Respect

Gisteravond was het raadsvergadering. Daarin kwam een voorstel naar voren om het optreden van circussen met wilde dieren in de gemeente te verbieden. Goed idee want dieren horen niet te worden ingezet om kunstjes te doen voor mensen.

In de loop van het debat vroeg de fractie van de ChristenUnie om een breder verband. De partij wilde respect voor het leven van ongeboren kinderen en om euthanasie-vragende mensen er ook bij betrekken. “Het zijn allemaal God’s schepselen”. Met dat laatste kan ik het eens zijn maar met de verdere gedachtengang niet.

Het leed dat dieren wordt aangedaan, heeft veelal te maken met menselijke genoegens (lekker eten, shows, gehoorzaamheid, geboortenbeperking dieren). Dat wil zeggen dat het de mensen zijn die er de vruchten van plukken. Bij euthanasie ligt dat anders. De mensheid heeft in zijn streven naar het eeuwige leven middelen ontwikkeld die het leven kunstmatig oprekken. In de praktijk kun je je vaak afvragen of er wel sprake is van leven. Juist in religieus opzicht is het nog maar de vraag of bijvoorbeeld een langdurige comapatiënt nog wel iets heeft van een levend wezen. Fysiologisch mag het dan gedeeltelijk kloppen maar hoe zit het met geest en ziel? Daarbij komt dat euthanasie geen plezier oplevert voor anderen maar voor de patiënt zelf wel een oplossing betekent.

Bij abortus zit de zaak weer een beetje anders in elkaar. Degene die daarvan het “profijt” heeft is de moeder. Met opzet schrijf ik profijt tussen aanhalingstekend want er zijn maar weinig moeders die er echt van smullen. Een feit is dat we nooit zullen weten wat voor een groots mens uit de foetus tevoorschijn gekomen zou zijn. Het verschil met dierenleed is dat niet de ene soort als oppermachtig wezen over de andere soort beslist. Het zijn hooguit de volwassenen die beslissen over het ongeboren levende wezen. Met alle respect voor de kromheid van de vergelijking: mannetjestijgers eten bij tijd en wijle ook de jongen op. Waarom? Omdat een vrouwtje met welpen niet wil paren. Dat beslissen de tijgers onderling, zonder tussenkomst van anderen en met al hert respect voor het leven dat ze kennen.

Tenslotte, ik vind dat dierenleed een zaak is die op zichzelf staat. Zeker, het kernpunt is “respect voor het leven” maar onze omgang met dieren moet niet worden vertroebeld met intermenselijke problemen die we nog niet hebben opgelost. Dat zou de dieren niet ten goede komen.

Tot sterkte,

Kaj Elhorst

Http://politiek.wordpress.com

Advertenties
Published in: on 24 november 2006 at 8:01  Geef een reactie  

The URI to TrackBack this entry is: https://politiek.wordpress.com/2006/11/24/respect/trackback/

RSS feed for comments on this post.

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit / Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit / Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit / Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit / Bijwerken )

Verbinden met %s

%d bloggers liken dit: