Langs het tuinpad van mijn vader groeien brandnetels

pomp_vierkant2.jpg

Gezellig, een dorp. Ik heb altijd in een dorp willen wonen want ik heb niets met steden en al helemaal niets met buitenwijken. En dus woon ik in de buitenwijk van een stad.

Hoe gezellig een dorp kan zijn, bleek mij gisteravond nog maar weer eens. Het college van B&W bracht een werkbezoek aan een dorp dat in 1963 onderdeel is gaan vormen van mijn gemeente. Weg burgemeester, weg wethouders, weg loket. Een werkbezoek na vijf jaar. Als je bedenkt dat de bestuurstermijn vier jaar bedraagt, is dat wel wat aan de magere kant. Dan verwacht je toch minstens ééns in de twee jaar een bezoek van B&W.  En gezien de burgemeestersroof zou één keer per jaar op zijn plaats zijn.

Nou, de wond barstte open. De wegen waren volgens de aanwezige bewoners slecht verzorgd, het dorp stikt in de parkeerdrukte, er wordt naar hartenlust afval gestort, voor ouderen zijn er geen huizen en, het ergste van alles, langs één van de voetpaden groeien brandnetels. Ja, stel je voor dat je kleindochter zich eraan brandt. Geen stukje weegbree te vinden natuurlijk. Vooral niet omdat de hedendaagse mensen helemaal niet meer weet hoe weegbree er uitziet. De meesten beschouwen het als onkruid dat met wortel en tak tussen de tegels vandaan moet worden gebrand.

Al het leed overziende kwam ik al gauw tot de conclusie dat het het beste zou zijn om het hele dorp maar op te ruimen. Dat deed Ceaucescu in Roemenië ook met oude boerendorpen. Zoveel ellende, dat is toch gewoon niet leefbaar!

Maar tot mijn stomme verwondering wil niemand uit die wildernis van achterstand weg. Nee, het is er gezellig, de mensen kennen elkaar en hitsen elkaar op tegen het bestuur en noem maar op. Leuk!

Natuurlijk, ze hebben wel een beetje gelijk. Ik zou me ook achtergesteld voelen als de overheid mij mijn eigen burgemeester en wethouders en gemaanteraad afpakte. Schaalvergroting is het sleutelwoord van deze tijd terwijl aan de andere kant stedelijke wijken weer een eigen budget krijgen. Dat heet de kaars aan twee kanten branden en natuurlijk, het zou gewoon het beste zijn om het dorp weer een eigen bestuur, koddebeier en huisarts te geven.

Ik snap ook niet waarvoor al die schaalvergroting goed is. Het lijkt mij allemaal flauwekul en vooral noodzakelijk omdat mensen altijd proberen elkaar tegen te werken. Dat geldt voor politici, buurtbewoners, wethouders en burgemeesters. Samenwerking is erg moeilijk maar wel een mes dat aan twee kanten snijdt. De dorpelingen zijn weer blij met hun eigen burgemeester die ze elke dag op straat tegenkomen en de grote projecten kunnentoch worden aangepakt.  Er staat ook een prijs tegenover: genoegen nemen met een tandje minder. Iets meer brandnetels langs de paden dus. Dat is heus niet zo erg hoor.

O ja, één van de klachten was dat er een buurt wordt gebouwd waarin de huizen allemaal een andere kleur voordeur hebben. “Het lijkt Suriname wel”, tekende de spreker daarbij aan. Hij vond het maar niets, die bonte mengeling. Ik begrijp dat best. Als je het in een dorp allemaal zo erg met elkaar eens bent, dan moet je de verscheidenheid een beetje uitbannen. Gewoon, saai, allemaal dezelfde deur. De man riep ook nog: “We hebben een mooie kleur blauw”. Tja. die moesten we dus maar geen burgemeester van het dorp maken.

Tot sterkte,

Kaj Elhorst

Http://politiek.wordpress.com

Service

www.edwincokky.web-log.nl

www.qoop.nl

www.blog.pulpdeluxe.be

www.turnhoutblogt.be

www.ilook.nl

www.justbee.wijnsma.net

Advertenties

The URI to TrackBack this entry is: https://politiek.wordpress.com/2007/10/03/langs-het-tuinpad-van-mijn-vader-groeien-brandnetels/trackback/

RSS feed for comments on this post.

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit / Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit / Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit / Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit / Bijwerken )

Verbinden met %s

%d bloggers liken dit: