Trots op Nederland (Onze identiteit 6)

p1080397.jpg

Kortgeleden maakte ik in een populitische bui een paar smalende opmerkingen over de aansluitingen waarop NS ons trakteert. Onmiddellijk haalde ik een welhaast duivesle vervloeking over me heen van een NS-medewerker die naast me op het perron stond te wachten opp dezelfde vertraagde trein als ik. Waar ik de moed vandaan haalde en dat het schamperen ook altijd maar doorging terwijl zij zich het vuur uit de sloffen liepen. Nou, het perron kwam zowat omhoog van de verontwaardiging.

Ik was verbijsterd maar tegelijkertijd begreep ik de kennelijk tot op het bot getergde openbaar vervoerder ook wel. Het is ook werkelijk nooit goed en dat is des te frustrerender als je bedenkt dat de treinen in Nederland over het algemen op tijd rijden over het meest fijnmazige spoorwegnet van de wereld. Nou ja, het meest fijnmazige gebruikte spoorwegnet. In Duitsland liggen de lijnen weliswaar soms dichter bij elkaar maar dat betekent niet dat ze ook allemaal worden gebruikt. Sommige spoorstaven hebben in geen halfjaar het orgasme gevoeld dat wordt opgewekt door een over hen heen daverende en vibrerende locomotieven en wagons. Zo, die zit! Overigens, de woorden zijn van mij en niet van de waarschijnlijk tegen de burn-out aan dringende NS-medewerker die al voorvoelde dat zijn geweldsinstructie zou worden ingetrokken.

Schelden op NS is een soort nationale sport geworden en wat mij betreft: ten onrechte. Ik maak nu een half jaar méér dan ééns in de week gebruik van de trein en het aantal keren dat er werkelijk van vertraging sprake was, is op de vingers van één hand te tellen. Echt, de trein rijdt redelijk op tijd, heel redelijk zelfs.

Nee, dat schelden op NS hoort thuis in het rijtje van afzeiken van Philips en DAF. Het Nederlandse product is in de ogen van Nederlanders nauwelijks het opnoemen waard en dat is heel gek. Overal elders in de wereld hebben Nederlandse producten een goede naam. Maar, het ontbreekt ons doodeenvoudig aan een gevoel van eigen waarde.

Dat zit heel diep en het is vooral in de zestiger jaren flink gevoed, dat gebrek bedoel ik. Plotseling was de kaas niks meer, waren molens erg traag, kon je met fatsoen geen bos tulpen of rozen meer kopen en vormden klompen alleen nog maar een blok aan je been. Nee, Nederland gooide zijn hele nationale cultuur van pofbroeken en kopspiegels zo maar over de schutting en ging hijgerig en amechtig liggen kwijlen en kijken naar alles wat er uit de VS kwam. Over onze nationale bundel aan liederen hoeven we het niet eens te hebben.

Overal elders in de wereld moet men dat toch wel heel vreemd hebben gevonden. De Schotten zijn zó trots op hun kilt dat in de jaren zeventig en tachtig jonge ontwerpers zich stortten op nieuwe ontwerpen. Ze houden ook vast aan hun doedelzak en niet te vergeten: de whisky. Die heeft inmiddels de hele wereld veroverd als roesmiddel. En terecht, want het is erg lekker. Maar toch…

Duitsers schamen zich niet voor hun lederhosen en dirndel en ook niet voor de dorpsorkesten, Grieken laten hun liederen over de heel wereld klinken en dansen er maar al te graag bij in rokjes. Maar Nederlanders? Nee, die schamen zich voor hun eigen cultuur. Het meest ergerlijke begrip in dat opzicht is “oubollig”.  Eigenlijk betekent dat hetzelfde als “traditioneel” maar dan in negatieve zin.

Dat Nederlanders hun eigen, van de historie gegeven, cultuur zo gemakkelijk over de schutting gooien, veroorzaakt al een aantal jaren een groot probleem. Bij gebrek aan eigen trots, kunnen we geen begrip meer opbrengen voor de cultuur van anderen. Allochtonen moeten zich daarom aanpassen alleen…niemand weet waaraan eigenlijk. Alles waaraan zij zich zouden kunnen aanpassen, hebben wij zelf afgedaan als “oubollig”. Je hoort nog al eens zeggen dat Nederlanders hatelijk doen tegen moslims omdat ze de moslimcultuur niet kennen.  Ik geloof er weinig van. Nederlanders doen lelijk tegen moslims omdat ze hun eigen, Nederlandse cultuur niet, willen, kennen. Ze Zijn daar niet trots op. Daardoor staan Nederlanders niet zo stevig in hun schoenen en worden ze meteen boos als iemand anders een cultuur blijkt te koesteren. 

Aanpassen in Nederland betekent dan ook: je cultuur weggooien en…schelden en vloeken onder het mom van vrije meningsuiting. Ja, dat laatste is wel overeind gebleven. Dat gevoel dat je eruit mag kotsen wat in je allerergste dilirium in je opkomt. Daaraan mag niemand zich storen. Dat noemen we dan “het recht op vrije meningsuiting” en Nederlanders richten, als het moet, zelfs een partij daarvoor op. Trots op Nederland! Ja, zo’n partij en zo’mn oneliner, daar zijn we goed in. Eerlijk gezegd zou ik trots zijn op de eerste Nederlander die met jenever, Volendamse klederdracht en kaas Manhattan verovert. Tenslotte: niemand zou ooit van Wallstreet hebben gehoord als de nederlanders daar geen vuurwater hadden aangeboden aan Indianen. 

Tot sterkte,

Kaj Elhorst  

www.politiek.wordpress.com

 

Service

www.kaasmuseum.nl

www.nederlandseklompen.nl

www.library.wur.nl/WebQuery/artik/lang/1706831

www.molens.nl

www.klaasjonk.com/nl/html/mainframeset.html

www.geerts.com/dutch-songs.htm

www.edwardvandevendel.blogspot.com

  

Advertenties

The URI to TrackBack this entry is: https://politiek.wordpress.com/2008/02/17/trots-op-nederland-onze-identiteit-6/trackback/

RSS feed for comments on this post.

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit / Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit / Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit / Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit / Bijwerken )

Verbinden met %s

%d bloggers liken dit: