De hardwerkende lul, zijn pispaal en onze identiteit

 De afgelopen tijd heb ik mij nog maar weer eens verbaasd over het platvloerse taalgebruik van onze politici. Nee, ik bedoel deze keer geen Wilders want die kan met zijn bek vol schuim meteen de Gouden Kooi in. En er nooit meer uit, hoop ik.

Nee, ik bedoel onze zoetgevooisde fatsoenlijke politici van liberale en socialistische of christelijke snit. Ineens waren alle drie stromingen het er over eens. Hij bestond, de hardwerkende Nederlander. Vanzelfsprekend wordt die gesecondeerd door de vervuilende, de in-zijn-auto-geen-richting-aangevende, de trouw-naar-de-kerk-gaande Nederlander en nog veel meer van dat moois. Al die Nederlanders overlappen elkaar ook weer grotendeels. Iets dat we, te zien aan Big Brother, het liefste doen: elkaar overlappen. Ten slotte is er ook nog de Bekende Nederlander die ik trouwens meestal niet ken maar die al jaren niets anders doet dan zich verdringen voor het tv-scherm.

Nu Maxima nog maar eens heeft vastgesteld dat “de Nederlander” niet bestaat, wat natuurlijk een waarheid als een zwart met witte vlekkenkoe is, wordt de uitdrukking “de hardwerkende Nederlander” nog pregnanter. Als beeld dan hè? Want van teveel pregnantie moet ik niets hebben.

Ben ik een hardwerkende, en dus vervuilende, Nederlander? Ik weet het niet. Ik heb van mijzelf het idee dat ik hard werk maar of anderen het ook zo zien, geen idee… Parallel daaraan heeft de prinses vastgesteld dat er geen Nederlandse identiteit bestaat en dat ben ik niet met haar eens. Politici gebruiken niet voor niets de uitdrukking “de hardwerkende Nederlander” om het “volk” op hun hand te krijgen. Waarschijnlijk hebben veel Nederlanders het gevoel dat ze zich met die HWN-er kunnen identificeren.

De “hardwerkende Nederlander” voldoet namelijk aan twee karakteristiek Nederlandse criteria om een positief beeld te verwerven: hij of zij werkt hard en … dat maakt hem of haar ook weer een beetje slachtoffer. Voor beide hebben we in Nederland een zwak. Noem dat maar eens geen identiteit: arbeidsethos gekoppeld aan medeleven. Nou?

Nu heb ik moeite met die uitdrukking “hardwerkende Nederlander” want wat is hard werken? Geldt het alleen voor mensen met betaalde banen of ook voor moeders die de godganse dag hun kinderen opvoeden, koken en de bedden opmaken? Geldt het ook voor het legioen aan vrijwilligers dat `de lammen op hun wieltjes voortduwt´, de kinderen van een ander opvangt of krijtstrepen trekt op het sportveld?

En dan nog, wat de één gewoon hard werken noemt, is voor de ander aanleiding voor een hartinfarct of beroerte. Je kunt toch gewoon geen indeling maken op basis van de hardwerkende Nederlander. Of liever, tweedeling. Want naast de hardwerkende Nederlander staan natuurlijk de lapswanzende Nederlanders, de kantjes-er-aflopers en de profiteurs? Hoezo stigmatiserend?

Wat wel bestaat is de hardwerkende lul en als het een vrouw is zou je dat weer anders moeten noemen. De hardwerkende lul rijdt dag in dag uit met zijn vervuilende SUV of leasebak van huis naar werk en weer terug, zelf veilig achter het stuur zittend en dus denkend dat hij overal best flink gas mag geven. De hardwerkende lul vindt dat hij de enige is die teveel belasting betaalt aangezien hij zo hard werkt. Hij kent zijn kinderen niet, zijn vrouw blijft een vreemde maar zijn collega´s weet hij stuk voor stuk bij naam te noemen. Die heeft hij namelijk dagelijks nodig en hij kan ze gebruiken bij het harde werken. 

O ja, nou weet ik het weer, als het een vrouw is moet je zoiets de hardwerkende kut noemen (ik zeg het één keer in mijn leven omdat anderen anders straks roepen dat mijn stukjes de moeite niet waard zijn omdat ik de dingen nooit bij hun naam durf te noemen. Ik moet wel aan mijn geloofwaardigheid denken).

De hardwerkende lul is meestal aanhanger of liever `aanhangsel` van Wilders of Verdonk maar gaat niet naar het stembureau omdat het `uiteindelijk allemaal toch niets uitmaakt´. Ondertussen scheldt hij in vriendenkring en op zijn blogje op de politicus of politica. Ja, juist, degene die zich zo druk heeft gemaakt voor zijn welvaren. Een lul heeft nu eenmaal een pispaal nodig. Platvloers? Ach, ik bevind me in goed gezelschap en daar gaat het om. 

 

Tot sterkte,

Kaj Elhorst

https://politiek.wordpress.com

 

Service

www.identiteit.startpagina.nl

wwwis.win.tue.nl

www.utopia.knoware.nl

www.stijnsfilo-blog.filosofie.be

www.nl.novopress.info

www.cocreation.freedomlab.org

Advertenties

The URI to TrackBack this entry is: https://politiek.wordpress.com/2007/09/25/de-hardwerkende-lul-en-zijn-pispaal/trackback/

RSS feed for comments on this post.

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit / Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit / Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit / Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit / Bijwerken )

Verbinden met %s

%d bloggers liken dit: