De Blauwe Tulp

blauwetulp.jpg

Gisteren was Reinhildis van Ditshuyzen weer eens op de radio en zij had een prachtig verhaal over etiquette. Daarin is zij onze nationale specialiste en zij weet ook duidelijk te maken waarvoor etiquette nodig is. Eigenlijk geven de regeltjes van de etiquette ons meer vrijheid, zo is haar betoog in grote lijnen. `Iedereen weet waar hij of zij aan toe is en je hoeft je nooit onzeker te voelen.`Onzekerheid is een kenmerk van onvrijheid.

Ik denk dat het laatste klopt. Gebrek aan vrijheid brengt altijd onzekerheid met zich mee. Een dictatuur gaat naar willekeur te keer tegen haar eigen `onderdanen` en schept daarmee een fors stuk onzekerheid. In wezen is dat ook de doelstelling van de dictatuur want onzekere onderdanen zullen zich minder gauw verenigen om verzet te plegen.  Gek genoeg veroorzaakt onze democratie ook nog al wat onzekerheid. Aan de ene kant door een gebrek aan regels, aan de andere kant door kliklijnen. Die zijn afgekeken van de stasicultuur in de DDR. Hoewel zij leidden tot achterdocht en gebrek aan initiatieven, maken we er toch gebruik van. Een beetje gek zijn  we wel met onze democratie want we streven toch niet naar dat alles.

Hoe je het ook bekijkt, vrijheid is een soort Ming-porselein waarmee je uiterst zorgvuldig moet omspringen. In zorgvuldigheid zijn we in politiek Nederland nou niet bepaald meesters. Integendeel, als het om porselein gaat, is het vooral een kwestie van ongegeneerd door de kast banjeren.

Vanmorgen kwam er gelukkig een keer een ander signaal uit politiek Nederland. Een VVD-er waarvan ik de naam vergeten ben, zag wel iets in een nieuwe liberale organisatie in Nederland. Hij gaf Hans Wiegel een beetje gelijk hoewel hij geen kansen zag voor Geert Wilders om onder de blauwe vlag te varen. Liberalisme hield volgens hem daarvoor teveel geestelijke ruimte (openheid), tolerantie en sociale verantwoordelijkheid in. Daarnaast stelde hij dat alle leden zich zouden moeten scharen achter een eenmaal gekozen voorman of  – vrouw. Geen achterhoedegevechten om posities dus.

Tegelijkertijd meende hij ook dat zo´n organisatie een naam zou moeten dragen die mensen aansprak. Niet het stramme `Volkspartij voor Vrijheid en Democratie` maar bijvoorbeeld `De Blauwe Tulp`. Blauw is de kleur van de liberalen en de tulp is symbolisch voor Nederland. Zo´n naam klinkt inderdaad bloemrijk en het politieke spectrum zou op die manier in een fraai boeket veranderen. De blauwe tulp, de rode roos, de gele boterbloem en de groene grasbloem. Misschien zou er in Christelijke richting nog ruimte zijn voor een witte lelie.

Kleurig en hopelijk ook geurig want dezelfde spreker hield het erop dat politieke partijen niet moesten acquireren met punten als `oplossen van files`. Nee, duidelijk zou moeten zijn hoe je de problemen aan wilde pakken. Daar haakte ik toch even af want om het `hoe en wat` te kunnen bepalen, moet je eerst een beeld hebben van de samenleving in de toekomst. Hoe gaan mensen met elkaar om, hoe zijn de taken verdeeld, hoe ligt de verhouding tussen individu en collectief?  Oftewel, de uitgangspunten, de principes.

Wie de principes laat sloffen, zit binnen de kortste keren weer in hetzelfde onduidelijke schuitje. Politici gaan ieder huns weegs en de kiezers zien het verschil tussen de partijen niet meer. Alleen maar het aanbieden van oplossingen is niet voldoende omdat kiezers doodeenvoudig niet kunnen weten welke oplossing het beste is. Daarvoor ontbreekt het hen ten enen male aan informatie. Bovendien blijken juist oplossingen nog al eens geheel of gedeeltelijk ingeleverd te moeten worden en dan steigert het kiezersvolk weer omdat het zich `belazerd “voelt. Een partij die principes hanteert, geeft in elk geval aan in welke richting haar samenleving gaat. Dat is duidelijk en glashelder. Principes geven vrijheid, ze bieden ons de zekerheid waaraan we met z’n allen zoveel behoefte hebben. Vraag maar aan Reinhildis.

De Blauwe Tulp, ik voel er wel iets voor. Een echt liberale partij met echte liberale beginselen, zonder het verval waartoe conservatisme altijd weer uitnodigt. Niet de angstige, burgerlijke burger maar de visionair met de brede blik krijgt weer kansen. Dan kunnen we Geert Wilders en Rita Verdonk en mogelijk nog veel meer politici van verdacht allooi op de composthoop gooien. Daar waar ze thuishoren want als plantje deugen ze niet maar als voedsel voor anderen zijn ze wel bruikbaar.

Tot sterkte,

Kaj Elhorst

https://politiek.wordpress.com

Service

www.bluetulip.nl

www.beatrijs.com

www.morpheus-emotionele-bevrijding.com

www.fitness.blog.nl

www.deblogvanbas.blogspot.com

www.bellaonline.com

Advertenties

The URI to TrackBack this entry is: https://politiek.wordpress.com/2007/12/06/de-blauwe-tulp/trackback/

RSS feed for comments on this post.

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit / Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit / Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit / Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit / Bijwerken )

Verbinden met %s

%d bloggers liken dit: