Zwei Minuten

vredesduif.jpg

 

Vanmorgen was het er. Het bericht dat Nederlanders positiever zijn gaan denken over Duitsers. Het omgekeerde kon je al veel langer horen. Ik denk dat het komt doordat de Duitse voetballers het de laatste jaren ook niet zo goed doen. Gisteren nog is Werner Bremen uitgeschakeld voor de een of andere titel van groot landsbelang voor de Bondsrepubliek en de president kon zijn tranen haast niet binnenhouden. Angela wel maar die heeft ook al teveel gehuild om nog een drup over te hebben. Met dank aan hamer en sikkel.

Ik zet altijd de nodige vraagtekens bij dit soort berichten  die gebaseerd zijn op “wetenschappelijk” onderzoek. Het is zo gemakkelijk om nietszeggende en maatschappelijk correcte antwoorden te geven dat de uitkomst ervan wat mij betreft regelrecht de groene container in kan. Ik denk tenminste dat het niet in de bruine thuishoort.

Veel interessanter vind ik het om te zien hoe mensen uit mijn directe omgeving reageren op Duitsers, op Duits en op het feit dat wij Duitse vrienden hebben. Die reactie is in de loop van tientallen jaren inderdaad wel veranderd in positieve zin. Zo heb ik mijn eigen “wetenschappelijk” onderzoek voor wat betreft onze gevoelens voor de oosterburen.

Heel opvallend was voor mij dat in mijn jeugd in Winschoten al Duitsers openlijk over straat liepen en met hun, toen nog, Volkswagen de grens over kwamen. Maar ja, Oost-Groningen was ook altijd al haast Duitsland. De havens van Delfzijl en Emden liggen bijna recht tegenover elkaar en genieten hetzelfde scheepsafval. Niet voor niets werd er dit jaar in de Duitse zusterplaats van Winschoten ook Koninginnedag gevierd. Je zou haast denken dat die Winschoters landverraders waren.

Ik denk dan ook dat indertijd juist voor hen de schok van de Duitse inval en het daar achteraan komende Nazimonster nog frustrerender geweest moet zijn dan voor Nederlanders die minder dicht bij de grens woonden. De vrienden van vroeger werden ineens aartsvijanden.

Ineens? Nou ja, dat is nog maar de vraag aangezien ons hele leven doorspekt is van denken in vrienden en vijanden. Sommigen onder ons hebben zelfs een vijandbeeld nodig om te kunnen bepalen wie zij zelf zijn. De auteurs op Nederkrant zijn daar voorbeelden van. Hetzelfde geldt voor alle anderen die alsmaar angst en haat zaaien, van uit welke positie dan ook.

In het tv-spotje over 4 en 5 mei klinkt aan het eind een stem die zingt “Vrede is het mooiste”. Ik geloof er geen barst van want anders zouden we er wel meer voor doen. Nog steeds begrijpen wij niet dat je niet voor de vrede kunt vechten, behalve tegen jezelf. Het zijn je eigen angsten en woede die je projecteert op “degene die je het eerst tegenkomt”.

In dat opzicht neemt. bijvoorbeeld, Iran de plaats in van degene die op straat op het verkeerde moment een bende vandalen ontmoet. In zo’n geval kun je natuurlijk wel je lijfsbehoud bevechten maar daar bewijs je de vrede geen dienst mee. Zodra je vecht is het met de vrede afgelopen. Vrede vraagt dus wel offers. Vrede moet je bewandelen en kun je niet bevechten.

Het zijn Gandhi’s woorden en niet de mijne: “Er is geen weg naar de vrede, vrede is de weg.” Moeilijk om naar te leven? Ja, maar ik geloof er wel in en in wezen sluit de uitspraak naadloos aan bij de befaamde woorden uit de Bijbel over twee wangen. Dezelfde gedachte, dezelfde ziel maar uit twee werelden. Daarin ligt het geheim van de vrede besloten.

Twee werelden die elkaar ontmoeten op een onvermijdelijke kruising. Op die kruising staan Duitsers met een krans in de hand te wachten tot zij worden toegelaten tot onze dodenherdenking. Persoonlijk heb ik ze al toegelaten want het verlies aan menselijke waardigheid en vertrouwen in wat de mens wil zijn, geldt voor alle betrokkenen Het verdriet van de Duitsers is mogelijk nog groter dan dat van ons. Ik zou hopen dat juist de ouderen die de oorlog hebben meegemaakt of geliefden hebben verloren, tot dat inzicht kwamen. Dan kunnen zij aan de weg beginnen die “Vrede” heet.

Tot sterkte,

Kaj Elhorst

Http://politiek.wordpress.com

Advertenties

The URI to TrackBack this entry is: https://politiek.wordpress.com/2007/05/04/zwei-minuten/trackback/

RSS feed for comments on this post.

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit / Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit / Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit / Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit / Bijwerken )

Verbinden met %s

%d bloggers liken dit: