Kaas, klompen en molens

677_756a36b29a6329ebd134d4d45c25ef9b.jpg

Dit weekend vroeg een gerespecteerd politicus en bestuurder van VVD-huize mij of ik niet bang was voor Ahmed Aboutaleb. Niet voor Ahmed zelf natuurlijk maar voor zijn snelle opkomst en kansen op een ministerspost. Aboutaleb als minister van Sociale Zaken zou immers een primeur zijn in ons land. We zouden voor het eerst een Marokkaanse minister hebben, althans een meneer van Marokkanse afkomst die minister is. Let wel: In de VS zien sommigen een toekomst met een vrouwelijke presdident met zorg tegemoet en de SGP is het daarmee eens.

Voor mij was het moeilijk om zijn vraag te beantwoorden omdat ik mij al vijftien jaar geleden heb voorgenomen na mijn 65e dit land te verlaten. Niet omdat ik er een hekel aan heb maar omdat ik acute astma-aanvallen krijg van het aantal mensen op dit kleine stukje grond. Eigenlijk heb ik me dus geen zorgen te maken over een Marokkaanse minister meer of minder.

Mijn gesprekspartner wel, want hij voorzag een tijd waarin het kabinet zou gaan bestaan uit Marokkanen, Turken, Somaliërs, Fransen, Spanjaardem Grieken en Polen. Nu treft dat want ik ben van plan om me straks in het land van vestiging aan te melden als kandidaat raadslid. De omgekeerde situatie dus. Dat kan omdat het land lid is van de EU en ik de taal vloeiend spreek. Nee, het is niet België. 

Eerlijk gezegd zou het me goed doen als we een veelkleurig kabinet hadden. Dat zou goed zijn  mits de ministers prima ideeën hebben en bekleed zijn met respect voor de menselijke waarden en normen die dit land kenmerken. Het zou ook logisch zijn want in het verleden bestuurden wij landen met een volk en cultuur waarvan wij geen weet hadden. Sterker nog, veelal wilden we er geen weet van hebben. Als zoon van kolonialen kan ik erover meespreken.

Een veelkleurig kabinet komt er pas als eerst ook het parlement heel veelkleurig is geworden. Dat betekent dat de bevolking van dit land ervoor gekozen heeft. Dat zijn de ijzeren wetten van onze democratie die alle criteria heeft verdrongen door de macht van het getal. Kortom, de logica gebiedt mij te voorspellen dat de vermoedens van mijn gesprekspartner binnen 100 jaar een feit  zijn.

Naast deze oprechte zorg van genoemde liberaal ontmoet ik ook nog al eens tsunami’s van onderbuikgevoelens over Islam en moslims. Dat gebeurt ondermeer op de weblog “Nederkrant”. Vooral de gedachte dat de moslims parasiteren op ons sociaal stelsel kom je daarbij tegen. De koude rillingen lopen dan over je rug. Zo’n zeventig jaar geleden waren volgens sommigen de Joden “parasieten”en “kakkerlakken”. Die opvattingen gevoegd bij het optreden van een bende onder de naam “Blood and Honour”(Engels nota bene, het zou toch Nederlands moeten zijn), maken me niet vrolijker.

Wie denkt dat moslims naar Nederland komen om te parasiteren, moet zich nog eens goed laten inlichten over hun positie in dit land.

Even zo goed, ik ben genoeg historicus om te zien dat we te maken hebben met een historische ontwikkeling. Het is niet voor het eerst dat volkeren op drift raken. Rond 400 na Christus raakte Italië overstroomd door “barbaarse” volkeren. Daaronder waren Germanen, waartoe Nederlanders zeggen te behoren. Dit soort ontwikkelingen is niet te stuiten. Dat er tegenkrachten zijn, is goed. Op die manier verloopt de ontwikkeling niet overmatig snel. Tegenkracht door midel van geweld werkt averechts omdat het de ontwikkeling niet zal stoppen en uitsluitend rancune en frustraties oplevert.

Wie de toekomst optimistisch wil bezien, zal ontdekken dat kaas, klompen en molens ook dan nog een recht van bestaan hebben. Al eeuwenlang bouwen wij onze huizen volgens de regels die “verloren” culturen hebben uitgevonden. Al tweeduizend jaar bestaat een godsdienst die de ondergang van een wereldrijk heeft doorstaan. Sterker nog, misschien heeft ze haar voortbestaan daar wel aan te danken. Onze cultuur zal blijven bestaan, zij het in een andere context. Tenzij we haar zelf weggooien. Nederlanders zijn daar wel heel goed in en ik zou dus zeggen: houd Sint Nicolaas in ere!

Ik zie mijn eigen toekomst als minister van Binnenlandse Zaken van Polen met vertrouwen tegemoet. Tenminste, zodra die enge eeneiïge tweeling daar is opgestapt.

Tot sterkte,

Kaj Elhorst

Http//: politiek.wordpress.com

Service

www.antiqbook.nl

www.alumnieuws.nl

The URI to TrackBack this entry is: https://politiek.wordpress.com/2007/02/05/kaas-klompen-en-molens/trackback/

RSS feed for comments on this post.

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit /  Bijwerken )

Google photo

Je reageert onder je Google account. Log uit /  Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit /  Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit /  Bijwerken )

Verbinden met %s

%d bloggers liken dit: