Bokito burgert in

36.jpg

Bokito is mijn kampioen! Wat een sprong, zeg. Ik krijg die drie meter en een omheining niet voor elkaar hoor. Alsof het niets is pakt hij vervolgens een bevriende vrouw zodanig dat ze er nog kapot van is. Die vrouw had oogcontact gezocht met Bokito en dat is niet onderdanig genoeg. Kijk, dat zijn echte mannen! Geheel tegen onze traditie in is Bokito niet door de politie onmiddellijk geexecuteerd volgens het Algemeen Plaatselijke Standrecht.

Natuurlijk, Bokito is zich van geen kwaad bewust. Hij gedraagt zich zoals hij dat gewend is en zoals het binnen zijn cultuur ook algemeen is geaccepteerd. Niet dat iedereen dat altijd prettig vindt, maar ja, elke cultuur vertoont wel eens vlekjes. Juist gisteren was op de radio een verhaal te horen van de schrijver van het boek “Mijn baas is een Aap”. Daarin gaat hij in op de grote overeenkomsten tussen het gedrag op de apenrots en in bedrijven.

Niet dat Bokito’s gedrag in de bedrijfscultuur past want dat zou door mevrouw Dresselhuys onmiddellijk zijn bestempeld als (seksuele) intimidatie. Is daar dan iets ergs aan? Zaterdagavond hoorde ik iemand in een tv-programma nog tegen een beeldschone vrouw  (ze heette Renate en scheen een BN-er te zijn maar ik had geen flauw idee wie het was) zeggen “Je bent intimiderend lekker`. Zo maar, in het openbaar. Echte mannen op tv en ronduit ziverruggengedrag, zou ik zo zeggen. Even zo goed, om te lachen.

Gisteren was ik met een vriend in Xanten, een belangrijke archeologische vindplaats waar een complete Romeinse stad schijnt te liggen. Naar ons bleek, was nog maar een klein deel daarvan opgegraven. Een heel klein deel. Zo was er onder meer een amphitheater voor 10.000 mensen. Die moeten toch ergens vandaan gekomen zijn maar het was ons niet meteen duidelijk waarvandaan. Ik neem niet aan dat de Romeinen hun theaters alleen maar bouwden op een capaciteit voor de allerhoogste hoogtijdagen. Dat doen wij ook niet. En anders dan Obelix dacht, de Romeinen waren niet gek.

Middenin het opgegraven deel van Xanten, het heette destijds Colonia Ulpia Traiana, lag een hoop stenen en zand. Mijn reisgenoot, ik zal hem Jan noemen omdat hij zo heet, zei toen `Daar ligt een hunebed.`Ik voelde de humor in mijn strottehoofd oprispen maar stelde het lachen nog even uit. `En waarom zouden de Romeinen dat dan hebben laten liggen?`vroeg ik hem al even grappig.  `Uit respect voor andere cultuur`. was het antwoord. Ik hield het gieren en bulderen niet langer binnen. `Het respect van de Romeinen voor andere culturen`. Voordat iedereen denkt dat Jan naìef is, het was als grapje bedoeld.

Nu is het waar, de Romeinen lieten de onderworpen volkeren in hun cultuur  lange tijd ongemoeid totdat ze hun keizers tot god verklaarden. Toen was het afgelopen met de tollerante houding. Of liever, met de onverschilligheid. De enige cultuur waarvoor zij ooit echt respect hebben gehad, was de Griekse en die probeerden ze dan ook zo snel mogelijk te Romaniseren.

Vanmorgen dacht ik daar nog even aan terug en onvermijdelijk kwam de gedachte op `en hoe ver zijn we nu?`In mijn ogen hebben we nog steeds behoorlijk veel moeite de cultuur van anderen te respecteren. Ik kreeg al gauw gelijk want bij GMNL kwam een mevrouw opdraven die, natuurlijk, een boek had geschreven over gedrag van toeristen in het buitenland. Inwoners van Kenia, bijvoorbeeld, schijnen het behoorlijk frustrerend te vinden als schatrijke blanke mannen en vrouwen ongevraagd hun hut  binnen komen denderen, flitsend en al, om eens een `kijkje` te nemen. Ik heb daar geen begrip voor. We betalen er toch voor? Ze moeten gewoon niet zo zeuren.

Nou, laat duidelijk zijn dat de laatste regels in opperste ironie waren geschreven. En dan over gedrag in het buitenland gesproken. Ik zag hoe Jaap de Hoop Scheffer in zijn vrijetijdspak en met vrouw bij George Bush op de ranch op bezoek kwam. In vrijetijdspak, zo doe je dat bij Zilverrug George. Anders toon je je niet onderdanig genoeg en daar houdt hij niet van. Jaap heeft daarvoor de juiste uitstraling, een kruiperigheid die de slang uit het Oude Testament nog jaloers zou maken.

De Texaanse gesp op de broekriem van de Amerikaanse Zilverrug sprak boekdelen. `Ik zal mij nooit, waar ook ter wereld, aanpassen. Ik ben Texaan en ik blijf het. Prachtig! Ik houd van mannen die ervoor zorgen dat het buitenland zich bij onze binnenlandse gewoonten aanpast. Van apenrots tot apentrots zal ik maar zeggen.

Tot sterkte,

Kaj Elhorst

https://politiek.wordpress.com

 

Nawoord: Het gedrag van Bokito is inmiddels onder de apen afgedaan als een “broodje-mens-verhaal”

 

Service

www.doghouserock.nl

www.alleswatjethuisniethebt.nl

 

Advertenties

The URI to TrackBack this entry is: https://politiek.wordpress.com/2007/05/21/bokito-burgert-in/trackback/

RSS feed for comments on this post.

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit /  Bijwerken )

Google photo

Je reageert onder je Google account. Log uit /  Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit /  Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit /  Bijwerken )

Verbinden met %s

%d bloggers liken dit: