Feyenoord-kabinet: 1-0

De wraak kan zoet zijn. Zeker als het erom gaat hooligans in de hoek te zetten. Daarin is Feijenoord gisteren geslaagd. Spelers en publiek lieten zien waar het om gaat, een fatsoenlijke voetbalwedstrijd met resultaat.

Heel wat moeilijker had het kabinet het met de wraak op hoolligan Verdonk. Haar vandalisme op het gebied van asielzoekers, partijpolitiek en verkiezingen rechtvaardigt die aanduiding. Het kabinet besloot haar binnen de boot te houden, zij het op een andere portefeuille. Jeugddetentie.

Hoe bedenk je zoiets? Na(ast) asielzoekers is de jeugd zo ongeveer de meest kwetsbare groep in de samenleving. Rita heeft opnieuw een portefeuille die kan leiden tot enorme brokken, ook al voert zij alleen maar bestaand beleid uit.

Tovenaar Balkenende heeft deze oplossing gekozen vanwege het landsbelang. Het land moet geregeerd worden! Dat lijkt mij op het ogenblik kletskoek. Het kabinet is demissionair en mag niets nieuws bedenken. Dan kan er best worden volstaan met de helft van de ministers. Ieder neemt anderhalf a twee ministeries voor zijn/haar rekening en vooruit met de geit.

De VVD heeft een dubieuze rol gespeeld in het hele verhaal. Ze heeft de premier gechanteerd tot op het bot. Een minister kan best aftreden terwijl de partijgenoten aanblijven. Daarvan bestaat, in juridische termen, een heel lange en uitgebreide jurisprudentie. Het is dan ook de VVD, in opperste verwarring door hooligan Verdonk, die het landsbelang bedreigde door zich te verzetten tegen een uitspraak van de Kamer. Dat was anti- of in elk geval on-democratisch.

Deze partij verwijst graag naar het feit dat de asielwetgeving uit de pen van PvdA voorman Job Cohen is komen vloeien. Ook dat is kletskoek. Het beleid dat Cohen ontwikkelde was evenzeer VVD-beleid, paars beleid.

Bovendien, als een minister merkt dat wetgeving maatschappelijke en politieke onrust veroorzaakt dan staan voor hem/haar alle wegen open. Hij/zij kan veranderingen aanbrengen in de wetgeving. Tijdelijk of permanent. Verdonk heeft daartoe geen enkele poging ondernomen. Kortom: het asielbeleid kwam volledig uit haar koker.

Natuurlijk, voor de asielzoekers is het beter zo. Verdonk blijft ook maar tot het definitieve einde van Jan Peters schrikbewind. Toch vind ik de wraak van Feijenoord zoeter en ik ben niet eens een voetbalfan.

Tot sterkte,

Kaj Elhorst

Http://politiek.wordpress.com.

Moed

Vandaag was ik getuige van een bijeenkomst rond Spoor 11. Spoor 11 is de naam van de organisatie die mensen helpt met een mijlenverre afstand tot de arbeidsmarkt. Misschien wel tot de hele mensheid. Het gaat om mensen met zware psychische problemen, drugs- en drankverslaving en soms méér dan één probleem tegelijk.

Nog niet zolang geleden hoorde ik de directeur van een “Sociale Werkplaats” zeggen dat dit de mensen zijn waarmee de samenleving liever niet wordt geconfronteerd. De dropouts, de loosers en mislukkelingen. Hij zei dat vol frustratie want het zijn de vooroordelen waartegen ook hij moet vechten.

De bijeenkomst was door Spoor 11 georganiseerd om werkgevers kennis te laten maken met de voordelen van een “Spoor Elfist” als medewerker. De helft van de genodigden kwam niet opdagen maar de overigen luisterden aandachtig. Eerst gaven Spoor Elf en een reïntegratiebureau een presentatie en toen kwam het pièce de résistance. Eén van de “loosers”presenteerde zichzelf als mogelijke werknemer. Hij deed dat open, eerlijk en compleet. 

De reacties van de werkgevers over deze bijeenkomst waren positief. Zij waren over het algemeen best bereid om zo’n  Elfist” in dienst te nemen, vooral vanwege de grote gemotiveerdheid.

En zo was het, wat mij betreft. Wie in staat is zijn persoonlijke dieptepunt te presenteren om op die manier werk te verwerven, die zou eigenlijk een lintje voor betoonde moed moeten krijgen. Ten overstaan van een vreemd gezelschap jezelf te kijk zetten als “zo’n gek”, dat is dapper. Gefeliciteerd zou ik zeggen. Die jongen gaat het nog ver schoppen!

Eén ding moet mij wel van het hart: kunnen we die naam Spoor 11 niet veranderen in een naam die wat minder grievend is? 

Tot sterkte,

Kaj Elhorst

Http://politiek.wordpress.com

Rita wordt uitgezet

Er is een nieuwe ster aan het firmament, en wel in de Tweede Kamer. Sinds de platvloersheid van de Gouden Kooi bestreden moest worden, stijgt de ster van Jeroen Dijsselbloem.

Nu heb ik met dit PvdA-Kamerlid uiterst kort maar wel inhoudelijk gesproken en hij leek mij een oprecht sociaal voelend en bevlogen politicus. Niet voor niets was hij degene die de tweede motie tegen Rita Verdonk indiende. Ook dat deed hij met parlementaire verve.

Wat mij vooral trof was de vasthoudendheid van de Kamermeerderheid. We hebben daar de laatste jaren erg weinig van gezien maar ik hoop dat de wind uit die hoek blijft waaien. Een parlement dat bereid is zijn tanden te laten zien en dat geen genoegen neemt met de sorrycultuur van ministers die aan het pluche gesmolten lijken te zitten.

Natuurlijk probeert Rita Pantserwagen ook nu nog haar positie te redden. Zij kan het kabinet ervan overtuigen dat het nieuwe parlement met een nieuw kabinet moet bekvechten over nieuw beleid. Dat kan het standpunt zijn van de dames en heren van het “Befehl ist Befehl” kabinet. In dat geval richt ik een dringend verzoek aan de heer Berlijn om de democratie te herstellen.

Al hoewel…zal Dick zich dan niet ontplooien als de Nederlandse variant van Pinochet?  Sluit hij dan een verbond met Wilders? Nog veel meer “Befehl ist Befehl”? Dijsselbloem als vallende ster? Zal de as van de generaal dan uiteindelijk over de Noordzee worden uitgestrooid om aan grafschennis te ontkomen?

Eerlijk gezegd denk ik dat het parlement de enige juiste weg heeft gekozen en het kabinet zal eieren voor zijn geld kiezen en Rita uitzetten, net als de radio of tv. Dat geluid hebben we nu wel genoeg gehoord. De ster van Jeroen blijft stijgen en misschien staat hij rond Kerstmis even stil. En Dick Berlijn? Die moet zich concentreren op noordwestelijk Pakistan waar een nieuw Al Quaidatalibangezwel aan het groeien is. Lijkt me beter dan het Binnenhof.

Tot sterkte,

Kaj Elhorst

Http://politiek.wordpress.com

Archeologie

Zij waren van duizenden mijlen gekomen en landden op lege kust.

Vreeemde aarde naast het zilte water staarde hen aan

Zij namen het land in bezit en bouwden hun huizen

Zij bezaaiden de grond en groeven kuilen

Zij vonden een kist met daarin een dode

In een prachtig gewaad van grijs, goud en rood

“Augusto Pino…”letters moeilijk leesbaar

Zij droegen het lichaam naar hun tempel

En balsemden zodat er niets meer verging

Zij plaatsten het lichaam rechtop, op een zetel

Aanbaden de machtige koning van toen

Zij zochten de teksten, apocrief en getuigend

En zagen een feest van dans en van vuur

Uitzinnige mensen, in gevechten versteend

“Zijn dood ging gepaard met dansen en vechten”,

Zo stelden zij vast en voerden het in

Eénmaal per jaar was het worstelen op straat

Voor de eer van de koning die in de tempel staat

Was ’t lang verleden of toekomst geweest?

Sinds drieduizend jaar vieren zij nu hun feest “Augusto Pinochetto”,

Historie begrepen.

Tot sterkte,

Kaj Elhorst

Http://politiek.wordpress.com

Published in: on 12 december 2006 at 7:55  Comments (3)  

Zwarte doos

Gistern maakte ik de zakken van een jas leeg. Dat moet ééns in de zoveel tijd want ik prop altijd van alles en nog wat in mijn zakken. Dat heb ik overgehouden van het verleden. Ik was toen zo’n jongetje dat alles in zijn zakken stak omdat ik dacht dat ik er wel eens iets aan zou kunnen hebben. Het was de taak van mijn moeder om te schiften.

Tussen alle papieren en papiertjes zat een zwart, kunststof doosje. Ik wist ineens waar ik het vandaan had. Maanden geleden heb ik het vlakbij mijn huis van straat opgepakt met de gedachte dat ik er iets aan zu kunnen hebben. Nu lag het ding ineens op tafel. Nog steeds even glad, glimmend en geheimzinnig. Een zendertje van een alien? Een kleine energiecentrale uit een andere dimensie?  Een geheime boodschap van een nog onbekende cultuur? De zwarte doos van een radiografisch bestuurbaar vliegtuig?

“O, een batterij van een mobieltje”, zei mijn oudste zoon. Hij is 33 en zit al 15 jaar in de digitalitijd. “O ja”, zei ik achteloos. “Natuurlijk, die wilde ik nog eens proberen.””Raap je altijd alles op wat je op straat vindt”, vroeg hij. “Niet alles”, zei ik gevat terwijl ik aan de ontelbare hondendrollen dacht. “Nou, je kunt hem het beste in de chemobak gooien”, zei hij zakeleijk.

“Natuurlijk”, mijn stem moet somber geklonken hebben. Weg mijn alien, andere dimensie en  onbekende cultuur. Niks, gewoon iets voor de chemobak. Natuurlijk verdwijnt het ding daarin en daarmee ook alles waarop ik had gehoopt, waarvan ik had gedroomd of waarin ik had geloofd. Hoewel, dat geloof blijft. Ik blijf dat stug volhouden want niemand weet het zéker. 

Tot sterkte,

Kaj Elhorst

https://politiek.wordpress.com

Published in: on 11 december 2006 at 12:46  Geef een reactie  

Witte kerst

Vandaag kwam een witte vogel op mijn pad,

Zó donzig als ik nooit nog had gezien,

Hij floot zó mooi, zó zuiver en kon zijn lippen niet tuiten,

Hij zei, en kon niet spreken,

“Wie mij durft te verstaan,

Kan leven op vleugels,

Voelt de warmte van dons en raakt de honger niet aan”,

Bij ’t gaan liet hij een veer,

Hij telde zijn zegeningen,

Rekende zich gelukkig,

Had geen weet van getallen.

Tort sterkte,

Kaj Elhorst

(Uit de toekomstige bundel “Leven in de sneeuw”,  Kaj Elhorst, 2007)

Http://politiek.wordpress.com

Published in: on 10 december 2006 at 10:18  Geef een reactie  

Tien

December, de “tiende”, de tiende maand van het jaar, bij de Romeinen. Hun elfde en twaalfde maand maakten de winter compleet. Tien maanden, past volledig in ons tientallig systeem. Het tientalig stelsel is efficiënt en overzichtelijk, laat niets te raden over. Tien komt overeen met de vingers aan onze handen en de tenen aan onze voeten. Het is wetenschap.

Samen zijn tenen en vingers twintig. En kijk, in het verleden hadden de Engelsen, en niet alleen zij, twelve pennies go for a shilling and twenty shillings make a pound. Bij tien was geen grens gegeven. Hand en voet vormden nog een eenheid, zonder voortgang geen handelen en andersom. De handen die het lichaam in evenwicht hielden tijdens de gang voorwaarts. Niets meer daarvan, wij kijken niet verder dan onze neus lang is en zien tien vingers of tien tenen. Analyse zonder synthese.

Twaalf, dat is het getal van de discipelen waarin ontrouw en verraad al verborgen lagen, ja vanwege het onafwendbare lot haast gekoesterd werden. Uitgerekend in de tiende maand van het Romeinse jaar, vieren we het op één na grootste wonder` van de, christelijke, wereld. Een onbevlekte ontvangenis, iets waar we in onze tijd al net zo moeilijk mee omgaan als met het twaalftallig en twintigtallig stelsel. “Onbevlekt, dat kan niet”, roepen we heel eigentijds.  De vraag is “Waarom niet?”Het antwoord is duidelijk: de wetenschap zegt het. De wetenschap is heilig geworden en heeft de plaats van het wonder ingenomen. Maar toch, hoe graag zouden we in het onmogelijke te geloven. Harry Potter, fantasy!

Vrijdagochtend gaf ik les aan de cursus Creatief schrijven van Parkexpressie. Daar sputterde één van de cursisten dat de opdracht die ik gaf voor de volgende keer onmogelijkheden inhield. We hebben het er lang over gehad want in schrijversland kan alles. Volgens de cursisten kan in een verhaal een man best een kind krijgen. Waarom aanvaarden we dan geen onbevlekte ontvangenis? Ik begrijp die afwijzing niet. 

De lezer, de gelovige, volgt omdat in schrijversland alles mogelijk is. De mijlpaal van de tien, einde en begin, kan worden overschreden via twaalf naar twintig. Wonderen, als schrijver grossier je erin. Een gros, dat is 12 maal 12. We kunnen de tien overwinnen, heus!

Tot sterkte,

Kaj Elhorst

 `Pasen is een groter wonder

https://politiek.wordpress.com

Published in: on 9 december 2006 at 11:07  Geef een reactie  

Verkiezingstoorts (8)

De balts in het hartje van de winter. Jan Marijnissen en Jan Peter Balkende dansen om elkaar heen maar hebben al lang ontdekt dat ze samen geen kindje kunnen krijgen. Pure politieke balts en operette.

Nog even en we horen beiden zeggen dat ze echt alles hebben geprobeerd maar dat partijprogramma’s niet te “matchen” waren en dat hun geloofwaardigheid in stand moet blijven. Ik kan haast niet wachten tot het zover is want deze hele nodeloze klucht kan niet snel genoeg voorbij zijn. Er komt een kabinet van CDA, PvdA en ChristenUnie. Het is niet anders.

Natuurlijk hoort het toneelspel bij de politiek. Achteraf wil niemand elkaar iets te verwijten hebben en…de politieke verhoudingen moeten worden gerespecteerd. Dat is respect aan de kiezer. Dat betekent niet dat iemand er over peinst om daadwerkelijk in zee te gaan met de grootste winnaar van de verkiezingen, de Partij voor de Vrijheid (800 procent gewonnen, bij de SP is dat nog geen 200 procent). Natuurlijk niet. Uit respect voor de mensheid wil niemand met Wilders in zee. En toch klopt het niet. Begrijp me goed, ik zou het liefste zien dat die partij gisteren verdween. Maar het klopt niet volgens de uitgangspunten van onze democratie.

De Partij voor de Vrijheid in Nederland en Hamas in de Palestijnse gebieden hebben enorme steun verworven en daartegen mag geen dam worden opgeworpen. Misschien zelfs beter van niet. Laat Wilders maar regeren. Vermoedelijk komt hij niet veel verder dan Heijnsbroek. Juist een regeerperiode zal aan het licht brengen dat hij niets te bieden heeft.

En voor het overige: ik denk dat mevrouw Huizinga zich al warm loopt te lopen voor een ministerspost.

Tot sterkte,

Kaj Elhorst

Http://politiek.wordpress.com

Published in: on 7 december 2006 at 8:16  Comments (2)  

Abortus Bang

Sambal baj?  Het hoort bij de Chinese keuken, niet bij de Indische. Ja zeker, dat weet ik. Ik ben niet zo bang dat ik het verschil niet zie tussen een Chinees en een Dajak.

Bang? Ik ben helemaal niet zo bang. Toch wordt er steeds weer een beroep gedaan op mijn angstgevoelens. Gisteren kwam er een studie uit van de TU Delft. Als de dijken aan de zuidflank van Zuid-Holland doorbreken, komen 700.000 mensen in de knel en er verdrinken er 4000. Oef! Zo’n ramp kan ééns in de miljoen jaar gebeuren maar het kan vandaag zijn of morgen.

Ik vraag me af of we niet eens kunnen ophouden met die flauwekul. Er bestaan nog heel andere gevaren. De aarde kan geraakt worden door een komeet en de zon kan imploderen. In het laatste geval zal de aarde in haar geheel binnen een onmeetbaar moment door een zonnevlam worden verzwolgen. Hoe groot is die kans?  Dat maakt niet uit. Het kan morgen gebeuren.

We zijn dagelijks in de weer om elkaar angsten aan te praten. In België worden de eerste pakjes sigaretten verkocht met de foto’s van gevolgen van het roken. Zelf rook ik al meer dan twintig jaar niet meer. Voor die tijd ben ik me te buiten gegaan aan pijp, sigaar en sigaret tot en met de zeer teerhoudende kretek aan toe. 

Bangmakerij, dat lijkt het middel te zijn om mensen maatregelen te laten nemen tegen gevaren. Machthebbers zien er een middel in om mensen onder de duim te houden. Tegelijkertijd maakt het de mensen somber en negatief. Er ontstaat en negatieve sfeer in de samenleving omdat we nooit meer onbevangen kunnen zijn. Alles kan gevaren opleveren.

De afgelopen maanden heb ik veel met lokale, provinciale en landelijke politici gesproken over de vraag of daar niet een eind aan moet komen. Moeten we niet gewoon leren leven met de risico´s die er zijn? Is dat nu juist niet ook één van de charmes van het leven? De politci waren het met me eens maar wat doen we tegen die angstpsychose? Angst verlamt, aborteert daadkracht. We lijden collectief aan abortus bang.

Tot sterkte,

Kaj Elhorst

https://politiek.wordpress.com

Published in: on 6 december 2006 at 8:03  Geef een reactie  

Gamen

Laatst vroeg iemand mij of ik ging koken. Ik kon dat toen niet bevestigen maar ik had wel verteld dat ik dacht dat een ajam paniki een geschrokken kip was. Grapje.

Toch zou het niet gek zijn want ik ben helemaal niet zo’n slechte kok. Ik heb altijd voor mezelf gekookt toen ik op kamers woonde of eigenlijk al eerder. Omdat mijn moeder is overleden toen ik veertien komma vijf was, was ik al gauw veroordeeld tot de keuken. Niet erg hoor maar ik begrijp al die mannen en jongens niet die er geen tijd voor hebben.

Zij gaan liever “gamen” en doen dan heel stoer over allerlei levels. Ze proberen het hoogste level te bereiken. Niet dat het zin heeft maar het schijnt leuk te zijn. Nee, geef mij dan de game van het werkblad en de kookplaat maar. Zonet tussen de middag maakte ik, heel eenvoudig, een paar kaaspannekoeken met sambal brandal. Heerlijk, zeker hoogste level!

Voor een chateaubriand draai ik mijn hand niet om en een zigeunerei (met chorizo enzo) vind ik echt de top. ’s Zomers ben ik erg goed in huzarensalades, Russisch ei en salades op basis van aardappels, pasta, rijst en fruit. Het absolute topniveau is wat mij betreft de Indische keuken. Indische maaltijden zijn geen eten maar snoep. Kroepoek moet je “rauw” kopen en dan zelf bakken. Dat is echt verreweg het lekkerste.

Ja, wat heeft dat nou allemaal met politiek te maken? Bij nader inzien heel veel. Er zijn nog al wat politici die er niets van bakken. Een laag level,  beetje flauw eigenlijk. Sambal baj?

Tot sterkte,

Kaj Elhorst

Http://politiek.wordpress.com

Published in: on 5 december 2006 at 1:12  Geef een reactie