Het Wilhelmus is mij lief

watersnood.jpg

Kortgeleden las ik het verontwaardigde verhaal van een zekere Richard over de uitspraken van prinses Maxima. Hij voelde zich beledigd en stelde dat er wel een Nederlandse identiteit bestond. Ik heb hem toen onmiddellijk gevraagd daarvan een omschrijving te geven.

“Het delen van bepaalde gevoelens met andere Nederlanders”, was zijn vage antwoord. Eén van zijn medestrijders uit het Dietsche Front  of zoiets maakte het nog bonter. “Iedereen die zich verzet tegen de Islamisering is een echte Nederlander”. Nou, dat was in elk geval duidelijker. Toch beschouw ik beide aanduidingen als bewijzen van geestelijke armoede. De Nederlandse identiteit!

Zelf heb ik geopperd om arbeidsethos, gekoppeld aan medeleven te zien als identiteit maar een volledige dekking geeft dat natuurlijk niet. Dat is gevaarlijk, het gaat in de richting van een karikatuur. Als je dat op Argentijnen toepast, kom je tot iemand die grote stukken rundvlees roostert op de barbecue onder het bespelen van de bandonion. 

Nu de Volksche Populistisch Revolutionaire Omroep (VPRO) heeft bepaald dat het Wilhelmus niet meer van deze tijd is, moet mij toch wat van het hart. Het “volkslied is niet meer van deze tijd”. Dat is niet alleen een absurde uitdrukking omdat geen enkel volkslied van deze tijd is, tenzij een land nog maar net onafhankelijk is geworden. Het VPRO standpunt geeft ook goed aan wat onze identiteit is. Wij willen altijd de boel overhoop gooien, vernieuwen, grenzen verleggen, stations passeren en noem nog maar meer van die trendy uitdrukkingen op. O ja, we willen ook altijd “klaar zijn voor de toekomst”, zonder ons overigens af te vragen wat die toekomst is. Ons cultureel bezit vinden we oubollig en daarvoor in de plaats moet beslist iets anders komen.

Onze Minister van Onderwijs en Cultuur wil in zijn “waan van de daagse” leeghoofdigheid zelfs het Nederlands over de schutting gooien. Ons belangrijkste cultuurgoed doet hij in de bruine container.

Van onze tijd is wel een Belgische  kabinetsformateur die zijn eigen volkslied ( de Brabanconne) niet kent en spontaan de Marseillaise begint te zingen als iemand hem ernaar vraagt. Hij lacht erbij en is er trots op. Trots op eigen dommigheid. Maar ja, dat is België, en dat is geen land maar het samenraapsel van een aantal gewesten.

Dat is van onze tijd, een volledige onverschilligheid ten opzichte van onze eigen cultuur. Dat blijkt voor Vlamingen en Nederlanders op te gaan.

De VPRO heeft in de leegte van het eigen bestaan dan ook een wedstrijd uitgeschreven voor een nieuw volkslied. En wat komt daar als winnaar tevoorschijn? Een lied waarvan de meligheid van melodie alleen die van de tekst overstijgt. Met dank aan Frans Bauer die al jarenlang Nederland probeert te veroveren met de zouteloze sulligheid die hem eigen is. 

Is dat een verwijzing naar onze identiteit? Mij is het Wilhelmus lief. Weinig liederen geven zo goed aan wie wij zijn: stoer, onverzettelijk, revolutionair, opstandig en bovenal: onverbeterlijke betweters. Arrogant ook, in al onze kleinheid steeds commanderend wat een ander te doen heeft ( Als een prince opgheseten). Het is goed om je daarvan bewust te zijn in de week van de democratie.

Wat geeft onze mentaliteit beter weer dan de zin die de tirannie wil verdrijven? Ons rechtvaardigheidsgevoel. En dan “Die mij mijn hert verwondt”, het mededogen, medeleven? 

Het Wilhelmus is mij lief en wijst naar de Nederlandse identiteit met behulp van een gebeurtenis die het land heeft doen ontstaan. Dat is mooi. Andere volksliederen verwijzen daar ook naar, zoals de Marseillaise. Mocht de taal wat ouderwets zijn, dan zou het helemaal niet zo gek zijn om de tekst van de eerste twee of drie coupletten te behandelen op school en in de cursussen inburgering. “Kijk, dit zijn wij…”

Overigens valt daarbij te bedenken dat het Wilhelmus nog maar een dikke 100 jaar ons volkslied is. Voor die tijd was er geen “nationale hymne”. Het was de romantiek die de behoefte aan een lied ter bundeling van het volk opriep. Nou, die behoefte is er hede ten dage zeker en het Wilhelmus leent zich daar goed toe.

 

Tot sterkte,

Kaj Elhorst

Http://politiek.wordpress.com

 

Service

www.watersnood-1953.startkabel.nl

www.identiteit.org

www.trouw.nl

www.regelzucht.nl

www.nsfilo-blog.filosofie.be

www.managementboek.nl/blogs/auteurs/2007/09/25/hoe-de-nederlandse-identiteit-in-het-zwarte-gat-verdween

Advertenties

The URI to TrackBack this entry is: https://politiek.wordpress.com/2007/10/12/het-wilhelmus-is-mij-lief/trackback/

RSS feed for comments on this post.

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit / Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit / Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit / Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit / Bijwerken )

Verbinden met %s

%d bloggers liken dit: