Op zoek naar een mooi, sfeervol verhaal? Kijk elke week op www.mythologie.wordpress.com ! Veel leesplezier gewenst

ligbad2.jpg

Advertenties
Published in: Geen categorie on 24 mei 2007 at 9:32  Geef een reactie  

Me Bokito, you Jane

lachen1.gif

Toen ik de titel va deze column opschreef, dacht ik nog even: zou dat wel werken? Weten mensen tegenwoordig nog waar de kreet vandaan komt? Het zou kunnen want kortgeleden is de musical Tarzan gestart. Hoe dan ook , ik heb er zin in.

Een paar jaar geleden verschenen er in de krant publicaties over een “wetenschappelijk onderzoek”. De uitkomst daarvan was dat vrouwen die van tomatensoep houden, meer van seks genieten. In stilte had ik dat gevoel altijd al gehad maar dat is niets bijzonders want onderzoeken wijzen meestal uit wat je al weet. Er stond overigens niet bij of het ging om chinese tomatensoep, tomatensoep met basilicum, hot tomatosoup of de “kroidiege tomatosoepe” waarmee Unox de laatste tijd heel Europees adverteert. Ik vermoed dat het niet uitmaakt want ook vrouwen vertonen in bed wel variatie.

Hoewel, ik vind de meeste vrouwen oersaai, vooral in bed. Dat komt doordat zij geen gevoel voor humor hebben. Dat is althans de uitkomst van een nieuw onderzoek en ik ben het er niet mee eens. Vrouwen hebben wel degelijk gevoel voor humor want ze lachen vrijwel altijd om mijn grapjes en daar heb je echt veel gevoel voor humor voor nodig.

Het zit anders vrouwen hebben wel “gevoel voor”  maar ze hebben geen humor. Als er één mannenberoep is in de wereld, dan is het dat van grappenmaker. Een grappenmakende vrouw op het toneel wordt dan ook meestal een vertoning. Cabaretier is een mannenberoep en daar is een goede reden voor.

Vrouwen missen de creativiteit om een grap te maken. Vrouwen missen sowieso veel creativiteit, kijk maar naar het uiterst geringe aantal vrouwelijke, scheppende kunstenaars. Dat komt doordat hun hoofd vol zit met zorgtaken. Tja, de natuur heeft hen nu eenmaal opgezadeld met zorg. Zij hebben de infrastructuur en utiliteitsvoorzieningen om een kind te baren en te verzorgen. Mannen niet. Mannen hebben de infrastructuur voor humor. Ik bedoel maar, je begint toch al onhandig te giechelen als je hoort dat mannen hun pik “Johan” of , nog erger,  “Kabouter” noemen? Beter kun je hem “Leuter” noemen want dat is toch wat de meeste mannen er het grootste deel van de tijd mee doen:  ertegen leuteren. Een serieus gesprek kun je er niet mee voeren. Eikels! 

Mannen hebben humor omdat het hoort bij hun positie in de maatschappij. Met humor versla je in eerste instantie de concurrerende andere mannen. Wie het grappigst is, wint het vrouwtje. In eerste instantie dan. Alleen ijzeren feministen kunnen zich dood ergeren aan die mannen die alsmaar `grappig` willen zijn. Tja, Ciska, laat daar eens naar kijken.

Nog maar een paar dagen geleden deed een vrouw in Blijdorp haar uiterste best om een gorillamannetje aan het lachen te krijgen en ze bereikte niet meer dan een glimlach. Wat moet je ook anders als de kinderen de deur uit zijn en je van je man niet meer met poppen mag spelen? Dan ga je een lief, klein aapje in de dierentuin opzoeken om gekke bekken tegen te trekken. Dat is een projectie van je moederlijke zorggevoelens op al weer “zo’n aap van een jong”. Ja zeker, de pure uitvoering van een zorgtaak.

Haar dochter was gisteravond bij Knevel en Van den Brink. In plaats van toe te geven dat haar moeder “een beetje dom” was geweest, verklaarde ze dat het iedereen had kunnen overkomen. Knevel en Van den Brink beaamden dat. Proest!

Echt niet! Een aap weet heel goed verschil te maken tussen mannen en vrouwen van het mensenras. Bokito vond die vrouw `intimiderend lekker`. Als Andries Knevel zijn gezicht plat had gedrukt en gekke koppen had getrokken tegen Bokito, had de zilverrug hem ook gegrepen en volledig opgevroten. Hij had Andries, als man, als bedreiging gezien voor  zijn suprematie. Bij Tijs van den Brink was het anders gegaan. Als die voor het glas was verschenen, was Bokito met afgewend gezicht achterin zijn kooi gekropen van angst. Aan tafel zat ook Mark Rutte. Mogelijk had die ook wel eens naar een echte man willen kijken. In dat geval had Bokito de oppasser gevraagd om het uitzicht weer vrij te maken.

De dochter van Jane vroeg op tv aan het Nederlandse volk en de wereld om van het voorval met Bokito geen hype te maken. Pardon? Waarom denkt mevrouw eigenlijk dat ze bij het illustere tweetal aan tafel mag zitten? Klaarblijkelijk heeft dochter al evenmin inzicht in sociale structuren als haar moeder. Misschien is het wel genetisch bepaald.

Laat ik het zo stellen: voor mijn eerste column over Bokito liep het storm wat lezers betreft. Ik vrees dat de hype niet meer te stoppen is. Nederland en de wereld moeten eerst de kans krijgen om “na te apen”.

En eh, Hélène (de lezers zullen me deze persoonlijke zijstap willen vergeven) , ik weet dat het een verschrikkelijk verhaal geworden is. Ja, ik kon het niet laten. Het was te grappig. Me Bokito, you Jane.

Tot sterkte,

Kaj Elhorst

Http://politiek.wordpress.com

 Service

 

www.moppen.nu

www.searchcowboys.nl

www.jnloco.be

Zwarte scholen, witte scholen

16-uit-het-hart.jpg

Martin Gaus was vanmorgen echt fantastisch. Onverbloemd gaf hij zijn bewondering voor Bokito te kennen. Deze had toch maar even heel Nederland een stukje voorlichting gegeven over de omgang met dieren, in het bijzonder met gorilla’s. “Eigen schuld, dikke bult”, meende hij en in een heel klein zinnetje: “Het is natuurlijk wel vervelend dat deze dingen gebeuren”.

Als neefje van een ex-Artisdirecteur ben ik het graag met hem eens. Volmondig. Jammer was alleen dat op de voorafgaande dag een horde Marokkaanse Zilverruggen een voetbalveld bestormde. Ik wil daaruit niet de conclusie trekken dat we met Marokkaanse jongeren net zo moeten omgaan als met gorilla’s. Hoewel, niet aankijken is meestal het beste.

Tegenover al dit hilarische nieuws staat de meer stilzwijgende maar minstens even belangrijke kant van de samenleving. Een groep “allochtone” (alsof het een soortaanduiding zou zijn) en autochtone (die andere soort) ouders heeft besloten gezamenlijk de kinderen naar de basisschool te brengen. Op die manier willen ze bijdragen aan vervaging van het onderscheid tussen witte en zwarte scholen. Ik vind dat een goed idee.

Zo veel twijfels als ik heb bij overheidsmaatregelen ter integratie, zo enthousiast kan ik worden over dit soort initiatieven. Hier blijkt dat mensen met een heel verschillende achtergrond in de eerste plaats willen samenwerken aan een echte samenleving. Op kleine schaal en dat is nu juist het mooie ervan. Het gaat erom dat de mensen echt willen, ze willen en voelen dat het kan. Ze hebben vertrouwen in de toekomst. Wat wil een mens nog meer?

De meerwaarde is dat ouders er zo volledig achter staan dat de kinderen ook thuis de meest passende “vervolgbegeleiding” krijgen voor zover dat nodig is. Waarschijnlijk putten  de ouders hun vertrouwen uit de wetenschap dat ze die begeleiding heel goed kunnen geven. En de overheid ? Die hoeft alleen maar te koesteren en te kijken of alles goed gaat.

Bij kleinschaligheid en vertrouwen begint in mijn ogen vaak de victorie. Daarom was ik ook niet verbaasd te horen dat het microkrediet de meest succesvolle vorm van ontwikkelingshulp is van allemaal. Om een bescheiden maar toch enigszins riskante lening aan te gaan, moet je weten wat je kunt en doet. Daarbij heb je de zekerheid dat je niet meteen voor je hele leven de mist in gaat als de zaken minder goed verlopen dan je had gedacht. De schade is te overzien.

Vaak heb ik het gevoel dat we ons teveel laten leiden door “groot”, “snel” en “veel”, kenmerken die het meest bij de Zilverrug passen, de aloude borstklopper. Microkrediet en initiatiefrijke ouders lijken meer op een pas gelegd zwanenei, broos en verlangend naar warmte. Die zouden we met z’n allen moeten geven om vol verwondering te kijken naar de zwarte, witte of grijze zwaan die eruit kruipt.

Tot sterkte,

Kaj Elhorst

Http://politiek.wordpress.com

http://mythologie,wordpress.com

 

 

Service

www.rationelepolitiek.nl

www.tijm.nl

www.oikocredit.org

(oiko is afgeleid van het oud-Griekse woord oikia dat `huis` betekent)

Politici vinden de media te machtig. Zij bepalen ook een groot deel van de politieke agenda. Hoe zou dat komen? Ik weet het wel. Politici denken steeds op elke hype te moeten reageren bij gebrek aan eigen ideeen.

luchtballon_large.jpg

Published in: on 22 mei 2007 at 5:09  Geef een reactie  

Gemeenten moedigen potenrammers aan

ogen20061113.gif

“Weet je wel wat lekker is? Neuken in de wildernis!” Dat was een rijmpje dat ik en mijn vrienden tijdens onze puberteit als uitgangspunt hadden gekozen. Het had iets van het “landje” waar je als klein kind ging spelen alleen was het spelletje een beetje veranderd.

Sommigen kunnen er geen genoeg van krijgen en zo zijn er in Nederland 300 “Manontmoetingsplaatsen” in de open lucht. Weerberichtje kijken en dan op pad, zou je zo zeggen. Je vraagt je natuurlijk wel af waarom al die mannen elkaar middenin de nacht ergens tussen de bosjes opzoeken. Het is echt geen “vossenjacht” of zo, hoewel er wel allerlei merkwaardige geluiden worden gemaakt.

Vanmorgen was de algemeen voorzitter van het COC op tv om eens even een tip van de sluier op te lichten. Manontmoetingsplaatsen zijn toch vooral afwerkplekken voor homo’s. Nu blijkt dat gemeenten die voorziening steeds meer tegenwerken door hun streven naar sociale veiligheid. Het is een bekend verschijnsel: help alle bomen en struiken de wereld uit zodat Bep en Truus goed kunnen zien wat er in de buurt aan de gang is.

Een “manontmoetingsplaats-onvriendelijk” beleid dus van de gemeenten. Een beleid ook dat bij sommige overlopende testosteron-containers de indruk wekt dat zij naar hartenlust op homo’s mogen inhakken. Zij lijken immers een maatschappelijk ongewenst verschijnsel te zijn. Condooms of niet, het veilig vrijen is van de baan.

Tja, ik vind dat heel vervelend en tegelijkertijd vraag ik me af of Bep en Truus het wel allemaal best vinden als ze zien hoe die “vieze mannen”  door de plaatselijke Zilverruggen in elkaar worden gebeukt. Aan de andere kant zie ik er ook wel een vreemd verschijnsel in. De voorzitter van het COC benadrukte dat er voor homo’s geen of weinig bordelen zijn. Hij zei het anders maar bedoelde het wel zo. Dan vraag ik me af: “Waarom?”

Heeft het iets te maken met de zucht naar avontuur om tussen de struiken te gaan liggen vozen? Het avontuur vol van angstige verwachting dat mogelijk een stel halfbarbaren uit de struiken opduikt om het park “schoon” te vegen? Een soort combinatie van SM en latenight horror? Ik snap er niets van. Als er weinig homobordelen zijn, dan zorg je toch dat ze er komen? Tenminste, als er vraag naar is. Zo niet, dan kan het allemaal ook gezellig in huiskamers gebeuren.

Gisteravond en vanmorgen besteedden de media uitgebreid aandacht aan het “praten met de burger” waarmee het nieuwe kabinet zijn periode is begonnen. Tot woede van de oppositie die al drie maanden niets heeft om op te schieten. Zouden de ministers ook gesproken hebben met homo’s over de behoefte aan homoseksuele “landjes”  en het gebrek aan belangstelling daarvoor bij de gemeentebesturen? Ik denk nog niet eens zo zeer aan de minister voor Jeugd en Gezin maar bijvoorbeeld de minister van Volksgezondheid of die van Ruimtelijke Ordening of van Grote Stedenbeleid. Dat had toch veel helderheid in de zaak kunnen brengen.

Ondertussen zou ik Ciska Dresselhuys willen voorstellen teams van vrouwen op te richten die potenrammers te lijf gaan. Als je Bep of Truus heet, wil je dat soort criminaliteit toch niet in je buurt hebben, lijkt mij. Of hebben ze dan toch liever beukende mannen dan neukende mannen? Tja, dat lijkt me een aanmoediging voor huiselijk geweld.

Tot sterkte,

Kaj Elhorst

Http:// politiek wordpress.com

 

Service

www.gluurders.nl

www.angeltjes.wordpress.com

Bokito burgert in

36.jpg

Bokito is mijn kampioen! Wat een sprong, zeg. Ik krijg die drie meter en een omheining niet voor elkaar hoor. Alsof het niets is pakt hij vervolgens een bevriende vrouw zodanig dat ze er nog kapot van is. Die vrouw had oogcontact gezocht met Bokito en dat is niet onderdanig genoeg. Kijk, dat zijn echte mannen! Geheel tegen onze traditie in is Bokito niet door de politie onmiddellijk geexecuteerd volgens het Algemeen Plaatselijke Standrecht.

Natuurlijk, Bokito is zich van geen kwaad bewust. Hij gedraagt zich zoals hij dat gewend is en zoals het binnen zijn cultuur ook algemeen is geaccepteerd. Niet dat iedereen dat altijd prettig vindt, maar ja, elke cultuur vertoont wel eens vlekjes. Juist gisteren was op de radio een verhaal te horen van de schrijver van het boek “Mijn baas is een Aap”. Daarin gaat hij in op de grote overeenkomsten tussen het gedrag op de apenrots en in bedrijven.

Niet dat Bokito’s gedrag in de bedrijfscultuur past want dat zou door mevrouw Dresselhuys onmiddellijk zijn bestempeld als (seksuele) intimidatie. Is daar dan iets ergs aan? Zaterdagavond hoorde ik iemand in een tv-programma nog tegen een beeldschone vrouw  (ze heette Renate en scheen een BN-er te zijn maar ik had geen flauw idee wie het was) zeggen “Je bent intimiderend lekker`. Zo maar, in het openbaar. Echte mannen op tv en ronduit ziverruggengedrag, zou ik zo zeggen. Even zo goed, om te lachen.

Gisteren was ik met een vriend in Xanten, een belangrijke archeologische vindplaats waar een complete Romeinse stad schijnt te liggen. Naar ons bleek, was nog maar een klein deel daarvan opgegraven. Een heel klein deel. Zo was er onder meer een amphitheater voor 10.000 mensen. Die moeten toch ergens vandaan gekomen zijn maar het was ons niet meteen duidelijk waarvandaan. Ik neem niet aan dat de Romeinen hun theaters alleen maar bouwden op een capaciteit voor de allerhoogste hoogtijdagen. Dat doen wij ook niet. En anders dan Obelix dacht, de Romeinen waren niet gek.

Middenin het opgegraven deel van Xanten, het heette destijds Colonia Ulpia Traiana, lag een hoop stenen en zand. Mijn reisgenoot, ik zal hem Jan noemen omdat hij zo heet, zei toen `Daar ligt een hunebed.`Ik voelde de humor in mijn strottehoofd oprispen maar stelde het lachen nog even uit. `En waarom zouden de Romeinen dat dan hebben laten liggen?`vroeg ik hem al even grappig.  `Uit respect voor andere cultuur`. was het antwoord. Ik hield het gieren en bulderen niet langer binnen. `Het respect van de Romeinen voor andere culturen`. Voordat iedereen denkt dat Jan naìef is, het was als grapje bedoeld.

Nu is het waar, de Romeinen lieten de onderworpen volkeren in hun cultuur  lange tijd ongemoeid totdat ze hun keizers tot god verklaarden. Toen was het afgelopen met de tollerante houding. Of liever, met de onverschilligheid. De enige cultuur waarvoor zij ooit echt respect hebben gehad, was de Griekse en die probeerden ze dan ook zo snel mogelijk te Romaniseren.

Vanmorgen dacht ik daar nog even aan terug en onvermijdelijk kwam de gedachte op `en hoe ver zijn we nu?`In mijn ogen hebben we nog steeds behoorlijk veel moeite de cultuur van anderen te respecteren. Ik kreeg al gauw gelijk want bij GMNL kwam een mevrouw opdraven die, natuurlijk, een boek had geschreven over gedrag van toeristen in het buitenland. Inwoners van Kenia, bijvoorbeeld, schijnen het behoorlijk frustrerend te vinden als schatrijke blanke mannen en vrouwen ongevraagd hun hut  binnen komen denderen, flitsend en al, om eens een `kijkje` te nemen. Ik heb daar geen begrip voor. We betalen er toch voor? Ze moeten gewoon niet zo zeuren.

Nou, laat duidelijk zijn dat de laatste regels in opperste ironie waren geschreven. En dan over gedrag in het buitenland gesproken. Ik zag hoe Jaap de Hoop Scheffer in zijn vrijetijdspak en met vrouw bij George Bush op de ranch op bezoek kwam. In vrijetijdspak, zo doe je dat bij Zilverrug George. Anders toon je je niet onderdanig genoeg en daar houdt hij niet van. Jaap heeft daarvoor de juiste uitstraling, een kruiperigheid die de slang uit het Oude Testament nog jaloers zou maken.

De Texaanse gesp op de broekriem van de Amerikaanse Zilverrug sprak boekdelen. `Ik zal mij nooit, waar ook ter wereld, aanpassen. Ik ben Texaan en ik blijf het. Prachtig! Ik houd van mannen die ervoor zorgen dat het buitenland zich bij onze binnenlandse gewoonten aanpast. Van apenrots tot apentrots zal ik maar zeggen.

Tot sterkte,

Kaj Elhorst

https://politiek.wordpress.com

 

Nawoord: Het gedrag van Bokito is inmiddels onder de apen afgedaan als een “broodje-mens-verhaal”

 

Service

www.doghouserock.nl

www.alleswatjethuisniethebt.nl

 

Ik ben even op stap

zwerver.jpg

Published in: on 18 mei 2007 at 10:44  Geef een reactie  

Rikketik, wie ben ik?

ghosts.gif

Gisteravond was Prem bij Knevel en die man die niet kan lachen,. Dat wil zeggen, als hij lacht dan heb je het idee dat je laatste uur is geslagen. Nou, die dus. Prem is een vrolijke tv-maker die zich wel eens waagt op plaatsen waar ik liever niet zou komen maar dat moet hij weten. Hoe dan ook, hij zei iets naar mijn hart: hij wil niet gereanimeerd worden. `Not to be resuscitated”  je kunt kaartjes en bandjes krijgen met dat opschrift.

Hij wil ook geen hart van een ander. Het hoeft allemaal niet. “Ik heb mijn lichaam van God gekregen en daar moet ik het mee doen”, zei hij en dat was een pak van mijn hart. Er is minstens nog één Nederlander die gezond denkt. Eén Nederlander die er niet naar haakt zijn leven ten koste van wat dan ook maar voort te zetten. En waarom zou je ook? Is het niet mooi geweest? Moet je nog meer jaren van hetzelfde? Geloof me, leuker dan nu wordt het niet.

Natuurlijk, in onze wereld van “nooit genoeg”  is het zaak je leven zo lang mogelijk op te rekken en ervan te genieten. Dat laatste is nog maar helemaal de vraag want leven met een donororgaan is lang niet altijd een onverdeeld genoegen. Daar komt bij dat  mysterieuze getuigenissen rond donororganen ook steeds meer terrein winnen. Er beginnen verhalen de ronde te doen van mensen die herinneringen krijgen die de hunne niet zijn. Herinneringen die pas opduiken na de transplantatie. Ervaringen die doen denken aan de man die begon te knorren nadat hij een varkenshart had gekregen.

Voor de seculiere en atheïstische tyrannie van onze tijd is dat allemaal “te gek voor woorden” natuurlijk. Het gebrek aan voorstelingsvermogen aan die kant van de samenleving achtervolgt ons al heel lang. Wetenschappelijk is er niets bewezen en zolang dat het geval niet is, moeten mensen zich niets aantrekken van “onwetenschappelijke praatjes”. In de ogen van de volgelingen van het geloof der wetenschap, kan een orgaan geen geheugen hebben. Er zijn in een hart nog nooit hersencellen aangetroffen dus is het allemaal kletskoek.

Angstvallig vermelden zij er niet bij dat alle cellen gemeenschappelijke kenmerken hebben die terug te voeren zijn op stamcellen. Dat betekent dat cellen ook functies kunnen uitvoeren waarvoor ze zo op het eerste gezicht niet bedoeld zijn. Een hart met een geheugen. Een vrouw zou op die manier kunnen ontdekken met wie haar overleden man een jarenlange verhouding heeft gehad. Wees er maar blij mee. Stel je voor dat je het hart krijgt van Geert Wilders en dat je dan plotseling wartaal begint uit te slaan! 

Ondertussen roepen medici en overheid ons op om toch vooral organen af te staan na de dood. Wie daar niet toe bereid is, is een egoïst, asociaal en neemt zijn verantwoordelijkheden niet. En trouwens, zou hij of zij er ook nog zo over denken als wel een orgaan willen van een ander als het erom gaat om het eigen leven te verlengen? Nou, Prem wel. Ik ook. 

Daarbij komt dat de discussie vals is. “Als-vragen” mag je niet stellen, is een wijdverbreide opvatting onder politici. Dat uitgangspunt zetten zij met evenveel gemak over boord, blijkt nu. Orgaandonatie moet! De samenleving bulkt het uit. Geef hier je hart, je lever, je nieren en al die andere spullen. Je hebt ze alleen maar te leen hoor! Wie op de grondwettelijke integriteit van het menselijk lichaam wijst, wordt weggehoond. “Wat heb je eraan als je dood bent?” Ik zou het niet weten en zij trouwens ook niet. Evenmin weet ik wat een ander met mijn nachtmerries en schandalige herinneringen moet. Als ik iemand anders was, zou ik mijn hart ervoor vasthouden. 

Als het technisch kan, dan doen we het. Talloze keren zijn we daarmee de mist in gegaan. Steen- en bruinkool bedierven het milieu. Hetzelfde geldt nog steeds voor benzine. Asbest, ooit de vondst van de eeuw, blijkt levensgevaarlijk te zijn. Softenon, het wondermiddel, leverde kindjes zonder armpjes en beentjes op. Maar ja, we wisten het zo zeker en het kon. Doen dus, ook al komt er nog zoveel leed uit voort. Op een dag ontdekt de mens dat hij kan nadenken en dan doet hij het ook…Hoop ik.

Tot sterkte,

Kaj Elhorst

Http://politiek.wordpress.com

 

Service

www.skepsis.nl

Het gelijk van de lapricon

eigen_werk_avondrood.jpg

Gisteren diende voor de rechter de aanklacht van een casinomedewerker tegen zijn werkgever vanwege de met rook doorwalmde werkplek.Hij meende recht te hebben op een rookvrije werkplek vanwege zijn astma. Nu vallen casino’s onder de horeca en daar is de verplichting tot het bieden van een rookvrije werkplek nog even uitgesteld. Een goede reden daarvoor is er niet maar even zo goed…

De rechter hield zich aan de wet en hij bepaalde dat de werknemer geen recht had op een rookvrije werkplek vanwege de uitzondering die voor de horeca is gemaakt. Hij zal zijn dagen dus voorlopig in benauwdheid moeten slijten. Na afloop van de rechtszaak zei de werknemer iets raars, “De rechter verschuilt zich achter de wet.” In mijn onschuld dacht ik dat rechters altijd de wet lieten voorgaan. Dat is geen verschuilen. De uitdrukking was dus aanleiding tot veel proesten, brullen, lachen en gieren.

Toch moet het vooral de onbenullige formulering zijn geweest die mij en anderen deed lachen. Wat hij eigenlijk bedoelde, was dat de rechter alleen naar de letterlijke tekst van de wet had gekeken en niet naar de bedoeling erachter. In juridische kringen heet dat: alleen op de letter van de wet letten en niet kijken naar de geest ervan. aarin schuilt een gevaar omdat het leidt tot ongebreidelde gelijkheid tussen alle mensen. De letter van de wet laat geen nuances toe.

 In dat opzicht had de medewerker misschien wel een beetje gelijk. De geest van de wet is dat ieder recht heeft op een gezonde, veilige werkplek. Het maakt niet uit of er een uitzondering voor de horeca is gemaakt. Gezondheid en veiligheid horen in elke bedrijfstak voorop te staan. Wie aan astma lijdt, kan niet worden gelijkgesteld aan anderen. Niet volgens de geest van de wet.

Nu valt de rechter volgens mij niets te verwijten. We zijn allemaal in deze tijd gewend om alls uit te leggen naar de letter en nooit te kijken naar de geest. We oordelen en beoordelen als een flitspaal. “U reedt te hard”, dat is het enige waar het om gaat. Of ik door te hard te rijden een ongeluk heb voorkomen, dat lijkt er niet meer toe te doen. De flitspaal ziet maar één ding: fout, ho, rood, straf! Met hetzelfde gemak scheren wij iedereen over één kam, als het moet door valse argumenten.

Je zou kunnen zeggen dat zoiets een fundamentalistische kijk op de wereld geeft, of je nou links, rechts, libertijns of socvialistisch bent. Je kunt de Koran, de Bijbel en zelfs het manifest van de Mensenrechten volledig naar de letter uitleggen en uiteindelijk wordt elke stelling uit al die boekwerken daardoor volslagen belachelijk. Wie geen nuances aanbrengt, maakt een karikatuur van de wereld en de mensheid. 

Desnoods gebruiken we daarvoor termen die we zelf niet begrijpen.  Zo praatte Pim Fortuyn, begenadigd spreker die hij was, wel eens over de Joods-Christelijke cultuur.De Partij tegen Vreemdelingen en Vijanden (PVV) heeft die uitdrukking overgenomen maar ze berust op nonsens. 

In de eerste plaats is het Christendom een vrucht van het Joodse leven. Aanvankelijk mochten zelfs alleen Joden lid worden van de Christelijke gemeenschap. En dan…wat zijn precies de Joodse elementen in onze cultuur? Zeker, in ons belangrijkste cultuurbezit zijn de Joodse elementen diep geworteld. In onze taal is het overbevolkt aan Joodse uitdrukkingen en woorden zoals mazzel en gotspe. Met enige gevoel voor nuance zou je de zaterdag als een Joods cultuurgoed kunnen beschouwen. Die dag is immers de “sjabbath”, de heilige dag van de Joden. En verder hebben we het broodje shoarma…

Er bestaat niet zopiets als een Joods-Christelijke cultuur. Het woordje Joods is er aan toegevoegd omdat we onze verbondenheid met de Joden willen laten blijken, sinds de Nazi’s. Overdreven sentimentaliteit die bedoeld is om Joden en moslims tegen elkaar uit te spelen. Als onze cultuur ergens op gebaseerd is, dan is het op het Christendom, oud-germaanse gebruiken en tradities en op het humanisme dat uit de klassiek Griekse cultuur is overgebleven. Nu kun je als een Wilders om je heen slaan maar Joods-Christelijke cultuur bestaat doodeenvoudig niet. het is een gedachtenspinsel dat alleen bestaat in de verduisterde (in het donker of misschien zelfs wel weggemoffeld)  hersens van mensen die Korans willen verscheuren.  Om echt geloofwaardig te worden zal ook hij naar de nuance moeten leren kijken.

De nuance bepaalt de geest van de wet en van de cultuur. In de geest zitten hem de kleurverschillen, de individuele bijzonderheden, een regeboog lang. Zonder geest is er überhaupt geen cultuur mogelijk. En daarom heeft de lapricon gelijk. Pas als je alle kleurverschillen over de hele lengte hebt gezien, dan kun je allemaal hetzelfde krijgen. Gelijkheid van mensen berust op ongelijkheden en daarom mag die ene astmatische werknemer best een rookvrije plek hebben in zijn werkomgeving. Dat ik om zijn manier van uitdrukken moet lachen, ja dat is een kleurverschil.

Tot sterkte,

Kaj Elhorst

https://politiek.wordpress.com

 

Service

www.greenpeace.org

Big Brothers in Arms

pukkelpop-massa_volk_aa004.jpg

Er is een nieuw bedrijf dat tv gaat maken, Bendemol. De B staat voor Berlusconi, de oud-dictator van Italie. Hij is terug op het oude nest en werpt zich nu ook op de eenheids- en verloederingstv in Nederland. Daarvoor heeft hij een goede bondgenoot gevonden in John de Mol. De laatste heeft altijd al gevonden dat het geld nooit de gore geur overnam van de programma´s die hij maakte.

Zou Berlusconi goede sier hebben gemaakt in De Mol´s Gouden Kooi? Vast wel. De grootste volksverlakker van de Europese Unie heeft altijd kans gezien de aandacht op zich te richten. Of hij nu anderen beledigde of dat hij ze prees, voor hem pakte het altijd goed uit. In de Gouden Kooi zou hij uitermate goed in staat geweest zijn ruzie te maken en vrouwen voor zich te winnen en daar gaat het tenslotte allemaal om.

De verloedering en de liederlijkheid hebben elkaar nu gevonden in de nieuwe tv-producent die zijn haarvaten tot in Aalsmeer heeft liggen en mij daardoor een groter bedreiging lijkt te vormen dan de hele Islamitische wereld bij elkaar. Bendemol is gemener, ze werkt van binnenuit, lijkt ingeburgerd maar in werkelijkheid degradeert ze de kijkers, en dus de burgers, tot mollen. Stekeblind voor kwaliteit en schuw mompelend onder de grond. Daar horen ze thuis, zo denkt het illustere tweetal. In werkelijkheid is het een plek waar John beter had kunnen blijven, samen met zijn zusje.

Hoewel, het zusje heeft nog wel iets. Ze kan een beetje acteren. Die capaciteit mist zelfs John. Hij valt bij ieder optreden onmiddellijk door de mand als een gluiperige geldwolf met een speciaal soort slijm aan de vingers waardoor speciaal bankbiljetten altijd bij hem blijft plakken. In dat opzicht is hij het onbenullige tweelingbroertje van Berlusconi.

De laatste is ook gek op geld maar hij weet bovendien wat je ermee kunt doen, de massa verlakken, op een dwaalspoor zetten en ten slotte de baas spelen. Misschien maakt hij zijn broertje in zijn liederlijke dimensie wel tot tweede man. Waar hebben we dat eerder gezien? Polen, met z´n eeneiige tweeling aan de macht. Ja, het monster kruipt waar het niet gaan kan.

Tot sterkte,

Kaj Elhorst

https://politiek.wordpress.com

 

Service

www.commune.massa.ms.it