Kommer en de Witte Kerst (2)

amsterdam_redlights1.jpg

Ik schrik. Kommer toont zich uitgeblust. Hij strompelt van de voordeur naar zijn studeerkamer en zakt daar met een zucht onderuit in zijn relaxfauteuil. Geen Friesche pijp en zelfs geen Berenburg. ” Als je een glaasje wilt, schenk het dan zelf maar in”, zegt hij nog enigszins joviaal en ik volg dat advies op. Aan de ene kant ben ik bang dat ik anders niets te drinken krijg, aan de andere kant lijkt het net of ik liever van het drankje af ben als het me niet word aangeboden. Beide wil ik voorkomen. Ja zeker, mijn borrel komt vandaag uit een verborgen agenda voort. Een beetje schone schijn.

” Heb je griep?”  vraag ik bezorgd en Kommer veert alleen bij die bezorgde klank in mijn stem al weer een beetje op. Aandacht vindt hij natuurlijk altijd leuk. Maar ja, wie niet? “Nee, geen griep”, mompelt hij. ” Griep is voor de gewone mensen. Bij mij zit het dieper, niet in de darmen maar in de darmwand. Of liever, in mijn middenrif.” ” Maar, wat is er dan?” herhaal ik bijeen slok Berenburg. ” De ramp is niet te overzien”, legt Kommer uit. ” Het is Antje, Antje…”. ” Is ze ziek?”  vraag ik bezorgd maar Kommer schudt meteen zijn hoofd. ” Nee, ze is niet ziek, ze maakt me ziek. Vanmorgen stelde ze voor om kunstsneeuw uit een spuitbus op de ramen te spuiten. Ze had het bij de buren gezien en het deed haar denken aan die Engelse schrijver waarvan ze de naam was vergeten.”

” Dickens”, vul ik in. Komer knikt. ” Kunstsneeuw op mijn ruiten, kun je het je voorstellen?” Ik schud ontkennend mijn hoofd. Nee, bij Kommer komt er geen kunstsneeuw in huis. Dat begrijp ik maar al te goed! ” Je snapt het”, glimlacht Kommer. ” Ik word doodziek van al die ” pimperij”. Dat mooi maken en daardoor verknoeien van dingen die al lang mooi zijn. Je vindt het overal.”  Zijn stem klinkt nog steeds vermoeid al gaat het praten hem wat beter af dan toen ik pas was aangekomen. ” Ze doen het overal. Nu gaan ze de binnenstad van Amsterdam weer oppimpen. Allerlei leuke bric a brac winkeltjes moeten het veld ruimen voor luxe, haute mode magazins met veel te duur geprijsde artikelen. Amserdam krijgt dezelfde uitstraling als Londen of Parijs!” Komer schudt zijn hoofd en trekt een meewarig gezicht. ” Waarom doen ze dat toch? Waarom zou een buitenlander naar Amsterdam gaan als hij zijn luxe aanbod veel dichterbij huis kan vinden? Het zijn juist de coffeeshops en de rosse buurt die het aanlokkelijke karakter van de stad vormen. Of je nu naar de hoeren gaat of niet, het blijft toch een karakteristiek tafereel?” Langzaam staat hij op en hij wankelt in de richting van de kast waar de Berenburg staat. ” We doen toch maar een glaasje”, zegt hij. Met een bezorgd gezicht draait hij zich om en dan ziet hij mij met een glas van het rode vocht in de handen zitten. ” O je hebt al. Nou ja, je bent hier ook zo goed als thuis.”  Het lijkt of hij zijn eigen uitnodiging is vergeten.

Met trillende handen schenkt hij voor zichzelf in. ” Ik hoef jou niet te vertellen”, zegt hij terwijl hij een eerste slok wegslobbert, hoe erg ik aan ” echt”  hecht. Er bestaat geen synoniem voor het woord ” echt”. Ik zal mijn vrouw nooit een bontmantel cadeau doen omdat ik geen mantel van nepbont zou willen kopen. En echt bont…”, hij aarzelt even. ” Dat is toch echt uit den boze. Je moet wel bijna psychopaat zijn om zoiets te willen kopen of te dragen.” Zijn stem begint weer kleur en scherpte te krijgen, de gedrevenheid waarom ik Kommer zo bewonder.

” Maar nepbont is toch ook echt?”  vraag ik prikkelend en expres uitdagend. Kommer verslikt zich bijna in zijn Berenburg. ” Ik dacht dat je dat wel beter wist, jongeman”, roept hij. Zijn energie is terug. ” Nepbont is natuurlijk van bestaande materialen gemaakt maar het suggereert iets anders te zijn dan het is. Daar draait het om. Als volksvertegenwoordiger heb ik altijd gezorgd dat iedereen wist wat ze aan me hadden. Ik vond in de principes van mijn overtuiging een vast richtsnoer. Daarom was ik ook nooit vatbaar voor verleiding  van halfwassen voorstellen van mijn tegenstanders. Ik liet me nooit in met mooipraterij. Ik was wie ik was, en daaraan werd ik herkend. Niet aan de opsmuk die een ” spindoctor”  me voorschreef.”

De oude, wijze politicus gaat weer zitten in zijn relaxfauteuil en legt zijn voeten met pantoffesl behagelijk op de hocker voor hem. ” Schenk nog maar bij hoor”, nodigt hij me gul uit. ” Dat ging de vorige keer ook goed. He, je hebt me echt weer een beetje leven teruggegeven. Jij bent ook echt, zonder opsmuk en flauwekul. Misschien mag ik je daarom wel zo graag.” Ik denk aan de dure kleren die ik totaal overbodig zo graag uitzoek en aan de nieuwe bril waaraan ik uit pure ijdelheid al weken zit te denken. Maar ja, ik denk niet dat ik een bril met namaak hoornen benen wil hebben en mijn overhemd moet echt katoen of zijde zijn, mijn jasje echte wol en mijn schoenen van leer. Misschien heeft Kommer gelijk.

” Eerlijk gezegd, Kommer”, ik heb zin om iets aardigs te zeggen. ” Eerlijk gezegd hoop ook ik dat Amsterdam zijn eigen, shabby winkeltjes en uitstraling houdt. Ook ik wil er liever niets anders dan een draaiorgel en een trekharmonica horen. Echt is echt, al krijgt het wel eens een nieuw kleurtje.” Kommer snurkt. Mijn laatste woorden heeft hij niet gehoord. Hij wordt oud, echt…

Tot sterkte,

Kaj Elhorst

Http://politiek.wordpress.com

 

Service

www.bma.amsterdam.nl/adam/nl/groot/agnieten1.html

www.amsterdamsebinnenstad.nl/binnenstad/214/oogvoordetail.html

www.echt.synoniemen.net

www.watisecht.web-log.nl

www.echtblog.wordpress.com

www.india.blog.nl

Advertenties

The URI to TrackBack this entry is: https://politiek.wordpress.com/2007/12/18/kommer-en-de-witte-kerst-2/trackback/

RSS feed for comments on this post.

4 reactiesPlaats een reactie

  1. In het begin werd ik telkens afgeleid door het plaatje bij je log, maar schitterend geschreven 🙂

  2. Goed te horen van Kommer. Ik was hem bijna vergeten, maar nu is het net alsof ik gisteren zelf nog dat ranzige spul zat weg te werken.
    Merci:)

  3. Klopt het dat je niet van Berenburg houdt? Van mij mag je er best een stevige slok whisky overheen nemen!

  4. Redstar, ik begrijp de aantrekkingskracht van de afbeelding. Bedankt voor het compliment voor de tekst.


Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit / Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit / Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit / Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit / Bijwerken )

Verbinden met %s

%d bloggers liken dit: