Zwaar weer

141537484_f740c55bee1.jpg

Vanuit rechts elitaire hoek kreeg ik kortgeleden het verwijt dat ik het leven nog al luchtigjes opnam. Dat is ook echt kritiek uit onverdachte hoek want het rechts elitaire corps staat natuurlijk bekend als objectief en scherp analytisch. Armoedig ook want het geld om een spiegel aan te schaffen, schijnen ze nog niet te hebben.

Luchtigjes, het zit niet in mijn genen. Mijn vader was eerder hypochondrisch aangelegd dan dat je hem van een luchtige natuur kon beschuldigen. Mijn moeder was wel wat luchtiger maar had toch niet voldoende “mousse” in haar DNA om luchtig over de hypochondrie van mijn vader heen te koersen. Mijn broer heeft geprobeerd zijn zwaarmoedigheid te overwinnen, maar slaagt daarin niet erg goed. Bij hem overwoekeren zijn verantwoordelijkheidsgevoel en plichtsbesef zijn cabareteske gevoel voor humor. Jammer. Blijft over: ik en mijzelf.

Ik zou de vraag of ik luchtigjes van aard ben allreerst willen voorleggen aan de mensen die mij goed kennen en daarna aan de mensen die mij kennen. Ik vrees dat ik het antwoord al ken en dat het oordeel zal luiden dat ook ik met het Sinte Jorisvissop van de Elhorstiaanse zwaarmoedigheid ben overgoten. Als ik al grappig ben, dan is het alleen bedoeld om te vergeten hoe diep ik in de put zit.

En inderdaad. Het is lichtvoetigheid die mij voortbeweegt. Ik bezie de wereld met een behoorlijk stuk ironie. Hoe zou het ook anders kunnen als je de mensen goed waarneemt? Dat is ook meteen één van de vele godsbewijzen. De mens kan zichzelf niet gemaakt hebben. Zoiets doet geen enkel wezen zichzelf aan.  

Nee, mijn put is niet diep genoeg om mij te brengen tot een verzuchting die ik kortgeleden vanuit rechts-elitaire hoek hoorde: “ik ben niet rechts, ik ben alleen verschrikkelijk anti links”.  Kijk, over zo’n opmerking wil ik wel luchtigjes heen walsen. Het is een kenmerk van rechts dat ze altijd de combinatie “verschrikkelijk anti” inhoudt. Wij mogen dan kiezen of “verschrikkelijk” de boventoon voert of “anti”. Glashelder is wel dat die combinatie van woorden moet leiden tot zwaarmoedigheid, zwaarmoedigheid die de geest neerbuigt in de richting van bloed en bodem.

Ik merk dat ik al weer niet erg luchtigjes ben geweest. Tja, glukkig was ik dat in mijn vorige stukje wel. Dat is hard nodig want zoals gezegd, de hypochondrie en erbarmelijk lijden zitten in mijn beenmerg opgesloten. Ik denk dat we zwaar weer krijgen.

Tot sterkte,

Kaj Elhorst

Http://politiek.wordpress.com 

Advertenties
Published in: Geen categorie on 21 februari 2007 at 5:35  Geef een reactie  

The URI to TrackBack this entry is: https://politiek.wordpress.com/2007/02/21/zwaar-weer/trackback/

RSS feed for comments on this post.

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit / Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit / Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit / Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit / Bijwerken )

Verbinden met %s

%d bloggers liken dit: