Eer en later

paradijs.jpg

Eer ik u vergeet o Jeruzalem…ja, als het om eer en herinnering gaat kunnen we nog heel wat leren van onze Joodse medemens. Ongewild in de diasporah gedreven is de wens om terug te keren naar Jeruzalem altijd gebleven en zie, het is gelukt.

Nou ja, niet helemaal zoals de bedoeling was. Er zitten nog wat hardnekkige vuiltjes aan de lucht maar voor het oog is het einddoel bereikt. Voor mij persoonlijk geldt dat nog helemaal niet. Ik ben ongebreideld ambitieus en ook schandalig lui en die twee werken elkaar wel eens tegen. Hoe dan ook, ik lijk iets bereikt te hebben.

De PvdA gaat aan zelfreflectie doen en daarbij gaan mijn kritische blogteksten een rol spelen. Dat kreeg ik gisteravond te horen en het was ook vererend. Nu hebben kritische teksten één nadeel, ze zijn kritisch. In je kritiek kun je wel eens dingen zeggen waarmee je mensen op de tenen of de geslachtsdelen gaat staan en dat kwetst de eer. Gekwetste eer is verschrikkelijk, daar weten ze in sommige andere landen alles van.

Nu ben ik maar zo bang dat mijn bevriende socialisten mijn kritiek wel ter oge maar niet ter harte zullen nemen. Ik bedoel, dat ze zich gaan verdedigen. Zoiets als `Hij zegt dat we ons van de arbeider hebben verwijderd maar die arbeider bestaat helemaal niet meer.`Pats! Daar gaan we de bocht al uit. Zeker, de negentiende eeuwse arbeider van de strokartonfabriek bestaat niet meer omdat zijn werk is afgepakt door robots maar de arbeider die de WC´s schoonmaakt of het plantsoen leegruimt, die de vuilniswagen bestuurt of de parkeermeters controleert, die bestaat wel. En geloof me, het zijn arbeiders en dat is niet negatief bedoeld.

De arbeider van vandaag is geen ondervoede straathond meer maar wel iemand die al jarenlang om aandacht schreeuwt. Misschien was één van de eerste tekenen wel de opkomst van de vele lokale politieke partijtjes. In wezen zeiden zij allemaal `Hé, ik ben er ook nog!` De mensen die daarop stemden wilden de aandacht afleiden van de NATO, Wereldbank, globaliserende ergernis, ontwikkelingshulp enzo. Zij zeiden, `hoor eens even, ik heb op jullie gestemd en ik wil jullie aandacht, Mijn problemen lijken vanuit je pluche zetel klein maar voor mij zijn ze levensgroot.`

Het is als met pijn. De pijn die je zelf voelt, is het ergste. Mijn opgebroken straat baart mij meer zorgen dan 100.000 mensen in Ethiopie die creperen van de honger. Cru maar waar en het moet maar eens gezegd worden.  Er zijn mensen die denken dat geld of socialisme mensen omtovert tot egoisten. Dat is niet zo. Mensen zijn van huis uit egoist. Dat komt overeen met de wetten van de natuur zoals daar zijn `lijfsbehoud` en `behoud van de soort`. Nou, dat laatste hebben we echt meer dan genoeg gedaan, maar dat terzijde. 

Een andere gauw geuite verdediging is: “Ja maar hij  heeft gemakkelijk praten, hij draagt geen verantwoordelijkheid.” Kletskoek, ik heb helemaal niet gemakkelijk praten. Integendeel, ik praat me de blaren op mijn tong en niets of niemand reageert. U begrijpt waar ik naartoe wil? Naar Jeruzalem? Nou ja, mooie stad maar ik ga liever naar een ander ideaal. Laat de partij de kritiek echt ter harte nemen en niet alleen zichzelf verdedigen. Daarin schuilt het allergrootste gevaar. Ter overpeinzing het volgende.

Jaren geleden deed de gedachte opgeld dat ideologie niet meer terzake deed. Men was er schrikachtig voor geworden vanwege het nationaal socialisme en het geperverteerde communisme in de Sovjet Unie. Nou, daar moeten mijn vriendensocialisten maar even overheen stappen. Politiek IS ideologie. Jan Marijnissen en in mindere mate Geert Wilders bewijzen dat. De kiezer kiest voor ideologie, links en rechts oftewel SP, PVV en ChristenUnie. Ideologie is het gevoel dat de achterban heeft met de partij. Mensen sluiten zich niet aan vanwege doorgerekende plannen maar vanwege het goede gevoel dat ze bij een partij hebben. De heilstaat? Misschien moeten we er ander woord voor bedenken, liever eer dan later.

Tot sterkte,

Kaj Elhorst

https://politiek.wordpress.com

Service

www.users.skynet.be

www.digischool.nl

Published in: on 16 maart 2007 at 9:40  Comments (2)  

The URI to TrackBack this entry is: https://politiek.wordpress.com/2007/03/16/eer-en-later/trackback/

RSS feed for comments on this post.

2 reactiesPlaats een reactie

  1. Wegens drukte en haast enigzins diagonaal gelezen. Ik pik er één zinnetje uit: Politiek IS ideologie? Nee jôh, natuurlijk niet. Politiek is net zozeer een zaak van ideologie als van kiezen en van ausdauer (jawel, ik ben een goed verstaander, tevens duurloper in de dop)

  2. Kiezen en ausdauer, ja natuurlijk maar ik mis toch erg veel ideologie (gevoel). Het gevoelsmatige element trekt grote groepen mensen. Het zakelijke element trekt de noodzakelijke intellectualiteit.


Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit /  Bijwerken )

Google photo

Je reageert onder je Google account. Log uit /  Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit /  Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit /  Bijwerken )

Verbinden met %s

%d bloggers liken dit: