Peking advocaat

rome-toga-dog.jpg

China heeft vele culinaire geneugten. Pekingeend met Mandarijn is er één van. Geen wonder dat hele generaties zich per express wilden spoeden naar de hoofdstad van dit dichtbevolkte keizerrijk. Ja zeker, ondanks Mao en de bende van vier blijft het voor mij een keizerrijk. Het land is te groot en te gecompliceerd om te worden bestuurd door ongeletterde boeren.

Menigmaal kwamen ongeletterde boeren trouwens naar China via de Pekingexpress. Gekleed als modepoppen uit den vreemde bezochten zij keizerlijke water- en rustplaatsen en natuurlijk beklommen zij de Grote Muur. Die muur benam jarenlang de machthebbers de blik op de buitenwereld. Hoe dan ook, men wist waar Peking lag en men wist het te vinden. Daarin komt nu verandering.

Hoewel tal van Nederlanders proberen de Costa Brava op de kaart even ten zuiden van Knokke Heist aan te wijzen, menen tv-makers de verwarring te moeten vergroten. Zij hebben besloten om het programma “Pekingexpress” in het komende seizoen plaats te laten vinden in Zuid-Amerika. Toegegeven, de Chinese machthebbers zouden graag zien hoe hun spoorlijnen konden worden doorgetrokken naar Buenes Aires of Rio de Janeiro. De Chinese expansiedrift kent letterlijk geen grenzen. Alles in dienst van het grote doel: het inpikken van het verloren gezicht Taiwan. Als de Pekingexpress daarvoor een omweg moet maken door Zuid-Amerika, dan is dat prima.

Om als Nederlandse televisiemaker nu de Chinese geopolitieke eisen kracht bij te zetten, vind ik een beetje ver gaan. Het programma had toch ook “Amazone-express” kunnen heten of Andes-tour? Dat klinkt netzo spannend, is educatiever en het staat ook vooral niet zo stom. Ik vrees nu al voor mensen die in een showprogramma gaan probere Peking aan te wijzen op de grens van Brazilië en Suriname. “Want daar rijdt toch ook de Pekingexpress?” hoor ik ze vol overtuiging en triomfantelijk uitroepen. Een beetje in de sfeer van kwizvragen als “Hoeveel kleuren heeft de Nederlandse driekleur” of “Aan welke rivier ligt Alphen aan den Rijn”? 

Ja, ja, wie kent zijn plaats nog tegenwoordig? Dat gevoel bekruipt je ook als je een topadvocaat in het beklaagdenbankje van de media ziet. Kan hij de belangen dienen van een vermoedelijke topcrimineel en zijn, overleden, slachtoffer? Tja, het is een vraag die je stellen kunt. Een vraag ook die vooral advocaten aangaat en zie: Dan klinkt er ineens het gesnater van Jort Kelder. Een soort Pekingeend in de Amsterdamse grachten. De knner van schatrijk Nederland blijkt zich ineens te ontkuikenen als echte journalist. Hijj beweegt zich in de allerlaagste ruimten en steekt zo nu en dan zijn kop door het trapgat om iets lelijks te roepen. “Quote”zegt hij er dan bij en vervolgens is het pestventje weer weg. Een soort kip die koning kraait. 

Zijn gesnater overstemt het gemompel van officieren van justitie die zich breed maken tegenover Hells Angels, Holleeder en vooral tegenover de advoocaat van de laatste. De officieren houden zich ook ineens stil nu er vanuit onverdacht slootwater hulp opduik.

Eigenlijk mag zo’n crimineel helemaal geen advocaat hebben. Je ziet het Fred Teeven denken.  Rechtschapen, glad geschoren, met een deodorantlucht die er zelfs op de platte beeldbuis nog afspringt en afkomstig uit een buurt waar hij zijn vuile trucjes heeft geleerd. Keurig, niets op aan te merken. Zo hoort het ook want het OM moet vooral oog hebben voor de togastomerij en de kleurechtheid van mantels waaronder je alles kunt verstoppen. Vooral fouten wegstoppen, zoals in de Deventer moordzaak en de Schiedamse Parkmoord en … en …  De officieren kloppen hun bemoddede handen af en kijken metw welbehagen naar het lelijke eendje dat hun drab wegpoetst. Het is de totale herschikking, alles valt weer op zijn plaats en de amazone ligt weer in Zuid-Amerika en de Nederlandse tv presenteert de eerste aflevering van “Hoe vuil zijn jouw streken?”. 

Tot sterkte,

Kaj Elhorst

Http://politiek.wordpress.com

Service

www.tenderfeelings.be

Advertenties

Vrede als nachtmerrie

onnozel.jpg

Vrede is slechts een droom en niet eens een mooie”, schreef ooit een Duitse generaal in de Eerste Wereldoorlog. Hij had gelijk, de vrede als droom is niet mooi. Vrede moet je doen en niet dromen.

Dat dromen gebeurt bij ons in het “vrije westen” maar al teveel. Wij zijn de onnozelaars van de wereld omdat we bij voortduring denken dat andere regiems zich laten leiden door dezelfde “edele” motieven als wij. Nou ja, edel, dat valt dan ook nog wel weer tegen maar wij zien toch het ultieme geluk in de Pax Economica: volkeren die met elkaar in vrede leven om zich  op een comfortabele manier vol te kunnen vreten. Ook daar komt weer een Duits gezegde om de hoek kijken “Zuerst komt das Fressen und dann  die Moral”. Het is altijd nog maar de vraag of de tweede fase van die uitdrukking ooit aaan bod komt.

In onze onnozelheid blijven we maar herhalen dat alle mensen in de wereld in vrede willen leven. Ja, daar is geen speld tussen te krijgen maar het gaat allemaal wel gepaard met een vraag. Onder welke voorwaarden willen mensen in vrede leven? In het verre verleden bestond de Pax Romana die iedereen in vrede liet leven die zich niet veerzette tegen de Romeinse heerschappij. Iets dichterbij is ons het Russische woord “Mir” geworden dat vrede betekent maar het houdt echt iets heel anders in dan een soort gelukzalig voortdobberen op een immer door de zon beschenen oceaan. “Mir” is de dorpsvrede die bewaard wordt door handhaving van evenwicht en macht.

Ook de Irakezen en Afghanen willen in vrede leven en daarom zouden ze graag zien dat wij oprotten. Wij zijn de belangrijkste verstoorders van dat wat zij als vrede zien. Maar wij willen die mensen toch helpen? Ja, van de regen in de drup en van de wal in de sloot. Door ons onbegrip van onderlinge verhoudingen, wensen en behoeften, door culturele verschillen en taalbarrières doen wij precies wat niemand wil en waar in elk geval niemand behoeft aan heeft.

Ondertussen snijden we onszelf met onze onnozelheid in de vingers. Iran wil een kernwapen ontwikkelen en het vrije westen gaat daar reclame voor maken door er luidkeels bekendheid aan te geven. Daarbij vertrouwen we op iets dat alleen in onze meest erotische dromen bestaat: de internationale gemeenschap. Beter zou je kunnen spreken van de internationale rotbende waarin iedereen geheel eigen doelstellingen najaagt. Maar ja, wie daar met een roze bril naar kijkt, ziet een gemeenschap.

Wie op die manier vrede wil bewerkstelligen, maakt van de vrede inderdaad een nachtmerrie waaruit we nog maar moeten zien te ontwaken. Niet de bloeddorstigheid en onmenselijkheid van extreem rechts maar culturele kennis en realisme kunnen ons van dienst zijn. Zij kunnen ons weerhouden van acties die valselijk als vredesoperatie worden gepresenteerd maar in feite niet meer zijn dan de koopsom van een aflaat. Een aflaat die we nodig hebben om ons onverkwikkelijke gedrag tegenover andere volkeren en culturen goed te maken. Een aflaat die past bij de onnozelheid van mensen die een nachtmerrie aanzien voor vrede volgens eigen maatstaven.

Het is precies die onnozelheid die Wilders ons verwijt en waaruit hij vervolgens de meest draakachtige conclusies trekt. Dat is het kenmerk van een man die ten diepste doodsbenauwd is voor alles dat hij niet kent. Het is ook de functie van de vleesgeworden nachtmerrie met de uiterlijke verschijningsvormen van een mens.

Tot sterkte,

Kaj Elhorst

Http://politiek.wordpress.com

Service

www.kwaadbloed.be

www.zattevrienden.be

Verrommeling

17374713_3be17ffa62_m1.jpg

In onze gemeente houden college en gemeenteraad zich bezig met het “buitengebied”. Alleen dat woord al geeft te denken. In het verleden kenden we in Nederlands Indië ook de “Buitengewesten”. Dat was een deel van het koloniale gebied dat nog net goed genoeg was om leeg te plunderen maar waarvan we ons verder erg weinig aantrokken.

Het buitengebied staat in de hoofden van politici en bestuurders vooral ingekerfd als een gebied waarop je weinig zicht hebt en waar de anarchie toe heeft geslagen. Boeren en minicampinghouders “doen maar” en ze verrommmelen de omgeving. Dat “verrommelen”slaat meestal op een vorm van bebouwing die in de kraam van de stedeling niet past. De stedeling wil namelijk leuke doorkijkjes en vergezichten die hem de ellende van zijn dagelijkse leefomgeving doen vergeten. Want…de stad, dat is pas verrommeling! Bekijk de zaken eens vanaf de ander kant, universeler, minder bevooroordeeld, minder als een in het nachtleven gevangen stadsvlieg.

Kortgeleden kreeg ik te horen hoe het buitengebied in Brussel, de stad van het Europese Parlement, wordt genoemd “peri urban open space”. Die term is al net zo veelzeggend. De oriëntatie ligt in de stad want de open space is “peri urban”, rondom de stad dus. In de eeuwenlange stille burgeroorlog tussen stad en platteland, heeft de stad nu duidelijk gewonnen. Dat was ook wel te verwachten want in de stad heersen cultuur en beschaving. Op het platteland wonen “boeren” (ook wel geïdentificeerd met het gelijknamige werkwoord dat het uitstoten van hoeveelheden gas weergeeft). Deze boeren leven temidden van stinkende beesten en die beesten zijn gehuisvest in kotten waarin de stedeling uitsluitend om folkloristisch redenen zijn of haar neus nog wel eens wil laten wapperen.

Waarom buigen de bewoners van de “peri urban open space” zich niet zelf over hun leefomgeving? Waarom gaan zij niet onderzoeken hoe zij graag de “centered urban brickpositions” zouden willen zien? Een congres van boeren over het aanzien van de stad in haar omgeving, dat zou pas iets zijn. Het nadeel van onze samenleving, nou ja “samen”, is dat ze elk onderwerp altijd maar vanuit één gezichtspunt benadert.     

Zo is het ook met de dubbele nationaliteit. Er wordt alleen gekeken naar de loyaliteit van de drager van die nationaliteit. Maar hoe zit het eigenlijk met de bedoelingen van die andere natie, die andere overheid? Wat zijn haar bedoelingen en motieven en waarom hecht zij er zo aan dat haar nationaliteit onuitpoetsbaar is? Daar moet toch een duistere reden voor zijn? In elk geval kan die overheid met wet en recht in de hand een claim leggen op de drager van die dubbele nationaliteit. Naar dat gezichtspunt wordt nooit gekeken. Tussen haakjes: ik twijfel niet aan de loyaliteit van Maxima,  Aboutaleb en Albayrak. Voor geen millimeter.

Het is de truttigheid, de oubollige gevoelens van aardigheidsgevoelens die ons vanuit één standpunt laat kijken. Ja zeker, dat noem ik oubollig. Niet de kazen, de molens en de tulpenbollen maar dat net-burgerlijke fatsonsgeloer naar de ander dat onze blik vertroebelt en de werkelijke vraagstukken verdonkeremaant. Is Marokko voor Den Haag trouwns ook buitengebied? In dat geval zouden we daar als stedeling nog wel iets in de melk te brokkelen hebben.

Met alle universitaire scholing zou het ons mogelijk moeten zijn problemen van alle kanten te bezien, zoals een vlieg haar omgeving bekijkt dankzij haar facetogen. Wordt wakker en universeel. Dat is de beste remedie tegen de verrommeling van onze omgeving. Of die nu van boeren komt of van artificiële blondigheid. iemand die zijn haar laat blonderen, dat zegt toch al genoeg zou ik zo zeggen!

Tot sterkte,

Kaj Elhorst

Http://politiek.wordpress.com

Service

www.nmp.nl

www.archined.nl

www.blond.amsterdam.nl

The show

hechizo_flamenco_farbe.jpg

Gisteren was ik met een aantal anderen van de schrijvende pers en tekstschrijverij op uitnodiging van de gemeente Hilversum op bezoek in het Mediapark. Dat doet de gemeente wel vaker voor mensen die van bijzondere betekenis zijn geweest. Daartoe behoor ik door mijn werk voor de gemeentelijke website.

Mediapark en de Avrostudio aan de ’s Gravelandseweg waren de plaatsen van ontvangst. Dat is niet zo gek want de gemeente wil zich vooral als mediacentrum presenteren. Wij kregen zelf ook de kans om te presenteren. Ja zeker, een echte show, compleet met danseressen, band en lichteffecten  Nu houd ik niet van borstklopperij maar ik kwam uit de bus als een natuurtalent. Aan één kant wist ik dat wel omdat ik wel eens eeen groepsdiscussie leid. Aan de andere kant heb ik me altijd bewust afzijdig gehouden van het klaterwereldje van Hilversum. Misschien had ik dat beter niet kunnen doen. Dan had ik nu de zaterdagavond pokerend met John de Mol doorgebracht.

Hoe dan ook, ik kon me heel goed vinden op het podium, achter de coulissen en in de directe omgeving van de danseresjes. Jammer dat ik niet mee mocht de kleedkamer in. Maar ja, zestien van die meiden tegelijk, dat was misschien wel wat erg veel van het goede geweest. Er was trouwens gelegenheid genoeg want na de shows volgde een frivole avond. Een soort Gouden Kooi zonder publiek.

Iik vind het een uitstekend initiatief van de gemeente. Niet alleen vanwege de borrels en hapjes maar vooral door het educatieve element. Ieder van ons werd op deze manier in de gelegenheid gesteld min of meer onverwachte talenten te ontplooien of…een jongens- of meisjesdroom te verwezenlijken. En dan…wie weet wat eruit voortkomt. Zoiets zouden ook andere gemeenten meer moeten doen.

Tot sterkte,

Kaj Elhorst

Http://politiek.wordpress.com

Service

www.showtvnet.com

Verbeten

anatom2.jpg

De denkbeelden van Wilders zijn afschuwelijk en zijn woorden klinken nog erger. Dat moet ik eerst maar eens zeggen.  Pas daarna wil ik aan de maaltijd beginnen die zijn motie van gisteren vormt. 

Tja, Wilders en zijn aanhangsels keren zich in die motie tegen de dubbele nationaliteit van twee beoogde staatssecretarisssen. De één is van Turkse en de andere van Marokkaanse afkomst. Tegen dubbele moraal heeft Wilders overigens niets maar daar gaat het nu niet om.

Mag hij zich zorgen maken over die dubbele nationaliteit? Het antwoord is: “Ja”. Staatsrechtelijk gezien is er geen bezwaar te maken  tegen de indiening van zijn motie. Objectief gezien is het waar dat een dubbele nationaliteit de chantabiliteit van iemand vergroot. Inderdaad is Aboutaleb zodra hij Marokkaanse bodem betreedt volledig Marokkaans staatsburger met alle risico’s vandien. Ik moet Wilders, tot mijn grote spijt, gelijk geven. Daar schuilt een risico in en een afgelegde eed of belofte verandert daar niet zoveel aan.

Hier moeten we een scherpe scheiding maken met de intentie van de motie want die is ook meer dan duidelijk. De intentie is om elke, op z’n minst niet-westerse, immigrant te weerhouden om een kabinetsfunctie te aanvaarden. Daartegen zijn staatsrechtelijke en morele bezwaren in te brengen. Het optreden van de Partij voor de zogenaamde vrijheid is in deze context dan ook beneden alle peil.

Maar wel slim en dat was mevrouw Verbeet weer niet ook al is er op haar  moraliteit misschien niets aan te merken. Zij had wijzer gedaan door de PVV doodeenvoudig met motie en al ten onder te laten gaan. Extreem rechts, en dat is Wilders, is uiterst geraffineerd in het misbruik van democratische regels. Wie zijn verfoeilijke gedachtengoed wil bestrijden, moet daarmee rekening houden. Het heeft geen zin om een cordon sanitaire aan te leggen. Een voortdurende plaats in de hoek met ezelsoren op het hoofd helpt ook niet. Nee, het is de kunst om deze partij volledig serieus te nemen en nederlaag op nederlaag te laten lijden. Daarna sturen we Wilders met pek en veren overgoten naar zijn land van herkomst: niemandsland.

Laat maar komen met moties en amendementen. Ze zullen geen vruchten afwerpen. Laat de partij desnoods meedoen aan een kabinet. Voor de LPF was dat de doodsteek. Dat zal het voor de PVzV ook zo zijn.

De verontwaardiging van mevrouw Verbeet mag dan begrijpelijk zijn geweest, haar optreden was een tactische blunder van de bovenste plank. Elke keer als Wilders en zijn hyena’s zich in het beklaagdenbankje bevinden, winnen ze sympathie. Dat moet de kamervoorzitter met de steun van 141 parlementariërs zien te voorkomen. Wat minder verbeten mevrouw, dat siert ons allemaal!

Tot sterkte,

Kaj Elhorst

Http://politiek.wordpress.com

Treurbomen

kastanje.jpg

Het gaat niet goed met de bomen in Nederland. Niet alleen in Nederland trouwens maar in heel Europa. Ik ben er niet door verrast. Al jaren geleden kreeg ik van vrienden in Duitsland te horen dat het Zwarte Woud er beroerd voor stond. Met het woud zou ook het zwart verdwijnen, zo zei men.

Bomen leven traag en ze gaan heel langzaam dood. Na een langdurig en geduldig lijden….

In mijn gemeente staan een kleine 400 bomen op de nominatie voor het crematorium. Het is dat mijn buurman zulke slechte ervaringen heeft met de open haard maar anders zou ik binnenkort tegen een weggeefprijs kunnen inkopen. Het voordeel van een boom is, dat je er geen kist voor hoeft te timmeren.

Ik meen het, het is treurig en gisteravond discussieerde de raadscommissie er langdurig over. Er klonken zelfs stemmen die deden denken aan “natuurlijk en waardig sterven”.  Anderen vonden dat te bespottelijk voor woorden. Dat laatste begrijp ik niet. Een boom is weliswaar geen mens maar het is wel een levend wezen en verdient alle eerbied die we hem kunnen geven. Een boom is meer dan een paal voor de hond om tegen aan te piesen. Ik heb nog nooit één van die spotlustigen in staat gezien om een boom te maken. Wel om er één op te zetten en dat was meestal hoogst saai.

De discussie nam zo nu en dan wanstaltige vormen aan. Toen aan de orde kwam,  dat er een natuurlijke samenhang bestond tussen het leven van dieren en bomen, stelde één van de commissieleden dat hij dat dankzij zijn bèta-opleiding ook wel wist. Hij kreeg daarop van zijn buurman het antwoord dat diens kinderen op het basisschool het ook al beseften. Potsierlijk. Wat heeft een bèta-opleiding te maken met kennis van natuur? Hoe dan ook, de gemeente gaat uiterst zorgvuldig te werk bij het kappen van zieke bomen. Dat gebeurt alleen als ze een gevaar voor de, menselijke, omgeving vormen. Het onderzoek naar de oorzaken gaat ondertussen met volle kracht voort. Tja, wat zou je ook anders moeten? 

Voor ons als mens is het een tragedie want zoals de zeehonden aangeven dat er in de Waddenzee iets niet deugt, zo tonen de bomen dat onze directe omgeving verziekt is. Hoe? De één meent dat het de UMTS-masten zijn. De ander ziet er de klimaatwisseling in of het broeikaseffect. Een feit is dat niemand het weet. Een feit is ook dat er zich een tragedie voltrekt waarin wij  voorlopig en in de eerste plaats niet veel meer zijn dan  het decor. Zelfs tot fatsoenlijke stervensbegeleiding zijn we niet in staat ondanks alle technologische kennis en vooruitgang. Wat een zielig beetje eigenlijk..

Tot sterkte,

Kaj Elhorst

Http://politiek.wordpress.com

Service

www.proto.thinkquest.nl

www.natuurlijk.welzijn.org

Sisseltong

pentekening_de_drie_neven_op_de_uitkijk.jpg

Het zou natuurlijk niet aardig zijn om geen aandacht te besteden aan de CDA-ministers in Balkenende IV. Dat zou teveel doen denken aan Rembrandt die op zijn “Nachtwacht” teveel gewichtige heren haast onherkenbare schilderde. Bovendien: een drieluik is mooier dan een klapper.

Goed, dat wordt dan Maxime V. Na pokerface Bot mag hij ons land in het buitenland gaan vertegenwoordigen en dat is een goede keuze. De man spreekt “Sisseltong* en zo komt er dan toch weer een verband te liggen tussen Jan Peter en Harry Potter. Sissseltong is in die verhalen overigens alleen verstaanbaar en te spreken voor degenen die een band hebben met het kwaad.

Sisseltong is de taal der slangen. De Indianen noemen dat “spreken met een gespleten tong”. De taal der slangen is ook in onze westers christelijk-humanistisch samenleving al heel lang bekend. De slang is bedriegelijk en verleidt en dat is mooi. Onze internationale betrekkingen zijn grotendeels gebaseerd op list en bedrog en Maxime zal zich in dat milieu dan ook prima thuisvoelen.

Bovendien is hij misschien de enige van de Nederlandse politici die in staat is om Osama bin Laden een appel aan te bieden. Zodanig aan te bieden dat de sufferd nog hapt ook. Daarvoor is echt wel iets meer nodig dan de verleidingskunsten van een oude afgunstige koningin zoals bij Doornroosje het geval was. Maxime beheerst die kunsten allemaal. Daar komt bij dat hij historicus is.  Zijn bibliotheek is gevuld met boeken die de smoezelige paden wijzen door het land van de diplomatie.

Overigens is het wel raar dat Bot weggaat maar het CDA heeft een traditie van ontrouw ten opzichte van verdienstlijke politici. Jaap de Hoop Scheffer is indertijd ook gemakkelijk onderuitgeschefferd. Het zou me niets verbazen als Maxime de instignator is van het beentje lichten van Bot. Zijn gezicht stond in elk geval behoorlijk triomfantelijk toen hij het “goede nieuws” kon mededelen.

Met Maxime V. ben ik aan het einde gekomen van de gelijkzijdige driehoek van het kwaad in de boezem van dit kabinet. Ja zeker, dat is de plaats waar het addergebroed zich meestal ophoudt. Welke invloed deze figuur zal hebben op het uiteindelijke reilen en zeilen van het kabinet, zullen we moeten afwachten. Er liggen toch ook mooie beloftes in opgesloten.

Tot sterkte,

 Kaj Elhorst

Http://politiek.wordpress.com

Service

www.harrypotterfreakz.com

In hoc signo (3)

schepping.jpg

Van lang geleden wil één beeld mij maar niet verlaten. Een Libanese Christen ligt in de heuvels en kijkt om zich heen. Om zijn nek hangt een levensgroot kruisbeeld. Dat is duidelijk te zien al gaat het kruisbeeld bijna schuil achter de nog veel groter mitrailleur die de Christen bedient. March on, Christian soldiers!

Dat beeld raak ik al helemaal niet kwijt als ik denk aan Eimert van Middelkoop als minister van Defensie. Een Christen die de trekkers van een 70.000 man controleert. Wapens in handen van Christenen doorboren mijn ziel erger dan de vlijmscherpe tong van de vrouw die ik liefheb. Een Christen die een wapen hanteert, is vergelijkbaar met een moeder die haar kindje doodmaakt. Tegennatuurlijk en weerzinwekkend. Natuurlijk hebben deze Christenen voor zichzelf altijd “een goede reden” maar in wezen gaat het daarbij om amateur apocriefjes die thuishoren in de bundel “Chiliastische hypocrysieën”. Terwijl zij in eigen land een zwaar gehandicapte de doodsspuit ontzeggen, schieten ze in den vreemde  tegenstanders dood “voor het goede doel”.  A cry for life.   

De enige daad van agressie die ons uit het Nieuwe Testament “gewordt” is de ranselpartij die Jezus uitvoerde om de tollenaars uit de tempel te verdrijven. Dat is overigens een daad die Christenen nog wel eens willen vergeten als zij stellen dat de Islam oproept tot geweld. Ook de Bijbel kan daarvan meepraten, vooral in het Oude Testament maar het gif van het geweld druppelt door tot in het Nieuwe Testament.

Nu wordt er tegen het pacifistische gedachtengoed nog al eens  ingebracht dat het`onrealistisch` zou zijn. Op z’n minst echter valt het realisme van wapengeweld ook behoorlijk te betwijfelen. Geen enkele vredesoperatie van de VN heeft tot vrede geleid, hooguit tot scheiding van strijdende partijen. Een glashelder voorbeeld daarvan is mijn geliefd Cyprus waar de geweren zwijgen en de rancune voortleeft. De effectiviteit van zo´n actie is op de keper beschouwd dan ook vrijwel 0.

Tegelijkertijd zijn de kosten hoog, in mensenlevens, geld, materiaal en milieuschade. Aan de andere kant is de geweldloze actie van Ghandi de basis geweest van de dekolonisatie van India en Pakistan. Zeer succesvol al heeft die `bevrijding` niet tot vrijheid geleid.

Een Christen als minister van Defensie. Ja, nou ja, een CDA-er had gekund en een PvdA-man of -vrouw had niet misstaan maar een expliciete Christen? Als er één oorzaak is van de ondergang van de West-Europese cultuur, dan zal het de verloochening van onze eigen waarden en normen zijn.

Tot sterkte,

 Kaj Elhorst

Http://politiek.wordpress.com

 

Service

www.spiritueeltrefpunt.nl

www.home.hetnet.nl

 

No Passeran! (Spreek uit `Er komt geen mug door`)

1127.jpg

La Pasionaria, de Kenau Simonsz Hasselaarsdochter uit de Spaanse Burgeroorlog (1936-1939) zou opnieuw een heldenrol kunnen spelen, in het Nederlandse kabinet wel te verstaan. Als een Cerbera zou zij de brug kunnen bewaken tussen Plasterk en de Nederlandse jeugd. Waar de media alsmaar bezig waren de ChristenUnionisten af te schildern als een soort zeventiende eeuwse fundamentalisten, daar zie ik Plasterk als de toernooivechter van het ongebreidelde atheïsme. En echt, ik ben van zijn partij.

Je vraagt je altijd af hoe het komt dat iemand atheïst wordt. Het is net alsof één van de hersenhelften niet is meegegroeid of dat de fontanelletjes nog niet helemaal dicht zijn. Nu zou dat kunnen want de vorm van Plasterks hoofd geeft te denken. Hoe dan ook, ik heb het gevoel dat hij door de atheïstische actie naarvoren is geschoven toen de ChristenUnie in beeld kwam.

Onzin natuurlijk, ik heb niets tegen atheïsten, mits ze bij mij een cursus logica komen volgen. Het zijn ook mensen  net als republikeinen (ik ken er een paar die op zich best aardig zijn hoor). Ik vraag me even zo goed af wat zo’n man nou toch op een ministerie van onderwijs moet, zo´n `meten is weten`type, een `Meetronoom` zal ik maar zeggen. Zo’n `Meetronoom` had verkeer en waterstaat kunnen doen of desnoods economische zaken maar toch niet iets dat de kinderziel raakt? Die laat je niet achter in handen van een briljant wetenschapper.

Het lijkt mij net zo´n probleem worden als Hoogervorst op volksgezondheid die altijd zo goed weet welke therapieen wel of niet werken. Dat hebben andere Meetronomen voor hem bepaald. Dat is griezelig want dan krijg je marktwerking in de gezondheidszorg omdat uitgemeten is dat het kan en straks zijn alle studentjes en scholieren zelfstandig calculator met hoofdrekenproblemen. Ze hoeven niet meer te kunnen hoofdrekenen omdat het technisch niet meer nodig is en dus weten ze straks niet meer uit hun hoofd te zeggen hoeveel leerlingen er in hun klas zitten (als je tenminste nog iets als klassen hebt en geen kubiek geconstrueerde modulaire studie-units). Ik zie Plasterk in staat de doceertalen Nederlands en Engels op de universiteit te vervangen door algebra.

Ja, de ellende is natuurlijk begonnen toen Professor Ronald een pen in zijn handen kreeg gedrukt en daarmee een podium kreeg om zijn eigen E is MC2 te scheppen. Nu waren de gevolgen daarvan nog in te tomen zolang hij zijn confessies aan het papier toevertrouwde. Nu hij deze gaat influisteren in het linker oor van zijn secretaresse(ook daarover is uiterst interessante informatie uit onderzoekshoek in omloop), in het rechteroor van de secretaris-generaal en zijn plaatsvervanger en…in beide oren van de receptionist in de hal van het ministerie, wordt onze jeugd belaagd. Rouvoet zal met zijn ministerie een harde dobber krijgen om dat weer enigszins in evenwicht te brengen (en ik ben niet eens van zijn partij).

Beter zou het zijn om de jeugd af te schermen tegen deze rekenkundige overval op gevoelige harten die net zo snel in verwarring worden gebracht als een doos gesorteerde kralen. En daarom roep ik iedereen met een evenwichtig hart op de juiste plaats de woorden van La pasionaria toe, No Paseran! `Er komt geen mug door`.

Tot sterkte,

Kaj Elhorst

Http://politiek.wordpress.com

 

Service

www.hoewerktmijnlichaam.nl

 

Dag van Liefde

img_left2.jpg

14 februari

Geheime liefde ken ik niet

Daarom is ze ook geheim

Voor mij en ook voor die paar mensen

Die ik graag nog dichterbij zou wensen

Ik stuur geen kaarten naar een onbestemd adres

Want die gaan toch maar aan het mes

Van jaloerse echtelieden die meteen

Een kaart versturen aan elkeen

Op wie ze hopeloos verliefd zijn

En bijna krinpend van de pijn

Verzuchten zij “O lief, o lief”

“Kom dichter bij me alsjeblief”

Nee, aan geheimpjes ga ik mij niet wagen

Niet vandaag en niet op andere dagen

Tenzij … maar ja het is tenzij

Er iets aan mijn gevoel gaat knagen.

Tot sterkte,

Kaj Elhorst

Http://politiek.wordpress.com

Service: 

www.mijngeheim.nl

Published in: Geen categorie on 14 februari 2007 at 9:52  Geef een reactie