Bummifruhstuck

tattoo-zune.jpg

Hèhè, de vakantie is zo goed als voorbij en eerlijk gezegd valt me dat elk jaar zwaarder. Niet dat ik een hekel heb aan werken maar naar mate mijn pensioen dichterbij komt, krijg ik steeds meer zin uitsluitend de dingen te doen die echt uit mijn hart komen zoals columns enzo maar goed…ik ben nog altijd erg blij met mijn goed draaiend bureau voor journalistieke producties.

Vakantie, het is één van de allerbeste manieren om je soortgenoten te bestuderen en we hebben weer veel gelachen. Uit pure hoffelijkheid begin ik met mijn seksgenoten, wat niet wil zeggen dat er aan de andere sekse niets te beleven zou zijn maar dat komt morgen.

Het is natuurlijk altijd moeilijk te bepalen waar je moet beginnen maar late we het van boven naar beneden doen en van buiten naar binnen. Dan valt allereerst die mode op om al het hoofdbegroeisel af te scheren. Vooral als de zon schijnt levert dat knalrode koppen op. Een zonnebank is dan ook echt niet meer nodig om te laten zien dat je met vakantie bent geweest.

Nu zitten er aan zo’n kale topknol wel allerlei uitgroeisel en bobbels en hobbels maar je kunt niet zien wat de wiskunde- of taalhobbels, -knobbels, of -kuilen zijn. Laat staan de absolute gaten op die gebieden. Vaak kun je het wel horen maar daarover later.

Even onder deze hobbebobbelige uit- of wildgroeisels, meestal als “hoofd” aangeduid, volgt de nek dan dan komt de “bast” of “romp”. Bij manlijke vakantiegangers kan deze doorgaans fungeren als schilderijententoonstellign van Moessorgski met de meest imposante maar ook lachspierprikkelende afbeeldingen die dan nog al eens moeten dienen voor de intimidatie van eigen of andere sekse, soms voorzien van hopelijk door de drager onbegrepen teksten.

Een andere keer is deze “bast” omhuld met een soort overhemdachtig voorwerp dat de drager  voor geen goud aan zijn collega’s zou willen tonen maar klaarblijkelijk schept hij er plezier in vriendin en de hele overige omgeving ermee lastig te vallen. Zowel de kleur als de compositie en/of opschriften sluiten volgens voorschrift op geen enkele manier aan bij de overige presentatie en zeker niet bij de driekwart schaamdelen bedekkende textielvoorraad die met de benen meezwabbert. 

Deze driekwart `broek` of zeskwart `string` rommelt geheel naar eigen inzichten om de onderdanen en trekt zich niets aan van de drager. Let wel, wie de trend volgt laat het ding absoluut vloeken bij de rest van de uitrusting.

Het meest pikant is natuurlijk de beeldbepalende uitstulping vlak boven de broekriem, in de volksmond met `pens` aangeduid. Ook mannen zonder wiskunde- of talenknobbel hebben zo´n navelknobbel die veelal getuigt van een traditie van flink de innerlijke mens versterken.

In dat opzicht nog even een anecdote. Toen ik met mijn vrouw onderweg in een wegrestaurant een, overigens matige, capuccino nuttigde, ontdekten wij op de menukaart een `bummifruhstuck` dat bestond uit maar liefst vijf eieren met een evenredige hoeveelheid spek en nog wat attributen. Wij vroegen ons af wie zoiets zou eten en vormden ons daarbij een redelijk clichématig beeld. De meeste van de bovenomschreven kenmerken zijn daarop van toepassing.

Even laten bestelde iemand, buiten ons gezichtsveld, een bummifruhstuck. Nu staan wij altijd open voor verrassingen en nieuwe inzichten maar het beeld dook weer bij ons op en…niet alleen het beeld. Even later verscheen om de hoek een manspersoon dat volledig in het vormpje paste. Zoiets heet beeldbevestiging.

Goed, we gaan verder. Onder het, meestal veel te wijde, uiteinde van het driekwart geval volgen de beentjes, vaak ook erg korte stukjes die vragen om verdere bedekking en dan, dan zijn er de sokken, voorzien van een alleraardigst motiefje dat, alweer,  een geisoleerd leven leidt en op geen enkele mogelijke manier een harmonisch geheel met de overige verschijning kan vormen. Zelfs het sportieve opschrift draagt daaraan niet bij.

Ten slotte zijn er de voeten. Deze zijn over het algemeen tot hun eigen verbazing gehuld in sportschoenen en lijken vooral naar hun baas te willen wijzen met de opmerking `doet-ie anders nooit hoor!`

Nou, tot zover de man van de 21e eeuw met vakantie. Morgen volgt zijn lieftallige `betere helft`. 

 

Tot sterkte,

 

Kaj Elhorst

https://politiek.wordpress.com

 

Advertenties
Published in: on 3 september 2007 at 12:04  Geef een reactie  

The URI to TrackBack this entry is: https://politiek.wordpress.com/2007/09/03/bummifruhstuck/trackback/

RSS feed for comments on this post.

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit / Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit / Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit / Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit / Bijwerken )

Verbinden met %s

%d bloggers liken dit: