog.nl/regelgeving/2007/02/02/klacht_tegen_weldus_tv-spotje_lenen_zonder_bkr

  

Advertenties

Trots op Nederland (Onze identiteit 6)

p1080397.jpg

Kortgeleden maakte ik in een populitische bui een paar smalende opmerkingen over de aansluitingen waarop NS ons trakteert. Onmiddellijk haalde ik een welhaast duivesle vervloeking over me heen van een NS-medewerker die naast me op het perron stond te wachten opp dezelfde vertraagde trein als ik. Waar ik de moed vandaan haalde en dat het schamperen ook altijd maar doorging terwijl zij zich het vuur uit de sloffen liepen. Nou, het perron kwam zowat omhoog van de verontwaardiging.

Ik was verbijsterd maar tegelijkertijd begreep ik de kennelijk tot op het bot getergde openbaar vervoerder ook wel. Het is ook werkelijk nooit goed en dat is des te frustrerender als je bedenkt dat de treinen in Nederland over het algemen op tijd rijden over het meest fijnmazige spoorwegnet van de wereld. Nou ja, het meest fijnmazige gebruikte spoorwegnet. In Duitsland liggen de lijnen weliswaar soms dichter bij elkaar maar dat betekent niet dat ze ook allemaal worden gebruikt. Sommige spoorstaven hebben in geen halfjaar het orgasme gevoeld dat wordt opgewekt door een over hen heen daverende en vibrerende locomotieven en wagons. Zo, die zit! Overigens, de woorden zijn van mij en niet van de waarschijnlijk tegen de burn-out aan dringende NS-medewerker die al voorvoelde dat zijn geweldsinstructie zou worden ingetrokken.

Schelden op NS is een soort nationale sport geworden en wat mij betreft: ten onrechte. Ik maak nu een half jaar méér dan ééns in de week gebruik van de trein en het aantal keren dat er werkelijk van vertraging sprake was, is op de vingers van één hand te tellen. Echt, de trein rijdt redelijk op tijd, heel redelijk zelfs.

Nee, dat schelden op NS hoort thuis in het rijtje van afzeiken van Philips en DAF. Het Nederlandse product is in de ogen van Nederlanders nauwelijks het opnoemen waard en dat is heel gek. Overal elders in de wereld hebben Nederlandse producten een goede naam. Maar, het ontbreekt ons doodeenvoudig aan een gevoel van eigen waarde.

Dat zit heel diep en het is vooral in de zestiger jaren flink gevoed, dat gebrek bedoel ik. Plotseling was de kaas niks meer, waren molens erg traag, kon je met fatsoen geen bos tulpen of rozen meer kopen en vormden klompen alleen nog maar een blok aan je been. Nee, Nederland gooide zijn hele nationale cultuur van pofbroeken en kopspiegels zo maar over de schutting en ging hijgerig en amechtig liggen kwijlen en kijken naar alles wat er uit de VS kwam. Over onze nationale bundel aan liederen hoeven we het niet eens te hebben.

Overal elders in de wereld moet men dat toch wel heel vreemd hebben gevonden. De Schotten zijn zó trots op hun kilt dat in de jaren zeventig en tachtig jonge ontwerpers zich stortten op nieuwe ontwerpen. Ze houden ook vast aan hun doedelzak en niet te vergeten: de whisky. Die heeft inmiddels de hele wereld veroverd als roesmiddel. En terecht, want het is erg lekker. Maar toch…

Duitsers schamen zich niet voor hun lederhosen en dirndel en ook niet voor de dorpsorkesten, Grieken laten hun liederen over de heel wereld klinken en dansen er maar al te graag bij in rokjes. Maar Nederlanders? Nee, die schamen zich voor hun eigen cultuur. Het meest ergerlijke begrip in dat opzicht is “oubollig”.  Eigenlijk betekent dat hetzelfde als “traditioneel” maar dan in negatieve zin.

Dat Nederlanders hun eigen, van de historie gegeven, cultuur zo gemakkelijk over de schutting gooien, veroorzaakt al een aantal jaren een groot probleem. Bij gebrek aan eigen trots, kunnen we geen begrip meer opbrengen voor de cultuur van anderen. Allochtonen moeten zich daarom aanpassen alleen…niemand weet waaraan eigenlijk. Alles waaraan zij zich zouden kunnen aanpassen, hebben wij zelf afgedaan als “oubollig”. Je hoort nog al eens zeggen dat Nederlanders hatelijk doen tegen moslims omdat ze de moslimcultuur niet kennen.  Ik geloof er weinig van. Nederlanders doen lelijk tegen moslims omdat ze hun eigen, Nederlandse cultuur niet, willen, kennen. Ze Zijn daar niet trots op. Daardoor staan Nederlanders niet zo stevig in hun schoenen en worden ze meteen boos als iemand anders een cultuur blijkt te koesteren. 

Aanpassen in Nederland betekent dan ook: je cultuur weggooien en…schelden en vloeken onder het mom van vrije meningsuiting. Ja, dat laatste is wel overeind gebleven. Dat gevoel dat je eruit mag kotsen wat in je allerergste dilirium in je opkomt. Daaraan mag niemand zich storen. Dat noemen we dan “het recht op vrije meningsuiting” en Nederlanders richten, als het moet, zelfs een partij daarvoor op. Trots op Nederland! Ja, zo’n partij en zo’mn oneliner, daar zijn we goed in. Eerlijk gezegd zou ik trots zijn op de eerste Nederlander die met jenever, Volendamse klederdracht en kaas Manhattan verovert. Tenslotte: niemand zou ooit van Wallstreet hebben gehoord als de nederlanders daar geen vuurwater hadden aangeboden aan Indianen. 

Tot sterkte,

Kaj Elhorst  

www.politiek.wordpress.com

 

Service

www.kaasmuseum.nl

www.nederlandseklompen.nl

www.library.wur.nl/WebQuery/artik/lang/1706831

www.molens.nl

www.klaasjonk.com/nl/html/mainframeset.html

www.geerts.com/dutch-songs.htm

www.edwardvandevendel.blogspot.com

  

Valentijn

1171537956_8241.jpg 

Vanavond, op Valentijnsavond, houdt ons gemeentebestuur een hele avond lang gesprekken over veiligheid. Dat komt niet als een El Al vliegtuig uit de lucht vallen maar veiligheid zit wel in de lucht. Alom klinken gesprekken en discussies over veiligheid want haast iedereen voelt zich wel op de één of andere manier bedreigd: terreur, verkeer, luchtvervuiling, besmettelijke ziekten, kwaadaardige honden, vogelgriep, varkenspest, overbevolking, fijnstof, recessie, inflatie, werkloosheid, doodgaan, je wordt er allemaal niet vrolijker van.

De overheid moet ons tegen al die ellende beschermen. Wij kruipen het liefst in de foetushouding in de overheidsbaarmoeder om ons daar te laten vertroetelen maar ja…ook dat is niet zonder gevaren: stuitligging, stikken in de navelstreng, verstandelijke handicaps, open ruggetje, hazelip, een rokende en zuipende baarmoeder en, nou ja zo kun je nog wel doorgaan.

Zo’n avond over veiligheid lijkt dus niet overdreven. Dat ze uitgerekend op Valentijnsdag plaatsheeft, is wel een beetje misplaatst. Valentijnsdag is de dag van de liefde en liefde en veiligheid zijn elkaar wezensvreemd. Dat is voor de meesten van ons al een groot probleem want we haken niet alleen naar veiligheid maar ook naar liefde, naar de innige relatie. Laat dat nou onmogelijk zijn op een veilige manier! Met een beetje geluk kun je veilig vrijen maar veilig liefhebben? Nee, dat gaat niet. Liefde vraagt om risico’s, grote risico’s die ons helemaal in de war kunnen brengen tot en met geedwongen opname in één of andere instelling aan toe. Of stalking en uiteindelijk zelfs moord en doodslag. Een Crime Passionel, wat wil je nog meer? Liefde is nu juist zo mooi omdat ze dwarsdoor alle gevaren heen, alle risico’s trotserend, bloeit en groeit. Wie zich dat realiseert, scheidt niet.

Liefde heb je ook nodig om een echte ondernemer te worden, iets wat onze overheid zegt te willen stimuleren. Maar doet ze dat ook? Natuurlijk, subsidietje hier en subsidietje daar, dat helpt wel maar de bezieling voor het echte ondernemerschap spreekt daar toch niet uit. Ik zou haast zeggen, wat Jan Peter met VOC mentaliteit bedoelt, smoort hij in de kiem met zijn streven naar meer veiligheid.

Zou het geen mooi idee zijn als de lokale overheid eens een hele avond belegde over het onderwerp liefde? Over onze onmetelijke kansen als we leren ons werk en het dagelijks leven met liefde aan te pakken. Echte liefde, onvoorwaardelijk maar intens. Werken in de wetenschap dat we stuk voor stuk uitverkorenen zijn dat we zo aan het werk zijn. Dat we iets doen waarvan we niet alleen zelf de zin inzien maar anderen ook?  En dan de vraag: hoe helpt de overheid mij daarbij? 

Ze zullen  het op het stadhuis wel weer beschouwen als Utopische prietpraat maar als ze maar één minuut daadwerkelijk erover na zouden denken, zou de avond al gepland zijn.  Ik zie uit naar 14 februari 2009. Dat biedt kansen.

Tot sterkte,

 Kaj Elhorst

Http://politiek.wordpress.com

 

Service

www.youtube.nl

www.valentijnsdag.net

www.hanbouwmeester.nl/reizen%20noorwegen%201.htm

www.jijveilig.nl/verhalen1.htm

www.wanadoo.nl/fzeg/slaapgedrag.html

www.volkskrant.nl/economie/article430192.ece/De_Wet_van_Klep_we_vergaderen_de_tijd_vol 

Sorry

 hart-beertje-sorry-l.jpg

Dat we al enkele tientallen jaren in een sorrycultuur leven, wist ik natuurlijk allang. Dat het soms ook helpt om tegen iemand “sorry” te zeggen, weet ik ook al heel lang en ik heb het ook wel eens gedaan. Niet zo gauw trouwens want sorry is niet goedkoop.

Dat je zes keer sorry kunt zeggen tegen een heel volk is op zichzelf mooi maar het zegt niet zoveel. Sorry heeft alleen maar zin als je je eigen fouten toegeeft. Als het om de fouten van een ander gaat, maakt het niets uit ook al kunnen sommigen er wel een traantje bij laten. Achter het sorry van de Australische regering voor de aboriginals ligt een sneeuwstorm aan claims en eisen tot schadevergoeding en die gaat ook komen.

De rapportage van de commissie Dijsselbloem klonk ook bijna als sorry. Tientallen jaren geld en inspanning weggegooid om het onderwijs te verbeteren. Het resultaat was een puinhoop die de rotzooi van de Bijlmerramp verre overtreft. Hele generaties kinderen hebben de kans gemist fatsoenlijk te leren rekenen, lezen en schrijven of helder inzicht te krijgen in eigen cultuur en traditie.

Net als in Australië ging het daarbij om een groep verschrikkelijke betweters die vonden dat de samenleving voor sommigen of voor een heel volk een heel andere kant op moest. Ja, in Nederland was de ramp groter dan in Australië want hier heeft het hele volk eronder geleden. De totale ontwrichting van een deugdelijk onderwijssysteem is door duizenden mensen met smoesjes en handgeklap begroet. Heel mondig Nederland stond erbij, met de mond vol tanden.  

Veel belangrijker dan het “sorry” van de Australische regering of Jeroen Dijsselbloem is het vervolg. Wat gaan politici zich van dit “sorry” aantrekken? Ik vrees helemaal niets. Voorlopig moeten we aannemen dat de Australische overheid indertijd meende het beste te doen voor de aboriginalkinderen. En waarom ook niet? Nog steeds zijn er politici die denken dat je mensen het beste laat integreren door ze zo dicht mogelijk bij elkaar te laten wonen en allemaal op dezelfde school te doen. Daarbij zien zij voorbij aan de drogredenen en de schijnvertoning die eraan ten grondslag ligt.

Ik ben zelfs bereid te geloven dat de Nederlandse ministers van onderwijs van de laatste decennia hebben geloofd in een heilige missie. Zij hebben vast gedacht dat ze iets moois tot stand lieten komen.

Uiteindelijk gaat het erom dat politici gaan inzien dat zij honderd keer de “bestwil” van een land of volk moeten overpeinzen voordat ze weer eens een doldrieste beslissing nemen. Wat vandaag o, zo goed lijkt, blijkt over een paar weken de grootste miskleun van allemaal te zijn.  Weliswaar is zoiets weel te voorzien maar het kost moeite en vooral…de wil om te kijken. En daarom: welke politicus loopt zich nu al warm om straks “sorry” te zeggen tegen de Afghanen? “Sorry, dat we weer eens meenden dat jullie onderontwikkelde apen waren die niet zelf hun boontjes konden doppen!” 

Politiek heeft een opmerkelijke overeenkomst met de liefde. Ze maakt blind. Politieke doelstellingen hebben de neiging een heldere kijk op plannen en inzichten weg te nemen. En toch, zou na elke planvorming de overpeinzing moeten volgen. Politici moeten daaraan maar wennen.

Nu ken ik de verlokkingen van een mooi plan wel. Enkele weken geleden heb ik een bekende restaurateur gevraagd of ik op Valentijnsdag in één van haar restaurants zou voorlezen uit eigen werk. Dat leek me toen verschrikkelijk leuk. Vandaag voel ik de plankenkoorts opkomen want ik heb jarenlang niet opgetreden en ik vind dat alles goed moet gaan. Het mag geen afgang worden want het woordje “sorry” krijg ik moeilijk over mijn lippen. Applaus, dat hoor ik graag, hoewel het geen garantie is tegen “sorry”.   

Tot sterkte,

Kaj Elhorst

Http://politiek.wordpress.com

 

Service

www.staf-de-wilde.skynetblogs.be/post/5173215/sorrycultuur

www.frederike.nl/cgi-bin/scripts/db.cgi?&ID=392&ww=1&view_records=1

www.lantaarn.demon.nl/medemens/lanting/onderwijsvernieuwing.htm

www.interraweb.com/gast/aborigenals/scheppingsverhaal.htm

www.volkskrant.nl/buitenland/article503436.ece/Aboriginals_geen_sorry,_maar_ons_land_terug

www.beteronderwijsnederland.nl/files/active/1/vernieuwingofvernieling.doc

Boer zoekt verstand

 

emo_intel.jpg 

Hebt u hem ook gezien, op dinsdagavond? Dat boertje dat 10.000 varkens heeft geïnterneerd in een bunker en dat daarvan vetter wordt dan de beste beer die hij heeft? Jahaa, zijn oogjes begonnen te glimmen toen hij hoorde dat het onderzoeksbureau “Rijks Instituut voor Varkens Martelcentra” (RIVM) geen bezwaren zag in megaboerderijen voor varkens. Neehee, integendeel, het kon wel eens beter zijn voor het mijeu dan die kleine pestbedrijfjes!

Neehee, er waren geen wetenschappelijke aanwijzingen dat zo’n megabedrijf slechter voor de varkens was dan een klein kot. Dat de dieren er dag in dag uit het verschil niet merken tussen dag en nacht, dat doet niet terzake. Dat ze alleen pleurisvoer uit de fariek te vreten krijgen en nooit meer in een sappige kastanje mogen bijten, of een lekker maaltje eikels mogen genieten, ook dat is onbelangrijk. Tja, de varkens is niets gevraagd. Sla op dezelfde manier een buurtvereniging over en je hebt opstand!

Het was wel lachen hoor met die snel vetwordende boer. “Het verschil tussen mensen en varkens is, dat mensen verstand hebben al gebruiken ze het niet altijd”, zei hij lachend als een varken met kiespijn. Nou, daarvan gaf hij meteen zelf het voorbeeld want hij kon die uitspraak niet verder toelichten. Hij deed er ook geen moeite voor en knorde alleen nog wat tevreden woordjes over het RIVM en zijn bedrijf dat de hele omgeving berooft van zonlicht.

Nu had dat boertje natuurlijk wel bereveel gelijk. Mensen gebruiken hun verstand bijna nooit. Dat blijkt uit het gemak waarmee zij elkaar een recessie aanpraten.  In het item dat een mogelijk mindere economie voorspiegelde, begon het allemaal nog wel vrolijk al werd een iets minder sterke koopkracht verwacht. Maar toen kwam het. Om het “vertrouwen van de markt” te vergroten, denk ik, gingen de heren deskundigen over tot een doemverhaal dat steeds verder van kwaad tot erger afgleed. Op het laatst kon ik me niet ervan weerhouden even in mijn  portemonnee te gluren of er nog euro’s in zaten, die overigens grotendeels in het buitenland worden gemaakt. Alles wordt minder. 

Uiteindelijk eindigde het verhaal zo ongeveer voor iedereen in de goot. Kijk, zo kun je altijd de ondergang voorspellen. Het is zoiets als die zelfmoordterrorist die op een bomvolle markt voorspelt dat er binnen de kortste keren een aanslag plaats zal hebben maar…niemand hoeft weg te lopen want er is alle reden voor vertrouwen in de toekomst. De financieel/economisch gehandicapten die hun orakelgekakel over de buis lieten treiteren, wisten namelijk niet zeker of het zo zou lopen. Het kon ook veel beter gaan. Het lijkt mijn eigen vak wel: een journalist kan spellen volgens het Groene Boekje of niet.

Inmiddels is daarmee door de in streepjespakken gehulde geldgoeroes wel veel kwaad aangericht. Je hoort Mien tegen Frits beppen: “We zullen toch maar wat geld op de bank zetten. niet?” En daar ga je dan. Mensen besteden niets meer en dat is funest voor de economie, precies wat de holklinkende futuristen van de flappentap hebben voorspeld. Zij krijgen gelijk en…loonsverhoging.

Het verstand is ver te zoeken maar het gekakel klinkt volop, geen wonder in een boerderij met 100.000 kippen die nooit daglicht zien. Helemaal op 0 moet de patiënt zijn verstand zetten. Hij of zij moet kritiekloos doen wat de arts zegt en zo niet…dan gaat-ie maar dood. Eigen schuld, dikke bult. Nou, daar ben ik mooi mee want ik heb de betablokkers en bloedverdunnende pillen die ik laatst na een stevige kater heb meegekregen nog nooit aangeraakt. Waarom niet? Omdat alles erop wijst dat ik niet de kwaal heb waarvan ik werd verdacht en dan kun je er alleen maar kleine bijwerkingen van krijgen zoals beroertes of maagbloedingen.

Natuurlijk vind ik niet dat een patiënt zijn arts in elkaar moet slaan en ook moet hij hem of haar niet voorliegen. Hoewel, bij de huidige stand van de medische wetenschap kan het best zijn dat zoiets tot de bijwerkingen van een medicijn behoort.

Maar je mag best je verstand gebruiken, al was het alleen maar om te laten merken dat je geen varken bent. Schoonheid komt nu eenmaal van binnen en voor je het weet zit je met tienduizend anderen tussen lichtdichte betonmuren stront te vreten en aan andermans oren en staart te knabbelen. Als de artsen nu eens naar mij als patient gingen luisteren en hoorden wat ik zeg: “Het is mijn lijf”, dokter!” Tja, de kosten van de gezondheidszorg blijven daardoor mischien wel wat aan de hoge kant maar dat is ook het geval met het onderwijs en daar willen de leerlingen en scholen ook steeds minder van. Dat is bijna beleid.

Het zou een stuk schelen als er bij de productie en organisatie daarvan niet zoveel duur betaalde goeroes betrokken waren. Om te beginnen moeten we ons hoofd niet op hol laten brengen door hen. Dat is helemaal niet nodig als er verstand in zit. Dat scheelt nog geld ook. Lees maar even terug!

Tot sterkte,

Kaj Elhorst

 

Service

www.s.belgacom.net/citaten/verstand.htm

www.stichtinggezondverstand.nl

www.citaten.net/search.asp?quote=verstand

www.amewereld.blog.nl/varia/2007/08/22/rexona

www.china.blog.nl/technologie/2008/01/24/achtergrondmuziekje-voor-varkens-in-slachtbank

www.kinderspul.blog.nl/nieuws/2007/10/18/medicijnen-verstopt-in-een-lolly

www.fitness.blog.nl/algemeen/2008/01/08/medicijn-tegen-botontkalking-kan-pijn-veroorzaken

Onze strijd

schweinchen.jpg

De strijd van strijdliederen is voorbij maar dat wil niet zeggen dat we geen strijd meer voeren. Kortgeleden, op de scheidingsbeurs, hoorde ik een vrouw tegen haar manlijke reisgenoot zeggen: “Dat is jouw strijd, daar moet je ons niet mee lastig vallen.” Tja, geen wonder dat ze op de scheidingsbeurs waren. Als je al niet eens meer elkaars strijd wilt delen, wat deel je dan nog wel?

Even zo goed moest ik meteen denken aan al die mensen die steeds weeer de indruk weten te wekken dat hun strijd de onze is. Zo denkt Ayaan Hirsi Ali dat ze ons moet opzadelen met haar manier van afscheid nemen van de Islam. Dat is in werkelijkheid niet alleen erg irritant, het is nog riskant ook en, zoals nu blijkt, kan het nog het akkoord van Schengen schaden ook. Ik bedoel, de goede verstandhouding tussen lidstaten van de EU.

Tot mijn grote schik, ja u leest dat laatste woord goed,  heeft de nieuwe Napoleon onze Somalische Nimf Narcissa Hirsi Ali het Franse staatsburgerschap aangeboden. De splijtzwam in het hart van de vrijheid, broederschap en gelijkheid.  Nu zou ik kunnen zeggen, neem d’r maar mee, alsof je één van de drie schuintamboers bent die een aardig meisje zag. Maar het brengt toch wel de nodige implicaties met zich mee. Als zij Francaise wordt, wordt ze dan ook meteen Duitse? Franse en Duitse paspoorten zijn immers met elkaar verstrengeld. Weet Angela daar wel van? Wil ze ook zo graag zo’n oproerkraaister en magneet voor terroristen onder haar burgers tellen? En dan nog …houdt Ayaan ook het Nederlandse burgerschap? Dat zou haar elke mogelijkheid ontnemen ook nog maar één bestuurlijke functie in Nederland te bezetten. Tenzij ze haar vriendje Geert Wilders bruskeert, iets waarmee onze Ayaan helemaal geen moeite heeft. Ze bruskeert met hetzelfde gemak mensen als Osama. Dus…

Nu lijkt zo’n verhaal rond mevrouw Ali wel heel belangrtijk maar het is het natuurlijk niet. Alles rond princessa, primadonna Narcissa lijkt belangrijk maar het is het eigenlijk nooit, nooit geweest ook.  Ze praat wel veel maar ze is vooral iemand die bezig is de rommel op te ruimen die ze zelf heeft geschapen.

Maar ja, wat is belangrijk? Een paar dagen geleden hoorde ik nog dat het aantal euro’s in mijn portemonnee dat in Nederland is gemaakt, alsmaar minder wordt. Kijk, dat gevoel had ik al heel lang. Ik zat me al maanden af te vragen wat er toch met die euromunten aan de hand was. Nu weet ik het en eerlijk gezegd, ik geef ze nog gemakkelijker uit dan vroeger. Ik wil van dat vreemde spul zo min mogelijk bij me hebben. Bah! Een goed Nederlandse munt, nee dat zou nog wat zijn maar eentje uit het buitenland? Het blijkt nog allemaal afgesproken werk te zijn ook. Zo zie je maar hoe je nationaal product door onze politieke leiders gewoon te grabbel wordt gegooid.

Er is al zo weinig waardevols meer over. Zie nu toch eens hoe onze Jaap de Hoop Scheffer moet opboksen tegen een Amerikaanse minister van Defensie die allerlei rottigheid uitstort over de Duitse bondgenoten. Die Duitsers zijn gewoon te beroerd om te vechten. Laffe lapswanzen zijn het. Straks is het hun schuld als die Taliboem in Afghanistan weer de baas worden. Ja, hun schuld, niet de schuld van de Afghanen zelf, natuurlijk. Ja, Nederland en de VS kunnen toch niet alles alleen doen? En die Italianen, die vuile spaghettivreters, die doen ook al niets. Ze zijn potverdrie net zo laf als in de jaren veertig van de vorige eeuw. Wel een leger maar vechten, ho maar! Nee, ik begrijp die meneer Gates best. Je valt een ander lastig met jouw strijd en die moet daar dan maar aan meedoen. Gewoon omdat het nu eenmaal moet! Hij ziet gewoon de Navo te gronde gaan en wat dan? Dan is het weer ieder voor zich en nog steeds de VS voor ons allen. Let op mijn woorden! Nee, hup, je luie bed uit Heinz und Michaelo. Schieten op elke tulband met baard die je ziet!

Tja, het wordt me bang te moede. Alle waarden en normen die er vroeger nog waren, dat hele Nederlandse gevoel van trots en wapperende vlaggen. Waar zie je dat nog? Zelfs niet meer bij onze oosterburen. Ik leg mijn moede hoofd in de schoot en verlang naar de dag dat er weer Nederlandse euro’s naar mijn portemonnee stromen, of guldens of rijksdaalders.

Maar ach, ook daarvan ziet mijn verlangen al weer af. Nee, ik blijf mezelf trouw. Een halt toeroepen aan het kritiekloze kuddedierengedrag waarvoor zebra’s en antilopen zich nog zouden schamen. Wat te denken van de hijgerige, haast erotische, achtervolging van Joran van der Sloot? Die jongen wordt tot “Monstrum Caraïbii” verklaard terwijl hij, objectief gezien, alleen maar de aandacht op zichzelf heeft zien vallen in verband met een verdwijning. Meer kan hem niet worden aangerekend, ook niet door heksenjager Peter R. de Vries.

En heeft die nakende erotiek haar bron niet in een diep gekoesterd maar in stilte beleden verlangen van elke man om zelf eens een vrouw de weke keel dicht te drukken? Om op die manier zijn  manlijke macht en kracht vleselijk vorm te geven ten opzichte van de vrouwelijke weerloosheid? Of anders gezegd: om eens te ervaren hoe het is om een geile beer te zijn ?  O ja, dat zal ontkend worden maar die ontkenning vertoont grote overeenkomsten met de ontkenningsfase bij een ernstige ziekte. Zeker is dat daaruit de collectieve verontwaardiging voortkomt die Joran maakt tot een projectie van alle manlijke kwaadaardigheid.

En het volgen van de aanbidding van de heilige Ayaan. Staat die niet in het teken van de Mariaverering? Maar helaas, zij heeft de wereld niets te zeggen, zij heeft de wereld niets gebracht. Zij is niet de verpersoonlijking van de oermoeder of zelfs maar “das ewig Weibliche”. Zij zal geen onbevlekte ontvangenis ervaren want daarvoor is haar geest alleen al te bevlekt. De zuivere blik op haar persoonlijk exhibitionisme en narcistisch zelfmedelijden. Het tegengaan van de treurnis rond de schade die haar “niet-bescherming” aan het imago van Nederland zou kunnen brengen met godbetert coryfeeën als van Dis aantoe.

De bestrijdenis van die roes van westerse wanhoop. Dat is mijn strijd. Mijn strijd, in de hoop dat het de onze wordt, weg met de kudde!

Tot sterkte,

Kaj Elhorst

Http://politiek.wordpress.com

Service

 www.people.zeelandnet.nl/houtie/

www.wcl-limburg.nl/

www.new-energy.tv/categorie.php/20/0/klimaat.html

www.drijfzand.com/2006/03/30/mijn-strijd

www.books.google.com/books?isbn=9074622542

www.fitnessforum.nl/forum/index.php?act=findpost&pid=25063


 

Meepraten

crazy_hype_lg.jpg

“En wij vinden dit erger dan u!” “Nou, dat kan niet, wij vinden het erger dan erger. Het ergste, als u mij goed begrijpt.” “Echt niet, wij vinden dit ergster en nog veel erger dan dat. Alles wat u erg vindt, vinden wij tien keer zo erg. Ullah-de-lullah.”

(Verslaggever, fluisterend)  “U luistert naar het debat in de Tweede Kamer over de ontboezemingen in het programma van Peter R. de Vries  dat de zaak Holloway betrof. Aan het woord hoorde u als laatste de vertegenwoordiger van de SGP. De kamerleden willen graag laten merken dat ook zij praten over een zaak waar het hele Nederlandse volk over praat. Dat is goed voor de democratie. Het debat is aangevraagd door de PVV. De conclusie kan luiden dat ook de kamerleden het niet weten maar het wel erg vinden.”

Ja, zo stel ik me dat toch een beetje voor. Volgens de vertegenwoordigers van de PVV moeten de kamerleden en bestuurders zich buigen over onderwerpen waarover iedereen het heeft. Persoonlijk zie ik daar helemaal niets in. Ministers en kamerleden moeten zich vooral met politieke zaken bezighouden en niet met de sentimenten van het tv-programma van “gisteravond”. Er is altijd wel een programma te bespreken en als het parlement deze weg in- slaat, dan bespreekt het binnenkort de uitslag van de wedstrijd Ajax-PSV. Misschien gaan de volksvertegenwoordigers zich dan nog wel afvragen of zulke wedstrijden wel openbaar mogen worden gemaakt.

Het lijkt erop dat de PVV het parlement wil laten meepraten met de bevolking. Alle andere partijen hebben bij tijd en wijle wel eens een andere oplossing gepresenteerd: burgers die meepraten met de politici. Je moet echt van de hoeren bezeken zijn als je denkt dat volksvertegenwoordigers zich zouden moeten inlaten met elk luizig tv-programmaatje. Alleen maar omdat “iedereen erover praat”. Hoewel de naam PVV er wel meteen een heel andere verklaring door krijgt: Poppenkast voor Volksvermaak.

In het verleden hadden we nog wel eens een mogelijkheid om de rijksoverheid uitspraken te laten doen over zaken die het volk erg bezighielden. Vooral als het gevoelsleven van de mensen was geraakt, verscheen Hare Majesteit op tv. Dat zou ook in dit geval kunnen, hoewel ik denk dat aan het eind van de week de opwinding over De Vries’ programma al weer is weggeëbd. Dan gaat het weer gewoon over verdiensten en promotie. Ik zie het overigens wel voor me: de Moeder des Vaderlands die zich bezonnen en in relativerende zin uitlaat over het absoluut inhoudsloze maar wel lucratieve programma van De Vries. Zij kan daardoor weer eens laten merken dat zij ook een mens is met emoties zoals wij die allemaal kennen.

Helaas zit er een addertje onder het gras. Dat addertje is daar nota bene geplaatst door de PVV. Hare Majesteit, hoe gewaardeerd ook, kan haast niets meer zeggen of het wordt in het politieke vlak getrokken. Dat risico wordt extra groot als het gaat over de Zaak Holloway. Die heeft immers vooral betrekking op de Antillen en dat is gloeiend hete materie, ook al weer dankzij de de PVV.

Laten we ervan uitgaan dat de Koninging haar vertrouwen uitspreekt in het OM op Aruba. In dat geval zal Hero Brinkman van de PVV in het geweer komen want “Hare Majesteit wil daarmee “zeker” aangeven dat het op Aruba allemaal geen corrupte boevenbende is. Zij keert zich daarmee tegen de standpunten van de PVV en dat is politiek.”

Nee, het is haast onmogelijk geworden om als rijksoverheid op een fatsoenlijke en zinvolle manier op de zaak in te gaan. Daarmee lopen Wilders en zijn trawanten tegen hun eigen grenzen aan. Dat is maar goed ook. Ja zeker, ik wil dat hier best even gezegd hebben want ik wil wel meepraten. Over echt alles als het even kan. Waarvoor heb je anders een weblog?

Tot sterkte,

Kaj Elhorst

Http://politiek.wordpress.com

 

Service

www.liberalisme.web-log.nl/liberalisme/2008/02/mediaconcurrent.html

www.delta.tudelft.nl/archief/j34/2523

www.nrc.nl/binnenland/article392131.ece

www.shiftzone.com/

www.jeschepe.blogspot.com/2007/09/een-nieuwste-hype-2.html 

www.iknik.blogspot.com/2005_02_01_archive.html

Recht of rechts

wilders.jpg

Je bent 17 en de eerste puisten beginnen zich net van je kin terug te trekken. Ja zeker, er komt al wat borsthaar en bakkebaardjes. Je bent wat over het paard getild en je vader is bijna rechter. Wat kan er misgaan ? O ja, en een beetje Engels spreek je ook al.

Een beetje want veel meer is er natuurlijk niet nodig om een wat desperate Amerikaanse van 18 jaar over te halen tot een wandeling over het strand. Het wordt donker, zelf word je dronken en zij ook en dan…ineens schuift het beeld. Je zit bij je vader aan tafel en vertelt huilend hoe de Amerikaanse barbie ineens “stuk” was. “Ze deed het niet meer.”

Je vader, rechter in de dop en linker dan de andere inwoners van het eiland haalt zijn schouders op en zegt: “Kop op jong, we vinden er wel wat op.” Dat heeft hij zijn hele leven al gezegd. Is het zo gegaan? Of kwam Joran gewoon vrolijk thuis na een avondje stappen “maar de meiden, nee, dat was niks. Dooie types!’

Tot mijn verbijstering heeft het OM in zijn  hoofd gehaald om de jongen, die mij niet erg sympathiek is, te vervolgen voor moord. Mijn rechtsgevoel is diep gekwetst. Hoe kun je vervolgd worden voor moord als er geen lijk te bekennen is? Voor een moord heb je een dode nodig. Ja zeker, die speelt samen met de dader(s) de hoofdrol. Maar nee hoor, de zwart-witte beffers hebben anders beslist. Mijn standpunt is te kinderlijk, te eenvoudig. Daarmee eindigt zo’n discussie altijd want anders kunnen de “onafhankelijken” geen gelijk krijgen.

En daar gaat het mij nu net om. Onafhankelijk? Ik krijg er een smerige smaak bij in mijn mond. Mijn gevoel zegt mij dat het OM zo afhankelijk is als de pest. De hele zaak Holloway heeft het eiland Aruba veel economische schade berokkend en daarvoor moet barbertje, Jorannetje dus, hangen. Ik heb het die malle premier van het ver weg gelegen waddeneiland zelf horen zeggen. “Economische schade”. Tja, daar gaat het om. Die man kan vermoedelijk de naam van het meisje alleen maar uitspreken als het hem wordt voorgefluisterd.  Economische schade, een soort fraude dus.

De advocaat zou kunnen zeggen: “U vervolgt mijn mandant voor moord maar wie is er eigenlijk vermoord? Meiske Holloway? Kunt u mij even aangeven hoe zij om het leven is gebracht: gewurgd, doodgeschoten, hersens ingeslagen, opgehangen, verdronken, vergiftigd?”Nee, dat kan de officier niet want er is geen lijk. “Wij schetsen u een beeld van de situatie”, begint de officier en vervolgens vertelt hij zijn verhaal. De advocaat: “Wij hebben nu allemaal kunnen constateren dat de officier over een ziekelijke fantasie beschikt. Hoe heeft hij dit walgelijke verhaal kunnen verzinnen? Heeft de premier van Aruba de tekst van het verhaaltje zelf geschreven? Gaat hij het uitbrengen als detective om er nog verder beter van te worden, een debuut?”

De zaak Holloway is politiek zwaar gekleurd, ben ik bang. Deze zaak vormt het begin van een route die we  niet willen volgen: politieke en economische beweegredenen die leiden tot arrestatie en veroordeling. Als het zover is, denk ik dat Nederland rijp is om de Olympische Spelen te organiseren. Dat kan in elk land met elke vorm van “rechtsstaat”. Ik vrees dat hier meer de stem van rechts dan die van het recht haar plaats opeist.

De voortekenen daarvan waren gisteren in elk geval al daar. Bij Pauw en Witteman trad weer eens een vertegenwoordiger op van Populisten Vertrappen de Vrijheid (PVV). Hij vond dat de politie ook maar geheime informanten moest gaan inzetten om criminelen tot “bekentenissen” te krijgen. Alsof onze rechtsstaat al niet voldoende op het pad van List&Bedrog is met al zijn kliklijnen. Bij de PVV geloven ze hevig in de vrijheid van de “nette burger” en ze begrijpen maar niet dat veel wetsovertreders ooit “nette burgers” waren. Het recht schuift niet eens langzaam op naar rechts. 

Tot sterkte,

Http://politiek.wordpress.com

 

Service

http://www.henkblanken.nl/?p=242 – 19k

www.net.info.nl/ci/604/verader.htm

www.havovwo.nl/havo/hne/bestanden/hne01it1.pdf 

wwwelle-elle.blogspot.com/2007/09/het-rationalisme-is-zoek-het-verraad.html

www.innoverendemens.blogspot.com/2007/08/tijdens-mijn-vakantie-heb-ik-heerlijk.htmlinnoverendemens.blogspot.com/2007/08/tijdens-mijn-vakantie-heb-ik-heerlijk.html

www.volkskrantblog.nl/bericht/163543

Ad Scheepbouwer mag dan plat praten als een arbeider, hij IS een coryfee van het superkapitalisme dat, in weerwil van zichzelf, het communisme nieuw leven inblaast.

sikkel.jpg

www.politiek.wordpress.com

Published in: on 5 februari 2008 at 9:16  Geef een reactie  

Onze identiteit (4)

dorpsroddel.jpg

Afgelopen zaterdag hebben mijn vrouw en ik een langgekoesterde wens in vervulling laten gaan. We zijn met de trein naar Leeuwarden geweest, één van de twee provinciehoofdsteden waar we nog nooit waren geweest. De andere is Assen en die komt binnenkort aan bod.

Eén van de vele voordelen van de trein is dat je argeloos om je heen kunt kijken zonder op je stuur en achteruitkijkspiegel te letten. Je kunt ook koffie drinken of een broodje eten wanneer het je uitkomt en je hoeft daarvoor niet eerst te stoppen. Overigens zie ik dagelijks genoeg mensen die in dat opzicht het verschil tussen auto en trein nog niet hebben ontdekt. Maar goed…

Tijdens het “om me heen kijken” begon ik weer een  kenmerk van onze identiteit te ontdekken. In het verleden bouwden we allemaal huizen van baksteen, merendeels met een puntdak. Wie de moderne woonwijken bekijkt, ziet dat we dat nog steeds doen. Zeker, er zijn ook platte en enkele eenzijdig aflopende schuine daken, ja er zijn zelfs daken waarvan het dieptepunt middenboven het huis hangt en die dus voor lekkage zorgen maar… de meeste nieuwbouw heeft puntdaken en baksteen. We noemen dat “jarendertigstijl” al bestond die stijl ook al in de Middeleeuwen. Onze identiteit kenmerkt zich erdoor dat we vrijwel nooit minder dan zes dezelfde huizen naast elkaar plaatsen. Dat heeft met onze hollandse geest van netheid en orde te maken. Identiteit.

Iets meer raakte ik in verwarring over onze identiteit toen ik eenmaal in Leeuwarden was. Eerst ging het nog goed. We vonden een begin twintigste eeuws grutterswinkeltje met allerlei nostalgisch snoep en spulletjes die onze ouders ook hadden. Maar daarna ging het mis. ’s Avonds aten we in de Friese hoofdstad Spaanse “tapas” en Griekse mezze (wat ongeveer hetzelfde is) terwijl op het plein Zuid-Amerikaanse Indianen in vol ornaat hun muziek ten gehore brachten. Het deed me allemaal denken aan “El Condor Pasa”. Onze identiteit. We hebben haar altijd een internationaal tintje gegeven. De belangrijkste heilige komt volgens de overlevering uit Spanje al heeft hij een Turkse achtergrond en de winkeltjes met artikelen uit Indië rijgen zich in elke stad aaneen. Niet te vergeten de “chinezen” en Indische restaurantsd. “Toko” is een volledig ingeburgerd woord geworden maar het komt uit het maleis  evenals “taboe”.

Zondag kreeg ik nog een creatieve impuls over onze identiteit: roddelen is volksvermaak nummer één. Roddelen kun je het beste doen over iets waar je het fijne niet van weet en ja hoor, het was zover. Als een echte André van Duin wist Peter. R. de Vries ons volkje te boeien met een onderwerp dat kant noch wal raakte. De moord op Natalee Holoway opgelost! Opgelost? Waar is dan het lijk? Ook opgelost? Dat zou kunnen hoewel zout water eerder conserveert maar…de haaien hebben er mogelijk een machtige hap aan gehad. Niemand, helemaal niemand, weet zelfs maar of het meisje dood is. Je kunt wel denken dat het zo is maar er is geen enkele zekerheid, bij gebrek aan een lijk.

Wat Peter wel voor elkaar kreeg, waren uitgesponnen speculaties in de loop van de maandagochtend. Oordelen over Joran van der Sloot enzo. Toegegeven, hij komt niet erg betrouwbaar op mij over, een beetje een engerd eigenlijk,  maar dat geldt voor meer mensen en die zijn niet allemaal moordenaar.

Het kwalijke van het verhaal van Peter is natuurlijk de opeenstapeling van oordelen en vooroordelen over iemand die wij niet kennen en wiens daden we nog minder kennen. Maar, voor de dorpsroddel was het een goed moment. Misschien komt een stel mensen nog wel op het idee om Joran op de mestkar door Nederland te rijden. Dat deden ze vroeger in Staphorst met jongens en meisjes die voor of buiten het huwelijk hadden “vies gedaan”. 

En vlak nadat ik de voorgaande regels had opgeschreven, hoorde ik dat in  Drachten daadwerkelijk een mensenmenigte op de been was geweest. Daar woonde in een flat een zekere Johan, die voor Joran werd aanegzien. Hij kreeg honderden mensen voor de deur die doodsbedreigingen schreeuwden. Het verwachte volksgericht was werkelijkheid geworden.  Met dank aan meneer De Vries. Het waren bijna allemaal jongeren dus misschien moet minister Rouvoet van Jeugd en Gezin zich maar eens afvragen of dit soort programma’s wel mag worden uitgezonden! En als deze Johan was vermoord door de menigte, had Peter de zaak dan uitgezocht? En zou hij dat ook doen als Joran al twintig jaar in de cel zucht en het meisje Natalee komt ineens opdagen?

Onze identiteit. Het weekend was ervan overgoten en bood een panoramische blik op Holland. Dat land waar we alles met onze klompen aanvoelen.

Tot sterkte,

Kaj Elhorst

Http://politiek.wordpress.com

 

Service

www.daarwaaruithangt.wordpress.com

www.zandvoetjes.punt.nl/?id=309147&r=1&tbl_archief=1& – 25k

www.plutone.web-log.nl/plutone/2006/05/volksgericht.html

www.nujij.nl/joris-demmink-is-een-volksgericht-meer-dan-waard.436608.lynkx

www.drijfzand.com/2006/06/30/vooroordeel/

www.spitsnet.nl/blog/blog.php/bovermars