Huivering

Vorige week sprak ik na de raadsvergadering iemand die het in de PvdA redelijk ver heeft geschopt. Aardige, energieke jongen die van aanpakken houdt en die qua postuur zonder moeite het rode vaandel zou kunnen zwaaien. Ik vrees dat het er niet van komt want hij noemde zichzelf een reslistisch socialist. Realisten zwaaien niet met vaandels, behalve in Limburg.

Voor het eerst sinds tijden had iemand bereikt wat vele anderen graag hadden gewild: ik stond met mijn mond vol tanden. Een “realistisch socialist”, wat moest ik me daarbij voorstellen?  Mijn gedachten dwaalden af naar het CDA waar christenen vol realiteitszin zo min mogelijk van hun Christendom laten blijken. Ik dacht ook aan de VVD waar realisten wel het kapitalisme maar niet het liberalisme omarmen. Ook dat kun je realistisch noemen. Maar wat is een realistisch socialist? Is dat iemand die het proletariaat inruilt voor zijn eigen vet gevulde portemonnee? Is het iemand die genoegen neemt met twee procent loonsverhoging terwijl het doel “winstdeling” zou moeten zijn?

Realisten bereiken niets. Zij doen wel eens twee stappen voorwaarts maar dat gaat altijd in ruil voor twee stappen achterwaarts elders. Als de realisten van de tegenpartij het voor het zeggen hebben, gaat de beweging precies in omgekeerde richting. Bij socialisme hoort idealisme, knokken en doorvechten totdat je er bent. Wat dat betreft is de strofe “dat is het doel waarnaar wij streven” mij al te bleekjes. Mij ligt meer de tekst “dat is ons heilig ideaal”. Niet het streven maar de zekerheid dat iets bereikt zal worden, moet de drijfveer zijn. Mij is de ChristenUnie liever dan het CDA. Veel liever Rouvoet dan Verhagen, maar ik stem op geen van beiden.

Bereiken idealisten iets? Hebben de “citoyens” van de Franse Revolutie iets bereikt? Heeft Moeder Theresa iets voor elkaar gekregen? Had Ghandi’s werk het gewenste resultaat?  Was William Booth succesvol? Komen  de Zionisten straks als grote overwinnaars uit de bus? Ik denk dat in elk geval Moeder Theresa wel iets heeft bereikt en misschien heeft Booth iets tot stand gebracht. Bij alle anderen, ja zelfs bij Ghandi, twijfel ik. Hun werk is grotendeels teniet gedaan door realisten die alleen reageerden op de honger in hun maag. In sommige gevallen ben ik blij dat de idealisten hun doel niet hebben bereikt maar één ding is zeker, ze hebben ons allemaal iets te leren achtergelaten. Dat lijkt me behoorlijk realistisch.

Tot sterkte,

Kaj Elhorst

Http://politiek.wordpress.com

Advertenties
Published in: on 24 oktober 2006 at 6:59  Comments (3)  

The URI to TrackBack this entry is: https://politiek.wordpress.com/2006/10/24/huivering/trackback/

RSS feed for comments on this post.

3 reactiesPlaats een reactie

  1. Au!
    Deze realo heet geen Weisslaken, ook geen Buitenman en zeker geen Sikx of Struyckenbosch. En ik ben het ook niet!

  2. Nee, zeker niet. De realo die ik in dit stuk ten tonele heb gevoerd is van recenter datum. Ik begrijp dat je de ware identiteit van de door jou genoemde figuren aan het zoeken bent? Heel goed. Op welke bladzijde ben je?

  3. Is realisme per definitie slecht? Dat is wat ik hier proef. Natuurlijk ben ik een groot voorstander van idealisme, maar misschien kan ik nog iets nieuws aan je vocabulaire toevoegen door te melden dat ook idealisme en realisme in één persoon kunnen samengaan, waarmee we dan een realistische idealist of een idealistische realist aantreffen. Laten we het maar houden bij de eerste, want dan is het in ieder geval een idealist, alleen met een realistische kijk.
    Zonder te zeggen dat ik het communisme een warm hart toedraag, denk ik in ieder geval zeggen dat het idealisten waren. Als het meer realisten waren geweest, hadden we op dit moment niet alleen met een ánder communisme, maar ook met een veel hardnekkiger communisme te doen gehad, dat bovendien haar idealen veel meer zou hebben verwezenlijkt.
    Idealisme kan zichzelf, ongeacht of je het met de doelstellingen eens bent, dus ook danig in de weg zitten. Het roept namelijk ook meer weerstand op, vaak door de manier waarop er aan verwezenlijking wordt gewerkt en door praktische onuitvoerbaarheid van plannen. Ik spreek uit eigen ervaring…
    Realisme heeft te maken met de vraag of de doelen die je nastreeft nog wel relevant zijn en of de manier waarop doelen bereikt moeten worden (nog) wel de juiste manier is. Idealisme op zich is zinloos als er niet een bepaalde mate van realisme aan wordt gekoppeld. Misschien zijn daar wel verschillende mensen voor nodig. Het realistische geluid van de door jou genoemde PvdA-er kan voor die partij wel eens heel belangrijk zijn als er teveel idealisten rondlopen. Of dat zo is weet ik niet, daarvoor heb ik nog te weinig ervaring met de lokale politici. In ieder geval bestrijd ik de gedachte die ik bij je proef dat realisme hetzelfde is als egoïsme. Maar misschien proef ik wel verkeerd…


Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit / Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit / Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit / Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit / Bijwerken )

Verbinden met %s

%d bloggers liken dit: