Kommer en de Witte Kerst (2)

amsterdam_redlights1.jpg

Ik schrik. Kommer toont zich uitgeblust. Hij strompelt van de voordeur naar zijn studeerkamer en zakt daar met een zucht onderuit in zijn relaxfauteuil. Geen Friesche pijp en zelfs geen Berenburg. ” Als je een glaasje wilt, schenk het dan zelf maar in”, zegt hij nog enigszins joviaal en ik volg dat advies op. Aan de ene kant ben ik bang dat ik anders niets te drinken krijg, aan de andere kant lijkt het net of ik liever van het drankje af ben als het me niet word aangeboden. Beide wil ik voorkomen. Ja zeker, mijn borrel komt vandaag uit een verborgen agenda voort. Een beetje schone schijn.

” Heb je griep?”  vraag ik bezorgd en Kommer veert alleen bij die bezorgde klank in mijn stem al weer een beetje op. Aandacht vindt hij natuurlijk altijd leuk. Maar ja, wie niet? “Nee, geen griep”, mompelt hij. ” Griep is voor de gewone mensen. Bij mij zit het dieper, niet in de darmen maar in de darmwand. Of liever, in mijn middenrif.” ” Maar, wat is er dan?” herhaal ik bijeen slok Berenburg. ” De ramp is niet te overzien”, legt Kommer uit. ” Het is Antje, Antje…”. ” Is ze ziek?”  vraag ik bezorgd maar Kommer schudt meteen zijn hoofd. ” Nee, ze is niet ziek, ze maakt me ziek. Vanmorgen stelde ze voor om kunstsneeuw uit een spuitbus op de ramen te spuiten. Ze had het bij de buren gezien en het deed haar denken aan die Engelse schrijver waarvan ze de naam was vergeten.”

” Dickens”, vul ik in. Komer knikt. ” Kunstsneeuw op mijn ruiten, kun je het je voorstellen?” Ik schud ontkennend mijn hoofd. Nee, bij Kommer komt er geen kunstsneeuw in huis. Dat begrijp ik maar al te goed! ” Je snapt het”, glimlacht Kommer. ” Ik word doodziek van al die ” pimperij”. Dat mooi maken en daardoor verknoeien van dingen die al lang mooi zijn. Je vindt het overal.”  Zijn stem klinkt nog steeds vermoeid al gaat het praten hem wat beter af dan toen ik pas was aangekomen. ” Ze doen het overal. Nu gaan ze de binnenstad van Amsterdam weer oppimpen. Allerlei leuke bric a brac winkeltjes moeten het veld ruimen voor luxe, haute mode magazins met veel te duur geprijsde artikelen. Amserdam krijgt dezelfde uitstraling als Londen of Parijs!” Komer schudt zijn hoofd en trekt een meewarig gezicht. ” Waarom doen ze dat toch? Waarom zou een buitenlander naar Amsterdam gaan als hij zijn luxe aanbod veel dichterbij huis kan vinden? Het zijn juist de coffeeshops en de rosse buurt die het aanlokkelijke karakter van de stad vormen. Of je nu naar de hoeren gaat of niet, het blijft toch een karakteristiek tafereel?” Langzaam staat hij op en hij wankelt in de richting van de kast waar de Berenburg staat. ” We doen toch maar een glaasje”, zegt hij. Met een bezorgd gezicht draait hij zich om en dan ziet hij mij met een glas van het rode vocht in de handen zitten. ” O je hebt al. Nou ja, je bent hier ook zo goed als thuis.”  Het lijkt of hij zijn eigen uitnodiging is vergeten.

Met trillende handen schenkt hij voor zichzelf in. ” Ik hoef jou niet te vertellen”, zegt hij terwijl hij een eerste slok wegslobbert, hoe erg ik aan ” echt”  hecht. Er bestaat geen synoniem voor het woord ” echt”. Ik zal mijn vrouw nooit een bontmantel cadeau doen omdat ik geen mantel van nepbont zou willen kopen. En echt bont…”, hij aarzelt even. ” Dat is toch echt uit den boze. Je moet wel bijna psychopaat zijn om zoiets te willen kopen of te dragen.” Zijn stem begint weer kleur en scherpte te krijgen, de gedrevenheid waarom ik Kommer zo bewonder.

” Maar nepbont is toch ook echt?”  vraag ik prikkelend en expres uitdagend. Kommer verslikt zich bijna in zijn Berenburg. ” Ik dacht dat je dat wel beter wist, jongeman”, roept hij. Zijn energie is terug. ” Nepbont is natuurlijk van bestaande materialen gemaakt maar het suggereert iets anders te zijn dan het is. Daar draait het om. Als volksvertegenwoordiger heb ik altijd gezorgd dat iedereen wist wat ze aan me hadden. Ik vond in de principes van mijn overtuiging een vast richtsnoer. Daarom was ik ook nooit vatbaar voor verleiding  van halfwassen voorstellen van mijn tegenstanders. Ik liet me nooit in met mooipraterij. Ik was wie ik was, en daaraan werd ik herkend. Niet aan de opsmuk die een ” spindoctor”  me voorschreef.”

De oude, wijze politicus gaat weer zitten in zijn relaxfauteuil en legt zijn voeten met pantoffesl behagelijk op de hocker voor hem. ” Schenk nog maar bij hoor”, nodigt hij me gul uit. ” Dat ging de vorige keer ook goed. He, je hebt me echt weer een beetje leven teruggegeven. Jij bent ook echt, zonder opsmuk en flauwekul. Misschien mag ik je daarom wel zo graag.” Ik denk aan de dure kleren die ik totaal overbodig zo graag uitzoek en aan de nieuwe bril waaraan ik uit pure ijdelheid al weken zit te denken. Maar ja, ik denk niet dat ik een bril met namaak hoornen benen wil hebben en mijn overhemd moet echt katoen of zijde zijn, mijn jasje echte wol en mijn schoenen van leer. Misschien heeft Kommer gelijk.

” Eerlijk gezegd, Kommer”, ik heb zin om iets aardigs te zeggen. ” Eerlijk gezegd hoop ook ik dat Amsterdam zijn eigen, shabby winkeltjes en uitstraling houdt. Ook ik wil er liever niets anders dan een draaiorgel en een trekharmonica horen. Echt is echt, al krijgt het wel eens een nieuw kleurtje.” Kommer snurkt. Mijn laatste woorden heeft hij niet gehoord. Hij wordt oud, echt…

Tot sterkte,

Kaj Elhorst

Http://politiek.wordpress.com

 

Service

www.bma.amsterdam.nl/adam/nl/groot/agnieten1.html

www.amsterdamsebinnenstad.nl/binnenstad/214/oogvoordetail.html

www.echt.synoniemen.net

www.watisecht.web-log.nl

www.echtblog.wordpress.com

www.india.blog.nl

Advertenties

Kommer en de Witte Kerst

5microfoons.jpg

” Ach ja”, Kommer neemt een paar trekjes van zijn oud-Friesche pijp. ” Die Kessler, ik ben blij dat ik niet bij hem in de klas heb gezeten”, zucht hij terwijl hij onderuit zakt in zijn relaxfauteuil. Hij schuift een glas Berenburg naar me toe. ” Alsjeblieft jong, je kunt het gebruiken met deze kou.”

Ik neem het glas maar al te graag aan want het is inderdaad dodelijk koud buiten. De verwarming van mijn auto werd al weer helemaal teniet gedaan op het moment dat ik uitstapte. Kommer staat onrustig op en gaat nu voor het raam van zijn studeerkamer staan. ” Heb je al uit het raam gekeken?” vraagt hij. Ik vind het onbeleefd om hoofdschuddend in mijn stoel te blijven zittenen dus ga ik naast hem staan. Het uitzicht is prachtig. Het gazon, de struiken en de bomen zijn allemaal bedekt met een laag rijp. ” Alsof het gemaakt is voor een kerstkaart”, zeg ik. Kommer glimlacht trots. ” Dat is het ook, mijn vrouw heeft hier een schilderij van gemaakt en dat wordt gebruikt voor een kerstkaart van Unicef”, zegt hij opgewekt. ” Toch mooi dat mijn tuin zo’n goed doel kan dienen.”

Hij draait zich weer om en gaat opnieuw in zijn relaxfauteuil zitten, wachten op mijn eerste vraag. Een probleem kan dat niet zijn. ” Wat heeft u het meest gestoord aan de politiek sinds de zomer?”  vraag ik behoedzaam. Kommer kijkt peinzend voor zich uit. Je ziet Wilders en Verdonk passeren, het SP-congres en de klimaatconferentie op Bali maar de lopende band in Kommers hersens stopt bij geen van die onderwerpen.

” Het meest, jongeman”, zegt hij bedachtzaam, ” is nog steeds het gedrag van de dames en heren politici, die in de Tweede Kamer voorop. Hun neiging om op elke bezopen vraag van de media in te gaan, is overdreven sterk. Ze lijken haast te juichen als er zo’n microfoon voor de voergrijper wordt gehouden. Meestal gaat het om een zaak waarmee politici zich helemaal niet moeten bemoeien, iets wat buiten hun werkterrein ligt. Bijvoorbeeld de zaak van Lucienne B, de verpleegster. Politici zouden er goed aan doen eens wat vaker te zeggen” Meneer, mevrouw desnoods, dit is mijn zaak niet. Ik ga er niet over en ik ga u niets vertellen”. Jammer genoeg zal dat wel niet gauw gebeuren.”

Ik kijk hem verbaasd aan. ” Waarom zal dat niet gauw gebeuren?”  wil ik weten. Kommer is nu minder bedachtzaam en neemt een slok van zijn Berenburg. ” Omdat het allemaal om jankerige emotie gaat, mijn beste”, hij pauzeert even en kijkt me doordringend aan. ” Kijk eens, het zou best kunnen zijn dat die mevrouw onschuldig opgesloten zit. In dat geval is het een schande maar ik zou niet weten wat de eerste de beste minister daarover voor zinnigs kan zeggen. Het gaat hem of haar er dus om dat je met je emotionele geboudeer een deel van het kiezerspubliek voor je wint. Dat kan weer schelen bij de volgende verkiezingen. Alsof er een burgeroorlog gaande is tussen kabinet en openbaar ministerie. Al die uitspraken op deelonderwerpen en gebeurtenissen zijn nodig om het gebrek aan principes te verhullen. Dat geldt voor alle partijen, extremistisch of niet.”

Kommer laat zich weer eens gepeperd uit en ik weet al heel lang dat hij dan nog lang niet is uitgesproken. “Feitjes en gebeurtenissen zijn niet meer dan de vruchten van de samenleving. Het gaat niet aan steeds opnieuw vast te stellen dat vruchten rot zijn en de boom ongemoeid te laten”, Kommers stem begint nu zijn oude, vertrouwde, loeivolume aan te nemen. ” En je kunt de boom niet gezond maken door de vruchten aan te pakken. Je moet bij de wortels zijn of de schors. Het is zaak deze anders te voeden of weerbaarder te maken.”

De oude, wijze politicus staat opnieuw op en kijkt uit over zijn wit bevroren tuin. ” Het is misschien de laatste keer dat ik dit zie”, bromt hij. ” Als het aan de politici ligt, gaat het maar door met opwarming en opwarming van de aarde totdat het een grote magnetron is geworden en we allemaal Bali-goreng eten. Het diepgewortelde geloof dat welvaart en welzijn met elkaar te verzoenen zijn, is daarvan de oorzaak. Daar moet andere mest bij. Laat de dames en heren daar eens wat aan doen.”

Mijn hand is moe en slap van het schrijven maar nog net krachtig genoeg om de Berenburg weg te klokken voordat ik moet opstaan om mijn trouwe vriend gedag te zeggen. ” Morgen Komer, morgen kom ik weer.” Ik kijk uit over het gazon van Kommer. Witte kerst is vooral een droom.

Tot sterkte,

Kaj Elhorst

Http://politiek.wordpress.com

 

Service

www.hypegallery.nl

www.hype.com

www.horrorhype.com

www.mythologie.wordpress.com

www.sairaramira.nl

www.cuhype.com

www.ogt-popronde.weblogs.ncrv.nl/blog/4

www.mokkamarketing.blogspot.com 

Duf denken

tovenaar-van-de-maand-april.jpg

Soldaten zijn van mening dat de prijzen in hun kantine worden verhoogd om een deel van de kosten ” Uruzgan”  te dekken. Het ministerie antwoordt dat het flauwekul is want zoveel respect heeft men daar wel voor medewerkers.

Flauwekul is het natuurlijk niet. Hoe meer het ministerie kan bezuinigen (door ” efficienter”  te werken= laat de soldaten meer betalen) des te meer blijft er aan de Uruzganmissie hangen. Dat is niet te ontkennen.

Tot sterkte mannen en vrouwen!

Kaj Elhorst

 

Service

 www.oruzgan.web-log.nl

Helikopterview

apache.jpg

Het valt niet mee, zo’n democratie. Dat moet vaak door het hoofd van Jan Peter Balkenende spelen. Al dat geklets, gepraat, gedraai en vooral al die tegenspraak! Je wordt er toch hondsmoe van. Ik begrijp ook echt niet wat zo’n man drijft om voor de vierde keer aan een kabinet te beginnen. En dan, als een dolksteek in de rug, komen er nog rotopmerkingen uit eigen gelederen ook. Die Ben Bot toch! En zelfs al doe je nog zo je best om het volkslied en de vlag uit het Europese Verdrag te houden, toch word je geen politicus van het jaar. Nooit een schouderklopje. Sterker nog, die vlag en het volkslied worden in een aaanhangsel toch nog genoemd. ” Alle menschen werden Bruder”!

Hoewel je je met hand en tand verzet tegen een onderzoek naar de gang van zaken rond de Irakoorlog, wordt de mislukking steds helderder. In nog sterkere mate geldt dat voor Afghanistan waar de vooruitzichten aanvankelijk veel zonniger leken. Daar hebben ” onze”  en ” andermans”  jongens en meisjes het grondig verknald. Ja zeker, verknald! Nou ja ze hebben een stad ingenomen die in handen was van de Taliban. Een geweldige overwinning of …verschijnt daar Pyrrhus aan de horizon? Moet ik iets laten doorschemeren van de strategie van de guerilla? ” Een stad verloren? Doen we volgend jaar er twee!”  

Nee, dan is er gelukkig onze Jaap de Hoop Scheffer, ook al uit dezelfde kamp al is hij van het verkeerde blok. Die man rent zich het zweet op zijn voorhoofd en verslijt zijn tong nu vooral om de bouw van een nieuw hoofdkwartier van de NAVO te bouwen. Geraamde kosten: 1,1 miljard euro dus dat wordt uiteindelijk minstens twee keer zoveel. Waar heeft de NAVO eigenlijk zo’n hoofdkwartier voor nodig? Om in een meer luxe omgeving leiding te kunnen geven aan alle mislukte projecten zoals daar zijn: Bosnie Herzegowina, Afghanistan, Cyprus, Irak, Cambodja en straks misschien Darfur en Tsjaad of wordt het Somalie en gaan we ook klungelen in Zimbabwe?

Nee, die Navo presteert geen drol al moet ik zeggen dat het knap is van zo’n Apachepiloot om precies de stroomkabels te raken tijdens een oefening laagvliegen. Nou zeker, laagvliegers blijken er genoeg te zijn. Hoe zou dat trouwens voelen, mayday met een Apache? Zoiets als een Indiaan die dodelijk getroffen van zijn paard dondert?

Een van de geoefende laagvliegers is zonder meer Rita die ineens is gebombardeerd (maar niet door de NAVO) tot politicUS van het jaar. Helaas is zij een zij en zou het politicA moeten zijn. Of misschien wel a-politiek. Rita die files wil oplossen door er zoutzuur overheen te gieten of in elk geval door een milieu-onvriendelijke maatregel. Zij heeft niet zoveel met het milieu omdat ze stiekem heeft geleerd hoe je CO 2 kunt inademen. Een boom van een meid. Politica van het jaar (2007). Laat het daar maar bij blijven.

Tot sterkte,

Kaj Elhorst

Http://politiek.wordpress.com

Service

www.indianer-web.de

www.users.telenet.be

www.cgi.nos.nl/cgi/politicus2007/

www.johanboef.blogvandaag.nl

www.nieuws.marokko.nl

www.HelikopterVluchten.nl

Besloten vergaderingen, welsprekendheid en onze identiteit

demostheness.jpg

Al een twintigtal jaren geleden bezocht ik voor het eerst een bijeenkomst van de vrijmetselaars in Kampen. Ik was daarvoor uitgenodigd door het bestuur van de vereniging en mocht me ” vergapen”  aan de bijeenkomst.

Een bijeenkomst die in alle beslotenheid plaatsvond en inderdaad, beslotenheid kan een gunstige uitwerking hebben op mensen. Het leidt tot inkeer en bespiegeling en in onze overdreven uitgelaten wereld is dat heel heilzaam. In dat verband is het opvallend dat veel mensen denken dat introvertie “slecht”  is en extravertie ” goed”. In werkelijkheid valt dat onderscheid niet te maken. Het evenwicht tussen de twee is verreweg het beste voor een gelukkig en gezond leven. Althans daarvoor zijn aanwijzingen.

Beslotenheid kan dus heel prettig zijn voor de individuele ontwikkeling. Heel anders is het als een gemeenteraad steeds vaker in beslotenheid gaat vergaderen. De debatten behelzen immers zaken die de hele gemeenschap aangaan. Natuurlijk, als er feiten over personen op tafel komen die beter niet aan de openbaarheid kunnen worden prijsgegeven, dan kan een besloten vergadering een uitkomst zijn. Misschien komen er ook onderwerpen ter sprake die de gemeente zouden kunnen schaden en ook die kunnen beter verborgen blijven. Maar stuk voor stuk zijn de onderwerpen geen eigendom van de gemeenteraad. De raad heeft ze slechts in beheer.

En toch is een besloten vergadering in zulke gevallen verre van noodzakelijk. Veel is afhankelijk van de welsprekendheid van de deelnemers. Wie goed kan spreken en debatteren, is in staat zaken te benoemen zonder ze te noemen. Nu zou je mogen verwachten dat raadsleden een grote bespraaktheid hebben maar niets is minder waar. Voor veel raadsleden valt het niet mee een debat te voeren in de raad en veelal laten zij het halverwege de discussie ook afweten.

De oude Griekse welsprekendheid komt nog een enkele keer voor. Ze heeft te maken met een gedegen kennis van de Nederlandse taal, zoals spreekwoorden en zegswijzen. Het is daarbij ook van belang dat sprekers de betekenis daarvan goed kennen. In de praktijk is het daarmee slecht gesteld en komt men niet verder dan het afvangen van vliegen door humoristisch te zijn.

Kortgeleden hoorde ik een raadslid een proeve van welsprekendheid geven. Hij vond dat een van zijn collega’s niet goed geluisterd had en maar wat raaskalde. Daarop sprak hij de woorden ” Als uw oren zo groot waren als uw mond, had u mij gehoord.” Prachtig!

Het komt spaarzaam voor en ik vrees dan ook dat besloten vergaderingen het gebrek aan welsprekendheid moeten toedekken. Veel raadsleden durven zich niet volledig te laten gaan als de pers erbij is, bang om verkeerd geciteerd te worden, of ” goed maar ongewenst”. Dat is jammer want juist het imago van de raad lijdt onder beslotenheid en gek genoeg is het die raadsleden nu juist om het imago te doen. Politiek is dezer dagen meer een zaak van imago dan van ideaal. Onze identiteit is dat we bang zijn voor imagoverlies. De schijn moet camoufleren wat we zijn: zonder idealen.

Juist dat imago lijdt schade door beslotenheid. Pers en burgers krijgen het gevoel buitengesloten te worden. Zij gaan denken dat de raad wel iets te verbergen zal hebben. Dat hoeft niet zo te zijn maar dat is dan ook het kenmerk van imago. Het imago is wat je lijkt te zijn maar wat niet gedekt hoeft te worden door de waarheid. Het is de chauffeur van de Maybach die achteloos uitstapt alsof hij zijn ” wagentje even parkeert”. Nee, besloten vergaderingen moeten voorkomen worden. Leve de welsprekendheid!

Tot sterkte,

Kaj Elhorst

Http://politiek.wordpress.com

Service

www.users.skynet.be/Dialogos

www.citaten.net

www.demosthenes.nl

www.spiritualiteit.blog.nl/goden-en-godinnen

www.hetkanwel.net

www.nl.express.be

Mensvriendelijke bisschop

schweinchen.jpg

Aartsbisschop Simonis heeft afscheid van ons genomen en is ook al meteen opgevolgd door Eijk. Nou, dat gaat in elk geval sneller dan een presidentswisseling in Libanon. Kennelijk kent de RK gemeenschap geen grote conflicten. Of liever: ze worden met de mantel der pauselijke liefde bedekt want wat er ook gebeurt, Zijne Heiligheid gaat door.

Zou het bij de KRO ook zo snel gaan? Directeur Ton Verlind vertrekt en daarvoor moet iemand anders van goed katholieke snit in de plaats komen. Van welke snit Verlind was, bleek gisteravond nog maar eens tijdens Pauw en Witteman. De vertrekkend directeur wist te vertellen dat de afgetreden aarstbisschop in de loop van de jaren ” mensvriendelijker”  was geworden. Pardon? Is dat dan nodig? Bestaan er ook mensonvriendelijke bisschoppen en zo ja, wat doen zij dan op een plaats die hen tot ondervertegenwoordiger van Christus maakt? Hoe komt Zijne Heiligheid erbij mensonvriendelijke bisschoppen te benoemen? Het is alsof de Dalai Lama de kernwapens van Tibet zegent. 

Nu heb ik niet zoveel met ” modernistische”  bisschoppen. Ik vind dat de kerk haar eigen weg moet gaan omdat zij een verantwoordelijkheid heeft die niet altijd blijft hangen rond condooms en HIV. Dat ligt nu juist in de persoonlijke levenssfeer. Ik moet ook altijd erg lachen om mensen die hun geloof hebben verloren omdat God zoiets toestaat als de holocaust. Waarom zou hij het niet toestaan? Gaan we God beoordelen naar onze, menselijke, maatstaven? Over hoogmoed gesproken!

Hoogmoed klonk gisteravond ook uit de mond van CDA-kamerlid en varkenskampcommandant, mevrouw Schrijer. Ze houdt er maar liefst 2000 biggen op na en minstens 200 zeugen die allemaal op de vierkante milimeter moeten leven. Dat mag van Schreijer allemaal best zolang ” de mensen aan de keukentafel maar weten dat we een goed stukje vlees produceren”. 

Nu heb ik niet eens een keukentafel maar de schrik sloeg mij toch om het hart. Hebben we nog zulke politici, zonder enig gevoel voor de tijdgeest? Nu zelfs de supermarkten zich steeds meer zorgen gaan maken over het imago van de veeteelt, gaat zij (van de keukentafel) het allemaal nog even recht zitten breien. Natuurlijk, net als Simonis is ook zij van het CDA, sterker nog: ze is katholiek.

Volgens Verlind zijn ” wij katholieken”  van het ” eigen geweten”.  Welk geweten? Een mensonvriendelijke aartsbisschop en een varkensbeul scijnen prima in dat plaatje te passen. Sterker nog, ze mogen het volk vertegenwoordigen. In onze rechtsstaat, die vooral recht doet aan mensen in de hele wereld en de rest aan haar lot overlaat.

Ik ben geen vegetarier en al helemaal geen veganist. Van de week at ik een heerlijk stukje varkensvlees uit Spanje met een heel bijzondere smaak. Het dier, de leverancier van mijn genoeglijke culinaire moment, heeft daarginds in alle vrijheid in het bos gelopen en eikels gegeten. Ik denk dat mevrouw Schrijer daar maar eens aan moet gaan denken. Als er geen eikels meer zijn in het Parlement, dan bevinden ze zich misschien in het Aartsbisdom Utrecht of bij de KRO en anders op de Hoge Veluwe. Daar tieren de zwijnen welig en zo zou ik het graag willen houden.

Tot sterkte,

Kaj Elhorst

Http://politiek.wordpress.com

Service 

www.katholieknederland.nl

www.simonis-genealogie.nl

www.intensievemenshouderij.nl/www/2007/08/15/verveling-grootste-bedreiging-van-welzijn-varken/

www.smartvannederland.nl/2007/09/24/limbos-stoppen-massaal-varkens-in-flats

www.geertm.spaces.live.com

www.bernard-mandeville.nl

www.lds.org/conference/talk/display/0,5232,89-9-528-10,00.html

www.byzantijnsekapel.nl

De foto’s, geen kunst aan

ronnie_coleman.jpg

He, hallo. Ik ben hetr345 htoiuvg, ja… ik wil niet herkenbaar in beeld dus ook niet in een tekst. Weet je ik ben een vrouwelijke zij uit Iran en ik ben uit dat land gevlucht. Toen hoorde ik van Nederland en dat je daar alles mag zeggen wat je wilt. Als mensen dan lelijk tegen je gaan doen, krijg je meteen een stel bodyguards. Ben ik gek op, op bodygards.

Nou, toen ik in Nederland aankwam, wist ik nog niet meteen wat ik zou gaan doen en dus dacht ik ” ik word kunstenares” . Ik had vroeger wel eens naaktfoto’s gemaakt in Iran. Dat mag daar niet omdat de mannen in dat land meteen het slijm op de lippen krijgen als ze een blote vrouw zien en dus ben ik gevlucht. Nou, kunst en foto’s, dan is de keus gauw gemaakt, Ik ben fotografe geworden.

Toen had ik ook al een leuk ideetje. Als ik nou eens een stel Iraanse homo’s ging fotograferen. Dat is heel moeilijk want homo’s schijn je in dat land niet te hebben. Dat zegt de president en dat is een echte, rammende bok hoor!  Die Ahmedinejad. Praat me er niet van. Volgens mij loopt hij op kernernergie. Geen homo dus.

Nou, ik zoeken naar een stel Iraanse homo’s en ja hoor, ik vond ze in Nederland. Dat is een echt homoland weet je. Iraniers die in eigen land gewoon hetero zijn, worden hier spontaan homo, lekkeuh!

Ik dacht dus, ik ga Iraanse homo’s fotograferen. Helemaal niet om de Iraanse president dwars te zitten maar als kunst, weet je. Maar die liflafjes wilden niet met hun porem op de foto. Nou, en toen bedacht ik iets leuks: ik gaf ze een masker. Daarop stonden portretten die de moslims wel zouden aanspreken, dacht ik. Nou ja, niet om te kwetsen of zo maar gewoon, kunst he? Is toch leuk? Ik vond het waanzinnig leuk en goed gevonden ook nog. Die liflafjes vonden het ook leuk en dus deden we het toen maar. Tussen de opnamen door hebben ze ook nog geneukt. Lekkeuh!

Nou en toen, toen heb ik die foto’s aangeboden aan het Haags Gemeentemuseum maar die wilde ze niet exposeren. Flauw hoor of liever laf. Jezus! Het was toch gewoon kunst, toch helemaal niet erg of zo? Tenminste, vind ik niet hoor. Moet allemaal kunnen en ik heb een stel Nederlandse vrienden die zeggen dat ook. Dus ik snap er helemaal geen barst van. Ik vind die directeur van dat museum maar een eh, een eh, …homo! Dat is toch een goed Nederlands woord of zo? Ja ik doe ook iets in burgers, dat kun je wel merken!

Maar ja, nu ben ik wel weer wat bekender natuurlijk al moet ik wel oppassen op straat. Ik heb veel vijanden gemaakt en er zijn geen bodyguards. Oooowowowo, ik wil een bodyguard. Lekkeeeeuuuh!

Nou tabe, he, het enige domme blondje uit Teheran! Thoei!

Tot sterkte,

Kaj Elhorst

Http://politiek.wordpress.com

Service

www.frontpage.fok.nl

www.depers.nl

www.bagger-ce.blogspot.com/2007/12/gemeentemuseum-weert-fotos-mohammed.html

www.kajmunk.nl

www.maghreb.nl

www.nl.wordpress.com

De vraag naar Polen

02_031.jpg

In Uruguay wil de regering het samenwonen van homoseksuelen gelijkstellen aan het huwelijk tussen man en vrouw. Voor een homohuwelijk is het nog te vroeg maar op het Latijns-Amerikaanse continent is het een enorme stap voorwaarts.

Het is wel lastig voor de Uruguayanen want het lijkt erop dat de homoseksuelen hun rol als zondebok gaan verliezen Wie moet je daarvoor in de plaats laten komen? Is er misschien nog een verloren Indianenstam te vinden? Nou nee, de Indianen zijn in Uruguay toch vooral een gepasseerd station.

Een lelijk probleem want mensen hebben een zondebok nodig. Zo’ beest dat je een bel om kunt doen en het dorp uitjagen. Kijk maar eens naar Balkenende en Bot. Die zitten elkaar in het vaarwater omdat Bot eindelijk heeft gezegd van de Irak-oorlog wat hij ervan vond. Hem werd ” het mes op de keel gezet”  om met die westerse terreur in te stemmen.  De vraag is, wie hield het mes vast? Was het Jan peter? Dan was dat de zondenbok. We zullen het niet gauw zeker weten want Jan Peter wil geen onderzoek in de Beerput van Bagdad.

Dat neemt niet weg dat sommigen heel goed de zondenbok kunnen aanwijzen. Kortgeleden kwam ik nog op een weblog van een ondernemer waarmee het niet goed is gegaan. De oorzaak daarvan lag natuurlijk niet bij zijn eventuele misrekeningen, vergissingen of zelfs commerciele missers. Nee, denk dat maar niet. Meneer was brandschoon en wentelde zich in zelfmedelijden wat volgens mij sowieso al een slechte basis voor zakendoen is.

De oorzaak van zijn ellendig bestaan? Dat was natuurlijk de overheid die altijd die verrekte allochtonen voortrekt. Die profiteurs, die mensen die niet willen werken. Ja, nee, begrijp me goed, het was vooral de ” linkse”  overheid die hem de das had omgedaan. Ik ken die verhalen wel meer, ondernemers die te gronde zijn gegaan door de belastingen. En dat terwijl in het hele zakelijke bestaan nu juist het gegeven ” belasting” een van de weinige zekerheden is. Daar hadden ze misschien wel rekening mee kunnen houden. Kennelijk niet en nu is de overheid de zondenbok en zijn de vreemdelingen ” schurftige honden”. 

Vreemdelingen zijn echter niet aan te slepen, tenminste als het om Polen gaat. Dat beweerde een wezen dat vanmorgen bij Goede Morgen Nederland zijn zegje kwam doen. Het deed mij denken aan mensen als vrachtgoed, per trein aangevoerd en langzaam aan kwamen er beelden van naar boven. Maar ja, ten behoeve van de vrije markt economie mag alles.

 Het wezen had geleerd dat hij recht in de camera moest kijken en dat deed hij ook doen, de hele tijd, zonder een spier te vertrekken. Het maakte niet uit wat de vraag was, het automatische antwoordapparaat beweerde op een goed moment dat de overheid beleid moet bepalen. De overheid alweer. Wedden dat hetzelfde wezen over een paar jaar loopt te klagen over alle regeltjes en voorschriften in ons land?   

En wat te denken van al die koeien en andere landbouwdieren die door hun scheten en boeren meer bijdragen aan de opwarming van de aarde dan auto’s? Ik merk al jaren dat ik de verwarming minder  vroeg in het jaar aanzet. Dat komt ervan als je in een landelijke omgeving woont.

In elk geval is de overheid verreweg de meest geliefde zondenbok. Natuurlijk doet zij wel verkeerde dingen en soms zit ze ook goed fout. De afgelopen dagen zag ik een soort musicall voorbij trekken over de Molukkers in Nederland. Zij zijn natuurlijk niet voor niets in Nederland. Nee, dat komt doordat ze in het verleden trouw bleven aan het Nederlands gezag, moesten vluchten uit Indonesie en…van Nederland de toezegging kregen dat er een Molukse staat zou komen.

Mooi niks kregen ze. In mijn gemeente moeten ze het zelfs doen met een half verrot buurthuis. Meer is er niet. Kijk, daar is de zondenbok het station voorbijgereden. Ja zeker, de Molukse Republiek zal tot in lengte van jaren een gepasseerd station zijn, net zoals de onafhankelijkheid van Irian Jaya. De overheid als zondenbok, dat zou een terechte aanduiding kunnen zijn. Maar uiteindelijk is niemand daarbij gebaat, bij een zondenbok. Uiteindelijk is het alleen spannend om te weten wat er na het station komt en wat de eerstvolgende bestemming zal zijn. Dat is het avontuur, het leven.

Tot sterkte,

Kaj Elhorst

Http://politiek.wordpress.com

 

Service

www.pzc.nl

www.klimaatnieuws.nl

www.bezinningscentrum.nl

www.animalfreedom.org

www.celebs.blog.nl/britney/2007/04/17/op-zoek-naar-zondebok-britney-ontslaat-manager

www.site.kifkif.be

Vanwege de invoering van een nieuw computersysteem is er vandaag geen column. Morgen wel weer. We wensen de lezers sterkte!

wanhoop.jpg

www.politiek.wordpress.com

Published in: on 10 december 2007 at 5:42  Geef een reactie  

Prinses Amalia en de gemeenteraad

 sleutelgat1.jpg

Vandaag viert Prinses Amalia, de oudste dochter van Willem Alexander en Maxima haar verjaardag. Dat wil zeggen: haar ouders vieren de verjaardag en zij vindt het ook leuk. Dat hopen we dan maar, tenminste. Dat alles gebeurt in een knusse, besloten kring. Een kleine meid met stralende oogjes en vol van verwachting want er staan allerlei leuke dingen te wachten.  Eerlijk gezegd zijn er dingen die ik ook wel in beslotenheid doe. Soms met het gezin, soms met z´n tweeen en zelfs wel eens alleen, zoals bezoek aan de WC. Jahaa, beslotenheid kan iets prachtigs zijn.

Het kan, maar het is niet altijd het geval. Een merkwaardige ervaring deed ik daarmee gisteravond op tijdens de vergadering van de raadscommissie. Eén van de commissieleden vroeg plotseling om een “besloten vergadering”. Dat wil zeggen dat de pers en het publiek er niet bij mogen zijn. Toen de voorzitter van de commissie hem  vroeg naar de reden voor de beslotenheid antwoordde het commissie- en raadslid: “Omdat ik er behoefte aan heb.” Dat was toch wel héél bizar. Je kunt een commissievergadering in beslotenheid voeren omdat er financiële informatie in ter sprake komt die nog niet naar buiten moet komen. Het kan ook zijn dat er persoonlijke zaken op tafel komen die beter niet aan de openbaarheid prijs kunnen worden gegeven. Ja zelfs de staatsveiligheid kan ermee gemoeid zijn hoewel dat in de gemeenteraad vrijwel nooit voorkomt. Dat zijn ongeveer de redenen die de Wet Openbaarheid van Bestuur aanvoert om geen openheid van zaken te geven. Zelfs is openbaarheid niet verplicht als een zaak nog in voorbereiding is. Maar “omdat ik er behoefte aan heb” komt in dat rijtje niet voor.

Er zijn ook raadsleden die alleen in beslotenheid menen in alle vrijheid te kunnen spreken. Dat is bedroevend want daarmee geven zij te kennen dat zij veel te verbergen hebben. Aan hen zou ik willen aanraden tijdens de vergaderingen een boerka te dragen zodat zij rustig hun uitspraken kunnen doen, zonder herkend te worden. Ja zeker, dat heet culturele verrijjking.

Overigens had de beslotenheid wel een zekere humor in zich. De vergadering vond namelijk plaats in een zaal met doorzichtige, glazen wanden en van tijd tot tijd trokken de stemmen zo hard van leer dat zij in de naastgelegen ruimte woordelijk waren te volgen. Tja, zo gaat dat.

De discussie die op het voorstel van het commissielid volgde, gaf geen duidelijkheid over de redenen. Even zo goed besloot de raadscommissie tot beslotenheid. Dat was niet erg netjes tegenover het publiek op de tribune en vrij frustrerend voor de verzamelde pers. Dat gold temeer omdat het onderwerp de hele bevolking van mijn gemeente erg bezighoudt. Je kunt zo´n beslissing dan ook nauwelijks zien als poging om politiek en burger dichter bij elkaar te brengen.  Voor het imago van de politiek is het ook niet goed.

Omdat ik er behoefte aan heb, wil ik de gemeenteraad en haar commissies toch eens wat suggesties aan de hand doen. Dat is belangrijk omdat ik merk dat het aantal besloten vergaderingen toeneemt. Dat is een slecht teken voor onze democratie die toch al hevig onder vuur ligt van allerlei maatschappelijke groepringen en de regering zelf. De invoering van kliklijnen is bijvoorbeeld bepaald niet democratisch te noemen.

In verreweg de meeste gevallen is het heel goed mogelijk de gevoelige informatie al voorafgaand aan de commissie- of raadsvergadering te bespreken. Inspreekbeurten van burgers op de avond zelf brengen in dat opzicht nooit nieuwe gezichtspunten of informatie naar voren en kunnen dus niet als factor meespelen. In dat geval kan beslotenheid van te voren worden aangekondigd. In de tweede plaats is het heel geod mogelijk onderwerpen te bespreken zonder bij voortduring concrete getallen of informatie te noemen aangezien deze immers in de stukken is vermeld. De vergadering op zich hoeft dus niets van die geheimen prijs te geven. Daar komt bij dat er met de pers heel goed afspraken gemaakt kunnen worden over de publicatie of niet-publicatie van bepaalde onderwerpen. Op z´n minst kunnen in zo´n geval de journalisten bij de vergadering aanwezig zijn. Als bewakers van het democratisch proces hebben zij daar recht op.

Beslotenheid en politiek leidt tot argwaan, borreltafelpraat, achterdocht, wantrouwen en ongefundeerd negativisme bij degenen die zijn buitengesloten. Het versterkt ook het gevoel dat de kamertjes hun rechten hebben herwonnen. In een wankele democratie, zoals de onze, is dat bepaald niet aan te bevelen.

Vanavond vier ik in besloten kring het Sinterklaasfeest, open haard aan en veel gezeligheid. Ongetwijfeld zal er wel eens een woord of uitdrukking vallen die beter niet in de krant kunnen. Maar ja, Sinterklaas is dan ook geen politiek. Integendeel, hij heeft altijd geld genoeg en strooit naar alle kanten. Eigenlijk valt er dus niets te verbergen.

Tot sterkte,

Kaj Elhorst

https://politiek.wordpress.com

Service

www.wobsite.nl

www.villa.intermax.nl/wob

www.mijngeheim.nl

www.cornette.nl

www.secretsecondlife.nl

www.detender.wordpress.com