Galanterieën

gentleman_early_20th_century.jpg

Een heer die de deur openhoudt voor een dame, haar uit haar jas helpt en in het restaurant haar stoel van tafel schuift. Ook in deze jaren van emancipatie wordt het nog op prijs gesteld. Misschien heeft het ook iets met mijn leeftijd te maken, dan denkt zo´n jongedame `ach laat die ouwe, die snapt nog niet zoveel van emancipatie`. Uit galanterie zal ze dat alleen maar denken en niet zeggen.

Eén keer heb ik een dame meegemaakt die geërgerd reageerde toen ik voor haar de deur open hield. `Walgelijk, dat seksitische gedrag`, siste ze en ik had meteen door dat het niets zou worden tussen ons . De bitch! Hoewel, het daagt wel uit natuurlijk want “the stronger the bitch, the stronger the catch, the stitch and surely the scratch (SM= Sensitive Misseses)”.

Oké, het is geen tijd van galanterieën nu iedereen, mannen en vrouwen, zo ongeveer hetzelfde zijn geworden, een soort hedonistische hermafrodieten, zal ik maar zeggen. Toch komen er nog wel momenten van galanterie voor. Ik hoopte er gisteravond op tijdens de raadscommissievergadering en er gebeurde ook inderdaad zoiets.

Er lag een omvangrijk voorstel van het college van B&W voor, een voorstel waarover overigens al jarenlang wordt gesproken en dat nu gedeeltelijk is bijgespijkerd. Tijdens de discussie bleek dat de hele oppositie moeite had om het voorstel zo maar in twee avonden (commissie en raad)  weg te kauwen. Er was meer tijd nodig voor bestudering. De collegepartijen vonden dat onzin en voelden weinig voor uitstel van de beslisdatum met een maand.

Aan de andere kant lopen de voorbereidingen al jaren en je zou je dus kunnen afvragen wat een maand voor verschil uitmaakte. De wethouder dreigde nog met de wanhoop van de middenstanders in het gebied maar ja, iedereen is zolangzamerhand wel gewend aan de wanhoop van winkeliers. Niets ernstigs onder de zon dus.

Na een schorsing van de vergadering stelde de oppositie zich echt als één man op en maakte ze met nadruk duidelijk dat ze meer tijd nodig had. En toen gebeurde het. De enige echte gentleman in de commissie, een vertegenwoordiger van de VVD, verklaarde geen bezwaar te hebben tegen uitstel als de hele oppositie dat verlangde.

Kijk, dat is galant. De collegepartijen hadden weliswaar gewoon hun zin door kunnen drijven maar ze boden de complete oppositie de ruimte. Dat mag ik graag zien. Overigens, toen de gentleman over de dam was, volgden er meer vertegenwoordigers van collegepartijen. Zij toonden zich plotseling allemaal behoorlijk toegeeflijk. Goed voorbeeld doet goed volgen, ook al zo’n ouderwetse gedachte.

Misschien is het niet meer dan een gebaar maar galant zijn bestaat uit gebaren, een gebarentaal die alleen maar niet wordt verstaan door de bitches, of ze nu man of vrouw zijn.

Tot sterkte,

Kaj Elhorst

Http://politiek.wordpress.com

 

 Service

www.gentleman.nl

www.filmtotaal.nl/clicks/c.php?s=1&i=24404

www.standaard.be/Artikel/Detail.aspx?artikelId=1H1H9QG0

www.dgoodwin.dangerouslyinc.com

www.amazon.com

Advertenties

The URI to TrackBack this entry is: https://politiek.wordpress.com/2007/09/21/galanterieen/trackback/

RSS feed for comments on this post.

One CommentPlaats een reactie

  1. Zeker. Prachtig is het als mannen je galant behandelen. En helemaal geweldig als je dat als geemancipeerde jonge vrouw, ook nog weet te waarderen. Want zoals je weet, die bitch? Ooit was ik dat ook. Maar niet langer; ik laat tegenwoordig ongedwongen toe dat er deuren worden opengehouden. En dat loopt soepel moet ik zeggen.

    Groet,
    Marlous


Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit / Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit / Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit / Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit / Bijwerken )

Verbinden met %s

%d bloggers liken dit: