Rikketik, wie ben ik?

ghosts.gif

Gisteravond was Prem bij Knevel en die man die niet kan lachen,. Dat wil zeggen, als hij lacht dan heb je het idee dat je laatste uur is geslagen. Nou, die dus. Prem is een vrolijke tv-maker die zich wel eens waagt op plaatsen waar ik liever niet zou komen maar dat moet hij weten. Hoe dan ook, hij zei iets naar mijn hart: hij wil niet gereanimeerd worden. `Not to be resuscitated”  je kunt kaartjes en bandjes krijgen met dat opschrift.

Hij wil ook geen hart van een ander. Het hoeft allemaal niet. “Ik heb mijn lichaam van God gekregen en daar moet ik het mee doen”, zei hij en dat was een pak van mijn hart. Er is minstens nog één Nederlander die gezond denkt. Eén Nederlander die er niet naar haakt zijn leven ten koste van wat dan ook maar voort te zetten. En waarom zou je ook? Is het niet mooi geweest? Moet je nog meer jaren van hetzelfde? Geloof me, leuker dan nu wordt het niet.

Natuurlijk, in onze wereld van “nooit genoeg”  is het zaak je leven zo lang mogelijk op te rekken en ervan te genieten. Dat laatste is nog maar helemaal de vraag want leven met een donororgaan is lang niet altijd een onverdeeld genoegen. Daar komt bij dat  mysterieuze getuigenissen rond donororganen ook steeds meer terrein winnen. Er beginnen verhalen de ronde te doen van mensen die herinneringen krijgen die de hunne niet zijn. Herinneringen die pas opduiken na de transplantatie. Ervaringen die doen denken aan de man die begon te knorren nadat hij een varkenshart had gekregen.

Voor de seculiere en atheïstische tyrannie van onze tijd is dat allemaal “te gek voor woorden” natuurlijk. Het gebrek aan voorstelingsvermogen aan die kant van de samenleving achtervolgt ons al heel lang. Wetenschappelijk is er niets bewezen en zolang dat het geval niet is, moeten mensen zich niets aantrekken van “onwetenschappelijke praatjes”. In de ogen van de volgelingen van het geloof der wetenschap, kan een orgaan geen geheugen hebben. Er zijn in een hart nog nooit hersencellen aangetroffen dus is het allemaal kletskoek.

Angstvallig vermelden zij er niet bij dat alle cellen gemeenschappelijke kenmerken hebben die terug te voeren zijn op stamcellen. Dat betekent dat cellen ook functies kunnen uitvoeren waarvoor ze zo op het eerste gezicht niet bedoeld zijn. Een hart met een geheugen. Een vrouw zou op die manier kunnen ontdekken met wie haar overleden man een jarenlange verhouding heeft gehad. Wees er maar blij mee. Stel je voor dat je het hart krijgt van Geert Wilders en dat je dan plotseling wartaal begint uit te slaan! 

Ondertussen roepen medici en overheid ons op om toch vooral organen af te staan na de dood. Wie daar niet toe bereid is, is een egoïst, asociaal en neemt zijn verantwoordelijkheden niet. En trouwens, zou hij of zij er ook nog zo over denken als wel een orgaan willen van een ander als het erom gaat om het eigen leven te verlengen? Nou, Prem wel. Ik ook. 

Daarbij komt dat de discussie vals is. “Als-vragen” mag je niet stellen, is een wijdverbreide opvatting onder politici. Dat uitgangspunt zetten zij met evenveel gemak over boord, blijkt nu. Orgaandonatie moet! De samenleving bulkt het uit. Geef hier je hart, je lever, je nieren en al die andere spullen. Je hebt ze alleen maar te leen hoor! Wie op de grondwettelijke integriteit van het menselijk lichaam wijst, wordt weggehoond. “Wat heb je eraan als je dood bent?” Ik zou het niet weten en zij trouwens ook niet. Evenmin weet ik wat een ander met mijn nachtmerries en schandalige herinneringen moet. Als ik iemand anders was, zou ik mijn hart ervoor vasthouden. 

Als het technisch kan, dan doen we het. Talloze keren zijn we daarmee de mist in gegaan. Steen- en bruinkool bedierven het milieu. Hetzelfde geldt nog steeds voor benzine. Asbest, ooit de vondst van de eeuw, blijkt levensgevaarlijk te zijn. Softenon, het wondermiddel, leverde kindjes zonder armpjes en beentjes op. Maar ja, we wisten het zo zeker en het kon. Doen dus, ook al komt er nog zoveel leed uit voort. Op een dag ontdekt de mens dat hij kan nadenken en dan doet hij het ook…Hoop ik.

Tot sterkte,

Kaj Elhorst

Http://politiek.wordpress.com

 

Service

www.skepsis.nl

Advertenties

The URI to TrackBack this entry is: https://politiek.wordpress.com/2007/05/17/rikketik-wie-ben-ik/trackback/

RSS feed for comments on this post.

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit / Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit / Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit / Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit / Bijwerken )

Verbinden met %s

%d bloggers liken dit: