Onze identiteit (4)

dorpsroddel.jpg

Afgelopen zaterdag hebben mijn vrouw en ik een langgekoesterde wens in vervulling laten gaan. We zijn met de trein naar Leeuwarden geweest, één van de twee provinciehoofdsteden waar we nog nooit waren geweest. De andere is Assen en die komt binnenkort aan bod.

Eén van de vele voordelen van de trein is dat je argeloos om je heen kunt kijken zonder op je stuur en achteruitkijkspiegel te letten. Je kunt ook koffie drinken of een broodje eten wanneer het je uitkomt en je hoeft daarvoor niet eerst te stoppen. Overigens zie ik dagelijks genoeg mensen die in dat opzicht het verschil tussen auto en trein nog niet hebben ontdekt. Maar goed…

Tijdens het “om me heen kijken” begon ik weer een  kenmerk van onze identiteit te ontdekken. In het verleden bouwden we allemaal huizen van baksteen, merendeels met een puntdak. Wie de moderne woonwijken bekijkt, ziet dat we dat nog steeds doen. Zeker, er zijn ook platte en enkele eenzijdig aflopende schuine daken, ja er zijn zelfs daken waarvan het dieptepunt middenboven het huis hangt en die dus voor lekkage zorgen maar… de meeste nieuwbouw heeft puntdaken en baksteen. We noemen dat “jarendertigstijl” al bestond die stijl ook al in de Middeleeuwen. Onze identiteit kenmerkt zich erdoor dat we vrijwel nooit minder dan zes dezelfde huizen naast elkaar plaatsen. Dat heeft met onze hollandse geest van netheid en orde te maken. Identiteit.

Iets meer raakte ik in verwarring over onze identiteit toen ik eenmaal in Leeuwarden was. Eerst ging het nog goed. We vonden een begin twintigste eeuws grutterswinkeltje met allerlei nostalgisch snoep en spulletjes die onze ouders ook hadden. Maar daarna ging het mis. ’s Avonds aten we in de Friese hoofdstad Spaanse “tapas” en Griekse mezze (wat ongeveer hetzelfde is) terwijl op het plein Zuid-Amerikaanse Indianen in vol ornaat hun muziek ten gehore brachten. Het deed me allemaal denken aan “El Condor Pasa”. Onze identiteit. We hebben haar altijd een internationaal tintje gegeven. De belangrijkste heilige komt volgens de overlevering uit Spanje al heeft hij een Turkse achtergrond en de winkeltjes met artikelen uit Indië rijgen zich in elke stad aaneen. Niet te vergeten de “chinezen” en Indische restaurantsd. “Toko” is een volledig ingeburgerd woord geworden maar het komt uit het maleis  evenals “taboe”.

Zondag kreeg ik nog een creatieve impuls over onze identiteit: roddelen is volksvermaak nummer één. Roddelen kun je het beste doen over iets waar je het fijne niet van weet en ja hoor, het was zover. Als een echte André van Duin wist Peter. R. de Vries ons volkje te boeien met een onderwerp dat kant noch wal raakte. De moord op Natalee Holoway opgelost! Opgelost? Waar is dan het lijk? Ook opgelost? Dat zou kunnen hoewel zout water eerder conserveert maar…de haaien hebben er mogelijk een machtige hap aan gehad. Niemand, helemaal niemand, weet zelfs maar of het meisje dood is. Je kunt wel denken dat het zo is maar er is geen enkele zekerheid, bij gebrek aan een lijk.

Wat Peter wel voor elkaar kreeg, waren uitgesponnen speculaties in de loop van de maandagochtend. Oordelen over Joran van der Sloot enzo. Toegegeven, hij komt niet erg betrouwbaar op mij over, een beetje een engerd eigenlijk,  maar dat geldt voor meer mensen en die zijn niet allemaal moordenaar.

Het kwalijke van het verhaal van Peter is natuurlijk de opeenstapeling van oordelen en vooroordelen over iemand die wij niet kennen en wiens daden we nog minder kennen. Maar, voor de dorpsroddel was het een goed moment. Misschien komt een stel mensen nog wel op het idee om Joran op de mestkar door Nederland te rijden. Dat deden ze vroeger in Staphorst met jongens en meisjes die voor of buiten het huwelijk hadden “vies gedaan”. 

En vlak nadat ik de voorgaande regels had opgeschreven, hoorde ik dat in  Drachten daadwerkelijk een mensenmenigte op de been was geweest. Daar woonde in een flat een zekere Johan, die voor Joran werd aanegzien. Hij kreeg honderden mensen voor de deur die doodsbedreigingen schreeuwden. Het verwachte volksgericht was werkelijkheid geworden.  Met dank aan meneer De Vries. Het waren bijna allemaal jongeren dus misschien moet minister Rouvoet van Jeugd en Gezin zich maar eens afvragen of dit soort programma’s wel mag worden uitgezonden! En als deze Johan was vermoord door de menigte, had Peter de zaak dan uitgezocht? En zou hij dat ook doen als Joran al twintig jaar in de cel zucht en het meisje Natalee komt ineens opdagen?

Onze identiteit. Het weekend was ervan overgoten en bood een panoramische blik op Holland. Dat land waar we alles met onze klompen aanvoelen.

Tot sterkte,

Kaj Elhorst

Http://politiek.wordpress.com

 

Service

www.daarwaaruithangt.wordpress.com

www.zandvoetjes.punt.nl/?id=309147&r=1&tbl_archief=1& – 25k

www.plutone.web-log.nl/plutone/2006/05/volksgericht.html

www.nujij.nl/joris-demmink-is-een-volksgericht-meer-dan-waard.436608.lynkx

www.drijfzand.com/2006/06/30/vooroordeel/

www.spitsnet.nl/blog/blog.php/bovermars

  

Advertenties

The URI to TrackBack this entry is: https://politiek.wordpress.com/2008/02/05/onze-identiteit-4/trackback/

RSS feed for comments on this post.

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit / Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit / Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit / Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit / Bijwerken )

Verbinden met %s

%d bloggers liken dit: